Glímusýning í Háskólabíó

Grundvöllur æðri hugsunar er að nota tákn og skilja tákn. Dýrategundin sem við tilheyrum (Homo Sapiens) getur þetta og hefur þróað með sér heilt tjáskiptakerfi sem meira og minna er byggt upp með táknum. Persónugervingar, líkingar. Já við þekkjum þetta úr ljóðagreiningu úr framhaldskóla. Táknin er þó víðar og þegar kemur að stjórnmálum eru táknin býsna skýr.

Þingmaður á reiðhjóli er tákn. Þingmaður með sixpensara er tákn. Þingmaður í selskinsjakka er tákn. Þingmaður í ákveðinni tegund af dragt er tákn. Þingmaður á gömlum ljósbláum Volvo er tákn. Þingmaður sem lætur alltaf taka viðtal við sjálfan sig niður á bryggju er tákn. Pólitík er einrisastór táknasúpa.

Sem er bara fínt.

Ísland á mörg tákn eins og t.d fjallkonan og "hin hrímhvíta móðir". Tákn yfir skapgerðareinkenni Íslendinga er "sjómennskan". Við eigum að vera svo miklir sjómenn öllsömul. Sé táknið "sjómaður" skoðað, er það kall sem lætur sér ekki fyrir allt fyrir brjósti brenna. Hann (alltaf kall) er sama þótt að puttarnir klippist af í víraspili. Hann hristir þá bara úr hanskanum og heldur áfram að gera að.

Þetta er "sjómaðurinn".

Tákn gott fólk. Í hruninu gerðust þau ósköp að táknin sem við notum, var þeytt upp í loftið og þau misnotuð. Veruleikanum hafði breytt í meðförum ósvífinna þingmanna í einhvern áttæring í brælu af verri sortinni og enginn vissi almennilega hvort snéri upp eða niður eins og í mynd eftir Gunnlaug Scheving. Þetta var myndin sem við áttum að samsama okkur við. Við vorum maðurinn undir gula sjóhattinum og við vorum í lopapeysunni. Þetta var táknið sem var verið að reyna að selja okkur.

Haarde var að reyna að selja Scheving

Í raun og stóð Ísland algerlega hrunið eftir 18 ára valdatíma Sjálfstæðisflokksins og 13 ára valdatíð Framsóknarflokksins það var enginn ágjöf og það var enginn á neinum áttæring og það var enginn lopapeysa. Flokkakerfið var löngu orðið ónýtt, stjórnkerfið sömuleiðis enda rótétið eftir áratugalanga spillingu. Draumasamfélag Sjálfstæðisflokksins hafði einfaldlega keyrt sjálft sig í klessu. Draumurinn varð að martröð og það var engin guð til að stoða okkur þótt Geir Haarde hefði ákallað hann í beinni útsendingu. Eini möguleikinn til að horfa upp á þessa skelfingu var að breyta henni í Schevingu.

Og það var reynt.

Tákn voru notuðu á óskammfeilinn hátt, til að breiða yfir þessa staðreynd sem stjórnmálamennirnir vildu alls ekki leyfa okkur að sjá. það var reyndar svolítið fyndið að sjá þetta stífpressaða forréttindalið vera að seilast ofan í reynsluheim sjómennskunnar. Mér fannst alltaf holur tónn í því að heyra Haarde tala um brimskafla, bak og stjór.

það verður ekkert undan því litið að tákn eru eðlilegur fylgifiskur mannlegra samskipta. Það er þegar táknin eru misnotuð, þegar viðvörunnarbjöllurnar fara að hljóma. Ég tók eftir alveg makalausu dæmi um notkun tákna í stjórnmálalegum tilgangi fyrir nokkrum vikum. Þetta var á landsfundi Framsóknarflokksins og frumflutningur á nýjum tón í framsóknarsinfóníunni var að opinberast. Nýi formaðurinn hafði sveigt flokkinn út á jaðarinn og fundið stefnunni farveg í þjóðernisstefnu.

Dagskrá landsfundarinn var því hlaðin af allskonar þjóðernistáknum. Egill Ólafson var látin syngja yfirkeyrðan þjóðrembusöng ...og svo var sýnd glímukeppni.

Það var þetta með glímukeppnina sem vakti athygli mína. Íslenska glíman er nefnilega ekkert sérstaklega þjóðrembuleg í sjálfu sér. Hún er miklu frekar fyndin. Ég held að íslenska glíman sé sérstök að þessu leyti. Flestar glímutegundir eru mikið meira brútal en sú íslenska. Sú minnir mikið frekar á spandex-stekktann vals en testosteronhlaðin átök tveggja bola með eyrnahlífar. Ég er alveg viss, og ég meina 100% viss um að glímusýningin var ekki þarna til fyrir aðdáendur þessara sérstöku keppni, heldur vegna þess að tákn glímunnar er; "Þetta er íslenskt".

Í þjóðrembu Framsóknarflokksins togast tvennt: Hefðbundin þjóðernishyggja með yfirburðapælingum, sameiginlegum óvin og almennri rangtúlkun á eigin sögu. Við þessa hefðbundu þjóðernishyggju togast svo á sérviskuleg þjóðlegheit með glímutökum, slátri og upprúlluðum pönnukökum meðan messan er í útvarpinu. Þessi tegund þjóðrembu gæti hæglega verið eitthvað Stuðmannaprójekt sem einhver hefur tekið aðeins of alvarlega.

Skoði maður um stund hvað sé "þjóðlegt" kemst maður fljótt í vandræði. Hvað er þjóðlegt? Er það maðurinn sem neitar að nota hnífapör og notast við spún? Er það konan sem klæðir sig í peysuföt á sunnudögum? Á hugtakið við matarvenjur eða kunna skil á helstu perlum íslenskrar ljóðagerðar? Getur verið að stjórnmálamenn líti hýru auga til þess þjóðlega vegna þess að það innifelur skapgerðareiginleika sjómannsins sem lætur sér ekki allt fyrir brjósti brenna.

....og hlýðir.
....og kvartar ekki.

Með því að færa allskonar þvælu yfir á svið hins þjóðlega, er um leið verið að finna réttlætingar fyrir ýmsum þeim ósiðum sem reynst hafa Íslandi hvað dýrkeyptastar. Þá verður t.d mannaráðningarósóminn bara fyndinn.



..eða hin landlæga spilling sem plagað hefur Ísland frá lýðveldisstofnun



Sé stuðmanna-þjóðremban skoðuð nánar koma í ljós áhugaverðir fletir. Þessi tegund þjóðernishyggju siglir nefnilega undir fölsku flaggi. Hún þykist vera þjóðrækin, en er í raun að gera grín að þjóðareinkennum. Fyrir nokkrum árum kom í fréttum að maður frá Akureyri var lagður inn á spítala með matareitrun. Sá hafði í félagi við nágranna sinn farið í einhverskonar ógeðslegu-keppni á þorranum og étið súrmeti upp úr tunnu sem var geymd inn í lokaðri hitakompu. Metið var hið ógeðslegasta og mennirnir kepptust við að innbyrða það, helteknir þeim misskilning að því verri sem maturinn bragðaðist, þeim mun þjóðlegri væri hann

Það var ekkert þjóðlegt við þessa keppni. -Ekki neitt.

Sama má segja um þessa fyndnu tegund þjóðrembu sem Framsóknarflokkurinn undir Sigmundi Davíð er að feta. Það er ekkert þjóðlegt við hana. Ekki frekar en stuðmannahoppið, sem hefði verði sniðugra að láta Egil taka um leið og hann söng "Ísland er land þitt".

Það er eitthvað við þessa blöndu af gríni og alvöru sem hræðir mig. Satt best að segja líst mér ekkert á þetta. Ég er reyndar ekki einn um þá skoðun því Framsóknarflokkurinn er klofinn eftir þetta þjóðernis dekur í Sigmundi Davíð Gunnlaugssyni. Hið furðulega er að þrátt fyrir að vera frekar pasturslítill stjórnmálamaður, virðist Sigmundur í það minnsta hafa einhver tök á blaðamannastéttinni, því hún hefur í engu sinnt upplýsingaskyldu sinni um klofning flokksins, hinn nýja flokk eða fólkið á bak við hann, eða jafnvel stefnu þessa nýja flokks. DV er eini fjölmiðillinn sem hefur gert þessu einhver skil.

Eina sem hefur komið í fjölmiðlum um Framsóknarflokkinn í Sigmundi Davíð, eru fréttir af "íslenska kúrnum" sem er einhver þjóðleg megrun sem Sigmundur er víst í. Enda er það mjög þjóðlegt að áreita stjórnmálamenn ekki með alvöru spurningum. Sigmundur Davíð spilar á fjölmiðla landsins eins og sekkjapípu. Nei afsakið.

-Langspil.

Þrátt fyrir alla þessa táknasúpu sem stjórnmálafólk notar sér til framdráttar og þann mýgrút annarra tákna sem við notum dags daglega, er aldrei talað um sum tákn. Það er aldrei talað um birtingarmyndir lýðræðisins, til hvers það er og hvaða tilgangi það þjónar. Það er aldrei tala um að formenn Framsóknarflokksins og Sjálfstæðisflokksins eru miljarðamæringar sem aldrei hafa deilt kjörum með þjóðinni. Þeir hafa t.d aldri orðið blankir.

-Hafa ekki einu sinni hugmyndum hvað það er!

Þessir tveir hafa aldrei hrist hausinn fyrir framan tölvuna meðan þeir skoða reiknivélar bankanna þegar kemur húnsæðiskaupum. Aldrei litið í augu maka síns og sagt án þess að segja, "Nei. -Þetta er ekki hægt". Aldrei þurft að hætta við sumarfríið. Aldrei þurft að spara í matarinnkaupunum. Aldrei upplifað tilfinninguna þegar maður veit ekki hvað snýr upp eða niður í fjármálum heimilisins.

Samt álíta þeir sig þess umkomna að vita hvað þjóðinni sé fyrir bestu.

-
--
---

Ég sé fyrir mér þá tvo miljónamæringa á gamlárskvöldi einhvern tímann í framtíðinni. Þeir standa á stórum svölum og horfa inn í svartan himininn þar sem hann ber við hafið. "Við tókum þetta, er það ekki" segir annar. Jú, segir hinn. "Við tókum þetta - Róðurinn verður samt erfiður fyrir Ísland" Þeir brosa báðir.

-Svo skála þeir.



-sett inn á dv.is 2011-09-08 kl 11:05

Vélmenni

Ég var í matarboði í kvöld í litlum smábæ rétt fyrir utan Gautaborg. Eftir matinn fór öll hersíngin í svokallað kvällsdopp í vatni sem liggur steinsnar frá. Á leiðinni til baka, sá ég vélmenni að störfum í húsi við götuna.

Aldrei séð svona áður

.

Upprifjun á greinum mínum um Kögunarmálið

1. greinin.
http://www.dv.is/blogg/eimreidin/2011/6/12/kogun-upphafid-og-skyrskotunin/

2 greinin.
http://www.dv.is/blogg/eimreidin/2011/6/14/loglegt-sidlaust/

3 greinin.
http://www.dv.is/blogg/eimreidin/2011/6/15/vikan-eftir-kogunargrein-agnesar/

4. greinin.
http://www.dv.is/blogg/eimreidin/2011/6/16/kogun-vidsnuningur/

5 greinin
http://www.dv.is/blogg/eimreidin/2011/6/20/bref-gunnlaugs-m-sigmundssonar-til-thingheims-1998/

6 greinin.
http://www.dv.is/blogg/eimreidin/2011/6/25/vorn-gunnlaugs-m-sigmundssonar/

Brestir Tryggva Þórs Herbertssonar

Tryggvi Þór Herbertsson þingmaður og fyrrum forstjóri fjárglæfrafyrirtækisins Askar Capital, ritaði á dögunum hugvekjandi blogg. Bloggið heitir "Rottur" og er ljóð eftir Davíð Stefánsson frá Fagraskógi. Sem áhugamaður um kveðskap hverskonar þá las ég ljóðið af áfergju. Fyrstu viðbrögðin mín við lesturinn á rottuljóðinu var að Tryggvi væri að setja ofan í félaga sína á ógeðsvefnum AMX.

-Verður þetta eitthvað skýrara?



Þarna var ógeðsvefurinn nýbúin að segja að falskur tónn kæmi frá Össuri Skarphéðinssyni þegar hann vottaði Norðmönnum samúðuarkveðjuríslensku þjóðarinnar í kjölfar barnamorðanna í Útey.

Ég var ekki einn um það að finnast að með þessum skrifum hefðu smátittlingarnir á AMX fundið hinn algera botn íslenskrar rithefðar. Ég trúi því ekki að Tryggvi sé að tala um einhverja aðra huglausa nafnleysingja en tittlingana á AMX. Sannarlega væri samt gaman að Tryggvi myndi nú að minnta kosti gefa í skyn hverjum sneiðin var ætluð. Tryggvi hefur nefnilega stundum haldið því fram að ástæðan fyrir því að traustið í samfélaginu fari þverrandi sé nokkrum bloggurum að kenna. Nokkuð spéleg fullyrðing, sérstaklega í ljósið þess að það voru ekki bloggarar sem keyrðu hér allt í klessu heldur græðgistrylltir auðmenn í samfloti við fávitandi stjórnmálamenn.

Ég er svo heppinn að eiga 3 binda ritsafn frá árinu 1946 með ljóðum eftir Davíð Stefánsson. Og eins og allir vita þá eru ljóð vírus sem er bráðsmitandi. Ég las því allt heila klabbið í gær og segi alveg keikur að Davíð Stefánsson er algerlega magnað skáld. Mér fannst hann alltaf svolítið yfirkeyrður móralisti, en mér er orðið sama um það.

Davið Stefánson er frábært skáld, alveg sama þótt fínu strengirnir séu svo fínir að þeir slitna stundum þegar þeim er strokið. Þegar ég var dyravörður á skemmtistaðnum 22 á öndverðri síðustu öld, heyrði ég stundum einn fastagestinn fara með ljóð Yngismey eftir Davíð. -Það var ógleymanlegt.
Eins og allur góður skáldskapur tala ljóð Davíðs Stefánssonar inn í alla tíma og inn í alls konar aðstæður.

Ljóðið Nirfillinn gæti vel hafa verið samin í græðgisbrjálæðinu þegar efnahags-galdrar Sjálfstæðisflokksins voru að blása út hagkerfið af ókunnum þrótti. Fólk sturlaðist í græðgistryllingi og sumir veðsettu kennitölur barna sinna til þess að braska með lánafyrirgreiðslur. Bankakerfið allt varð að spilavíti og sem fyrrverandi banksastjóri eins alræmdasta fjárglæfrabankans, ætti Tryggvi að gaumgæfa þetta ljóð Davíðs Stefánssonar.



Ljóðið Brestir eftir Davíð var svo magnað að hárin risu á höfði mér. Betri lýsing á efnahagshruninu er vandfundin. Þetta ljóð ætti að vera lesið yfir hausamótunum á hrunkvöðlunum, efnahags-"snillingunum", ofurlaunaliðinu, vankunnandi þingmönnum og öðrum hrokagikkjum efnahagshrunsins.

Kostur er staðurinn

Ég hafði heyrt orðróm þess efnis að verslunin Kostur væri allt í senn, ein og stök í verslunarflóru Reykjavíkur. Frændi minn mærði Kost í hvívetna og sagði mér að Sullenberger sjálfur væri alltaf þarna með allskonar kynningar á nýjustu vörunum. Sagði ennfremur að hann hefði séð "Sulla" bera eitthvað frábært krem á gesti búðarinnar.

Ég stóðst náttúrulega ekki mátið og dreif mig í Kost. Því miður sá ég ekki "Sulla", en búðin hans var flott. Kostur notar Facebook á frábæran hátt. Segir bara eins og er: "Gámurinn frá Amríku kom í gær. Í honum eru allskonar fínerí og það verður til sölu á mánudaginn. Komið og gerið góð kaup".

Frábært þegar hlutirnir eru bara orðaðir eins og þeir eru. Facebook síðan hjá Kosti er greinilega sprell-lifandi og er að svínvirka. -Bravó!

Auður dóttir mín kom með mér og við gerðum góð kaup. Keyptum meðal annars Trix,sem ég er svo hrifin af og hef bloggað um áður. Reynar var ekki hægt að kaupa Trix í pakka, heldur var þetta combó af Kókópuffsi, Lukkí Tjarms og Trix-i.

Samt frábært. Ég mun kaupa fleiri pakka af þessu og smygla til Sve. Ég tók auðvitað myndavélina með í för og myndaði í tómu leyfisleysi þarna. Ég vona að mér verði fyrirgefið.


Flott búð.


Allskonar er til í Kosti sem færst hvergi í Evrópu nema þar. Súkkulaði Seríjós þakka ykkur fyrir. Ég væri alveg til í að prufa þetta.


Kanel Seríjós.....


Uppáhalds sinnepið mitt French's. Gult og amrískt eins og fröken Parton. Geðveikislega gott og rándýrt og illfáanlegt í Gautaborg. Þar kostar smápakkning af þessu yndi, morð-fjár. Þetta er billegt hjá Bergernum.



Furðuleg þvottaefni og alveg örugglega brjálæðislega góð. Fimmþúsundkall fyrir brúsann er slatti.



Í kosti er hægt að kaupa "Smores kit". Smores er geðbilaðasti matarréttur veraldarinnar. Kex - sykurpúðar og súkkulaði í einni geðveikis-bendu. Konan mín hefur smakkað Smores og fær fjarrænan en jafnframt djúpúðgan glampa í augun þegar Smores ber á góma.


Keypti auðvitað Bíffdjerkí. Drullugott og hollt.


Auður var ánægð með Trix-ið en fannst bíffdjerkí slappt.



Verðmiðinn var ekkert til að fussa yfir. Mér fannst þetta nú bara ódýrt. Sama dót í Svíþjóð myndi fara vel yfir tíuþúsundkallinn.

AMX er mikilvægur hlekkur

Nú er að síga á senni hlutann á fríinu minu á Íslandi. Ég var alla síðustu viku í Flatey á Breiðafirði og missti sem betur fer af fréttum af hryllingnum í Osló. Heyrði aðeins af þessu í eyjunni og furðaði mig yfir því hversvegna sumir flögguðu í hálfa stöng.

Á miðvikudaginn sá ég svo gamalt Fréttablað þar sem hroðanum var lýst. Það var svo ekki fyrr en í gær að ég settist niður fyrir framan tölvuna og notaði fréttir eins og mér er tamt (blanda af vefmiðlum og bloggi) að ég sá mér til hryllings og djúprar skammar að ógeðsvefurinn AMX reyndi að nota þennan voðalega atburð til þess að slá einhverjar ímyndaðar keilur.

-Sem er sjúklegt.

Sagði samúðarkveðjur utanríkisráðherra innantómar og reyndi að sópa yfir þá staðreynd að morðhundurinn var öfga hægrimaður. Ég upplifi þennan vef, AMX sem hið algera botnfall íslenskrar hægrimennsku. Fyrir utað að gungurnar sem að þessu ógeði standa, þora ekki að skrifa undir nafni, er innihald skoðanna þeirra langt fyrir utan mörk þess siðlega og ættu að vekja upp óhug hjá venjulegu fólki.

Sá sem getur ekki komið fram undir nafni og sagt eitthvað, ætti að láta það ógert. Spáiði aðeins í þetta. Það er einmitt tenginin við persónu sem gera skrif eihvers virði. Skrif sem eru ekki tengd við persónu eru í eðli sínu furðuleg.

Reyndar eru á þessu undantekningar í tilfelli þar sem upplýsingar þurfa að koma fram. En AMX er ekkert þannig vefur eins og Wikileaks. AMX er bara ógeð.

Ég hvet auðvitað alla til að sniðganga þennan ógeðsvef. Reyndar grunar mig að illfyglin sem skrifa á AMX skemmti sér konunglega við alla gagnrýni og telji það til vegsemdarauka að takast að vekja upp ógeðstilfinningu hjá venjulegu fólki.

-Eins og bent hefur verið á, þjónar AMX samt ákveðnum tilgangi innan hægripólitíkur á Íslandi.

Tilgangurinn er fyrst og fremst að vera einskonar Overton gluggi til þess að veita öfgahægrinu rými. Takið eftir að sorinn sem birtist á AMX, er oftar en ekki notaður af establiseraða hægrinu sem vísun í eitthvað sem er í umræðunni.

Björn Bjarnason notar þetta trikk iðulega og vísar í "umræður á vefnum"(sem eru einhver andstyggilegheit frá AMX) til þess að stappa stoðum undir öfga-þvæluna og sjálfsréttlætinguna eftir hrunið, sem úr ómar úr herbúðum Sjálfstæðisflokksins.


AMX er því mikilvægur hlekkur í allri hægri orðræðu á Íslandi.

Harmageddon.

Ég var í Harmageddon á fimmtudaginn. Talaði um Evrópusamandið. Tók eftir því við hlustun að ég hef mýkst töluvert í afstöðu minni til Sjálfstæðisflokksins.

-Því ber auðvitað að fagna.

Hérna er linkurinn á viðtalið. Ég byrja þegar 22.41 mín eru búnar og enda þegar 47.09 eru búnar.


Það er eftirtektarvert að Harmageddon er besti samfélags-rýnis þátturinn í íslensku útvarpi. Þetta heyrist mér vera almenn vitneskja.

Graffití er flott.

Ég hef í síðustu tveimur bloggum bent á hið andstyggilega "tagg" sem er út um allt. Sumar athugasemdirnar við þessi blogg voru á þá leið að þetta væri einhverskonar "tjáning" og væri þar af leiðandi merkilegt og fólk ætti frekar að virkja krassarana í stað þess að banna þeim að krassa.

Þetta er mjög röng og vitlaus hugsun.

Tagg er bara krass og ber höfundunum ófagurt vitni. Þetta eru bara skemmdarvargar og þurfa að komast undir manna hendur.

Sumir eru svo fávísir að rugla saman taggi og graffití. "Tagg" er eins og ég hef sagt, mjög hefðbundin skemmdarverk en graffití er oft og tíðum list.

-Já ég sagði það. List.

Ég er áhugamaður um graffití og hef tekið þessar myndir af flottum verkum sem sjá má í Reykjavík. Þess ber að geta að ég tók þessar myndir áður en ég bloggaði um bannsett "taggið".


Mynd við þar sem áður var portið hjá Sirkús hinum vafasama við Klappastíg. Leó er þarna með ís eða eitthvað.


Port við Héðinshúsið


Port við Héðinshúsið. Frábær mynd. Flottasta sem ég hef séð.


Undirgöng við Seljaveg.


Undirgöng við Seljaveg.


Við Héðinshúsið. Bessi pósar.


Stærsta myndin. Feykilega flott. Stór upplausn hér.


Ég og mynd af ónefndum Framsóknarmanni sem hefur gert mér lífið leitt :)

Leiðinlegur göngutúr

Ég vakti athygli á veggjakroti í bloggi í gær. Viðbrögðin voru góð og greinilegt að margir eru orðnir þreyttir á þessum ósóma. Reyndar er það svo að ég fæ á tilfinninguna að flestir séu löngu hættir að taka eftir þessu og í dofa þess sem er sama um allt, hætta skilningarvitin að virka og vandinn er þar af leiðandi ekki til.

Ástæðan fyrir því að ég tek eftir þessu, er að ég bý í Gautaborg og þar er þetta ekki vandamál. Lesið athugasemdir Gunnars Hjálmarssonar við bloggið mitt frá í gær. París er ekki einu sinni svona.

Í leiðnni út í Nóatún áðan þar sem ég var að kaupa í morgunkaffið, tók ég með mér myndavélina og ákvað að taka myndir af öllu veggjakroti sem yrði á vegi minum. Þetta er stutt gönguferð. Innan við 10 mínútur hvora leið.

Þetta er leiðin sem ég gekk. Reglurnar voru einfaldar. Ég tók bara myndir af veggjakroti við göturnar sem ég gekk. Bannað var að kíkja yfir í næstu götu til að mynda veggjakrot.




Hérna er ég fyrir utan húsið sem ég dvel í. Veggjakrot í litlum göngum út í garð. Rafmagnskassi útbíaður í kroti. Einhver sem kallar sig By! er búin að merkja sér Holtsgötuna. Rafmagnskassar eru vinsæll efniviður veggjakrassara. Á Framnesveginum má sjá einu tilraunina til þess að gera einhverja mynd úr krassinu. Virkilega lélegt graffíti sem ber höfundunum vondan vitnisburð.




Framnesvegur.




Vinnuskúr er krotaður sem og merki sem kveða á um að hér sé strætóstoppistöð!.




Horn Framnesvegar og Hringbrautar. Þarna má sjá veggjakrot á steinuðu húsi. Viðgerð er útilokuð því ekki er unnt að þrífa svona múráferð. Verðmætaeyðileggingin er gríðarleg. Takið eftir að taggararnir merkja sér ótrúlegustu svæði. Ruslafötur, baklhluti skilta, þakrennur osfr.




Strætóskýli útbíað í taggi. Póstkassi líka. Meir að segja auglýsing sem limd er í glugga lyfjaverslunar sem er þarna.




Þarna var ég komin inn í Nóatún og innan í búðinni var búið að krota!! Á leiðinni heim tók ég myndir af krotinu sem mér yfirsást. Þetta er alveg sérstök tegundu hugsturlunnar þessi veggjakrotsárátta.




Þarna má sjá afleiðingarnar þegar einhver spreyjar bílalakki á steinað hús. Útilokað er að þrífa þetta af. Múrhúðin er það viðkvæm og losnar af við háþrýstiþvott og sýrubað.




Ruslatunnur eru vinsæll efniviður veggjakrotara.




Allt er útbíað.



Þessi stutti göngutúr um vesturbæ Reykjavíkur ætti að færa fólki sanninn um stærð þessa vandamáls eða ófögnuðar. -Þetta er út um ALLT!!

Ég hvet Reykvíkinga til að taka á þessu máli og færa skemmdarvarganna fyrir dómstóla. Þetta er ófögnuður sem vel er hægt að úthýsa úr borginni okkar.

Vandalismi í Reykjavík

Ég á heima í Gautaborg. Hún er næst stærsta borg Svíþjóðar með 515.000 íbúa. Í "Stór-Gautaborg" búa um það bil miljón manns. Höfnin í Gautaborg er risastór og borgin er hard-core iðnaðarborg. Í borginni slær hjarta hins mikla sænska iðnaðar. Samt er Gautaborg hreinni og umgengni íbúana um borgina sína er mikið betri en í Reykjavík.

Það er ekki svo aumur veggfermeter í Reykjavík, að hann sé ekki útbíaður með óskiljanlegum skilaboðum frá einhverjum veggjakroturum. Þetta er böl og hefur lengi verið. Nú vil ég áður en lengra er haldið taka fram að ég er hrifin af graffiti. Sumar myndir sem eru sannarlega til prýði og lífgar upp á (d)auða veggi. Sumir graffarar eru geysilega flinkir og ég tek hatt minn ofan fyrir þeim Graffið er líka skotspónn veggjakrotsins. Flottar myndir eru eyðilagaðar af veggjakrassandi skemmdarvörgum.

Veggjakrot er stundum kallað "tagg" og Reykjavík er útbíuð í svona taggi. Fyrir vikið virkar borgin skítug og niðurdrepandi. Veggjakrotarar skirrast einskis og skrifa á hvað sem er og skeyta engu um verðmæti eða vinnu fórnarlamba þeirra.

Til er aðferð í múrbransanum sem heitir "steinun". Það er afar dýr framkvæmd og tímafrek. Félagi minn á litla íbúð í húsi sem er verið að steina, og reikningurinn fyrir húsið hljóðar upp á margar miljónir. Steinun felst í því að steinmulningi er kastað á blautan múr sem festist þegar múrinn harðnar.

Þegar einhver veggjakrotari sprautar bílalakki á steinað hús, er hann að eyðileggja alla þá hlið hússins því útilokað er að lagfæra steinað hús með háþrýstiþvotti á einangruðu svæði. Blæbrigðamunur sést alltaf þegar lagfæringar eru reyndar á steinuðum múr. Til að vel sé gert, þarf að hreinsa alla hliðina með þrýstiþvotti og steina upp á nýtt. Tjón vegna veggjakrots á steinuðu húsi er því gífurlegt og hleypur á miljónum!

Þetta hús stendur við Vonarstræti. Nýsteinað og fínt en einhver fáviti sá sér leik á borði og krassaði það út með spreybrúsa. Ég finn til með eigendum hússins og vona að þetta skemmdarverk verði kært til lögreglunnar.





Ég hvet íbúa Reykjavíkur að skera upp herör gegn þessum ófögnuði með öllum ráðum tiltækum. Höfum í huga að gerendurnir eru þekktur hópur og alveg öruggt að með fundarlaunum er hægt að hafa hendur í hári þessa tiltekna fávita sem eyðilagði nýsteinaðan múr með veggjakroti.

Svo ég endi þar sem ég byrjaði, í Gautaborg. Þar er í gangi stefna sem gengur út á að hart er tekið á veggjakroti og allstaðar þar sem ekki má krota, og krot birtist, er málað yfir það innan 24 klukkustunda. Viðurlög og sektir eru geysiháar við veggjakroti og farið með svona mál eins og hver önnur lögbrot með kæru, fjársektum og refslingu við hæfi.

Húsin í Reykjavík

Sum húsin í borginni eru makalaustu furðuleg. Samhengi þeirra við götuna sem þau standa við, er oft ennþá furðulegra. Þetta hús stendur á horni Bræðraborgarstígs og Öldugötu.



Þarna glittir í konu mína og örverpið.

Jeppar í Reykjavík

Ég hef allaf verið með pínulitla bíladellu. Ég þekkti allar bílategundir þegar ég var svona 5 ára, og les bílablöð og svoleiðs efni þegar ég fæ tækifæri til.

Þegar ég flutti til Svíþjóðar fyrir 3 árum, tók ég eftir að bíla-flóra sænskra var önnur en íslenskra. Bílar í Gautaborg eru betur farnir og lengur keyrðir. Ekki er óalgengt að sjá bíla á blílasölum sem keyrðir eru meira en 300.000 km.

Svíar notast einnig margir við mótorhitara, en þeir spara eldsneyti, minnka slit á vélinni og valda því að bíllinn mengar minna en ella. -Mjög sniðugt. Bíllinn er þessutan heitur á köldum morgnum ef að miðstöðín er skilin eftir í hægagangi og þessvegna safnast ekki ís á rúðurnar.

Það er annað sem slær bílaáhugamann í Gautaborg. Bifreiðar af tegundinni Range Rover eru sjaldséðar. Ég spurði nágranna minn hverju þessa sætti og hann sagði að ef einhver í hverfinu myndi kaupa sér Range Rover, væri sá hinn sami álitin hálf skrýtin eyðsluseggur eða eiturlyfjasali

Þetta stemdi a.m.k varðandi eiturprangarana. Stuttu síðar sá ég fyrsta Range Rover bílinn frá því ég flutti og viti menn. Við stýrið voru tveir guttar um tvítugt, klæddir eins og rapparar með græjurnar á fullu blasti og við erum ekki að tala um Dancin Queen með Abba.

Það sem Ísland hefur umfram Gautaborg er önnur tegund af jeppum. Miklu skemmtilegri jeppum en Range Rover og bílum sem tengjast íslandssögunni sterkari og jákvæðari böndum en Range Rover vitleysan.

Í sumarfríinu mínu í Reykjavík hef ég rekist á 3 ótrúlega flotta Willys jeppa. Einn er meir að segja til sölu. Ég smellti af þeim myndum.

Misskilningur

Það er munur á misskilingi og grundvallarmisskilningi. Þegar einhver ætlar að beygja til vinstri, og beygir til hægri, er það misskilingur. Grundvallarmisskilningur er þegar einhver heldur að vinstri sé hægri og hægri sé vinstri.

þessi tegund af misskilningi er því miður í gangi hjá ákveðnum hluta þess ágæta fólks sem situr nú við að smíða tillögur af betri stjórnarskrá fyrir Ísland.

Ég er sannfærður um að ákveðin hópur stjórnlagaþingsfulltrúa trúi því í alvörunni að stjórnarskráin sem slík, sé einhverskonar manefestó fyrir Íslendinginn, einskonar merkimiði um hvað gerir okkur að þjóð, fyrirsögn eða auglýsingabæklingur fyrir Íslendinga. Eitthvað "svona erum við"-dæmi

Þetta er auðvitað misskilningur.

Tilangur stjórnarskráa er ekki að vera manifestó, heldur eiga stjórarskrár að kveða á um uppbyggingu stjórnkerfisins og réttindi einstaklinganna sem falla undir valdsvið téðs stjórnkerfis. Þessvegna er fáránlegt að tekið sé fram í stjórnarskrá að eitt trúfélag sé öðru fremra og skuli njóta sérstakrar verndar umfram önnur trúfélög í landinu. Þessvegna er fárárnlegt að í stjórnarskrá sé kveðið á um að "Íslendingar séu kristin þjóð"

Þjóðir eru aldrei kristnar, islamskar eða trúlausar. -Einstaklingar eru kristnir, islamskir eða trúlausir.

Umhugsunarverð blaðagrein.

Í Fréttablaðinu í gær birtist athyglisverð grein eftir ríkiskirkjuprestinn og borgarfulltrúann, Bjarna Karlsson. Í greininni skammast Bjarni út í ný-afgreidda tillögu mannréttindaráðs Reykjavíkur um samskipti leik og grunnskóla við trúfélög hverskonar.

Af lestri greinarinnar mætti ætla að Mannréttindaráð Reykjavíkur væri að slíta á eldgömul tegnsl milli trúfélaga annarsvegar og skólastarfs hinsvegar. Staðreyndin er reyndar sú að ásókn trúfélaga er tiltölulega ný af nálinni. Ásókn ríkiskirkjunnar inn í skólana virðist standa í beinu samhengi við fækkun safnaðarmeðlima hennar. Ríkiskirkjan lítur á aðkomu inn í skólana sem "stórkostlegt sóknarfæri" eins og Karl Sigurbjörnsson sagði ekki fyrir svo löngu. Í þessi samhengi er einnig gott að minnast orða ríkiskirkuprestsins Guðmundar Guðmundssonar sem sagði í samhengi við trúboð ríkiskirkjunnar í leikskólum: "Það vill nú svo heppilega til að börn eru gjarnan leiðitöm, hættulega leiðitöm, trúgjörn og grandalaus".

Trúgjörn og grandalaus börn. - Verum þar!

Í grein Bjarna Karlssonar segir hann að Mannréttindaráð Reykjavíkurborgar sé verið að jaðarsetja öll börn og allar þær fjölskyldur sem rækja kirkjustarf í Reykjavík. Það er eiginlega sama hvað ég reyni. Ég kem ekki auga á "punktinn" i þessari röksemdafærslu. Ég skil ekki hvernig jaðarsetning það er, þegar trúfélögum er meinaður aðgangur að krökkunum á skólatíma.

Ég skil ekki heldur erindið sem prestar eiga að hafa við skólabörn á skólatíma. Hvað eru þau eiginlega að vilja krökkunum? Erum við að tala um að fulltrúar ríkiskirkunar séu innan um krakkana í frímínútum? Í hádegishléinu? Inn í kennslustofum í stærðfræðitíma? Hvernig er þessi aðkoma trúfélagana eiginlega hugsuð? Því hefur Bjarni aldrei svarað nema eins og véfréttin í Delfí.

Ein af grunnforsendum fjölmenningarsamfélagsins og nútíma réttarfarshugmynda er sú einarða krafa að að allir séu jafnir fyrir lögum og að eitt hið sama skuli yfir alla ganga.

Þetta er svolítið sérstakt, því að Bjarni Karlsson virðist bæði vilja halda í þessa kröfu og sleppa henni á saman tíma. Hann mærir fjölmenningarsamfélagið og fjölbreytinleikann en um leið gerir þá kröfu að önnur trúfélög sem kunna að hafa aðrar skoðanir á eilífðarmálunum skuli hafa takmarkaðan aðgang að skólunum. Talar um að "skakka leikinn" í þessu samhengi.

Ég þekki ágætlega til hugmynda kristindómsins í gegnum tíðina og hef meir að segja lokið BA prófi úr guðfræðideild. Ég get því alveg fullyrt að túlkanir á kristindómnum eru óteljandi og enginn réttari en önnur. Innan Þjóðkirkjunnar sjálfrar er mikil meiningamunur á guðfræðilegum áherslum sem skýrist kannski best á deilunum um réttindi samkynhneigðra innan kirkjunnar.

Gefum okkur að hugmyndir Bjarna verði að veruleika og fulltrúi ríkiskirkjunnar sé með einhverskonar eftirlit eða sálusorgun á göngunum eða inn í tíma. Hvernig myndu foreldrar taka í það að vita af íhaldssömum svartstakki vera að leiðbeina eða sálusyrgja nemendur grunnskólanna? Ég er ekkert viss um að slíkt myndi falla vel í nokkurs kram.

Þessar hugmyndir Bjarna um óheftan aðgang trúfélaga innan skólana er í raun stór furðuleg. Ég sé fyrir mér allskonar andans leiðtoga vappandi um skólalóðina, inn í frímínútum og inn í tímum að "vera til staðar" fyrir þennan og hinn. Múhameð litli fær heilan múlla meðan Jósafat í 7-B er með fulltrúa hvítasunnusafnaðarins til halds og trausts. Meirihluti nemenda er svo með Vilbert úr barnastarfi ríkiskirkjunnar sem "sholder to cry on" enda er hann alveg frábær. Hann huggaði samkynhneigðu stelpuna í 10-T á því aðsegja að guð hataði hana ekki fyrir tilfiningarnar sem hún ber í brjósti enda umber guð allt.

Sjáiði hvert ég er að fara? Þetta verður einn risastór basar þar sem prestarnir keppast um sálir hinna "heppilega leiðitömu og trúgjörnu".

Með þvi að reyna að troða sjálfri sér inn í skólastarf, er ríkiskirkjan komin inn á hugmyndafræðilegt sprengjusvæði. Því lengra sem stigið er, þeim mun fleiri varnaðarorð verða hrópuð. Það er svo sérkennilegt að helstu rökin gegn þessari átroðslu ríkisskirkjunnar, eru byggð á mannréttindasjónarmiðum. Mannréttndasjónarmiðum sem ríkiskirkjan þykist hafa í heiðri en er um leið grundvöllur fyrir átroðslunni.

Orðrétt segir Bjarni:

"Loks vil ég benda á þá alvarlegu rökvillu sem fólgin er í hugmyndinni um
hlutlausan, ógildishlaðinn vettvang í skólum borgarinnar. Það er almenn
félagsvísindaleg vitneskja að hvert félag og stofnun hefur sín gildi,
meðvituð og ómeðvituð. Hver persóna ber með sér sinn skilning á heiminum
og ber vitni þeirri heimsmynd sem hún hefur eignast".

Þarna er Bjarni að kynna okkur fyrir alveg hroðalegri hugmynd. Hugmyndinni um félagslega afstæðishyggju. Hugmyndin gengur út á, eins og Bjarni nefnir, að hver og einn hafi sinn skilning á heiminum. Þetta þýðir líka að skilningur á t.d hlutum eins og réttu og röngu, er lika undirorpið persónulegri skoðun. Stundum er hugmyndin yfirfærð á menningu ólíkra svæða og kallast þá menningarleg afstæðishyggja. Hana má vel greina í trúarlegri umræðu á Islandi og þá aðallega í trúvarnarskyni.

Í Svíþjóð þar sem ég bý, eru afleiðingar menningarlegrar afstæðishyggju einfaldlega skelfilegar og Svíar loksins búnir að átta sig á því. Kynbundið ofbeldi sumra innflytjandahópa er t.d afgreitt sem "menningarleg afstæðishyggja" og verður einhvernvegnin léttvægara í meðförum lögreglu og dómstóla. Ólæsi kvenna og barnagiftingar sömuleiðis. Umskurður stúlkubarna var á tímabili vandræðamál þótt ótrúlegt megi virðast og afgreitt sem "menningarlegt afstæði" -og var látið ótalið þó það sé ekki gert núna.

Í stuttu máli gengur menningarleg afstæðishyggja út á að engin sérstök skil séu á milli hins rétta og þess ranga. Allt sé einhverstaðar á gráa svæðinu. Hugsum okkur nú aðeins um hvort menningarleg afstæðishyggja sé eitthvað sem æskilegt sé að nota sem leiðarljós í skólum landsins! Hugsum okkur að skólar innprentuðu nemendum að ekkert sé rétt og ekkert sé rangt. Að skilin milli staðreynda og lygaþvælu séu óljós. Svona heimsmynd myndar kjöraðstæður fyrir trúarstofnanir sem geta með góðu móti og ágætri samvisku, sagt við fólk að heimurinn sé 6000 ára gamall, og að geimverur séu reglulegir gestir á Snæfellsjökli.

Ég get ekki undirstrikað nógu skýrt hvað félagsleg afstæðishyggja er slæm og hvað systir hennar menningarleg afstæðishyggja sé ill. Hafandi sagt þetta er ég ekki að taka einarða afstöðu með raunhyggju eða efnishyggju.

-Það er af og frá.

Alveg eins og að er fráleitt hjá Bjarna Karlssyni að halda því fram að það sé einhver sértök trúarleg afstaða fólgin í því að banna trúboð innan veggja skólanna í Reykjavík. Það er einmitt ekki -ekki trúarleg afstaða. Það þarf hugmyndafærðilegt flikk flakk til þess að komast að þeirri niðurstöðu og alveg sérstaka heimssýn þar sem svart er hvítt og rétt verður rangt.

-Allt eftir því hvað "manni finnst".

Bjarni Karlssyni er tíðrætt um "menningarlegan tepruskap" sem fólgin á að vera í því að banna trúboð í skólum og hindra aðkomu trúfélaga hverskonar í skólum landsins. Ég veit eiginlega ekki hverju á að svara, en ég myndi aldrei telja það menningarlegan tepruskap að halda frá skólum trúarboðskap eða innrætingu svartstakkanna í ríkiskirkjunni eða heimsendadýrkun hvítasunnusafnaðanna.

Með því að fara eftir hugmyndum Bjarna Karlssonar um aðkomu trúfélaga í skólum landins, er farið þvert á grunnskólalög og siðareglur kennara. Það er farið þvert á lög um persónuvernd. En það var einmitt á grunni persónuverndar sem að svokallaðri "Vinaleið" var hætt í Garðabæ. Þá voru nefnilega þeir nemendur sem voru í meðlimir í ríkiskirkjunni, teknir frá að "tala við guð" meðan aðrir sátu eftir að gera eitthvað annað. Skólastrjórnendum fannst þessi afhjúpun á lífsskoðun foreldra barnanna ekki vera til vegsemdarauka fyrir skólann og hættu við Vinaleið. Svo ekki sé talað um misununina.

-Kannski að Bjarna þyki þessi afstaða líka vera tepruskapur.

Í stuttu máli er þessi hugmynd Bjarna Karlssonar og félaga geysilega vond frá öllum hliðum séð. Hún er á gráa svæðinu þegar kemur að góðri stjórnsýslu. Hún er á gráa svæðinu fyrir samviskusama kennara sem vilja nemendum sínum allt hið besta og fara eftir siðareglum kennara. Hugmyndin er meir að segja á gráu svæði í guðfræðilegum skilningi. Fríkirkjur hafa t.d engan áhuga á að fara inn í skólastofurnar. Kennslufræðilega er hugmyndin tæp því markmiðið er óljóst og skortir skýran tilgang. Sálgæslulega er hugmyndin vond því að í öllum tilfellum væri aðstoð fagfólks miklu æskilegri. Út frá sjónarhóli vinnuréttar er hugmyndin fáránleg eins og sýndi sig í Garðabæ þegar skólasálfræðingi var ýtt út í horn, og var á lægra kaupi en presturinn sem var að stoða nemendur með óljósum hætti.

Þetta er svo vond hugmynd að undrum sætir.

Sérstaklega þegar horft er til þess að kirkjan á húsnæði, mannskap og þekkingu til þess að veita alla þá stoð sem henni dettur í hug að sé til bóta fyrir æsku landsins. Sú staðreynd er nefnilega hrópandi að nú þegar er kirkjan með kröftugt starf innan sinna vébanda, sem er engum til ama. Sunnudagaskólinn er frábært dæmi um það.

Þetta er nefnilega líka spurning um meiri hagsmuni fyrir minni. Er virkilega vilji fyrir því hjá ríkiskirkjunni að stefna öllu skólastarfi í uppnám fyrir svona vonda hugmynd. Ávinningurinn getur aldrei orðið jafn góður og skaðinn sem hugmyndin myndi valda.

En þá erum við komin að öðru böli. Trúarsannfæringu þeirra sem vita hvað er best fyrir okkur hin.

Hér fyrir neðan er tillagan sem afgreidd var og Bjarni Karlsson agnúast út í


-o-o-o-

Skólastarf í Reykjavík og trúar- og lífsskoðunarmál

Mannréttindastefna Reykjavíkurborgar var samþykkt árið 2006. Hún
kveður á um að íbúum verði ekki mismunað á forsendum kyns,
efnahagsstöðu, uppruna, fötlunar, aldurs eða stjórnmálaskoðana.
Undanfarin ár hefur markvisst verið unnið að framförum á sviði
mannréttinda hjá borginni og hefur verulegur árangur náðst í auknu
kynjajafnrétti, í réttindum samkynhneigðra og málefnum innflytjenda.
Mannréttindastefnan kveður einnig á um að ekki skuli mismuna borgarbúum
eftir lífs- og trúarskoðunum þeirra.

Árið 2007 kom út skýrsla Leikskóla- og Menntasviðs Reykjavíkur um
samstarf kirkju og skóla. Í hópi skýrsluhöfunda voru fulltrúar frá
öllum hlutaðeigandi aðilum; skólastofnunum borgarinnar, Biskupsstofu og
Alþjóðahúsi. Ein af megin niðurstöðum hópsins var sú að móta þyrfti
skýrar starfsreglur um samskipti trúar- og lífsskoðunarhópa og skóla
Reykjavíkurborgar.

Mannréttindaráð Reykjavíkur leggur því til að eftirfarandi reglur
gildi um samskipti leik- og grunnskóla og frístundaheimila borgarinnar
við trúar- og lífsskoðunarfélög:

a) Hlutverk skóla borgarinnar er að fræða nemendur
um ólík trúarbrögð og lífsskoðanir samkvæmt gildandi aðalnámskrá og
námsefni. Bænahald og aðrar trúariðkanir með börnum eru hluti af
trúaruppeldi foreldra en ekki hlutverk borgarstarfsmanna.

b) Trúar- og lífsskoðunarfélög skulu ekki stunda
starfsemi innan veggja frístundaheimila, leik- og grunnskóla borgarinnar
á skólatíma. Þetta á við allar heimsóknir í trúarlegum tilgangi,
skemmtidagskrár eða aðrar kynningar tengdar starfi þeirra, sem og
dreifingu á boðandi efni. (Með boðandi efni er átt við hluti sem gefnir
eru eða notaðir sem hluti af trúboði, það er tákngripum, fjölfölduðum
trúar- og lífsskoðunarritum, bókum, auglýsingum, hljóðritum, prentmyndum
og kvikmyndum.)

c) Skólastjórnendur grunnskóla geta boðið fulltrúum
trúar- eða lífsskoðunarhópa að heimsækja kennslustundir í
trúarbragðafræði sem lið í fræðslu um trú og lífsskoðanir samkvæmt
gildandi aðalnámsskrá og námsefni, og skal heimsóknin þá fara fram undir
handleiðslu kennara og vera innan ramma námsefnisins.

d) Heimsóknir á helgi- og samkomustaði trúar- og
lífsskoðunarfélaga á skólatíma skulu fyrst hefjast á grunnskólastigi og
eiga sér stað undir handleiðslu kennara sem liður í fræðslu um trú og
lífsskoðanir og samkvæmt gildandi aðalnámsskrá og námsefni. Fræðsla
leikskólabarna um kristilegt siðferði og aðrar lífsskoðanir skal fara
fram innan veggja leikskólans og vera á hendi leikskólakennara.

e) Þess verði gætt við allar heimsóknir til og frá
grunnskóla vegna fræðslu um trú og lífsskoðanir að nemendur fylgist með
en séu ekki þátttakendur í helgisiðum og athöfnum, og að þær séu ekki
vettvangur fyrir innrætingu eða dreifingu á boðandi efni.

f) Samþætting húsnæðis og starfsemi stofnana sem
vinna með börn á vegum Reykjavíkurborgar við starfsemi trúar- og
lífsskoðunarfélaga eigi sér ekki stað á skólatíma.

g) Skólayfirvöld beini því til trúar- og
lífsskoðunarfélaga að þau skipuleggi fermingarfræðslu og barnastarf með
það að leiðarljósi að það hvorki trufli lögbundið skólastarf um skemmri
eða lengri tíma né leiði til mismununar nemenda utan tiltekinna trúar-
og lífsskoðunarfélaga.

h) Þær stofnanir borgarinnar sem hafa starfandi
áfallaráð tryggi að fagaðilar óbundnir trúar- og lífskoðunarfélögum komi
að sálrænum áföllum. Ef sérstakar aðstæður kalla á aðkomu fagaðila frá
trúar- eða lífskoðunarfélagi skal það gert að höfðu samráði
skólayfirvalda við foreldra þeirra nemenda sem áfallahjálparinnar njóta
og á ábyrgð viðkomandi. Helgistundir sem tengjast viðbrögðum við áfalli
skulu fara fram utan skólatíma.

i) Sígildir söngvar, dansar, leikir og handíðir sem
teljast hluti af gamalgrónum hátíðum og frídögum þjóðarinnar halda sínum
sess í árstíðabundnum skemmtunum og starfi frístundaheimila, leik- og
grunnskóla.

Til grundvallar þessum reglum liggur sá vilji Mannréttindaráðs að
tryggja rétt barna til þátttöku í skólastarfi óháð þeirri trúar- og
lífsskoðun sem þau alast upp við.

Upplýst fræðsla um kristna trú, trúarbrögð heimsins,
lífsskoðanir, siðfræði, heimspeki og íslenska menningu, er mikilvæg í
öllu starfi skóla borgarinnar. Trúarleg innræting og boðun tiltekinna
lífsskoðana á þar ekki heima. Það er á hendi foreldra að ala börn sín
upp í þeirri trúar- og lífsskoðun sem þeir kjósa.

Um það munu starfsmenn Reykjavíkur standa vörð samkvæmt
mannréttindastefnu borgarinnar og þeim mannréttindasáttmálum sem Ísland
hefur undirgengist.

Hitti Hitler á Holtsgötunni

Ég er ennþá á "Ísland er frábært" stiginu. Vissu þið t.d að íslenskt nammi er geðbilæðingslega gott?
Skúkkulaðið "Kaffi" bera af öllum súkkulöðum heimsins. Langbesta súkkulaðið. Ég kaupi alltaf þessa tegund.


Svo er Reykjavík frábær eins og ég hef nokkrum sinnum imprað að. Ég sá reyndar að það er búið að loka Bankastræti núll. Það er vonandi bara tímabundið því "núllið" er kúltúr-verðmæti eins og allir þeir sem hafa snefil af menningarlegum metnaði ættu að vita. Vonandi opnar núllið aftur sem fyrst.

Á myndinni má sjá Bessa son minn í spreng.


Svo hitti ég Hitler á Holtsgötunni. Hann sniglaðist í kringum okkur Ingunni og skaust svo undir bíl.



Hann gæti tekið þátt í keppninni "kettir sem líta út eins og Hitler". Mjög fyndin síða.

Ítrekun sáttaboðs, frábær Reykjavík og vídeó af herlegheitunum.

Ég er ekki búin að fjalla um hvað Reykjvík sé frábær. Ekki frekar en ég er búin að fjalla um hvað mál Gunnlaugs M. Sigmundssonar á hendur mér er súrt. Ég ítreka hér með sáttatilboð mitt um að Gunnlaugur hætti þessari vitleysu. Þetta er dýrt fyrir mig og fáránlegt að misnota dómskerfið með þessum hætti. Ég á heldur ekki þessar 4 og hálfu miljón sem að Gunnlaugur vill fá frá mér. Ég skal samt greiða sem nemur einum mánaðarlaunum í pott ef að Gunnlaugur gerir hið sama og svo finnum við okkur eitthvað málefni sem við styrkjum. Þannig getum við breytt þessari súru stöðu í eitthvað uppbyggilegt.

-Talandi um uppbyggilegt.

Á laugardaginn var ég í þeirri furðu stöðu að strákarnir mínir voru upp í sumarbústað hjá ömmu sinni og afa og Auður mín var hjá vinkonum sínum að gista. Ég var því einn á rölti í góða veðrinu. Ég byrjaði að fá mér besta borgara Reykjavíkur á veitingastaðnum Gata sem er neðst á Laugaveginum (þar sem Kaupfélagið var einu sinni) Bernesósuborgarinn er einfaldlega besti borgari sem ég hef innbyrt. Það er búið að loka Laugaveginum á töluvert stórum kafla og ég spyr mig í forundran hversvegna þetta var ekki gert fyrr.

-Þetta er svo beisikk að undrum sætir.

Eftir að hafa innbyrt borgarann góða, þvældist ég aðeins ofar á og endaði í einhverju torgi sem er að finna bakvið Laugaveginn. Þetta torg er byggt upp þar sem áður stóðu rústir brostinna drauma geðveikinnar sem eyðilagði efnahagslífið okkar. Þarna átti örugglega að rísa eitthvað ógeðfelt glerhýsi Nú er búið að tyrfa yfir grunninn og leggja fagar gangstéttahellur og búa til torg sem á engann sinn líka í Reykjavík.

Ég hef einu sinni séð áþekkt torg í Berlín. Alveg sjálfsprottið eins og það sem er í Reykjavík og einstakt fyrir margra hluta sakir. Þetta torg var innan um hálfhrundar kommúnistablokkir og stóð nærri einskismannslandi. Þarna var hægt að kaupa kommúnistaglíngur og kebab og hlusta á raggí-tónlist.

Ég sting þeirri hugmynd til Besta flokksins að þetta "nýja" torg, verði í svipuðum stíl og Tacheles-svæðið í Berlín. Vissulega myndi þetta senda kaldann hroll niður hrygginn á fína fólkinu sem býr ekki í 101 en hefur rosalegar skoðanir á hvað má og ekki má, en ég er hand viss um að svona svæði gæti orðið til þess að bæta mannlíf Reykjavíkur.

Hérna eru myndir af þessu frábæra svæði í Berlín. Grein frá wikipediu hér.



Á kvöldin var eina leiðinn inn á svæðið í gegnum lausa spýtu á grindverki í kringum svæðið. -Viðurstyggilega kúl.


Áður skrifstofur SS og nú gróðararstía öndergránd-menningar. Góð skipti fyrir Berlín.


Á torginu í Reykjavík var verið að fagna Afríska deginum. Ég var með þeim fyrstu á svæðið og fylgdist með þegar fólk streymdi að til að hlusta á DJ og breik-dansara sýna listir sinar. Þetta var alveg makalaust.

-Trúið mér.

Reykjavík er svo miklu betri en hún var fyrir 3 árum. Borgin iðar af lífi og nýjar búðir á hverju götuhorni. Nú er auðvitað ekkert gaman að því að búðir fari á hausinn eins og gerðist eftir Davíðshrunið, en þessum nýju ber að fagna og ég óska þeim velfarnaðar. Borgin er full af frábæru fólki, flottu fólki og allskonar fólki. Full af flottum búðum, kaffihúsum sem láta gautbyrgsku líta út eins og daunilla kaffiteríu á rútubílastöð einhverntíman á fimmta áratugnum. Reykjavík er full af sniðugum pælingum, flottum fötum, kraftmiklum kapítalistum með hjartað á réttum stað!

-Bra-vó!

Ég tók myndir af herlegheitunum.

Hérna er veitingastaðurinn Gata. Þar er hægt að fá besta borgarann í Reykjavík


Horft upp Laugaveginn. Þetta er göngugata. Ekki bílagata. það er furðulegt að ímynda sér að bílar hafi keyrt þarna einhverntíman.


Séð niður Laugavegin frá sama bletti. Borgin iðar af lífi.


Nokkru seinna var stemningin svona.


Afríski dagurinn.


Dagskráin. Mér er sagt að Jakob Frímann Magnússon, miðborgarstjóri eigi hugmyndina af þessu torgi og afríska deginum. Hann á heiður skilinn og allir sem komu að þessu dæmi.


Svona var stemningin alveg í blá-byrjun.


Þessi var alveg með þetta.


Og líka þessi


DJ inn var "in the zone". Alveg frábær.


Þetta svæði er svo frábærlega flott og nýtingarmöguleikarnir svo skemmtilegir.


Þetta hús beinlínis öskrar á einhverja flotta yfirhalningu. Ég sé fyrir mér ofursvalan bar eða fatabúð fyrir öndergrándið í Reykjavík. Flott að hafa bar í hálfhrundu húsi. Alveg drullu flott.


Graffítí getur verið til prýði eins og þessi gafl sannar. Ég hef megnustu andstyggð á "taggi" og vil sjá "taggarana" í fangelsi.


Ég tók vídeó af afríska deginum á Canon vélina mína sem er undragripur.

http://www.youtube.com/watch?v=mEsRmiNpGjo&feature=player_embedded


Svona var horn Austurstrætis og Pósthússtrætis á laugardaginn.



----
stuðningur
----