Kiss tónleikar

KISS eru að túra rétt einn ganginn. Saga KISS er lyginni líkust. Árið 2000 héldu þeir FARWELL túr sem átti að vera þeirra síðasti. Túrinn gekk svo hrikalega vel að þeir hafa ekki getað hætt síðan. Tónleikarnir sem ég er að fara á ganga undir nafninu Alive / 35 og vísa í 35 ára sögu KISS. Upphaflega lineupið hefur breyst töluvert því að Gene og Paul ráða öllu í bandinu. Trommari og gítarleikararnir eru bara starfsmenn KISS. Gene Simmons hefur verið duglegur að koma sér á framfæri með oft svívirðilegum hætti. Gerði m.a sjónarpsþætti um heimilislífið sitt þar sem hann fór í lýtaaðgerð í beinni útsendingu. Gene Simmons er að mörgum talin ómerkilegasti náunginn í rokksögunni og er sennilega sá rokkari sem hefur mest peningavit. Hann selur allt sem honum dettur í hug. KISS er frægt brand og það er hægt að kaupa allskonar KISS rusl fyrir himinháar upphæðir. Toppnum í græðginni var þegar hann og Paul Stanley (söngvari) seldu alla búninga sveitarinnar fyrir 1.4 miljónir dollara! Ekkert er heilagt fyrir Gene Simmons þegar kemur að þvi að græða peninga. Hann releas-aði t.d kynlífsmyndbandi eins og ungu strákarnir í bransanum þar sem hann var að refsa áströlsum unglingi. Staðreyndin er sú að engin hljómsveit í Bandaríkjunum hefur selt fleiri plötur en KISS. Þeir taka þett á seglunni enda hafa þeir gefið út ógeðslega margar plötur (þar með 4 eða 5 best of plötur)

Í nýja túrnum er t.d hægt að kaupa (fyrir 100.000.- kall) aðgang að hljómsveitinni baksviðs með myndatöku með goðunum. En what the hell. KISS eru hluti af lífinu mínu og ég fíla ennþá tónlistina. Sérstaklega gamla stöffið. Ég er reyndar ekki einn um það því að Krummi í Mínus hefur hlustað á gömlu KISS plöturnar í strimla. En það sem tengir mig við KISS öðru fremur er konseptið af KISS. Þeir taka yfirborðsmennskuna á nýtt stig og eru ekkert að fara í felur með það. Bandið er í grímubúiningum!. Þegar ég var 13 ára þá voru þeir bara guðir í mínum huga. Ég átti nokkrar plötur með þeim og ég kann þær ennþá utanað. Í Snælandsskóla vorum við strákarnir alveg á kafi í KISS. Söfnuðum plagötum og svoleiðis junki eins og um helgigripi væri að ræða. Mesti dýrgripurinn í þessu safni kópavogsdrengja var gítarnögl merkt KISS. Sagan var sú að Paul hefði hennt henni að móður eigandans sem gætti hennar eins og sjáaldur augna sinna.

KISS kom einu sinni til Íslands og ég fór á tónleikana sem voru haldnir í Reiðhöllinni. Þetta var á algjörum lágpunkti í sögu bandsins því að KISS þóttu þá ferlega hallærislegir. Núna selja þeir allt upp hvar sem þeir koma. Þeir hafa náð ákveðnum cult status og aðdáendur KISS eru óhræddir að mála sig í framan eins og goðin þega þeir mæta á tónleika. KISS ARMY er stærsti aðdáendaklúbbur í heiminum og hefur verið það lengi.

Eins og nafnið á nýja túrnum gefur til kynna þá er bandið 35 ára. Meðlimirnir eru því að nálgast sextugt. En svei mér þá, þeir líta bara vel út miðað við aldur. Það er reyndar fyndin saga í kringum söngvarann Paul Stanley. Hann er þekktur fyrir afar líflega framkomu og þegar rokk-andinn nær ákveðnu klæmaxi þá rykkir hann mjöðmum sínum til með afar miklum tilþrifum, rétt eins og karlkyns strippari í óminni stjórnlauss kynlosta. Til að bæta ennfrekar á tilþrifin þá sparkar hann löppunum sínum upp í loft eins og Magnús Scheving á góðum degi. En ólíkt Magnúsí þá er Paul í ROSALEGUM skóm. 12” hælar með tilheyrandi skrautglingri. Þessi spörk og mjaðmahnykkir hafa tekið sinn toll því kallinn er jú að nálgast sextugt. Í miðjum Farwell túrnum tóku KISS aðdáendur eftir því að Paul hreyfði sig ekkert og í gegnum þykkan andlitsfarðann mátti sjá sársauka grettur. Það var rokið með goðið á spítala og hann greindur með ónýtar mjaðmir. Nú er Paul komin með titaníum mjaðmir (eins og margir jafnaldrar hans) og mun vera byrjaður að sveifla lendum sínum á hinn kynþokkafyllsta hátt með tilheyrandi spörkum út í loftið.

KISS er kallað ”the most hardworking band in the buissness” og það er örugglega satt. Gene er t.d vinnualki og unir sér ekki hvíldar nema þegar hann telur peningana sína. Ég fíla þá alla nema kannski gamla trommaran hann Peter Criss. Ég á heimildamynd um KISS þegar þeir komu saman aftur (original lieup) og Peter kallinn er að ég held, vangefin. Ekkert skrýtið að honum hafi verið skipt út hið snarasta. Ace Frehley, gamli gítarleikarinn er aumingi og fyllibytta. Hann hefur samt samið nokkur góð lög og þá sértaklega ”Rocket Ride”. Svo skilst mér að hann sé þokkalegasti gítarleikari þegar hann er edrú.

Ég get endalaust skrifað um KISS.....