Ég skrifaði bloggfærslu um lygi Bjarna Harðarssonar í gær. Ég viðurkenni fúslega að ég var í hörkufúlu skapi enda leiðinlegt að verja sig og málstað sinn gegn lygavaðli. Greinin ber þess ákveðin merki. Meðan deiluaðilar geta ekki komið sér saman um sömu hugtökin, hugmyndir og staðreyndir, þá verður niðurstaða alltaf í skötulíki.
Ég er meðlimur í Vantrú og við höfum barist hart gegn ásókn trúfélaga í skólum landsins. Reyndar er það svo að rikiskirkjan er eina trúfélagið sem kveðið hefur eitthvað að í því máli. Ég þekki því vel hvaða aðferðum trúfélög beita til þess að komast inn fyrir dyrnar á menntastofnunum landsins.
Mikið hefur verið rifist um þessi mál og afar mikilvægt að deiluaðilar séu að tala um sömu hlutina en ekki að þvæla málið út og suður engum til gagns og nema þeim sem vilja slá ryki í augu almennings. Hérna koma 2 dæmi frá deiluaðlinum sem eru bara til þess fallin að þvæla málið út og suður.
Þeir sem aðhyllast óheftan aðgang trúfélaga inn í skólana hefur verið núið um nasir af vantrúuðum að þeir vilji breyta skólunum í trúboðsstofnanir. Svona málflutningur er stundum ósanngjarn -eða hvað?. Samkvæmt vígslubréfi presta er hlutverk og köllun presta samkvæmt að boða guðs orð. Biskup sjálfur segir sálgæsluna hluta boðunar og öll verkefni kirkjunar hluta af boðun. Boðun er kirkjunni eðlislæg, ekki valkostur heldur grundvöllur veru hennar. Trúlausir hafa bent á að ásókn trúfélga inn í skólanna geti trauðla verið annað en boðun.
Þeir sem vilja hindra aðgang trúfélaga inn í skólana er núið um nasir að þeir séu á móti kristinfræðikennslu. Þetta er líka ósanngjarnt og á ekki sér stoð í veruleikanum.
Vegna þess að ég veit að Bjarni Harðarsson og Mattías formaður Vantrúar áttumeð sér fund í fyrradag og ræddu þessi mál opinskátt og í mestu vinsemd, kom það mér gríðarlega á óvart að sjá þessa bloggfærslu hjá Bjarna Harðarsyni, en í henni tiltekur hann allar helstu rangfærslur í deilunni um nýju grunnskólalögin. Hann segir án þess að blikna að "baráttan gegn kristinfræðikennslunni" sé svona og svona og vísar í þá hugmynd að þeir sem vilja hindra aðgang trúfélga að skólakerfnu séu á móti krisitnfræðikennslu.
Nú veit ég vel að Bjarni Harðarson er enginn asni. Hann veit vel að með því að segja að málið snúist um að banna kristinfræðikennlsu, er hann að þvæla málið. Hann gerir fólki upp skoðanir sem hann ræðst síðan á. Þetta er óheiðarlegt og ekki sæmandi almennilegu fólki. Bjarni veit betur og setur sjálfan sig í svolítið sérkennilega stöðu. Óþægilegar spurningar um siðferðisstig Bjarna hljóta að vakna upp vegna þessarara ósvífnu skrifa.
Ég get alveg gúderað að haturskristnir ástundi svona málflutning en ég hélt í sakleysi mínu að Alþingismenn væru vandari að virðingu sinni. -Svo er greinilega ekki og er það miður.
ps. Þessari bloggfærslu var breytt lítillega frá því í morgun. Áhugasamir geta sent mér póst og fengið upphaflegu færlsuna.
0 comments:
Sendu inn athugasemd