Þetta er mynd af okkur Leó. hann er að verða eins árs og er smám saman að taka á sig mannsmynd. Hann er ósköp góður og grenjar eiginlega aldrei. Fyrstu 6 vikurnar í lífi hans voru þó svakalegar. Hann grenjaði stöðugt litla skinnið og svaf eiginlega ekki neitt. Þetta var erfiðasti tími sem ég hef lifað. Leó minn þyngdist ekki neitt þrátt fyrir að vera á brjósti stöðugt. (og þá meina þeg stöðugt) hann var ósköp ræfilslegur greyið.Hann hætti að grenja og braggaðist um leið og við hjónin gáfum honum þurrmjólk. En að gefa ungbörnum þurrmjólk er af mörgum talin jafnast á við að eitra fyrir börnum. Þessi saga er í rauninni efni í heila bók því s.k brjóstafasismi er vaxandi vandamál á Íslandi og hefur sent marga konuna á geðdeild. Meira um það síðar.
Leó er yndislegur strákur, skýr, athugull og hlýðinn. Hann er byrjaður að ganga með stólum osfr. Ég spái því að hann verði farin að hlaupa um skógana hérna eftir 2 -3 mánuði.
0 comments:
Sendu inn athugasemd