Góðir Íslendingar
Vitið þið hvað er erfitt að flaka ýsu? Þessi ömurlegi fiskur er þeirrar nátturu að hann kæddur afar viðkvæmu keti sem haldið er saman af gríðarsterkri beinagrind. þetta þýðir að ef maður tekur of fast í skurðinum þá rifnar ýsan í sundur. Ef aftur á móti ef farið ef of linlega að og af nákvæmni, þá tætist ketið í sundur því beinin eru kyrfilega föst við þetta lausa kjöt. Ýsan er svo viðkvæm að ekki er unnt að roðflett í vél, heldur verður maður að beita hnífnum. Fiskurinn er þá flakaður á hefðbundin hátt en ekki skorin aflveg af. Flakið hangir við sporðinn. Siðan er flakið beinhreinsað og þar eftir roðflett. Ekki dugir að hafa of beittan hníf við roðflettinguna. Þá sker maður í sundur roðið og þá er maður í vandræðum. Heljarinnar kúnst satt best að segja.Þetta er spurning um tilfinningu. Snöru handtökin eru best. Föst handtök og snör. Þannig rífur maður beinagarðinn úr en sker hann ekki. Það er happadrýgst.
Ég var að drepast úr bakverk í vinnunni í dag. Ég hreyfði mig eins og Frankenstein og gat ekki snúið hausnum. -Hrikalegt.
Ég vinn eins og skepna. vakna klukkan 6 og er í vinnunni til klukkan 5. Klukkutíma pása allan tíman. 15 mín fyrir hádegi og 45 mín klukkan 12. Ekkert eftir það. það er ekki laust við að maður sakni EJS ástundum.
posted by Teitur Atlason at
19:14
2 Comments:
Ýsan er dásamlegur fiskur og skemmtileg í flökun. Hef nú ekki unnið við að flaka hana í landi en hef flakað ófá kílóin af þorski, ýsu, ufsa og steinbít síðustu 15 árin út á sjó.
Mjög þægilegt að flaka hana og roðrífa í vél ef hún er ný en miðað við myndina sem fylgir pistlinum er þetta eldgömul smáýsa og þá átt þú samúð mína alla :(
Svoleiðis fiskur var alltaf unninn í "teip" á frystitogaranum, það er að segja, þegar hún var orðin of léleg í roðvélina var henni bara pakkað með roði og beini :)
Annars er handflökun á steinbít alltaf skemmtilegust.
Siggi Óla
By
Nafnlaus, At
5. nóvember 2008 14:12
þetta er sennilega ekki glæ-ný ýsa sem ég er að flaka. Myndina fann ég á netinu þannig. Hún er með hausnum og ég fæ bara afhausaðan fisk fyrir utan lax. Ég hef verið að reyna að útskýra fyrir Svíunum fyrirbæri sem er óþekkt í landinu. Frystitogara. þar sem fiskurinn er veiddur og unninn. Þeir horfa á mig skilningssljóum augum. Ég held að togarar séu ekki til í landinu enda ekki um auðgan garð að gresja varðandi fisk í Eystrasalti. Rússar níð-veiddu allt sem var með sporð og köstuðu síðan öllu mögulegu iðnaðareitri í sjóinn til þess að fullkomna níðingháttinn.
Þar eru einhver þorskveiði ´í Eystrasalti en stofninn er lítill, ofveiddur og sjórinn mengaður. Sjóstangveiði er litin hornauga af verndunarsjónarmiðum.
Allur fiskur sem ég vinn kemur meira og minna frá Noregi. Svíar veiða sinn fisk á eikarbátum og tegundir sem eru framandi. Litla djöfulega fiska með eiturgadda. Ég þarf að komast að því hvað þessir ógeðfeldu fiskar heita. Ég flaka mikið af geddum og makríl. kosturinn við þá að þeir eru tiltölulega auðveldir í flökun.
By
Teitur Atlason, At
5. nóvember 2008 14:50
Sendu inn athugasemd
Subscribe to Post Comments [Atom]
<< Heim