Spur Cóla

Í síðustu færslu hérna á síðunni minni sagði ég frá bók sem ég á. Núna ætla ég að sýna ykkur mesta dýrgripinn minn. Þetta er óopnuð flaska af Spur. Flaskan komst í minar heldur einhverstaðar á vestfjörðum þegar ég vann á Flateyri og fór í bæinn til að sjá hljómsveitina Madness spila í höllinni. Þetta var 84 eða 86. Á einhverjum stað á leiðinni stoppaði rútan og mér til mikillar furðu sá þessa flösku í kók-kælinum. Síðan hefur flaskan fylgt mér alla tíð. Ferðin til Reykjavíkur tók svona 12 klst í rútu þrátt fyrir að það væri sumar og veður gott. Ég sá að Dr. Gunni var að mæra Spurkóla um daginn og það hratt mér út í það að smella af henni mynd.

Hún er hér.

Gvendur Jóns og ég.

Í fórum mínum er lítil bók sem mér þykir svolítið vænt um. Það er barnabók eftir Hendrik Ottósson sem gefin var út af bókaútgáfu Pálma H. Jónssonar árið 1949. Bókin fjallar um ævintýri Hendriks og félaga hans. Gvendur Jóns er í aðalhlutverki enda örugglega ferlega skemmtilegur strákur. Afi minn gaf mér þesssa bók einhverntíman. Afi tengist nefnilega þessar sögu beint því að á hann er minnst í kaflanum "Jakahlaup"



Ég las þessa bók í vikunni og hún er mjög skemmtileg. Það hefur örugglega verið frábært að vera krakki í upphafi 20 aldar í Reykjavík. Bókin er með sérkennilegri stafsetningu en sum orð með eff-i eru skrifuð með pé-i. Aptur, loptköst, eptirvænting. Allt eru þetta orð sem stinga í stúf. Þegar ég opnaði bókina kom í ljós að afi hafði áritað hana til mín. Það var ekki til að skemma upplifinuna við lesturinn.

Barnamorðin í Svíþjóð

Sænska þjóðin er harmi slegin yfir óhuggulegum barnamorðum sem voru framin hér síðasta mánuðinn. Sem betur fer þá eru bæði þessi morð upplýst og morðingjarnir komnir bakvið lás og slá. Fjölmiðlar hafa fylgst með rannsókn þessara mála og ekki verður annað sagt en að sænska löggan hafi staðið sig vel. Fyrra atvikið var svo óhuggulegt að manni skortir orð til að lýsa þeirri illsku sem knúði morðingjann til voðaverksins. Það var í byrjun april að móðir og tvö börn hennar finnast í blóðpolli inn á heimili sínu í Arboga sem er lítill smábær. Farði var með fólkið á spítala í skyndingu en til allrar óhamingju þá dóu börnin, Saga 1 árs og Maxemellian 3 ára. Móðir þeirrra barðist fyrir lífi sínu í 3 vikur eða þar til hún komst yfir áverka sína í síðustu viku.

Kringumstæður morðanna eru þessar. Fyrrverandi maður og faðir barnanna átti í stuttu ástarsambandi við þýska konu fyrir nokkrum misserum. Það slitnaði upp úr samandinu en sú þýska virðist hafa fengið manninn á heilann. Það var eins og hún héldi á einhvern undarlegan hátt að börn mannsins stæðu í vegi fyrir famhaldi á sambandinu. Sú þýska tók lest til Svíþjóðar, bankar upp hjá fyrrverandi konu fyrrverandi ástmanns síns og stingur alla fjölskylduna með hnífi og hverfur síðan á braut aftur til Þýskalands. Til að byrja grunaði lögreglunni engann og málið algerlga óleyst. Fyrrverandi eiginmaðurinn lá undir grun og við yfirheyrslur formaðist málið og beðið var um aðstoð þýsku lögreglunnar. Sú þýska var handtekin og yfirheyrð en sleppt eftir skýrslutölu. Henni var reyndar sleppt að henni lokinni þrátt fyrir að sannanir lægju fyrir um það að hún hefði verið í Svíþjóð þegar morðin voru framin. Sú þýska fór því í felur. Sem betur fer náðist hún aftir og hefur verið framseld til Svíþjóðar. Því miður vantar allar DNA vísanir í þessu máli og aðeins byggt á líkindum því sú þýska neitar að hafa drepið börnin og helsært móður þeirra.

Það hefur verið átakanlegt að fylgjast með þessu máli og sárara en tárum taki að þessa um viðbrögð móðurinnar þegar hún vaknaði úr dáinu. Hún mundi ekkert eftir kvöldinu sem árásin var gerð og fékk tíðindin um þennan óhugnað 3 vikum eftir að morðin voru framin.

Seinna morðið sem skók Svíþjóð var morðið á hinni 10 ára gömlu Englu. Aðdragandinn af því var sá að hún kom ekki heim úr skólanum á réttum tíma Hún var vön að hjóla í 10 mínútur heim til sín að loknum skóladegi. það var eins og jörðin hafi gleypt hana. Löggan rannsakaði málið og leitaði eftir vitnum. Það var því eins og vinna í lottóinu þegar maður kemur á löggustöðina með vídeómynd sem hann tók á sama stað og sama tímapukti og Engla hvarf. Þetta var hjólreiðamaður sem var að mynda félaga sína sem voru eitthvað að stússa. Engla sést hjóla heim til sín á myndinni og 40 sekúntum síðar sést rauður SAAB. Lögreglan tékkaði á númerinu á bílnum og kemur í ljóst að eigandi hans og ökumaður var 41 árs margdæmdur níðingur. 41-áringurinn (eins og hann var alltaf kallaður) neitaði öllu við yfirheyrslur og kannaðst Engla
ekki við neitt. Það var tekið af honum DNA sýni og borið saman við DNA banka sænsku lögreglunnar. Kemur þá í ljós að lífsýni úr honum hafði fundist á stúlku sem var myrt fyrir 10 árum. Við þessa vineskju játaði 41-áringurinn morðið á Englu. Grunur er uppi að fleiri óleyst morð tengist honum og lögreglan í Noregi og Lightenstein hafa haft samband við þá sænsku með ósk um að fá lífsýni úr honum.

Þessi tvö mál sem komu upp á þessu stutta tímabili hafa vakið upp spuringar í samfélaginu um eftirlit með þekktum kynferðisafbrotamönnum og spjallþættir í sjónvarpinu snúast mikið um þetta málefni. Sumir vilja að kynferðisabrotamenn verði hreinlega merktir með GPS sendi þannig að alltaf sé hægt að staðsetja þá í gegnum gerfihnetti og tengja þá þannig við staði þar sem afbrot eru framin. Mér þykja þetta ekkert galnar hugmyndir og hvert einasta samfélag ætta að setja forgang hagsmuni fórnarlamba heldur en hagsmuni glæpamanna. Það er nefnilega bara staðreynd að margir kynferðisafbrotamenn eru ólæknandi og munu brjóta af sér að nýju um leið og þeir losna úr fangelsi. Það er bara staðreynd sem er óumdeild.

Rósa Barbísdóttir

Þegar Auður dóttir mín var lítil átti hin uppáhaldsdót. Það var grænn plasthestur. Hún meðhöndlaði hestinn á afar varfærinn hátt og lék sé með hann af andakt. Hún skýrði hestinn Rósu Barbísdóttur. Þetta þótti mér ferlega krúttlegt og Rósa er nú á skrifborðinu mínu við ásamt litlu dóti sem tengist fjölskyldumeðlimum mínum á einhvern hátt. Reyndar var Rósa kölluð til styttingar, Rósa Barbís.

Rósa Barbís.

Auður eignaðist síðar fjólubláan hest (Pony-dót) og sú fékk nafni Fjóla-Rósa Glimmerrós. Fjóla er ennþá til og strákarnir mínir leika sér að henni. Mér þykir alltaf svolítið vænt um þetta dót. Annars á Bessi sonur minn bangsa sem hann hefur tekið ástfórstri við og sá heitir Basímó (stytting á Bangsímon). Annars hefur Bessi langmest gaman að því að kasta allskonar hlutum í kringum sig. Bessi er allt öðruvísi en Auður var þegar hún var 2. ára. Bessi er algjör gaur og gengur undir nafninu "Eyðirinn" þegar hann er í stuði. Hann komst í kókómaltið um daginn og beinlínis hellti kakóduftinu yfir hausinn á sér

.
Bessi með Basímó og kakómalt á öxlunum.

Kaupþing að fara á hausinn?

Í sænsku sjónvarpsfréttunum fyrir nokkrum dögum var fréttaskýring af fjármálakreppunni sem hrjáir flest vestræn lönd. Svíjar tala mikið um "finans-krisen" og vita, ekki frekar en Íslendingar, hvernig kreppan mun haga sér. Í lok fréttarinnar var fréttamaðurinn með hugleiðingu um hvort einhverjir bankar færu á hausinn. Fréttamaðurinn nefndi enginn nöfn en undir fréttinni var ítarleg innskot af Kaupþings bankanum í Stokkhólmi og Gautaborg. Enginn annar banki var notaður sem myndefni fyrir fréttina. Hughrifin sem þessi frétt vakti voru þau að Kaupþing stæði afar tæpt..

Meðfylgjandi er ljósmynd af skrifstofu Kaupings í Gautaborg, en bankinn er með skrifstofur á langbesta stað í borginni.. -Algerlega í miðjunni.

Þetta er mynd af Brunnsparkenstöðinni í miðborg Gautaborgar. þar er Kaupþing með skrifstofu sem var notuð sem myndefni fyrir frétt um möguleg gjaldþrot banka í Svíþjóð.


Kaupþing er á besta stað í Gautaborg.

Óttaslegin íkorni

Ég fór í göngutúr á föstudaginn og stytti mér leið í gegnum tráþykkni. Þar blasti skyndilega við mér íkorni. Ég hefi aldreigi séð slíka skepnu áður nema í bíómyndum og starði um stund á dýrið. Korninn áttaði sig á því að ég hefði sennilega eitthvað ógeðslegt í hyggu og klifraði því upp í tré. Þaðan skaut hann á mig óttabljúgum glyrnunum þar sem ég gékk framhjá eins og hálfbjáni.


Hérna er mynd af þessu óttaslegna dýri.

-o-o-o-

Ég hef átt í nokkuð hressilegum umræðum á Vantrú.is um gagnsleysi nálastungumeðferða. Í kjölfarið las ég nokkrar rannsóknir um málefnið í stórum rannsóknabanka sem var aðeins til að styrkja mig í þeirri skoðun að nálastungur eru gerfivísindi og einhverskonar kukl. Stór metaanalýsa á 7 rannsóknum sem tekin var saman fyrir breskt vísindatímarit komst að þeirri niðurstöðu að gagnsemi nálastungu væri ekki merkjanleg. Það er þó mögulegt að placebo áhrif kunni að gagnast einhverjum. Ég hvet fólk til að lesa þessa grein og athugsemdirnar við hana.

Skemmtilegir strákar

Á róluvellinum í nágrenni við íbúðina okkar, hittist fólk í mínum sporum (í fæðingarorlofi) og lætur krakkana leika sér, les í bók eða spjallar. Ég hef stundað rólóinn í u.þ.b mánuð og orðið var við nýjan leik sem strákarnir í hverfinu hafa fundið uppá. Þeir renna sér á barnabílum úr plasti niður aflíðandi brekku sem tengir rólóinn við hverfið. Með þessu móti ná þeir gríðarlegum hraða svo hvín í kínversku plastinu. Hérna má sjá þessa frábæru stráka að leik

Ég gæti best trúað að svona salíbuna sé hin mesta skemmtun..
Hérna er mynd af þessum sniðugu strákum.

Veltir / Volvo

Volvobifreiðar voru einu sinni fluttar til Íslands á vegum fyrirtækis sem hét Veltir. Orðið veltir merkir í rauninni það sama og orðið volvo í sænsku þannig að nafnið var vel til fundið. Í einni auglýsingaherferð sinni var alltaf hamrað á því að Volvóbifreið væri "fasteign á hjólum" og vísað var til hás endursöluverðs og endingar. Sennilega allt satt og rétt. Volvóbílar eru afar algeng sjón hér í Gautaborg enda verksmiðja í borginni sem býr til volvóa. Ég rakst á þennan hérna í nágrenni við heimili mitt og fylltist óræðri fortíðarþrá. Ég man vel eftir þessar týpu á götunum í Reykjavík. Þetta eru helvíti flottir bílar.

- Helvíti flottir. Nýji S30 bíllinn frá Volvo er líka alveg masterpís..

Bannað blogg

Nokkur umræða hefur farið fram í fjölmiðlum í kringum skrif DoktorsE um sóknarprestinn á Akureyri. Presturinn er sár yfir skrifum Doktorsins eins og gefur að skilja enda skrifin æði persónuleg og rætin. Í sjónvarpinu var svo viðtal í Íslandi í dag við tvo bloggara sem tjáðu sig um málefnið. Ólafur Sindri / Mengella og Sóley ofurbloggari. Viðtalið við þau var frekar slappt en ég hallaðist miklu fremur að málflutningi Ólafs Sindra. Sóley sagðist ekki skilja þá sem skrifa undir dulnefni og taldi að skoðanir sem ekki þora undirskrift ættu ekki vera þess verðar að séu færðar í letur. -Þessu er ég ósammála.

Kosturinn við bloggið er einmitt að allar skoðanir fái rými. Nafnleysi getur verið bráðnauðsynlegt og gott fyrir samfélagið. Sem dæmi má nefna að blaðamenn virða nafnleysi heimildamanna sinna út fyrir gröf og dauða. Afhjúpun nafnleysingjans "Deep Throat" hratt af stað mesta hneykslismáli á síðari tímum. Annað dæmi, úr íslenskum veruleika er "Litli Landssímamaðurinn" sem reyndar var afhjúpaður og rekinn úr starfi. Hans gæpur var sá að tilkynna að forstjóri almenningsfyrirtækis lét planta trjám víð sumarbústað sinn á kostnað skattgreiðenda. Nafnlaust blogg er órjúfanlegur hluti af bloggheiminum og algerlega nauðsynlegur. Það má vel hugsa sér einhvern sem fyrir starf sitt eða stöðu í samfélaginu getur ekki komið fram undir nafni en vill endilega blogga um reynsluheiminn sinn. Þarna má fá innsýn inn í afar einlægar færslur og gagnlegar þótt þær séu undir dulu nafnleysis. Á spjallrásum er iðulega notast við dulnefni. Þar skiptist fólk á sögum og reynslu og niðurstaðan er að með blogginu (undir flaggi nafleysis) hefur fólk brotist úr einangrun og tjáð sig við aðra nafnleysingja sem eru í sömu stöðu. Gott dæmi um þetta er afar virk og gagnleg spjallrás fyrir þá sem klást við ófrjósemi. Vefurinn heitir tilvera.is og hefur hjálpað hundruðum Íslendinga ef ekki þúsundum. Flestar færslunar eru undir dulnefni enda er ófrjósemi talin til lasta og þykir hin mesta skömm.

Ég held að Sóley ofurbloggari hafi ekki hugsað máliið til enda því skoðanir hennar eru eins og oft er títt með okkur Íslendinga, að þær fara bara af stað án eins og trukkur sem veit ekkert hvert hann stefnir. Ökumaðurinn er meira upptekinn af því að komast af stað heldur en hvert hann sé að fara.

Hvað varðar nafnlausar árásir eins og Svavar Alfreð varð fyrir barðinu á þá er ég sammála þeim sem halda því fram að svona árásir skaða fyrst og fremst nafnleysingjann. Það er bara vorkunkennanlegt að ausa úr skálum gremju sinnar yfir persónur sem maður þekkir kannski ekki neitt. Listin að vera beittur penni er vandmeðfarinn og sumir hafa hreinlega ekki þá íslenskukunnáttu eða gáfur til að feta það einstigi svo vel sé.

Ég hef samúð með Svavari enda hef ég reynslu af árásum á blogginu. Það var reyndar ekki nafnleysingi sem reyndi að ata mig auri heldur moggabloggari sem skrifaði undir nafni. Ég hafði samband við Árvakur og reyndi að fá þá til að loka blogginu en hafði ekki erindi sem erfiði. Eftir á að hyggja tel ég þá niðurstöðu góða. Ef loka ætti fyrir allar færslur sem teljast móðgandi á einhvern hátt þá væri kjötið farið af beinunum á blogglærinu og lítið eftir nema seiga sinar, feitur mergur og fituslumma á hvítum platta.

Hinu er ekki að neita að á meðan árásum þessa bloggara stóð tók það verulega á taugarnar. Ef ég ætti heilræði til handa Svavari þá segði ég honum bara að fara í sund og gleyma þessu. Eftir þennan hasar mun Svavar standa uppi sem sigurvegari og Doktorinn eins og fávís E-pillu æta, ráðviltur og leitandi að næsta partíi til þess að eyðileggja.

Barnabækur

Synir mínir eiga fullt af bókum. Bækurnar eru sumar hverjar gamlar sem að Ingunn fékk þegar hún var krakki. Bækur sem hættar eru að fást en samt alveg jafn skemmtilegar og fyrir 2 áratugum. Náungi að nafni Albín nýtur mikilla vinsælda og einnig hann Barbabba

Nokkrar bækur sem Bessi á eru í bundu málifyrir krakka.

Sumt af því sem er þarna á prenti er illskiljanlegt fyrir fullorðið fólk, hvað þá krakka. Ég fæ stundum á tilfinninguna að sá barnabókarhöfundur sem skrifar í bundu máli er í raun ekki að skrifa fyrir krakka heldur að skrifa fyrir sjálfan sig, og sýna þannig svart á hvítu að hann ráði við bundið mál, ellegar að hann sé að skrifa fyrir aðra fullorðna. Krakkar skilja ekkert bundið mál fyrr en um 10 - 12 ára aldurinn. Auðvitað eru sumar sögurnar ágætar t.d sögur Dr. Seuss. Teikningarnar eru alveg frábærar. Ég er viss um að foreldrar þýði jafnharðan hið bunda mál yfir á laus mál þegar þau eru að lesi þessar bækur fyrir börnin sín. Það geri ég allavega.

Mig vantar far

Svíar eru sniðugir. Þeir eru almennt sparsamir og nota eiginlega aldrei kreditkort. Reiðufé er algengasti greiðslumiðillinn og þeir taka með sér nesti í vinnuna. Þetta er til fyrirmyndar. Á vissum sviðum hafa þeir reyndar farið fram úr skynseminni sinni eins og t.d varðandi félagslega þjónustu. Hérna eru háir skattar sem allir fá svo til baka í formi styrkja. Glæpamenn eru í afar góðum málum hérna að lokinni fangelsisvist því þeir fá bætur frá ríkinu, frítt húsnæði og í rauninni allt sem þeir biðja um á meðan hinn duglegi Ole Svenson fær ekki neitt. Af þessari stuttu dvöl minni hérna sýnist mér að það sem Svíar taka sér fyri r hendur gera þeir af myndarskap og af alvöru. Þeir eru t.d staðráðnir í því að eyða kynjamisrétti úr samfélaginu sínu og eru með massíva kynjakvóta á öllum mögulegum sviðum. Ég held að sænskir meti það einfaldlega þannig að þótt að kynjakvótar séu oft og tíðum óréttlátir þá eru þeir skárri lausn en að hafa kynjamisrétti grasserandi í samfélaginu.

Það sem mér finnst til hvað mestrar eftirbreytni er þó hin ókomplexaða skynsemi sem stundum birtist. Í hverfinu mínu er t.d upplýsingaspjald fyrir íbúana þar sem allskonar upplýsingaum er komið á framfæri. Á þessu spjaldi er Niklar að óska eftir að vera samferða einhverjum í vinnuna.

Þetta þykir mér sniðugt.

Ég sendi Valdísi Gunnarsdóttur póst

Eftir að ég flutti til Svíþjóðar hefur eitt einkennt dvölina öðru fremur. Í hvert sinn sem ég tendra á viðtæki hljóma úr því fagrir tónar úr barka sænsku söngkonunnar Sonju Aldén. Lögin hennar eru algjörir eyrnaormar sem skríða inn í hlustina og maður nær þeim ekki út með nokkru einasta móti. Lögin hennar Sonju eru einskonar tregapopp, útsett af sænskri fagmennsku. Ferlega skemmitleg og falleg tónlist. Ekki skemmir fyrir að textarnir við lögin hennar eru barasta prýðilegir. Þeir eru gjarnan ástarjátningar eins og hittarinn "For att du finns" eða uppgjörs / skilnaðar tjáningar eins og "Om du vil". Nokkuð góðir textar satt best að segja.


Þetta er Sonja Aldén

Sonja þessi er fræg í Svíþjóð, á svipuðum stalli og Carola og Charlotte Perelli. Hún er bara betri sönkona en þær báðar. Eins og Carola og hin áður brjóstgóða Perelli* hefur Sonja stigið inn í sviðsljósið í kringum Eurovision keppnina.


Þetta er mynd af Charlotte Perelli
*Mörgum íslendingnum er Charlotta í fersku minni er hún marði sigur á íslensku söngnkonunni Selmu Björnsdóttur. Færustu Eurovisionfræðingar fullyrða að stóru brjóstin hennar Charlottu hafi vegið þungt á lokasprettinum.

Sonja varð í öðru sæti í undankeppninni 2007 en náið að lauma einum eyrnaormi inn fyrir hlustir sænsku þjóðarinnar. Síðan þá hefur hún notið mikilla vinsælda meðal sænskra. Hérna má sjá Sonju syngja orminn "For allt du finns" til sænskra. það hefur sjálfsagt verið blendnar tilfinningar hjá hinni skapmiklu Charlottu að vita það að kvöldið sem hún vann undankeppnina 2008 var lag Sonju (sem varð í öðru sæti 2007) á toppi vinsældarlistanna.

Þegar ég var að vaska upp í morgun með Sonju í útvarpinu þá var eins og ormurinn náði á mér heljartökum. Ég varð eiginlega ekki með sjálfum mér og var algerlega á valdi tónlistarinnar. Ég er maður hrifnæmur og lendi stundum í þessu. Oftast með gott electro í botni eða með Rachmaninoff í einhverri geðveiki*. Ég settist við tölvuna og skrifaði Valdísi Gunnarsdóttur útvarpsmanni bréf. Ég hlusta alltaf á þáttinn hennar á laugardögum og ég er viss um að hún fílar hana Sonju Aldén. Bréfið var bara nokkuð blátt áfram og ég vona að hún lesið það. Meðfylgjandi sendi henni líka MP3 fælinn með orminum með ósk um að hún hleypti honum í hlustir Íslendinga. -Kannski að hún sleppi honum út?

*það er misskilningur að klassísk tónlist sé eitthvað laus við punkelement

Stórar stórutær

Loksins loksins! Netið hérna á Ormabekksgötunni er komið í eðlilegt horf. Loksins er kominn þráðlaus router og ég er í stöðugu og reglulegu sambandi. Hingað til hef ég ég stolist inn á netið hjá nágrönnum mínum en það samband er hvort í senn stöpult og ótryggt. Ég hef t.d ekki þorða ástunda bankaviðskipti. Loksins loksins get ég komið mér fyrir á skrifborðinu mínu innan um allt tölvustöffið mitt (flottan skjá, lyklaborð, flotta mús, utanáliggjandi harðandisk....) og verið í sambandi við nördinn í mér.

Annars tók ég eftir sérkennilegri staðreynd varaðandi syni mína tvo. Þeir skarta einhverjum stærstu stórutám sem ég hef séð á smábörnum. Stóratáin á þeim er eiginlega jafn stór og allar hinar litlu til samans. Ég held að þetta sé gott og vona innilega að sporin sem þeir stíga í framtíðinni muni forða þeim frá glapstigu. Stórar tær veita góða spyrnu og bæta jafnvægi.

Ég sendi inn mynd af þessum stóru stóru tám drengjanna minna þegar ég læri loksins að setja inn myndir á þetta blogg.

Sófasett og dádýr

Við fjölskyldan örkuðum af stað í nýja bílnum upp í Farum sem er svona 10 km frá Gautaborg til að skoða sófasettið ljóta. Eftir að hafa tekið vitlausa beygju af hraðbautinni og týnst í smá stund komum við loks á afangastað. Farum er smábær sem er byggður í nokkuð hæðóttu landi. Við vorum aðeins á undan áætlun og keyrðum því um stund um hæðótta byggðina. Okkur til mikillar undrunar sáum við DÁDÝR sem var að spóka sig í garði einum sem var þétt upp við skóg. Þetta mun ekki vera óalgeng sjón en dádýr og elgir munu hafast við í skógunum í kringum Gautaborg.

Loksins þegar ég fékk að berja sófasettið augum blöstu við plussklædd vonbrigði. Sófasettið var í raun agnarsmátt en á myndinni virkað það hrikalegt. ég ákvað að sleppa þessum kaupum enda var allt transport á settinu vandkvæðum bundið. Gautaborgarar þekka ekki til sendibíla eða greiðabíla. Einu sendibílarnir eru risastórir og notaðir til reglulegra flutinga með vörur milli staða. Við fórum því í eina af risastóru verslunarmiðstöðvum Gauta og festum okkur leðursófa sem ég held að sé bara ágætur. Hann kemur í vikunni. Svíar þekkja heldur ekki þessa "strax-áráttu" Íslendingsins. Hlutirnir taka sinn tíma. Ég er t.d búin að bíða í rúmar 2 vikur eftir netsambandi og sjónvarpssambandi. Sennilega á þetta rót í stærð samfélagsins hérna en rúmir 700 þúsund íbúar tilheyra Gautaborgarsvæðinu.

Ég reit eina vantrúargrein í morgun og fjallar sú um barnatrú og tilraun til greiningar á fyrirbærinu. Ég vona að hún birtist sem fyrst og að ég fái einhver viðbrögð við henni. Annars á fæðingaroflofs-fríið ágætlega við mig. Þetta er nú engin ferð í skemmtigarðinum þótt við feðgar förum stundum út á róló en það er gaman að kynnast strákunum mínum svona í návígi. Bessi minn er mikill orkubolti og synd að því að við höfum ekki komist út meira (vegna snjókomu!) en bragarbót verður unnin á því máli nú þegar vorar. Leó litli er allt öðruvísi. Rósemin uppmáluð. Maður tekur varla eftir krílinu. Það heyrist eiginlega ekkert í honum nema stöku "ga-ga" þegar hann er í stuði. Furðulegt hvað bræðurnir eru ólíkir.

Nokia Navigator

Ég keypti mér á dögunum ferlega tæknilegan síma. Þetta er sími með GPS möguleika. Ég get s.s notað hann eins og landakort og það sem meira er, landakort sem segir mér að beygja eða frá áhugaverðum stöðum í nágrenninu. Þar fyrir utan er þetta myndavél og vídeótökuvél, skipuleggjari, internettölva og ég veit ekki hvað. Mér sýnist þetta vera þokkalega einföld græja og þegar ég sting símanum í samband við tölvuna þá birtist hann sem E: drif. Ég get þaðan fært myndir frá símanum eða fært myndir inn á símann. Sama gidir um tónlist (en þessi sími er líka MP3 spilar). Mér líst nokkuð vel á gripinn. Eins og oft með svona hardware þá fylgir með forrit sem á að gera allt fyrir mig en þetta forrit er bara rusl. Það gerir alltaf eitthvað annað en ég vil. Betra að hafa þetta eins einfalt og hægt er. Það er alveg ótrúlegt hvað GPS tækið virkar vel. Skekkjumörkin eru u.þ.b 2 metrar. Síminn sér hvoru megin á götunni ég er!. Ótrúlegur andskoti.

Hérna eru nokkar myndir sem ég tók á símann.


Þetta er broddgöltur sem ég sá. Broddgeltir hafa sérkennilegustu varnartaktík sem ég hef séð í spendýri. Þegar hætta steðjar að þá er eins og þeir óski hættuna í burtu. Þeir hægja einhvernvegin á sér og eru greinilega í miklu uppnámi. Svolítið alkahólískt. Svipað og þegar alkinn er byrjaður að drekka í laumi og öll fjölskyldan þykist ekki taka eftir neinu.


Hérna er mynd af Leó syni mínum. Hann er ósköp góður og maður tekur varla eftir honum. Þarna erum við á róló. Hann fékk sér smá sand að borða og mér sýndist honum líka sandurinn all-vel.

Prufa að blogga með vídeói.

Við fórum í heimsókn um daginn og bessi komst heldurbetur i feitt. Rafmagnsbíll var í garðinum og Bessi fékk að prófa. Við fórum í heimsókn um daginn og bessi komst heldurbetur i feitt. Rafmagnsbíll var í garðinum og Bessi fékk að prófa Við fórum í heimsókn um daginn og bessi komst heldurbetur i feitt. Rafmagnsbíll var í garðinum og Bessi fékk að prófa. Við fórum í heimsókn um daginn og bessi komst heldurbetur i feitt. Rafmagnsbíll var í garðinum og Bessi fékk að prófaVið fórum í heimsókn um daginn og bessi komst heldurbetur i feitt. Rafmagnsbíll var í garðinum og Bessi fé kk að prófa. Við fórum í heimsókn um daginn og bessi komst heldurbetur i feitt. Rafmagnsbíll var í garðinum og Bessi fékk að prófa Við fórum í heimsókn um daginn og bessi komst heldurbetur i feitt. Rafmagnsbíll var í garðinum og Bessi fékk að prófa. Við fórum í heimsókn um daginn og bessi komst heldurbetur i feitt. Rafmagnsbíll var í garðinum og Bessi fékk að prófan

Volvobifreiðar voru einu sinni fluttar til Íslands á vegum fyrirtækis sem hér Veltir. Orðið veltir merkir í rauninni það sama og orðið volvo í sænsku þannig að nafnið var vel til fundið. Í einni auglýsingaherferð sinni var alltaf hamrað á því að Volvóbifreið væri "fasteign á hjólum" og vísað var til hás endursöluverðs og endingar. Sennilega allt satt og rétt. Volvóbílar eru afar algeng sjón hér í Gautaborg enda verksmiðja í borginni sem býr til volvóa. Ég rakst á þennan hérna í nágrenni við heimili mitt og fylltist óræðri fortíðarþrá. Ég man vel eftir þessar týpu á götunum í Reykjavík. Þetta eru helvíti flottir bílar.

- Helvíti flottir.