Fyndin kannabis saga.

Þegar ég var Nordjobbari á Skagen (nyrsta odda Danmerkur) árið 1996 kynntist ég náunga að nafni Jonas Rönqvist. Hann var finnskur að uppruna en kunni ekki stakt orð í finnsku. Hann kom úr suður Finnlandi og þar er þónokkuð stór sænskumælandi minnihluti. Hann var 18 ára þegar ég kynntist honum og við djúsuðum all-mikið saman. Jónas þessi var alger fyllibytta og drakk stíft þegar hann var ekki að vinna. Hann hafði þann hæfileika að klára 2 bjóra í öllum pásum i fiskiverksmiðjunni sem við unnum í en þær voru á 1,5 klst fresti og stóðu yfir í 7 mínútur. Með fimlegri sveiflu þambaði hann einn krónubjór og eins og fyrir galdur þá opnaði hann annan um leið og hann henti tómri flöskunni af þeim fyrri. Þetta var semsagt tvær aðgerðir í einni og sömu hreyfingunni. Jónas þessi reykti líka þessi líka reiðinar bísn af kannabisefnum. Ég fór einu sinni með honum til hasssala og beið rólegur í smávegis glæpastemningu eftir Jónasi þegar hann fór inn í dularfullt hús að sinna æðri erindum (hann kallaði kannabisið sitt alltaf ”higher substanses”. Loks kom Jónas út, tómur af aurum en með heilan hagkaupsplastpoka af laufblöðum úr kannabisjurtinni. Þessi sjón hlægi mig óskaplega. Ég skoðaði laufin og þau voru miklu stærri en ég hafði imyndað mér. Þetta voru lófastórar hlussur sem voru alveg eins og adidasmerkið. Hann sagði að þessi lauf væru lítil því í Finnlandi væri sko hægt að fá almennilegt stoff frá Rússlandi. Hann sagði mér eftirminnilega sögu. Eftir Chernobyl slysið fór að bera á óvenju sterku kannabisi frá Rússlandi. Ekki nóg með að rússneska kannabisið væri sterkt heldur var uppskerarn gríðarlega góð. Markaðurinn fyrir Kannabis hrundi og finnskir hasshausar undu glaðir við sitt. Blöðin af þessu görótta kannabisi voru eins og pálmatré í fullum blóma. Jónas tók fram með töluverðri eftirsjá að það voru óæskileg aukaáhrif af þessu geislamengaða efni. Stórreykingafólk á kannabis varð heyrnarlaust eftir mikla notkun. Við þessi tíðindi hló ég svo mikið að ég vakti eftirtekt vegfarenda sem töldu víst að ég væri búin að fá mér í pípu eða tvær. En það er vitleysa. Ég gerði eins og Bill Clinton. -Didn´t inhale..... Á myndinni má sjá Jónas. Hann er þessi skeggjaði.

Ég komst í samband við Jónas fyrir tilverknað Facebook fyrir nokkrum mánuðum og viti menn!. Hann er orðin stjórmálamaður!.... Þegar ég frétti það þá hrundi ég í gólfið í hláturskrapa, ósjálfbjarga eins og sjúklingur.

-Svona er Jónas. Einn allra fyndasti náungi sem ég hef kynnst. Spurning hvor maður hitti hann í sumar?

Ódýr matur.

Við hjónin festum kaup á grilli i gær. Risastórt skipstjóragrill með díóðum og kareókíkerfi. Það var ekkert dýrt. Kostaði 1500 skr. Ég setti það saman í dag og vígði það svo með táknrænni athöfn. Braut á því heljarinnar kampavínsflösku og fékk litla lúðrasveit til að spila nokkur vinsæl dixieland-lög. Þegar ég ætlaði að fara að grilla eitthvað þá var ekkert til í ísskápnum. Ég rauk því út í ICA (sem er sambærilegt við Hagkaup) og keypti pulsur og svínalundir. Það kom mér á óvart hversu ódýrar lundirnar eru því þær eru afar bragðgóðar og samkvæmt kenningunni um að verð og bragð fylgjast að þá ættu þær að vera óætar. Kílóið af svona lundum kosta ekki nema 69 skr. (854 íkr) Stykkið sem ég keypti var 0,58 kg og kostaði þvi 40 skr (495 íkr). Svona stykki er alveg nóg fyrir tvo. Pulsurnar voru eignilega gefins. Pakkinn af krakkapulsum kostaði 8,95 skr (110 íkr). Þetta er ódýr matur og góður. Við Bessi fengum okkur nokkrar svona pulsur. Leó fékk pulsubrauð og jukk í dollu. Ég ætla að elda þessar lund á morgun.

Þessi lund er reyndar merkt sem dönsk framleiðsla og er því aðeins ódýrari en sænska ketið. Reyndar kom mér það á óvart hve mikil gæði eru á öllum mat hérna. Maturinn í Svíþjóð er betri en á Íslandi. Ketið er fallegra, umbúðir eru betri og merkingar allar til fyrirmyndar. Það er líka ódýrara og hægt að fá allskonar stykki innpakkað í venjulegum verslunum. Þetta er klassanum ofar en á Íslandi. Sveimérþá.

Það er alltaf verið að ota því að okkur Íslendingu að maturinn heima sé svo góður. Að hann sé betri en matur annarsstaðar í heiminum. Svo rammt hefur kveðið að þessu áróðursbragði að einu sinni var gerð samþykkt á einherjum landsfundi Framsóknarflokksins að Íslenska labaketið væri það besta í heiminum!. Hugsið ykkur ágætu lesendur. Bragð af keti var orðið að pólitík!

Annars var ég að hugsa á leiðinni heim um vinaþjóðirnar Finnland og Svíþjóð. Ég held að sjaldgæft er betra samband milli grannþjóða en Finna og Svía. Svíar líta upp til Finna og Finnar líta upp til Svía. Þetta er dínamíiskt vinasamband þar sem allir græða. Í kalda stríðnu þegar Finnar þurftu að tipla á tánum í kringum Sovíetríkin, studdu Svíar Finna með ráðum og dáðum. Ef hið óhugsanlega hefði gerst, að Sovíetríkin hefðu ráðist inn í Finnland, þá er ég fullviss um að Svíar hefuð varið Finna með öllu sem þeir áttu. Það hefði ringt blýi í Finnlandi. Svíar bera mikla virðingu fyrir Finnum, áræði þeirra í átökum og hernaðarsögu. Enda eru Finnar frábærir.

Ekkert að þessari lund.

Skilaðu titlinum!

Alexandra Helga Ívarsdóttir var kjörin ungfrú Ísland í gær. Hún var einnig kjörin LCN stúlkan. Þessu ber ekki að fagna því þessi titlill mun henni fjötur um fót í famtíðinni. Titlillinn mun vera eins og líkið í farangrinum og hindra Alexöndru alla metnaðarfulla framtíðarsýn. Fyrir utan þá staðreynd að ekki er hægt að keppa í fegurð, er athyglisvert að skoða hverjir það eru sem mæta á svona keppnir, hverjir greiða atkvæði í svona keppnum og hverjir hafa skoðanir á minnstu blæbrigðabreytingum á hlutfalli brjóstastærðar og kálfa miðað við göngulag á háum hælum.

Þessi frómi hópur sem hefur áhuga á þessum asnalegu keppnum eru ýmist typpafýlukallar á öllum aldri ellegar konur sem einhvernig hafa fundið lífi sínu farveg í því að finna út hvað karlmönnum finnst best. Þær eru í rauninni birtingarmynd hinnar fullkomnu kúgunar. Af hverju hafa þær ekki áhuga á keppninni um glæsilegasta manninn? Eru þetta alltsaman lesbíur? Nóg um áhorfendur þessara keppna. Þessar kvenkyns aðdáendur fegurðarsamkeppna minna mig pínulítið á umskorningakellingarnar í N-Afríku. Sem sagt sú stétt kvenna sem hefur þann starfa að skera kynfærin af ungum stúlkum í menningarlegum og trúarlegum tilgangi. Líkingin er sú að þær sjálfar voru skornar og viðhalda ógeðinu í einhverskonar þrá eftir að þóknarst köllunum / menningunni.

Keppnin sjálf er þversagnakennd. Það er ekki verið að keppa í neinu. Í fegurðarsamkeppnum er ekki markmiðið að skara framúr heldur að skara aftur úr. Sigurvegarinn er nefnilega sú sem er hvað næst fyrirframgefnum fegurðarhugmyndum. Þetta er keppni í að vera sem líkust staðalímynd. -Hugsið ykkur lesendur góðir! Þetta er einstakt í víðu samhengi og engin önnur keppni hefur þessa eiginleika. Það er hægt að keppa í allskonar vitleysu en því miður er ekki hægt að keppa í fegurð. Hafið þið einhverntíman séð 2 fegurðardrottningar keppa þegar þær hittast á knæpu?

Fegurð 1: -Ert þú Sunna Björt fegurðardrottning vestjarða 2007? (með ógnandi röddu)

Fegurð 2: -Já, ég er hún. Hver spyr? (þunglega)

Fegurð 1: -Rebekka Ríó er nafn mitt. fegurðardrotting Kópavogs 2008 og Ms Miranda sama ár.

Fegurð 2: -Eigum við að keppa? (ákveðið en með vissri ógn)

Eina keppnin sem fer fram er keppnin í huga dómaranna um hvaða
unglingi sé skemtilegast að ríða. Svona er þetta og fáheyrt að klæða þennan einfalda sannleika í smeðjufullan búning sjálfsréttlætingar og óheiðarleika. Allt tal um ”glæsilegan fulltrúa” og allt það krapp borði fram úr silkimjúkum barka grásprengds manns með skræpóttan klút um hálsinn.
Þessi staðreynd er eins augljós og hún er pínleg því þær fegurðardrottningar sem hafa ná vissum þroska (gerist um 25 ára aldurinn) hætta þær að stæra sig af titlunum og minnast lítið sem ekkert á fyrri afrek á sviðinu í Broadway. Það er eins og þær fái sig fullsaddar af standpínuköllum með vodka í kók, sitjandi í þægilegum sætum að mæla þær út sentimetra eftr sentimetra, veltandi fyrir sér hvaða stellingu hann myndi beita á sig. Slefandi eins og hundur í hitasvækju
Þrátt fyrir að ég hafi ekkert sértaklega mikið álit á fegurðarsamkeppnum þá er ég alfarið á móti þvi að banna þær eins og stundum hefur verið haldið í frammi. Smekkur manna, rétt eins og fegurð verður ekki mældur á stiku. Þó er alveg hægt að hafa skoðanir á fyrirbærinu eins og ég er að gera á þessu bloggi, en opinbert inngrip inn í smekk fólks er fáheyrður.

Það er aðeins ein fyrrverandi fegurðardrottning sem hefur verið áberandi í samfélaginu. Það er forstjóri útlendingastofnunar. Það er barnaskapur að halda því fram að henni þyki það skemmtilegt að vita að því að viðmælendur sínir hafa mælt hana út, skoðað í krók og kima og jafnvel látið sig dreyma um kynlíf með sér í hvert sinn er hún mætir á virðulegan fund. -Hún drullu sér eftir þessu.

Alexandra Helga! Skilaðu titlinum áður en titillinn skilar þér. Þetta er rugl.

Trékall til Kristins.

Nú er ég hálfnaður með trékallinn til Kristins H. Gunnarssonar. Sá verður ekki síðri en sá sem fór í póst í dag til Bjarna Harðassonar. Það væri óskandi að þessir fyrrverandi samherjar bæru saman kallana sína í sumar yfir góðri spólu og ilmandi poppkorni.

Ég vona bara að vitleysingurinn sem hringdi í mig finni gremju sinni annan farveg en að hringja í mig með óbótaskömmum. -Þetta var hrikalegt.

það er eitthvað að mér...

Ég er 39 ára, en upplífi mig eins og tvítugur strákur á útborgunardegi. það var svolítið gaman að verða 39 ára því þá gat ég sett mér takmörk fyrir það sem mig langaði að klara fyrir fertugt. Ég ákvað t.d að ég ætla að skrifa bók. Ég sagði honum Huldari Breiðfjörð vini minum frá þessari hugmynd og hann gaf mér nokkur góð ráð, enda frábær penni og gáfumaður. Hann sagði mér í framhjáhlaupi að þegar hann færi út að skemmta sér þá kæmu að honum 10 manns á kvöldi sem allir voru með bók í smíðum. Ferlega frábært þetta. Allir Íslendingar ætla að skrifa "bókina". Bókina sína. Ég ætla að byrja að minni bráðlega. þetta verður glæpasaga um drullusokk og klámfíkil. Hérna til hægri er mynd af Hulla á Patreksfirði.

Ástæða þessa titils er sú að ég var að taka til í garðinum okkar eftir daginn. ég var með bullandi Electro í ipodinum og var alveg að fíla mig í ræmur. Ekkert jafnast á við gott stuff frá Pryda kallinum. En þá rann upp fyrir mér ljós. Hérna var ég í millistéttarpakka dauðans, út í garði í hnésíðum hermannabuxum, í stuttermabol með mynd af Jesús að raka sig (Jesus Shaves), og með electro í botni, - Að taka til dúkkur, bíla og sundbolta. -Svolítið sérkennilegt.

Ég hef aldrei getað hlustað á Bítlana eða Rolling Stóns eða hvað þetta rusl nú allt heitir. Bob Dylan er eitur í mínum eyrum. Svo að ekki sé talað um Leónard Kóen. Ég þoli ekki þetta jarm undir óvönduðu gítargutli. Eina rokkið sem ég get hlustað á er með KISS og nokkur lög með Pistols, Möntley og AC/DC.

Ég man það eins og það hefði gerst í gær þegar ég heyrði loksins tónlist sem ég fílaði. Ég hafði (ásamt allri minni kynslóð) verið píndur að hlusta á Duran og Wham. Mér leið satt best að segja eins og (tónlistarlegum) homma sem veit að það er eitthvað að sér í uppvextinum. Það var eitthvað sem vantaði. Þegar ég fór svo á Borgina þar sem Arnór heitinn var að DJ-a, varð ég fyrir hnaski sem ég hef ekki ennþá jafnað mig af. Þá hét stöffið Acid-House og ég fíla þetta stöff ennþá í botn. Ég hef eiginlega ekki getað hlustað á neitt annað en raftónlist og mælikvarðinn á minn á tónist er að ef það er gítar í laginu þá er það lélegt. Ég kaupi bara tónlist frá Beatport.com sem er yyyyndisleg síða....

En þar sem ég er að verða 40 ára tók ég eina bestu ákvörðun sem ég hef tekið á þessum tæpu 40 árum. Ég ætla ekki að lifa eftir einhverri formúlu eða eftir félagsþrýsingi. Ég ætla að lifa eftir mínu höfði. Restin verður alveg frábær og ég ætla að breyta og bæta fyrir krakkana mína. Mér er skítsama þótt fólk um fertugt sé orðið ”ráðsett”. Ég ætla ekki að gera það. Ég gæti það ekki þótt ég reyndi. Ef einhver skammast í mér fyrir að vera ekki með bindi þá mun ég svara viðkomandi á þennan hátt:

-Shove it up your fucking Volvo...... and -Fuck it, fuck the system og fuck the fucking þjóðkirkja...

Í krummafót II

Sonur minn var að bjástra við að fara í sandalana sína. Það tóks illa og var honum ekki til vegsauka. Ég klæddi því drenginn í skóna, en viti menn: Ég setti hann í krummafót!. Þetta er mér að sjálfsögðu til minnkunar og álitshnekkis.

Í kjölfarið fór ég að hugsa um hve rosalega langt er síðan ég fór síðast í krummafót. ég hef verið svona 4 - 5 ára. Það er því rúmur þriðjungur úr öld síðan síðast. Síðast þegar ég sá fullorna manneskju i krummafót var það á mánaðarlegum hittingi Vantrúarfólks í vetur.

Það er afar sérkennilegt að sjá fullorðin í krumma.

Í krummafót

Sonur minn var að bjástra við að fara í sandalana sína. Það tóks illa og var honum ekki til vegsauka. Ég klæddi því drenginn í skóna, en viti menn: Ég setti hann í krummafót!. Þetta er mér að sjálfsögðu til minnkunar og álitshnekkis.

Í kjölfarið fór ég að hugsa um hve rosalega langt er síðan ég fór síðast í krummafót. ég hef verið svona 4 - 5 ára. Það er því rúmur þriðjungur úr öld síðan síðast. Síðast þegar ég sá fullorna manneskju i krummafót var það á mánaðarlegum hittingi Vantrúarfólks í vetur.

Það er afar sérkennilegt að sjá fullorðin í krumma.

Dularfullt símtal.

Ég var rétt í þessu að enda símtal við mann. Nokkuð sem er ekki í frásögur færandi nema fyrir þá staðreynd að maðurinn neitaði að segja mér hvað hann héti. Manni þessum lá mikið á hjarta og tala í belg og biðu. Sagði mig "handbendi hins illa" og furðaði sig á því að ég væri útskrifaður úr guðfræðideild, verandi trúleysingi. Áður en ég náði að spyrja þennan dularfulla mann nánar út í erindið, skellti hann á mig! Ég ef að vísu ákveðinn grun um hver gerði þetta símtal. Það hefur verið kristinn trúartryllingur eða Kristinn trúartryllingur. Eftir á að hyggja var þetta símtal afar óþægilegt. það er alltaf hálf skrýtið að koma fólki í annarlegt ástand með skoðunum sínum.

-Ég hef aldrei fengið svona símtal áður og vona að þau verði ekki fleiri.

-Best að fara að tálga fyrir Kristinn H.

Kristinn H. Gunnarsson er ekki fasisti.

Ég var ekki fyrr búin að senda Bjarna Harðarsyni trékallinn (ásamt afmælisgjöf handa dóttur minni) þegar ég kom heim og tékkaði á Vantru.is. Nú sýnist mér að ég þurfu að tálga út annan kall. Því miður. Ég er í engu stuði að fara að tálga út kall en ég sé ekki hvernig ég kemst hjá því.

Á vantru.is er vitnað í orð Kristins H. Gunnarsonar i umræðum á Alþingi um stöðu ríkiskirkjunnar. Orðrétt segir Kristinn:

"Trúfrelsi er eitt og það ber að virða, en að setja alla við sama borð án tillits til stöðu þeirra í þjóðfélaginu er fráleitt"

Nú er það svo að Kristinn H. Gunnarson hefur verið í nánast öllum flokkum á Íslandi (Alþýðubandalaginu, Framsóknarflokknum og Frjalslyndum) og ætti að því að kannast við slatta úr hugmyndasögu vesturlanda. Grunnhugmyndum lýðræðisins, helstu kenningum um mannréttindi, verk J.S Mills, J.Benthams, Voltaires, A.Smiths svo einhverjir séu nefndir. Því miður virðist K.H. Gunnarson ekki kannst við þessa andans menn og heldur þess í stað fram tómri þvælu hvers grunnur er ómerkilegur popúlismi af verstu sort.

Ég tiltók í síðasta bloggi að það er ekkert gaman að kalla lygara lygara. Það er ekkert gaman en stundum er bara ekkert annað hægt. Þjófur er jú þjófur hvernig sem litið er á málið. Í anda þessarar kristalskýru siðvendni hef ég ákveðið að tálga spýtukall og senda viðkomandi í hvert skipti sem ég ber fram þennan óþægilega sannleika. Sannleikurinn er stundum engin leikur og ekkert gaman að góma pervert við það að stela nærbuxum.

Ummæli Kristinns H. Gunnarsonar eru fasísk! Það er engin leið að komast hjá þeirri skoðun. Þau eru fasísk. Svo einfalt er það. Þegar ég las þessi umæli þá datt mér fyrst í hug að skýra þessa bloggfærslu "Krisinn H. Gunnarsson er fasisti", en hætti við það (þótt það væri sannarlega við hæfi) því þetta eru jú alvarleg ásökun. En hvað kallar maður mann sem viðhefur fasísk ummæli? Er orði fasisti ekki algerlega við hæfi?

Mitt svar er nei. Ekki í tilfelli Kristins. Hann er sennilega ekki fasisti þótt hann viðhefur fasísk ummæli, hann er bara svona vitlaus. Hann er bara svona mikill kjáni. Hann er greinilega ólesin, eða illa menntaður tækifærissinni. Það væri óskandi að það styttist í annan endan á þingmannsferli hans því við Íslendingar eigum að velja alemennilegt fólk til þingmennsku en ekki tækifærissinnaða kjána sem viðhafa fasísk ummæli úr hinu háa Alþingi. Reyndar er það svo að Kristinn virðist á leið út úr Frjálslyndaflokknum og fer sennilega næst í Sjálfstæðisflokkinn. Þó e það mér til efs að þeir kæri sig um kauða. Ég þori að veðja fremsta hluta löngutangar vinstri handar að Kristinn fái einhvern feita bitling þegar hann hrökklast úr Frjálslyndaflokknum. Þess ber að geta að gamni að Kristinn hefur presenterað sig sem "Mann fólksins - Mann Vestfjarða" eða þvíumlíkt.

(Nú breytist tungumálið í þessu bloggi.) I hate to brake it to you mr. Kristinn. Þú átt ekkert skylt með þessu fólki, hvorki lífskjör né verueika..

Ég sendi þessa spítukalla í einhverju blandi af gamni og alvöru. Mér þykir ekkert gaman að segja Kristni að hann viðhafi fasísk ummæli en einhver verður að gera það. -Andskotinn hafi það!

Skammast mín pínulítið.

Eftir 2 bloggfærslur um óheiðarleika Bjarna Harðarsonar þingmanns líður mér ekkert alltof vel. það er alltaf leiðinlegt að hamast í fólki jafnvel þótt það eigi það fyllilega skilið. Trúaða fólkið mun sennilega segja að í mér bærist trú á guð eða guði hvers birtingarmynd er samviskubit. Ég fullvissa þá um að svona liggur ekki í málinu. Auðvitað er ekkert gaman að segja að Bjarni Harðarson fari vísvitandi með rangt mál. En hvað á maður að gera? Segja ekkert? Gera ekkert? Ég vil búa í almennilegu samfélagi og er reiðubúin að gera eitthvað í því. Þjófur er þjófur þótt það sé leiðinlegt að segja það við hann. Mér líður samt ekkert vel með þessi skrif.

Meðan ég var á róló með strákunum mínum fann ég spítukubb og tálgaði út kall. Alveg eins og Emil í Kattholti ein af frægustu sögupersónum Svíþjóðar. Kallinn heppanðist bara bærilega og hér er mynd af kauða.

Eins og sjá má þá gengur kvistur upp í gegnum kallinn. Þetta veitir honum stuðning undir pressu. Segja má að þetta sé kynlegur kvistur.
Ég ætla að senda Bjarna Harðarsyni þingmanni þennan kall með góðri kveðju í þeirri von að hann taki þessi skrif mín ekki of alvarlega.

Þetta ætla ég að gera í hvert sinni er ég skrifa eitthvað um fólk sem truflar mig. Þegar ég er búin að tálga út 63 kalla, þá hætti ég að blogga.

Rosaleg veðurspá fyrir Swerigie

Það er spáð 30 gráðu hita næstu daga hér í Swe. Mér líst ekkert á það enda finnst mér alltaf best að finna svalandi vorþey frekar en mollulega hitakæfu.

Ef einhver vill heimsækja mig þá er ég með herbergi laust. Helst vildi ég hitta Björn Inga ritstjóra eða Bjarna Harðarson alþingismann enda forvitin um framsóknargenið.

Sjarón Stón er asni.

Sjaron Stón er asni. Hún var framan af í nokkru uppáaldi hjá mér en er það ekki lengur eftir mannfjandsamleg ummæli um fórnarlömb jarðskjálftans í Kína. um 80.000 manns létu lífið í þessum hræðilega jarðskjálfta. Það sem er svo sorglegt við þennan skjálfta að öll skólahús á jarðskjálftasvæðinu hrundu utan eitt. Börn voru því stór hluti þeirra sem fórust. Sjarón er greinilega í hópi þeirra veruleikafyrrtu hollýwúddstjarna sem hefur tileiknað sér delluhugmyndafræðina um karma. En Sjarón tekur skrefið lengra og yfrifærir karmavitleysuna yfir heila þjóð og notar í pólitískum tilgangi. Hún segir að allt þetta fólk hafi dáið vegna þess að Kína réðst inn í Tíbet á sjötta áratug síðustu aldar og stjórnað landinu síðan. Þetta minnir í raun á ummæli annars asna. Glenn Hoddle var landsliðsþjálfari Englendinga á stuttu tímabili og lét úr úr sér hneykslaleg ummæli um að fatlaðir, vangefnir og þeir sem hefuðu örkumlast í slysum hefðu gert eitthvað hræðilegt af sér í fyrra lífi. - og ættu örlög sín í rauninni skilið. Breska fótboltasambandið tók á málinu og rak þennan mannfjandsamlega vitleysing. -Sem gat hvor eð er ekki neitt í þjálfarastarfinu. Félagið sem ég er í, Vantrú hefur löngum bent á skaðsemi trúarhugmynda. Ljóst er að Sjarón Stón hefur skaðast af þessum asnalegu ummælum sínu.
-Hún er allavega ekki sjónvarpskærastan mín lengur.

Sonur minn var fórnarlamb fasista.

Þetta er mynd af okkur Leó. hann er að verða eins árs og er smám saman að taka á sig mannsmynd. Hann er ósköp góður og grenjar eiginlega aldrei. Fyrstu 6 vikurnar í lífi hans voru þó svakalegar. Hann grenjaði stöðugt litla skinnið og svaf eiginlega ekki neitt. Þetta var erfiðasti tími sem ég hef lifað. Leó minn þyngdist ekki neitt þrátt fyrir að vera á brjósti stöðugt. (og þá meina þeg stöðugt) hann var ósköp ræfilslegur greyið.

Hann hætti að grenja og braggaðist um leið og við hjónin gáfum honum þurrmjólk. En að gefa ungbörnum þurrmjólk er af mörgum talin jafnast á við að eitra fyrir börnum. Þessi saga er í rauninni efni í heila bók því s.k brjóstafasismi er vaxandi vandamál á Íslandi og hefur sent marga konuna á geðdeild. Meira um það síðar.

Leó er yndislegur strákur, skýr, athugull og hlýðinn. Hann er byrjaður að ganga með stólum osfr. Ég spái því að hann verði farin að hlaupa um skógana hérna eftir 2 -3 mánuði.

Meira af Bjarna Harðarsyni

Ég skrifaði bloggfærslu um lygi Bjarna Harðarssonar í gær. Ég viðurkenni fúslega að ég var í hörkufúlu skapi enda leiðinlegt að verja sig og málstað sinn gegn lygavaðli. Greinin ber þess ákveðin merki. Meðan deiluaðilar geta ekki komið sér saman um sömu hugtökin, hugmyndir og staðreyndir, þá verður niðurstaða alltaf í skötulíki.

Ég er meðlimur í Vantrú og við höfum barist hart gegn ásókn trúfélaga í skólum landsins. Reyndar er það svo að rikiskirkjan er eina trúfélagið sem kveðið hefur eitthvað að í því máli. Ég þekki því vel hvaða aðferðum trúfélög beita til þess að komast inn fyrir dyrnar á menntastofnunum landsins.
Mikið hefur verið rifist um þessi mál og afar mikilvægt að deiluaðilar séu að tala um sömu hlutina en ekki að þvæla málið út og suður engum til gagns og nema þeim sem vilja slá ryki í augu almennings. Hérna koma 2 dæmi frá deiluaðlinum sem eru bara til þess fallin að þvæla málið út og suður.

Þeir sem aðhyllast óheftan aðgang trúfélaga inn í skólana hefur verið núið um nasir af vantrúuðum að þeir vilji breyta skólunum í trúboðsstofnanir. Svona málflutningur er stundum ósanngjarn -eða hvað?. Samkvæmt vígslubréfi presta er hlutverk og köllun presta samkvæmt að boða guðs orð. Biskup sjálfur segir sálgæsluna hluta boðunar og öll verkefni kirkjunar hluta af boðun. Boðun er kirkjunni eðlislæg, ekki valkostur heldur grundvöllur veru hennar. Trúlausir hafa bent á að ásókn trúfélga inn í skólanna geti trauðla verið annað en boðun.

Þeir sem vilja hindra aðgang trúfélaga inn í skólana er núið um nasir að þeir séu á móti kristinfræðikennslu. Þetta er líka ósanngjarnt og á ekki sér stoð í veruleikanum.

Vegna þess að ég veit að Bjarni Harðarsson og Mattías formaður Vantrúar áttumeð sér fund í fyrradag og ræddu þessi mál opinskátt og í mestu vinsemd, kom það mér gríðarlega á óvart að sjá þessa bloggfærslu hjá Bjarna Harðarsyni, en í henni tiltekur hann allar helstu rangfærslur í deilunni um nýju grunnskólalögin. Hann segir án þess að blikna að "baráttan gegn kristinfræðikennslunni" sé svona og svona og vísar í þá hugmynd að þeir sem vilja hindra aðgang trúfélga að skólakerfnu séu á móti krisitnfræðikennslu.

Nú veit ég vel að Bjarni Harðarson er enginn asni. Hann veit vel að með því að segja að málið snúist um að banna kristinfræðikennlsu, er hann að þvæla málið. Hann gerir fólki upp skoðanir sem hann ræðst síðan á. Þetta er óheiðarlegt og ekki sæmandi almennilegu fólki. Bjarni veit betur og setur sjálfan sig í svolítið sérkennilega stöðu. Óþægilegar spurningar um siðferðisstig Bjarna hljóta að vakna upp vegna þessarara ósvífnu skrifa.

Ég get alveg gúderað að haturskristnir ástundi svona málflutning en ég hélt í sakleysi mínu að Alþingismenn væru vandari að virðingu sinni. -Svo er greinilega ekki og er það miður.

ps. Þessari bloggfærslu var breytt lítillega frá því í morgun. Áhugasamir geta sent mér póst og fengið upphaflegu færlsuna.

Bjarni Harðarsson er lygari.

Fyrir skömmu átti Bjarni Harðarsson alþingismaður samtal við Matta formann Vantrúar í óðgeðfeldur viðbyggingunni við Alþingishúsið. Þar skröfuðu hann og Matti um væntanlegar breytingar á grunnskólalögunum. Allt um það hér. Því miður þá virðist sem þingmaðurinn sé annaðhvort vangefinn eða ferlega óheiðarlegur því hann skrifar pistil um breytingarnar á grunnskólalögunum á blogginu sínu. Þar ítrekar hann rangfærslur um að andstæðingar orðalagsins um ”kristilegan menningararf” séu andstæðigar kristinfræðikennslu! Matti undraðist viðbrögð Bjarna og telur útilokað að það sem þeim fór í milli gæti flokkast sem misskilnngur. -Bjarni er vísvitandi að ljúga!

Staðreyndin er sú að Bjarni veit mæta vel að trúleysingjar (og aðrir andstæðingar samblástur trúar og laga) eru ekkert andstæðingar kristinfræðikennslu,en kýs samt að halda í frammi þessum lygum. Nokkur atriði koma til greina á útskýringu á þessum svívirðilega lygavaðli.

1) Bjarni hefur verið undir áhrifum lyfja ellegar áfengis þegar hann reit þennan
lygaþvætting.

2) Bjarni gengur ekki heill til skógar.

3) Bjarni er tækifærissinnaður lygari í örvæntingarfullri vinsældaleit.

Ég hallast annaðhvort að lið 2 eða 3. Þar sem liður 3 er tæmandi lýsing yfir Framsóknarmann er sú skýring sennilega sú rétta.

Fyrir utan þessa tækifærissinnuðu lygaþvælu er greinin öll hin sérkennilegasta. Bjarni virðist líta á að ríkiskirkjan sé einskonar lok sem verður að vera staðsett ofan á trúarpottinum!. Ef ríkiskirkjulokið væri ekki til staðar, þá færi hér allt í bál og brand í trúmálum. Það er sannarlega sérkennilegur mannskilningurinn hjá Bjarna Harðarsyni og ekki beysið álit hans á löndum sínum. -Kjósendum sínum. Hann telur s.s að ef trúarlegar vísanir úr grunnskólalögunum verði brottrækar, þá fyllist hér allt af hatursprestum með gríðarstóra söfnuði.

Bjarni óttast mjög að ef ríkiskirkjan missit ítök sín muni hér grassaera öfgatrú. Það er ástæaðan sem hann gefur upp sem stuðing við samblástur trúar og laga sem í landinu gilda.

Bjarni á í engum vandræðum með að spyrða saman trú og lögum, en í flestum löndum þykir slíkt fásinna og brot á megninprinsippi sem Bjarni ætti að kannasti við sem þingmaður og bókanörd.

Með væntanlegum (ó)lögum er EINMITT verið að færa Ísland nær múllunum í Íran og ósvífnustu sjónvarpspredikurum Bandaríkjanna!. Það er beinlínis verið að ympra á því að skólastarf skuli mótað eftir trúararfleið einnar kirkjudeildar.

Mér sýnist Bjarni vera með allt niðrum þigí þessu máli. það er ekki heil brú í þessari afleiðslu hjá honum. Sömu rökin voru notuð þegar bjór var bannaður á Íslandi. (lesendur! Hugsið þetta um stund! Bjór var bannaður en aðrir áfengir drykkir leyfðir) Rökin fyrir bjórbanninu voru þau að ella yrðu allir Íslendingar alkar. Rök Bjarna fyrir samblæstri ríkis og trúar eru þau að án ríkiskirkju færu kjósendur á trúarflipp með tilheyrandi jesúgauli, oblátuáti og myrrubrennum.

-Eigum við að leyfa órétt til þess að hafa hemil á meintu trúarflippi Íslendingar (sem á sér í rauninn bara sér stoð í hugarórum þingmannsins úr suðurlandskjördæmi) Hvurlags pólitíkus ert Bjarni eiginlega? Dettur honum ekki í hug að taka út þennan órétt í heilu lagi? Er hann ekki að kasta barninu út með baðvatninu?

Misskilningurinn sem Bjarni vitnar svo fjálglega í fyrirsögn bloggsins síns er annar en Bjarni gefur í skyn. Bjarni Harðarson misskilur orðið réttlæti.

Gasmaðurinn og hálstaksmaðurinn

Starf lögreglumannsns er sennilega afar krefjandi. Ég gæti ímyndað mér að það sé frekar pirrandi að rökræða við fyllibyttur 90% af timanum sínum í vinnunni. Lögreglan hefur komist í kastljósið að undanförnu vegna mótmæla vörubílstjóra og núna síðast þegar lögreglumaður virðist hafa snappað á unglingspilt sem var víst al-saklaus. Þessi árás lögreglumannsins náðist á vídeó sem gengur ljósum logum um íslenska netheima. Augjóst er á vídeóinu að árás lögreglumannsins var tilefnislaus með öllu. Það er óhuggulegt að vita til þess að maður í svona mikilvægu opinberu starfi bregðist svona við aðstæðum sem eru í rauninni léttvægar. Vonandi verður málið rannsakað í kjölinn og sekt eða sýkna ákveðinn hið fyrsta.

Hinsvegar hefur Gasmaðurinn svokallaði verið mikið milli tannana á fólki. Gasmaðurinn vakti kátínu í samfélaginu og hringitónn með öskir gasmannsins varð vinsæl meðal frómra jafnt sem fábjána. Hitt gleymist í flissi hinna menningarsnauðu, að gasmaðurinn gerði allt rétt! Hann varaði fólk við áður en hann sprautaði gasinu yfir lýðinn. Dettur einhverju í hug að betra hefði verið að hann hefði sprautað óforvarendis á mótmælendur! Ég sá ekki betur en Gasmaðurinn væri búin að vara við að hann myndi sprauta gasinu, -ítrekað.
Ég tæki hatt minn ofan fyrir Gasmanninum ef ég gengi með hatt. Gasmaðurinn er til fyrirmyndar og gott að vita af honum á götunni.

Björn Ingi Hrafnsson

Ég veit ekki hvað á að halda um Björn Inga Hrafnsson. Ég stend alveg á gati. Ég sendi einu sinni inn grein í 24 stundir eða Fréttablaðið þar sem ég fór nokkrum orðum um REI-málið sem þá var í deiglunni. Björn Ingi fékk í þessari grein minni nöturlega útreið. Eftir á að hyggja þá sé ég eftir þeim orðum sem ég reit þessa stormasömu daga í reykvískri pólitík. Ég þekki manninn ekki neitt og sé barasta eftir palladómi mínum um Björn þótt ég sé ánægður með greinina að öðru leyti. Björn, ef þú lest þetta, þá bið ég þig innilegrar afsökunar..

Björn Ingi var vonarstjarna Framsóknarflokksins og bar höfuð og herðar yfir samflokksmenn sína hvar sem á var litið. Augljóslega klár, fyndinn, vel ritfær og snillingur í að koma fram í fjölmiðlum. Ég hef aldreigi séð áður slíkan mann síðan ég fór að fylgjast með stjórmálum fyrir 25 árum síðan. Hann rakst illa í sínum eigin flokki og var að lokum bolað í burtu. Sestur í ritstjórastól á Fréttablaðinu og ritar þessar líka fínu greinar. Ég er eins og gengur ekkert alltaf sammála Birni en stundum hittir hann naglann algerlega á höfuðið. Nú berast þær fréttir (lesist: slúður) að hann hafi átt þátt í ótímabæru fráhvarfi Björgvins Guðmundssonar frá Fréttablaðinu. Félagar hans úr fráfarandi meirihluta Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks lögðu beinlínis hatur á Björn Inga og sagan segir að Björn Bjarnason missi máttinn í löngutöng vinstrihandar þegar nafn Björns ber á góma. Þrátt fyrir þetta hvítglóandi hatur, tóks Birni að hætta sem borgarfulltrúi með reisn. Hélt góða veislu og kvaddi samherja jafnt sem andstæðinga sína á innilegan og kurteislegan hátt í Höfða. Björn Ingi á þetta sem sagt til, að ná að sætta andstæðinga sína við sjálfan sig og koma út sem vinner úr ómögulegustu stöðum. Þessi hæfileiki Björns er stórmerkilegur. Hann virðist eiga afar auðveld með að koma sér í klípu og um leið auðvelt með að koma sér úr téðri klípu. -Draumahæfileiki stjórnmálamanns?...

Sumir hafa sagt að erfitt sé fyrir Björn að vinna teymisvinnu eða í umhverfi þar sem hann er ekki í aðalhlutverki. Meðan aðrir hafa sagt að Björn sé einfaldlega óþolandi náungi. Það kæmi mér reyndar á óvart miðað við að Björn virkar afar geðfeldur á skjánum eða sem penni. Ég skil ekki hvernig Björn virðist alltaf rekast á samherja sína eða hvað það er sem veldur því að hann er svona umdeildur. -Ég bara fatta það ekki. Til þess að fá botn í það mál, þyrfti ég sennilega að kynnast kauða, drekka með honum nokkra espresso og ræða heimsspeki.

Nú ætla ég að koma með ráð fyrir Björn Inga. Alveg ókeypis og ég fer ekki fram á neinn bitling fyrir vikið. Ekki stjórnarformennsku í Faxaflóahöfnum eða verkefnastjóra á skrifstofu í einhverju aumu apparati. -Nei. Þetta ráð er ókeypis.

Framsóknarflokkurinn er í dag dauður. Fylgið liggur í
4% og flokkurinn er illa mannaður frá stafni til stjóra. Formaðurinn er beinlínis hlægilegur og vekur kátínu meðal landsmanna í hvert skipti sem hann tjáir sig. Meðreiðarsveinar formannsins eru hæfileikalaus biðraðaséní sem kunna ekkert, geta ekkert og vilja ekkert nema naga í hælana hvorir á öðrum. Framsóknarflokkurinn er sannarlega í útrýmingarhættu. Sem dæmi um það þá flokkaði WWF (World Wildlife Foundation) ástand flokksins sem “critical” í nýlegri skýrslu samtakanna.

Flokkurinn er eins og illa hirtur akur sem þarf að yrkja. Grasið í órækt, njólar stinga sér upp við skurðbarma, hvannir vaxa viltfar, puntstrá, sóleyjar, fíflar og fífl eru á arkrinum engum til gagns og mýrarþekja hefur nú þakið meira en helming af stykkinu með tilheyrandi vaðfuglum og lítilli kríubyggð. Gömul múgvinnsluvél speglast í ryðrauðum polli. Enginn nennir að sinna garðinum. Við túnfótinn stendur Björn Ingi með skóflu í hægri hendi og labtop í þeirri vinstri. Hvað á hann að gera? Á hann að halda áfram að vera ritstjóri eða á hann að bjarga stykkinu? Ef setning Shakespares, ”að vera eða ekki vera, þar er efinn”á við einhvern þá á hún við Björn Inga Hrafnsson. Hann getur tekið þennan flokk og rifið hann upp á rassgatinu ef hann vill. -Ef hann nennir. –Ef hann þorir.

Ég er viss um að Björn Ingi geti orðið einn af stóru nöfnunum í komandi Íslandssögu. Hann hefur allt í þetta og ef hann næði að tækla brestina sína þá er ég sannfærður um að það væri ekki bara heillaspor fyrir hann sjálfan heldur einnig samherja hans og andstæðinga.

Sana sol

Man einhver eftir Sana Sol? Ég rakst á SanaSól flösku í ICA í dag. Ég verð að kaupa svona flösku því bragðið er mjög eindregið í minningunni.

Ég vona bara að "þeir" hafi ekki breytt uppskriftinni...
"Þeir" breyttu nefnilega Kókó Puffsinu og Kókómjólkinni, Prins Pólói og Haldu kjafti- brjóstsykrinum.

Óþolandi fiðlupikk

Desperate Housewifes eru ágætis þættir. Ég er reyndar hættur að geta horft á þá vegna þess að það er alltaf stanslaust fiðlupikk í gangi. Takið eftir þessu. Tónlistin er eiginlega öll pikkuð á fiðlur. Þetta er óþolandi. Þegar þættirnir enda og dularfull og seiðandi kvenmannsrödd segir eitthvað dularfullt undir fiðlupikki dauðans, fer um mig klígjutilfinning.

Ég er hættur að þola þetta. Annars finnst mér Bree alltaf ferlega sæt og myndi taka hana fram yfir Gabi á hverjum degi. Gabi er slut en Bree er fáguð.... grrrrr
-Nú eru vinslit yfirvofandi því ég veit að þegar Stálmúsin les þetta þá eyðir hann mér úr símanum sínum.

Annars leiðist mér sjónvarpsþættir og bíómyndir í sjónvarpi. Það eina sem eitthvað vit er í að glápa á eru fræðsluþættir, menningarþættir og heimildamyndir.

DV á siglingu.

það hefur verið ánægjulegt að fylgjast með DV siðustu vikur. Blaðið er sannarlega á siglingu þessa daganna. hver bomban á fætur annari sem ella hefðu siglt framhjá almenningi. Sérkennileg embættisfærsla borgarfulltrúans Jórunnar Frímannsdóttur vekur upp alvarlegar spurningar. Þetta er sannarlega ekki til þess að auka hróður meirihlutans í Reykjavík. Jórunn veit sennilega ekki að SÁÁ er afar hátt skrifað hjá afar stórum hópi landsmanna og þetta mun pottþétt veikja stöðu hennar sem stjórmálamanns.

Það er alltaf jafn grátlegt þegar kjörnir fulltrúar verða sér til minnkunar með svona hætti en styður undir kenningar um að vald spilli.

Leikskólaprestar fagna.

Frumvarp um grunnskólalög verða að öllum líkindum samþykkt með ákvæði um að skólastarf skuli mótað af "kristilegum menningarafi". Þetta er hrikaleg afturför frá gömlu lögunum (sem voru líka trúarleg) og furðulegt að Alþingismenn skuli virkilega stuðla að samblástri trúar og ríkis. Í fjótu bragði er þetta ákvæði ósköp saklaust en ríkiskirkjan mun nota þessa klausi til þess að ástunda trúboð í grunn -og leikskólum. Þetta hafa dæmin sannað. Vinaleið í Garðabæ var t.d alltaf afsökuð á þann hátt að ekkert væri hægt að gera vegna þess að það stæði einfaldlega í grunnskólalögum að skólastarf skuli mótað að "kristilegu siðgæði". Átökin um Vinaleið voru afar hörð og óvægin. Sem betur fer var hætt við vinaleið en ekki fyrr en eftir að kærur og klögumál höfðu verði sendar þar til gerðum yfirvöldum. -Og ríkiskirjan bakkaði.


Ég er ekkert skrýtin kall sem er með kristindóminn á heilanum, heldur pabbi í fæðingarorlofi sem vill búa börnum sínum almennilegt samfélag og er tilbúin að gera eitthvað í því. Hvernig dettur fólki í hug að blanda saman trúarbrögðum (á ósýnilegar verur og hálfguði) saman við lög sem eiga að gilda í landinu?

-Ég bara átta mig ekki á því!..

Ég sé fyrir mér að ef þessi lög verða samþykkt þá verða þau kærð með tilheyrandi látum. Það er því ekkert bjart framundan hjá þeim sem eru á móti aðkomu trúarstofnanna í skólum landsins. ég læt að gamni fylgja með mynd af leikskólapresti að boða trú í leikskóla í Reykjavík. Okkur í Vantrú hefur gjarnan verið bríkslað um öfgafullar skoðanir o.þ.h en okkur hefur aldrei dottið í hug að boða vantrú í leikskólum.

-Sveimér þá alla daga...

Kínverjar eru frábærir

Kínverjar hér í Gautaborg héldu á dögunum afar áhrifamikla minningarathöfn við gosbrunninn í Gautaborg. þeir tendruðu á kertum sem mynduðu tölustafnina 5:12 en þá hófst hinn hörmulegi jarðskjálfti sem tók 80.000.- mannslíf. Ég átti leið í bæinn þetta kvöld og tók myndir af þessari látlausu athöfn og gaf smá pening í söfnun til handa fórnarlömbunum. Nágrannakona mín er frá Kína og það er alltaf gaman að tala við hana. Hún er prófessor við Gautaborgarháskóla í kennslufræðum og er fróðleiksnáma um allt milli himins og jarðar. Ég spurði hana aðeins út í kínverskt samfélag og sérstaklega hvernig einsflokks kerfi virkar í þessi brjálæðislega uppgangi. Mér finnast fréttir frá Kína vera kaótískar oft og tíðum. Engin stjórn, bara money og 200 hæða skrifstofubyggingar. Hún fræddi mig aðeins um þetta og sagði að í Kína er eiginlega allt liðið hvað varðar buissness en það eru takmörk. Skýr takmörk á frelsi viðskiptamanna.

Mig langar til Kína. Bróðir minn hefur verið þar og sagt mér óborganlegar sögur frá Peking. Leigubílstjórasögurnar hans Auðunns eru ótrúlega fyndnar.

Kínverjar í Gautaborg minnast landa sinna.

Miljón dollara hugmynd..

Eins og allir vita þá enda sum fyrirtækjanöfn á orðinu -land. Leikfangaland, tölvuland. klósettland osfr. Hversvegna hefur engum dottið í hug að stofna ísbúðina Ísland? Ísland væri móðir allra ísbúða og þar væri hægt að fá skriljón tegundir af ís. Matseðillinn gæti verið með vísanir í jökla landsins. Miðlungsstór ís gæti heitað "Langjökull", stærri ís og feitari héti "Mýrdalsjökull" og stærsti ísinn í búðinni héti að sjáflsögðu "Vatnajökull" Sjeikin héti "Jökulhlaup". Í Íslandi væri hægt að fá miðstærð af skeiðarárrhlaupi, með súkkulaði og jarðaberjabragði. Kúluísinn héti að sjálfsögðu "snjóbolti".



Annars rekur mig minni til þess að tilraun hafi verið gerð um að setja á fót kristinlegan hamborgarastað í Grafarvogi. Það var hægt að kaupa Tvöfaldan Jesú með farisea-frönskum. Lærissveina lærissneiðar og Júdasarfisk sem væri tvöfaldur í roðinu. Fyrir fyllibyttur væri hægt að fá Lazarusborgara en hann væri klassískur þynnkuborgari með spæleggi, rauðkáli og allskonar viðbjóði. Þessi staður (Jesúborgarar við Hverafold) var ekki langlífur og eigandinn gafst fljótlega upp. Þessi tilraun vakti töluverða athygli í byrjun 9.da áratugarins og oftsinnis vitnað í Jesúborgara í ræðu og riti meðal ríkiskirkjupresta. Þetta var kölluð "djörf hugmynd í anda byltingarmannsins Jesús" og var álitið vænlegt til þess að ná til unga fólksins.

Kiss tónleikar

KISS eru að túra rétt einn ganginn. Saga KISS er lyginni líkust. Árið 2000 héldu þeir FARWELL túr sem átti að vera þeirra síðasti. Túrinn gekk svo hrikalega vel að þeir hafa ekki getað hætt síðan. Tónleikarnir sem ég er að fara á ganga undir nafninu Alive / 35 og vísa í 35 ára sögu KISS. Upphaflega lineupið hefur breyst töluvert því að Gene og Paul ráða öllu í bandinu. Trommari og gítarleikararnir eru bara starfsmenn KISS. Gene Simmons hefur verið duglegur að koma sér á framfæri með oft svívirðilegum hætti. Gerði m.a sjónarpsþætti um heimilislífið sitt þar sem hann fór í lýtaaðgerð í beinni útsendingu. Gene Simmons er að mörgum talin ómerkilegasti náunginn í rokksögunni og er sennilega sá rokkari sem hefur mest peningavit. Hann selur allt sem honum dettur í hug. KISS er frægt brand og það er hægt að kaupa allskonar KISS rusl fyrir himinháar upphæðir. Toppnum í græðginni var þegar hann og Paul Stanley (söngvari) seldu alla búninga sveitarinnar fyrir 1.4 miljónir dollara! Ekkert er heilagt fyrir Gene Simmons þegar kemur að þvi að græða peninga. Hann releas-aði t.d kynlífsmyndbandi eins og ungu strákarnir í bransanum þar sem hann var að refsa áströlsum unglingi. Staðreyndin er sú að engin hljómsveit í Bandaríkjunum hefur selt fleiri plötur en KISS. Þeir taka þett á seglunni enda hafa þeir gefið út ógeðslega margar plötur (þar með 4 eða 5 best of plötur)

Í nýja túrnum er t.d hægt að kaupa (fyrir 100.000.- kall) aðgang að hljómsveitinni baksviðs með myndatöku með goðunum. En what the hell. KISS eru hluti af lífinu mínu og ég fíla ennþá tónlistina. Sérstaklega gamla stöffið. Ég er reyndar ekki einn um það því að Krummi í Mínus hefur hlustað á gömlu KISS plöturnar í strimla. En það sem tengir mig við KISS öðru fremur er konseptið af KISS. Þeir taka yfirborðsmennskuna á nýtt stig og eru ekkert að fara í felur með það. Bandið er í grímubúiningum!. Þegar ég var 13 ára þá voru þeir bara guðir í mínum huga. Ég átti nokkrar plötur með þeim og ég kann þær ennþá utanað. Í Snælandsskóla vorum við strákarnir alveg á kafi í KISS. Söfnuðum plagötum og svoleiðis junki eins og um helgigripi væri að ræða. Mesti dýrgripurinn í þessu safni kópavogsdrengja var gítarnögl merkt KISS. Sagan var sú að Paul hefði hennt henni að móður eigandans sem gætti hennar eins og sjáaldur augna sinna.

KISS kom einu sinni til Íslands og ég fór á tónleikana sem voru haldnir í Reiðhöllinni. Þetta var á algjörum lágpunkti í sögu bandsins því að KISS þóttu þá ferlega hallærislegir. Núna selja þeir allt upp hvar sem þeir koma. Þeir hafa náð ákveðnum cult status og aðdáendur KISS eru óhræddir að mála sig í framan eins og goðin þega þeir mæta á tónleika. KISS ARMY er stærsti aðdáendaklúbbur í heiminum og hefur verið það lengi.

Eins og nafnið á nýja túrnum gefur til kynna þá er bandið 35 ára. Meðlimirnir eru því að nálgast sextugt. En svei mér þá, þeir líta bara vel út miðað við aldur. Það er reyndar fyndin saga í kringum söngvarann Paul Stanley. Hann er þekktur fyrir afar líflega framkomu og þegar rokk-andinn nær ákveðnu klæmaxi þá rykkir hann mjöðmum sínum til með afar miklum tilþrifum, rétt eins og karlkyns strippari í óminni stjórnlauss kynlosta. Til að bæta ennfrekar á tilþrifin þá sparkar hann löppunum sínum upp í loft eins og Magnús Scheving á góðum degi. En ólíkt Magnúsí þá er Paul í ROSALEGUM skóm. 12” hælar með tilheyrandi skrautglingri. Þessi spörk og mjaðmahnykkir hafa tekið sinn toll því kallinn er jú að nálgast sextugt. Í miðjum Farwell túrnum tóku KISS aðdáendur eftir því að Paul hreyfði sig ekkert og í gegnum þykkan andlitsfarðann mátti sjá sársauka grettur. Það var rokið með goðið á spítala og hann greindur með ónýtar mjaðmir. Nú er Paul komin með titaníum mjaðmir (eins og margir jafnaldrar hans) og mun vera byrjaður að sveifla lendum sínum á hinn kynþokkafyllsta hátt með tilheyrandi spörkum út í loftið.

KISS er kallað ”the most hardworking band in the buissness” og það er örugglega satt. Gene er t.d vinnualki og unir sér ekki hvíldar nema þegar hann telur peningana sína. Ég fíla þá alla nema kannski gamla trommaran hann Peter Criss. Ég á heimildamynd um KISS þegar þeir komu saman aftur (original lieup) og Peter kallinn er að ég held, vangefin. Ekkert skrýtið að honum hafi verið skipt út hið snarasta. Ace Frehley, gamli gítarleikarinn er aumingi og fyllibytta. Hann hefur samt samið nokkur góð lög og þá sértaklega ”Rocket Ride”. Svo skilst mér að hann sé þokkalegasti gítarleikari þegar hann er edrú.

Ég get endalaust skrifað um KISS.....

Ég sendi nokkrum þingmönnum bréf

Sem aðdáandi lýðræðisins og borgaralegra skyldna, tók ég mig til í morgun og reit nokkrum þingmönnum bréf. Bréfið fengu Katrín Júlíusdóttur, Einar Már Sigurðarsson í Samfylkingunni, Katrín Jakobsdóttir og Kolbrún Halldórsdóttir í VG og Illugi Gunnarson í Sjálfstæðisflokki.

Ástæðan er sú að þetta fólk er í menntamálanefnd. Sú nefnd mun á fimmtudaginn ákveða hvort "kristilegur menningararfur" skuli áréttaður í grunnskólalögum. Ég er alfarið á móti því og þetta bréf er þáttur í þeirri viðleitni minni að reyna að hafa áhrif á samfélagið mitt. Mér er tjáð af vinum mínum að svona bréfasendingar séu vita gagnlausar og Þingmenn lesi aldrei póst frá almenningi. -Það verður þá bara að hafa það!. Það þýðir ekki að gefast upp áður en lagt er af stað!

Hérna er bréfið:

Ágæti Þingmaður. Þig þekki ég afar lítið en samt ætla sendi ég þér póst.

Nú standa fyrir dyrum breytingar á grunnskólalögunum. Þar sem málefnið er mér kært hef ég áhyggjur af framgangi málsins. Þar sem þú ert í menntamálanefnd og hefur með breytingar á grunnskólalögunum að gera ert þú akkúrat manneskjan sem ég þarf að tjá mig við.

Nokkuð hefur verið deilt um orðalag í nýju frumvarpi um grunnskólalögin. Málið hefur snúist um hvort að skólastarf skuli miðast við "kristilegt siðgæði" eða "kristilegan menningararf".

Ég vil, rétt eins og þú búa í almennilegu samfélagi og hef sterkar skoðanir á því hvernig slíkt samfélag lítur út. Það er innileg sannfæring mín að allur samblástur ríkis og trúar sé óréttlátur. Trú þegnanna í samfélaginu er ólík og ómögulegt að finna einhvern samnefnara fyrir slíkt. Trú á guð eða guði er alltaf einkamál og ekki samfélagsmál. Að spyrða trú á guð eða guði inn í grunnskólalög er að mínu viti út í hött. Engu skiptir þótt 80% landsmanna tilheyra einu og sama trúfélaginu. Það hefur verið bent á það í að ef þessi klausa væri inn í starfsreglum eða lögum annara stétta kæmi það afkáralega út. Það er t.d erfitt að hugsa sér að lögreglan skuli starfa í með kristilega menningararfleið sem eitt af leiðarljósum í sínu starfi. Sömuleiðis starfsmenn fiskistofu eða ráðuneyta. Hinu veraldlega og hinu trúarlega er alltaf best farið án hvers annars.

Ég óttast ekki að kennslan breytist á nokkurn hátt eða gæði hennar þrátt fyrir að áréttað sé í grunnskólalögum að kennslan skuli mótuð af kristinni arfleið, heldur óttast ég að með þessari setningu opnist fyrir aðgang trúfélaga inn í skólastarfið. Þetta hafa dæmin sannað. Hin umdeilda Vinaleið í Garðabæ var t.d alltaf réttlætt með setningu úr grunnskólalögunum þar sem kveðið var á um að skólastaf skuli mótað af kristilegu siðferði. Vinaleið kallaði á harðvítugar deilur sem enduðu sem betur fer með því að hætt var við Vinaleið.

Nú er það svo að Þjóðkirkjan fer ekki í grafgötur með það að trúboð sé hin undirliggjandi ástæða fyrir ásókn sinni inn í skólastarf en það er bannað skv. aðalnámsskrá. Þar er sagt að skóli sé menntastofnun en ekki trúarstofnun. Það væri sérkennilegt að aðalnámsskrá og grunnskólalög stönguðust á.

Ef núverandi drög að lögum um grunnskóla verða samþykkt (að áhersla sé á kristinlega menningararfleið) mun það kalla á mikil átök og að öllum líkindum fara fyrir dómstóla eins og í Noregi. Það væri synd og ég held að flestum ói við slíkum barningi.

Ég vona að þú hafir þessa hugleiðingu mína til hliðsjónar þegar grunnskólalögin verða afgreidd.

-Annars óska ég þér alls hins besta.

Teitur Atlason.

Lausn á eiturlyfjavandanum?

Jón Kaldal ritstjóri Fréttablaðsins ritar tímabæran leiðara s.l sunnudag. Þar veltir hann fyrir sér þeirri hugmynd að gefa dópistum dópið sitt og líta á þá sem sjúklinga en ekki glæpamenn. Þótt hugleiðing Jóns sé góð þá er hún ekki ný á nálinni. Í Zurich í Sviss var heróínfaraldur sem yfirvöld höfðu enga stjórn á. Dópistum fjölgaði ár frá ári og miðborg Zurich, þessarar fögru borgar, var undirlögð af fársjúkum dópistum með tilheyrandi sóðaskap, vændi og glæpum. Yfirvöld voru búin að prófa allar leiðir og voru uppiskroppa með hugmyndir til þess að stemma stigu við þessari óheillaþróun.

Þeir ákváðu því að prófa eitthvað nýtt. Svislendingar ákváðu að líta á dópista sem sjúklinga en ekki sem glæpamenn. Lög gegn eiturlyfjum voru milduð til muna og farið var að meðhöndla þetta ógæfufólk sem heilbrigðisvandamál. Hjá þeim einstaklingum þar sem allar aðferðir höfðu verið prófaðar var ákveðið að ríkið skaffaði þeim dópið gegn framvísun læknisvottorðs. Komið var á fót sérstökum miðstöðvum þar sem dópistar gátu sprautað sig með nýjum nálum með eða án aðstoðar heilbrigðisstarfsfólks. Þessi nýja nálgun á dópvandamálið varð til þess að dýrðarljóminn fór af neyslunni. Glæpum tengdir dópistum fækkaði verulega og ímynd dópsins breyttist úr því að vera glansmynd uppreisnar og yfir í það að vera sjúkdómur. Heróín (sem var aðaldópið) fékk á sig ímynd ”Looser drug”.

Árið 1990 fjölgaði dópistum um 850 á ári. . Rúmum áratug síðar (eftir að mildu dóplögin voru sett) voru nýjir neytendur 150 á ári. Fækkun dópista frá því að lögunum var breytt var um 4% á ári. Með því að gefa dópið, tókst yfirvöldum að ná sambandi við dópistana og auðveldara var að fá þá í meðhöndlun og dópistar sem vildu ekki hætta eða gátu ekki hætt, urðu stabílli í neyslu sinni. Allt eftirlit með HIV eða lifrarbólgusmiti varð skilvirkara. Það sem gerðist einnig í kjölfarið var að heil stétt eiturlyfjasala hvarf eins og dögg fyrir sólu enda gátu eiturbyrlararnir ekki keppt við ókeypis dóp, sem var laust við eitruð útþynningarefni á borð við rottueitur. Færri dópistar, færri dópsalar, færri nyjir neytendur. -Þetta virkar!

Mér sýnist ástandið í Reykjavík vera áþekkt og í Zurich árið 1991. Dópistum fjölgar geigvænlega með tilheyrandi kostnaði, beinum eða óbeinum. Allar leiðir til úrlausnar hafa reynst gagnslausar. Mörgum er í fersku minni átakið ”Eiturlyfjalaust Ísland” árið 2000. Það er leitun af gagnslausar félagslegu átaki og sýnir vel hversu taktlaus yfirvöld geta verið þegar þarf að takast á við erfið vandamál. Lög eiga að endurspegla veruleikann eins og hann er en ekki eins og hann ætti að vera. Launirnar eiga einnig að miðast við ástandið eins og það er en ekki að vera kosningaloforðabelgingur, úr tengslum við allan verueika nema þann sem býr í huga misvitra stjórmálamanna.

-Frábært hjá Jóni Kaldal að koma þessu í umræðuna.

Bjart framundan fyrir feminista.

Það eru merkilegir tímar að renna upp í íslenskum stórnmálum. Ég hef fylgst náið með pólitíkinni á Íslandi undanfarin misseri og það er óhætt að segja að vatnaskil séu hafin í hinu pólitíska landslagi. Konur eru orðnar miklu meira áberandi í umræðunni. Óumdeildur framtíðarleiðtogi stærsta stjórmálaflokksins er Þorgerður Katrín. Formaður Samfylkingarinnar, Ingibjörg Sólrún ber höfðu og herðar yfir samflokksmenn sína hvað varðar gáfur og stórnvisku. Í Vinstri grænum er það Svandís Svavarsdóttir sem langframbærilegust innan þeirra raða. Ég sé fyrir mér að Þorgerður og Svandís munu verða formenn sinna flokka áður en langt um líður. Því miður fyrir hinn deyjandi smáflokk Framsóknarflokkinn, er enginn sem ógnar stöðu Guðna Ágústssonar.

Sem feministi fagna ég þessu innilega. Það er bjart framundan og ég vona að Svandís og Þorgerður átti sig á þessar staðreynd og drífi sig í því að berjast til forrystu í flokkunum sínum.

Sem íbúi Svíþjóðar var fyrsta menningarsjokkið sem dundi á mér að fréttirnar hérna eru aðeins öðruvísi. Ég áttaði mig ekki á því í upphafi en reyndi mitt ýtrasta að finna út hvað það væri. Eftir þaulsetu yfir fréttunum hérna fékk ég botn í málið. Viðmælendur fréttamanna, lykilfólk í samfélaginu (stjórnmálamenn, menningarvitar, listamenn, viðskiptafólk osfr.) voru öðruvísi en á Íslandi. Hérna eru eldri konur áberandi sem viðmælendur fréttamanna. Konur sem hafa verið í opinberri þjónustu allan sinn starfsferil. Þetta vantar eiginlega alveg á Íslandi. Okkur þykir ekkert merkilegt að talað sé við sextuga eða sjötuga kalla, en okkur bregður við ef jafngömul kona er tekin tali og beðin um álit á stóru málunum. Hérna í Svíþjóð er þetta ekkert merkilegt. Það er eins og konur hætti afskiptum af stjórnmálum á Íslandi þegar þær eldast og sinni léttvægari félagsmálum. -Vonandi breytist þetta sem fyrst.

Komið aftur með járntjaldið ! ! !

Ljóst er að Eurovison keppnin snýst ekki um að besta lagið vinni. Eurovisionkeppnin snýst um nágrannakærleika. Allar þjóðir (að Íslandi meðtöldu) gefa nágrönnum sínum flest stig. Það liggur því í hlutarins eðli að hentugt er að eiga sem flesta nágranna. Þannig er sigurinn tryggður. Rússland sem vann í keppninni í gær á landamæri að 14 löndum. 11 þessara landa taka þátt í Eurovisionkeppninni. Löndin eru: Azerbædjan, Hvítarússland, Eistland, Finland, Georgía, Kazakhstan, Lettland, Litháen, Noregur, Polland og Úkraína. Þess utan eiga Rússar afar sterk menningarleg tengsl við lönd fyrrverandi Júgóslavíu. En þau eru 5. Slóvenía, Króatía Bosnía-Herzegovína. Serbía og Svartfjallaland. Það er því ljóst að með svona marga granna og velunnara þá er sigur allt að því gulltryggður. Íslendingar eiga enga granna nema Atlandshafið og það er oft napurt á stigatöflunni í Eurovision kosningunni. Langflestir Evrópubúar vita ekkert hvar Ísland er á kortinu og dettur ekki í hug að litla eyjan austan við Grænland heiti Ísland.

Rússneska lagið var afar lélegt en það skiptir ekki máli í Eurovision. Íslenska lagið var besta lag keppninnar og átti sannarlega skilið að vinna. Því miður þá trúa margir Íslendingar á að þetta sé keppni í besta laginu og hafa orðið uppvísir af barnalegum kjánaskap. Þórhallur Gunnarson dagskrárstjóri RÚV hafði m.a pantað heilt flugskýli til þess að halda keppnina árið 2009.

Íslendingar ættu að slíta stjórmálasambandi við allar þær þjóðir sem gáfu okkur ekki stig og fara fram á það á vetvangi NATO að setja aftur upp járntjaldið. Það veitti okkur skjól fyrir svikum, óheiðarleika og þrælslunduðum hundingshætti hinna nýfrjálsu þjóða sem er að finna í Austur Evrópu.

Sænskar hórur kvarta ekki.

Í Svíþjóð er vændi bannað og kaup á vændi sömuleiðis. Þessi lög voru sett í þeirri von um að uppræta vændi úr sænsku samfélagi. Sumum á Íslandi hefur þótt þetta framtak Svía til fyrirmyndar. Vinstri grænir og Feministafélag Íslands hafa oft og tíðum bent á þetta framtak með velþóknun. Því miður fyrir þessa hópa þá er komið á daginn að þessi lög eru gagnslaus. Vændisframboð hefur hvorki aukist eða minnkað síðan þessi lög voru sett. Það eina sem hefur breyst er framsetningin á vændinu. Vændið fór bara undirgound. Helstu birtingarmyndir þess núna eru spjallsíður. Þar er hægt að fá allt vændi í heiminum.

Þessi lög voru til umræðu í sjónvarpinu í gær og mér fannst svona á fréttafólkinu og viðmælendum þeirra að þessi lagatilraun hafi misheppnast. Það er eins og hafi runnið ljós (moment of clarity) upp fyrir fólki þegar timburmönnum hins pólistíska rétttrúnaðar lauk. Það er ekki hægt að uppræta vændi með lagasetningu. -Þetta er svo einfalt! Best er að hafa lög eins og eru á Íslandi í dag. Vændi bannað svo fremi sem þriðji aðili hagnist ekki á því. Það sem ég skrifa næst er afar mikilvægt. Ég ætla að biðja lesendur aðhafa það í huga.

Það er ekki hægt að uppræta með lagasetningu vændi frekar en barnagirnd. Lög eiga að endurspegla veruleikann eins og hann er en ekki eins og hann ætti að vera.

–Það er alveg basic, og sá stjórmálamaður sem fattar ekki muninn ætti að gerast skáld eða heimsspekingur.

Þótt ég skilgreinin sjálfan mig sem feminista og er meðlimur i feminstafélaginu, þá deili ég ekki ánægju margra með skúringakellingarnar í dómsmálaráðuneytinu. Mér finnst þetta bara vera bull.

Mér finnst rauði þráðurinn í málflutningi þeirra sem vilja uppræta vændi vera sá að þeir trúi þvi ekki að þeir sem ástunda vændi, geri það af fúsum og frjálsum vilja. Ég set stórt spurningamerki við þessa fullyrðingu. Við erum sem betur fer mismunandi og deilum ekki sömu siðferðis eða kynferðis prinsippum. Þessi staðreynd er sett svo glæsilega fram í fána samkynhneigðra en sá fáni táknar marbreytileika samkynhneigðra. Sumar lessur eru butch meðan aðrar eru sætar og fínar. Leðurhommar, latex, BDSM. Svona get ég haldið endalaust áfram. Litirnir í regnbogafánanum tákna þennan fjörbreytileika. Staðreyndin er að við fílum mismunandi hluti og við erum ólík. Að halda því fram að allir í vændi geri að úr einhverri nauðvörn er móðgun við mannlegt eðli og fegurstu prinsipp upplýsts samfélags. Ég sé bara ekkert að því að fólk þiggi peninga fyrir kynferðisgreiða. Fólk er alltaf að því hvort sem er á einn veg eða annan.

Ágætis vinkona mín er vændiskona og praktiserar á Hótel Sögu. Sú er í engri nauðvörn. Þetta er bara vinnan hennar og ekkert við það að athuga. Það kemur engum við hverjum hún sefur hjá og hvort hún þiggur fyrir það fé! -Það kemur bara engum við.

Hinsvegar!... Ef að einhver tæki helminginn tekjum hennar með kúgun eða ofbeldi þá snéri málið öðruvísi við. Mannsal flokkast að sjálfsögðu undir þetta ”hinsvegar” en prisippið er óbreytt. Núverandi vændislög eru til fyrirmyndar og ætti að vera Svíum gott fordæmi.

Svíar sigurvissir í Eurovision....

Svíar eru ekkert alltof hrifnir af framlagi Íslands í Eurovision. Lagið skorar lágt meðal eurovision sérfræðinga og þykir litlaust. Svíar eru reyndar afar hrifnir af sínu eigin framlagi, laginu Hero með Charlotte Pirelli. Pirelli þessi er hreinlega út um allt í sænsku pressunni. Hún er víst að losa sig við kallinn sinn þessa stundina. Sænskir hafa af þessu töluverðar áhyggjur. Charlotta er alger skaphundur og talar ekki við fölskylduna sína út af e-m tittlngaskít. Hún hefur tekið ”þöglu aðferðina” á fjölskyldu sína í áratug eða meira. Eitt er víst að þögla aðferðin dugar ekki í kvöld. Hún verður að syngja eins og engill. Charlotte vann keppnina hérna um árið og er það mat sérfræðinga að brjóstastærð hennar hafi riðið baggamuninn á lokasprettinum. Núna er Charlotte töluvert grennri og ekki eins brjóstgóð og þegar hún vann síðast. - Sænskir hafa einnig áhyggjur af þessu.

Annars er ég með pottþétta sigurformúlu fyrir Ísland. Við eigum að senda Stormsker og Stefán Hilmarson. Element of surprise er alltaf vanmetin auður. Hugsanlega færu þeir að fljúgast á.

-Það dygði sennilega til sigurs.

-o-o-o-o-o-o-o-o-o-

Hvað varð um Regínu Ósk ? ? ? ?

Ég horfið á glæsta frammistöðu Eurobandsins í gær í sænska sjónvarpinu. Það sem sló mig mest (fyrir utan óaðfinnanlega framkomu) var að Regína ósk hefur minnkað um sem nemur einum meðlimi í stúlknasveitinni Nylon. Hvaða undrakúr hefur Regína masterað á þessum nokkru vikum sem liðnar eru frá sigrinum eftirminnilega í undankeppninni á Íslandi? Ég hef nú alltaf verið svolítið hrifin af feitum konum og sé svolítið eftir Regínu gömlu.

Annars er ég með pottþétta hugmynd af sigurformúlu í Eurovision. Við eigum aðsenda fjórar feitar stelpur í Lauru Croft búningum með happy-hardcore lag. Það væri frábært að sjá þær hoppa um sviðið með svellandi barma. -Við myndum POTTÞÉTT vinna með þessari aðferð.

Mercedes Club hefðu sökkað.

Mercedes Club hefði sökkað.

Það er eins gott að framlag Íslands var ekki lagið Ho ho ho með Mercedes Club. Þá hefðu verið tvö alveg eins lög í Eurovision keppninni. Það hefði verið ferlega vandræðalegt. Lag Lettlands heitir Pirates of the Sea og viðlagið í því lagi er nánast alveg eins og í laginu “Ho ho ho we say hey hey hey” . Þeir segja bara “Hæ hæ hæ and að hó hó hó.”

Lettar að syngja “Hæ hæ hæ and að hó hó hó.” http://www.youtube.com/watch?v=oOeZ_IIme3U

Íslendingar að syngja ““Ho ho ho we say hey hey hey” http://www.youtube.com/watch?v=tILLMzMyGu4

Annars er ég með skothelda sigurformúlu í Eurovision. Við þurfum að senda einhvern með trélöpp frá Össuri.

-Þannig fáum við fullt af samúðaratkvæðum og auglýsum Össur í leiðinni..

Pirates of the Sea er sannarlega
ömurleg hljómsveit.

Frægasti sem ég hef séð VI

Það var fyrir nokkrum dögum á Skjaldborgarhátíðinni sem haldin er ár hvert á Patreksfirði að ég sá einn frægan. Það hafði kvisast út að á hátíðinni yrði Hollýwoodstjarna. Reynsist sá kvittur eiga við rök að styðjast. Þar sem ég var kynnir á Skjaldborg var mér úthlutiað lítilli íbúð í bænum. Böggull fylgdi skammrifi og ég þurfti að yfirgefa íbúiðina á sunnudeginum. Gerði ég það möglunarlaust. Kemur ekki í ljós að stórleikarinn Brian Cox á að fá íbúðina sem ég hafði búið í. Cox þessi er Skoti og þótt hann sé ekki frægur eins og Paris Hilton er hann aðeins betri leikari en hún. Cox þessi hefur leikið í öllum Bourne Identity myndunum og fleiri myndum sem flestar eru leiðinlegar. Cox þessi er reyndar á fljúgandi siglingu um störnuheiminn og er í öllum stórmyndum sem planaðar eru til ársins 2020. Ólíkt áður þegar ég hef hitt fræga, fór ég ekki á taugum þegar fundum okkar Brians Cox laust saman. Ég sat við hliðina á honum í fiskiveislu og barasta kynnti mig og bauð hann velkomin á Skjaldborg. Hann var hinn alþýðlegasti þessar 5 sekúndur sem við áttum tal saman. Cox þessi var afar smart, með barðastóran hatt á hausnum og með arabaklút um hálsinn. Fleiri mættu taka hann sér til fyrirmyndar. Það er alltof sjaldgæft að sjá heldri menn í smart fötum.

Guðni Ágústsson er fábjáni.

Ummæli Guðna Ágústssonar formanns Framsóknarflokksins um nýju grunnskólalöginn eru yfirgengileg. Deilt hefur verið um hvort skólastarf skuli mótað af ”kristilegu siðgæði” eða ”kristnum menningararfi”. Í Kastljósi skilgreindi Guðni kristið siðgæði þannig að það þýddi að ”standa vörð um þjóðkirkjuna”.

Í umræðum á Alþingi í gær sagði hann að ”Það er ekki til neitt siðgæði í rauninni nema kristið siðgæði.”

Hvoru tveggja afar sérstök greining á siðferði. Samkvæmt greiningu Guðna er t.d siðgæði Al- Kaida kristilegt siðgæði. Guðni hefur greinilega ekki hugmynd um merkingu hugtakanna siðferði og siðgæði. Reyndar má segja honum til afsökunnar að hann er ekki eini þingmaðurinn sem þekkir ekki grundvallarhugtök í almennri orðræðu.

Frægasti sem ég hef séð V

Einu sinni var á seinnihluta 20 aldar drakk ég áfengi. Í eitt skiptið þegar ég hafði drukkið nokkrar patrónur af bjór, og var staddur á hinum goðsagnakennda Rosenberg, sá ég Björk. Ég var ásamt öllum Íslendingum haldin nettri minnimáttarkennd gagnvart útlöndum og deildi skoðun margra blaðamanna á að ”árangur Bjarkar væri ótrúlegur”. Þessir sömu blaðamenn höfðu reyndar aldrei talað um Björk, Kuklið eða Sykurmolana öðruvísi en eins og e-a póstmóderníska rugludalla. –En það er önnur saga. Ég fílaði aldrei Kuklið en Sykurmolarnir voru sætir.

Þar sem ég var þarna og starði á Björk vatt hún sér að mér og reyndi massann við mig!. -Nei. Hún gerði það ekki, en það hefið verið frábært : ) enda Björk sexy as hell þetta kvöld. Ég pikkaði eitthvað í bakið á henni og byrjaði að röfla við hana. Hún tók þvi bara vel og við áttum stutt spjall saman. Rósenberg er án efa skemmtilegasti næturklúbbur á 20. öldinni á Íslandi. Það var svo helvíti gott vibe þarna í kjallaranum. Ný tónlist, frábært fólk og ég man aldrei eftir slagsmálum eða leiðindum. Ég og vinir mínir höfðum einhverskonar súperaðgang að Rósenberg og gátum farið og komið að vild. Einu sinni þegar ég ásamt vini mínum komum inn í Rósenberg eftir lokin eldsnemma á Sunnudegi að ná í jakka sem einhver hafði gleymt, var ég vitni að ógleymanlegri uppákomu. Niðri úr kjallaranum bárust háværir tónar. Það var niðdimmt og enginn í húsinu. Þegar við komum inn í aðalrýmið sáum við ekki handa okkar skil fyrir myrkri. Eina ljóstýran var frá DJ búrinu. Þar inni var Maggi Legó að spila. Hann hafði bara haldið áfram að spila þrátt fyrir að staðnum hafi verið lokað og spilaði nú bara fyrir sjálfan sig. Ótrúlega flott móment. Við ákváðum ekkert að trufla hann...

Ég verð að bæta því inn að GusGus er langbesta íslenska bandið í dag og í gær og alltaf og eilíflega. Nýja platan er ótrúlega sterk. Ég fylgist vel með helstu straumum í House/techno/Electro tónlíst og það kemur mér á óvart hversu mikil áhrif GusGus hefur í dag. Öllu stóru nöfnin hafa mixað stöff frá GusGus... lagið Moss af nýju plötunni er bara klikkað. Kemur mér alltaf í fíling. Bessi sonur minn (2 ára) fer alltaf að dansa þegar ég spila Moss....

Frægasti sem ég hef séð IV

Það var veturinn 2005 þegar ég sá uppáhalds frægakallinn minn. Það var í búð sem heitir Jólabúðin eða eitthvað þvíumlíkt. Búðin var smekkfull af fólki. Skyndilega sé ég mann í afar áferðarfallegum frakka. Þetta var ullarfrakki, úr hinni fegurstu kasmír-ull. Nema hvað innan um allar þessar jólakúlur og trúar-lingur snýr maðurinn í frakkanum sér við!. Reyndist þá þar vera komin sjálfur Roger Moore. Hetjan mín frá því i gamla daga! James Bond úr bestu mynd í heimi. ”The Spy Who Loved Me”. Hann var þarna eitthvað að bauka með konunni sinni. Mér varð um og ó eins og alltaf þegar ég sé einhvern frægan og gleypti einhver ósköpin af lofti meðan Roger starði á mig skilningslausum augum. Hvað ætli hann hafi haldið þegar hann sá mig súpa hveljur í geðshræringu? Hver veit? Kannski lendir hann oft í þessu?

Roger var reyndar með vönduð sólgleraugu á nefinu en ekki þannig gleraugu sem byrgja sýn heldur matta aðeins veruleikann. Þetta voru gullslegin sólgleraugu með ljósbrúnum glerjum. Helvíti flott. Ég hef alltaf haldið með Roger sem besti Bondinn og skil ekki fólk sem segir að Sean Connerí sé bestur. Ég held í rauninni að það fólk viti ekkert um kvikmyndir og haldi þessari dellu fram í þeirri von um að aðrir haldi að það sé með fágaðan smekk. Connerí er jú huggulegri að mati kvenna (og jafnvel karla) en Roger er bara svo miklu betri.

–Svo hef ég líka séð hann með augunum mínum.