Heillaráð.
-Helmingur þeirra eru undir meðalgreind bekkjarins.

Ég rak augun í skondna frétt á ruv.is. Fyrirsögnin greip mig samstundis og vakti upp ljúfar minningar um áþekka vitleysu. Fyrirsögnin var á þá leið að kona hafi "slasast lítið". Áhugaverð spurning vaknar um hvort það sé frétt í sjálfum sér að kona hafi "slasast lítið". Meiri tíðindi væri sjálfsast í því að konan hefði slasast mikið.Guðlaugur Þór heilbrigðismálaráðherra segist hafa endurgreitt Hauki Leóssyni andvirði umdeildrar laxveiðiferðar en neitar að sýna fram á kvittun fyrir viðskiptunum. Sú staðreynd gerir orð hans ómerk og gildislaus.
Þau eru jafn gildislaus og ef ég segði að Guðlaugur Þór hefði aldrei greitt Hauki krónu og væri því lygari af ómerkilegustu sort.
Það er hefur s.s jafn mikið gildi að segja að Guðlaugur hafi endurgreitt Hauki Leóssyni og að segja að hann hafi ekki endurgreitt Hauki Leóssyni.
Efinn hangir í loftinu og málið allt. Meðan Guðlaugur Þór sýnir ekki með óyggjandi hætti að hann hafi endurgreitt Hauki Leóssyni umdeilda laxveiðiferð, er Guðlaugur lygari –eða hvað?
Það er svo fjarska auðvelt fyrir hann að sýna fram á millifærslu eða þvímulíkt og koma sterkur út úr þessum stormi, sem maður orða sinna (segist alltaf endurgreiða boðsferðir) ellegar vera sá ómerkingur sem skreytir sig fjöðrum heiðarleikans (segist alltaf endurgreiða boðsferðir) en ástunda hið gagnstæða.
Í skemmtilegum Kastljósþætti á föstudaginn voru gestirnir Hallgrímur Helgason og Sveinn Andri Sveinsson. Sveinn sem hefur undanfarið komið að umræðunni um sjálftöku stjórnmálamanna minntist þar á "Toblerone-málið" sem kom upp í Svíþjóð 1995.Í stuttu máli snérist málið um að Mona Sahlin þáverandi ráðherra í ríkisstjórninni notaði kreditkort ríkisins fyrir einkaneysluna sína. Hún endurgreiddi að vísu alltaf til baka og sagðist hafa litið á þessa notkun á kortinu sem fyrirfram laun. Aðspurð sagðist hún hafa notað kortið m.a til að kaupa beyjur og Toblerone. (þaðan sem nafnið á hneykslismálinu er fengið) Hún fór að lokum með málið fyrir dóm þar sem hún hugðist hreinsa nafn sitt. Þar kom m.a í ljós að Sahlin skuldaði mikið fé í stöðumælasektir, skuldaði afnotagjöld af sjónvarpinu, hafði greitt seint og illa peninga fyrir leikskóla barna sinna og hafði haft í vinnu barfóstru sem hún borgaði svart. -Frekar slappur ferlill af mannesku í lykilstöðu í opinberri stjórnsýslu. Í kjölfar Toblerone-málsins sagði Sahlin af sér sem varaformaður Sósíaldemókratanna og hætti þingmennsku ári síðar. Allt um Toblerone-máli hér. [Sænska] [Enska]
Það var því fyrir tilstuðlan blaðamanna Expressen að þetta mál fór af stað. Spurningum á borð við að hvort manneskju sem notaði kreditkort ríkisins fyrir eigin neyslu væri treystandi til þess að gegna ábyrgðarstöðu. Auðvitað er ekkert merkilegt að kaupa Toblerone fyrir peninga ríkisins en það er hugarfarið bak við kaupin sem eru ámælisverð.
Þarna sýndi sig að kerfið virkaði. Fjórða valdið var að standa sig. Nú um stundir sýnist mér íslenskir fjölmiðar vera áhugalausir um fjölmörg mál sem mörg hver eru töluvert alvarlegri en Toblerone-málið í Svíþjóð. Mér þykir t.d sú skoðun Árna Þórs Sigurssonar um að það sé "eðlilegt" að Samgöngumálanefnd Alþingis gisti á hóteli í Reykjavík (þrátt fyrir að allir nema ein búi á höfuðborgarsvæðinu) sæta undrum. Þingmaður með svo slappan siðferðisstuðul hlýtur að vera með eitthvað verra í pokahorninu en þessa asnalegu hótelgistingu.
Hvar á að draga mörkin? Er í lagi að þingmenn eða ráðherrar noti kreditkort fyrir eigin neyslu? Er í lagi að nota smávegis? Ef það er í lagi, þá hvað mikið? Eru þessir opinberu þjónar ekki með nógu mikið kaup til þess að kaupa sér vörur á borði við Toblerone? Eru íslenskir þingmenn með kreditkort? Ef svo er, hverjir. Eru greiðslusögur á svoleiðs kortum aðgengileg almenningi? Er Árni Johnsen með greiðslukort á vegum Alþingis? -Fjölmargar spuringar vakna.
Eins og Jónas Kristjánsson bendir á á blogginu sínu hafa bloggarar tekið við kyndlinum af hinum hefðbundu fjölmiðlum í því að fletta ofan af spilltum stjórmálamönnum. Það er kannski tímana tákn en fjandinn hafið það. Það hlýtur að vera meira púður í blaðmönnum sem starfa á fjölmiðlum landsins. . .
Gunnar Örn Heimisson skammar mig á blogginu sínu. Hann segir mig vera lélegan í stafsetningu, taglhnýting Jónasar Kristjánssonar og umrita mitt eigin blogg. -Þetta er allt rétt hjá Gunnari.

Árni Johnsen býr í Rituhólum 5 í Reykjavík
Árni Þór Sigurðsson býr á Tómas arhaga 17 í Reykjavík
Guðjón A Kristjánsson býr í Reykjabyggð 20 í Mosfellsbæ
Herdís Þórðardóttir býr að Bjarkargrund 8 Akranesi
Karl V. Matthíasson býr að Flúðaseli 72 Reykjavík
Ólöf Nordal býr á Reynimel 44 í Reykjavík











Ólafur F. Magnússon borgarfulltrúi boðaði til blaðamannafundar klukkan 11:00 í Ráðhúsi Reykjavíkur í morgun. Þar tilkynnti Ólafur að hann hygðist ganga í Frjálslynda flokkinn og bjóða fram undir merkjum hans í næstu kosningum.
Ólafur sagðist hafa rætt við Guðjón Arnar Kristjánsson, formann flokksins, sem styður ákvörðun Ólafs. Á fundinum vitnaði Ólafur einnig í minnisblað sem samið var á fjármálaskrifstofu borgarinnar en þar er gert ráð fyrir því að launakostnaður borgarinnar dragist saman um átta prósent auk þess sem dregið verði úr yfirvinnu.
Var ekki allt í sómanum þegar Ólafur var borgarstjóri. Svo var amk að heyra. Er skyndilega allt komið í kaldakol? Hvurskonar rugl er þetta?
Að sögn Ólafs eru þessar hugmyndir enn í vinnslu en að þær sýni glögglega þá slæmu stöðu sem uppi er í fjármálum borgarinnar. Ólafur segist standa fyrir trausta og ábyrga fjármálastjórn, og til þess að unnt sé að koma í veg fyrir að þessar humgyndir verði að veruleika, þurfi menn að hætta við „milljarða gæluverkefni" sem borgarfulltrúar Sjálfstæðisflokksins hafi sýnt áhuga á. Aðspurður hvaða verkefni hann ætti við nefndi hann hugmyndir um stokk frá Geirsgötu og út í Ánanaust sem dæmi.
Einn borgarfulltrúi Sjálfstæðisfllokks sammála Ólafi í Laugavegsmálinu
Á fundinum fór Ólafur í löngu máli yfir baráttumál sín og stefnu auk þess sem hann ræddi samskipti sín við sjálfstæðismenn í meirihlutanum. Hann sagði að samstarfsmenn sínir í meirihlutanum hefðu í mörgum málum viðhaft óvönduð vinnubrögð við ákvarðanatöku og nefndi hann sérstaklega kaupin á húsunum við Laugaveg 4-6 í því samhengi.
Hvað varð um samstöðuna og þann góða anda sem Ólafur var alltaf að básuna um þegar hann var borgarstjóri? Var Ólafur bara að plata?
Hann tiltók sérstaklega að einn borgarfulltrúi Sjálfstæðisflokksins hefði verið sammála borgarstjóra að í því máli hafi verið farið of geist. Þegar blaðamenn gengu á hann og spurðu hvaða borgafulltrúa hann ætti við neitaði hann að gefa það upp. Hann sagði þó að borgastjórnarflokkur Sjálfstæðisflokksins væri svo margklofinn að hann væri í raun óstarfhæfur.
Hví segir Ólafur ekki hvaða borgarfulltrúa hann á við? Er það leyndó. Reykvíkingar eiga heimtingu á því að vita þetta. Var meirihlutinn F og D lista virkilega svona morkinn? Þvert á það sem Ólafur hélt fram?
Ólafur sagði einnig afskaplega mikilvægt að þau mál sem hann stendur fyrir eigi sér málsvara í næstu kosningum, annars sé hætta á að „ungir og óreyndir" stjórnmálamenn taki til dæmis upp á því að flytja flugvöllinn úr Vatnsmýrinni.
Er Ólafur að tala um alla borgarfulltrúa nema sjálfan sig? Á virkilega að reyna að höfða til þeirra sem vilja flugvöllin kjurt til þess að halda honum sjálfum inni fyrir næstu kosnningar?
Ef það er til stjórmálamaður sem misst hefur trúverðugleika þá er það Ólafur flokkaflakkari. það er hreinlega ekkert að marka neitt sem hann segir.



"Yet our best trained, best educated, best equipped, best prepared troops refuse to fight! Matter of fact, it's safe to say that they would rather switch than fight!"

Sem betur fer er komin nýr meirihluti. Mér þykir bara fínt að Sjálfstæðismenn og Framsókn hafi náð saman aftur. Dansinn með Ólafi F var komin út í vitleysu.






Fræga fólkið hér í Svíþjóð er kallað "kendis", í fleirtölu "kendisar". Ég fylgist náið með gleði og sorgum kendisanna hér í Svíþjóð því ég les alltaf forsíður slúðurblaðanna þegar ég kaupi í matinn. Charlotte Pirelli er að skilja við kallinn sinn, þekkt sjónvarpskona dó um daginn og satt best að segja þá er líf fræga fólksins voða svipað og á Íslandi. Sumt er afar áþekkt. Svíar eiga t.d algera hliðstæðu við Ásdísi Rán. Það er hún Victoria Sylvsted. Hún er uppáhalds kendisinn minn. Hún er oft í sjónvarpinu og deitar að mér skilst bara gaura sem eiga Ferrari. Það kom viðtal við systur hennar um daginn í slúðurfréttum. Sú vinnur hjá fasteignafélagi í Stokkhólmi. Mig grunar að fjölskylda hennar sé af yfirstétt í hinni stéttlausu Svíþjóð. Yfirstéttin hérna sker sig út á furðulegan hátt. Þetta fólk er afar fagurt yfirlitum og ekur gjarnan um á Volvo með blæju. Drengir í yfirstétt eru gjarnan í pólobol með liðað hár og hvítar tennur. Tennisspaði er oft og tíðum kæruleysislega staðsettur í baksæti blæjubílsins. Konurnar eru eins og Victoría.
Getgátur um að Framsóknarflokkurinn komi inn í núverandi meirihluta (til að styrkja hann) eru athygliverðar. Augljóst er að þessi meirihluti er í andarslitrunum. Innkoma Framsóknarflokksins gæti blásið lífi í hann að nýju og Ólafi F verður bolað út. Gott og vel.

Bestu spunaðaferðirnar ráðast gegn tungumálinu. Þegar hamrað er á einhverju ný-yrði eins og það sé sjálfsagður hlutur. Sovna orð skilja áheyrandann eftir hálf hissa og smám saman verða þessi orð virk. Ágætis dæmi um svona spuna orð er "hátæknispítali" sem Davíð Oddson á heiðurinn af. Í raun og veru er þetta orð marklaust því að Landsspítalinn er t.d hátæknispítali ef út i það er farið.
Vinsælasta útvarpsstöðin hérna í G-borg heitir Lugna Favoriter. Það þýðir eiginlega "róleg uppáhalds[lög]". Þessi stöð spilar BARA sykurhúðað rólegheita popp. Inn á milli fá svo hlustendur að segja frá því hvað þeir elska makann sinn ótrúlega mikið. Ég get ekki hætt að hlusta. Þetta er Eurotrash eins og það gerist best. Það er samt svo skrýtið með mig að svona tónlist hittir á einhverja strengi í mér. Ég er svo hrifnæmur að ég á það til að fella tár eða tvö þegar ég hlusta á "Lugna". Einu sinni fékk ég alltaf útbrot við svona tónlist (roða á rasskinnar og hnerraköst) en ekki lengur.