Ég var að vaska upp þegar það þyrmdi yfir mig. Ég hafið verið að
horfa á Kompásþáttinn um útrásina í tölvunni minni og var hugsi
yfir þessum hrikalegu tíðindum. Þetta er bara svo óraunverulegt.
Vinur minn hafði rétt áður haft samband við mig og beðið mig um
að athuga með að selja bílinn sinn hér í Svíþjóð. Annar félgi
minn hafði samband við mig í sömu erindagjörðum nokkrum dögum
áður. 3 vinir mínir hafa misst vinnuna og eru í verulega vondum
málum. Fjölskyldumenn.
Þar sem ég stóð þarna á plastparketinu mínu með bununa seytlandi
milli fingrana rann upp fyrir mér að allt kapítal í landinu er
farið. Búið. Gufað upp. Enginn peningur til að framkvæma, ráða
fólk í vinnu, borga laun og það fé sem er í umferð er verðlaust.
Þá var sem ég væri einhvernvegin holaður að innan. Ég vildi fá
landið mitt til baka og ég var gagntekin söknuði eftir Íslandi.
Fjölskyldu minni, vinum mínum og Hellisheiði á rigningardegi.
Sjálfstæði landsins okkar er í hættu. Auðlyndir þess eru
skotmörk ósvifinna stórfyrirtækjasamstæða og fjárglæframanna.
Rússar voru víst voða spenntir fyrir að lána Íslendingum fé en
misstu áhugann þegar við komumst ekki i Öryggisráðið. Það átti
að selja þetta lán dýru verði. Við áttum að gera allt sem Rússar
vildu að við gerðum. Það undarlega í öllu þessu máli var að
Birni Bjarnasyni leist svona assgoti vel á þetta Rússalán.
Þegar ég hugsaði um þær ógnarupphæðir sem við þurfum að borga
vegna fjárglæfra útrásarmanna fór ég bara að snökkta við vaskinn
á plastparketinu. Við munum aldrei koma til með að geta borgað
þetta. Sama hvað við erum dugleg og sama hvað við erum klár.
Börnunum mínum mun ekki endast aldur til þess. Unga fólkið mun
flytja í burtu. Þarna stóð ég þriggja barna faðir snöktandi með
eldhúsburstann og horfið á bununa og langaði heim.
-Þetta er of mikið. Ísland er við það að missa sjálfstæðið.
Auðlindir okkar eru bara tæki fyrir skuldunauta okkar til þess
að fá greidda peninga.
Rétt fyrir hrunið voru fjárlög afgreidd með 50 miljarða halla og
þótti mörgum nóg um. Nú hafa horfið 3000 miljarðar. Sparnaður
fólks gufaður upp. Vinafólk mitt tapaði ævisparnaðinum 19
miljónum. Alræmdasti sparnaðarpotturinn var Sjóður 9 sem fékk
alþingismanninn Illuga Gunnarson í Sjálfsstæðisflokknum til að
löggilda hve tryggur hann var. Sá þáði fé frá Glitni til þess að
þegja og horfa framhjá þeim myrkraverkum sem framin voru á
sjóðsþegum. Skuldir landsins ofan á þessa 3000 miljarða verða
yfirgengilegar. 4 miljarðar dollara eða 456 miljarðar króna á
genginu í þegar þetta er skrifað. Skuldir bara vegna
Icesave-ránsins nema 4 miljónum á hver Íslending. Kurlin hafa
ekki ennþá komið til grafar. Enginn veit hver raunveruleg
skuldastaða Íslands er.
Hvernig við komumst í þessa hrikalegu aðstöðu er annað mál og
var gerð góð skil í þættinum Kompás. Við vorum einfaldlega
plötuð. Við trúðum blint á vísdóm 30 menningana. Við dáðum þá og
óttuðumst þá. Allt samfélagið var samansúrrað af aðdáun á þessum
þrjótum. Ég hef starfað sem blaðamaður og byrjaði að blogga til
að halda mér við skriftirnar. Ég viðurkenni að oft var ég að
ritskoða sjálfan mig því þessir kónar áttu alla fjölmiðla
landsins. Voru með alla ritstjóra og fréttastjóra í rassvasanum
og ef ég ætti einhver sjens í að fá vinnu i framtíðinni ætti ég
sko ekki að tala illa um Björgúlfana (Mogginn), Jón Ásgeir
(Fréttablaðið) eða Bakkavararbræður (Viðskiptablaðið).
Sú stétt manna sem hefði átt að vara okkur við þessum kónum voru
blaðamenn. Þeir þorðu því ekki og þeir sem höfðu hugrekki voru
bara afskrifaðir sem rugludallar. Páll Vilhjálmsson hafði rétt
fyrir sér. Jónína Ben hafði rétt fyrir sér. Við vildum ekki
heyra neitt ljótt um “víkingana” okkar. Um leið og víkingarnir
fóru á hausinn losnaði um takið á fjölmiðlunum og sannleikurinn
kemst loksins upp á yfirborðið. Íslensk blaðamannastétt þarf svo
sannarlega að fara í gegnum naflaskoðun þegar storminn lægir því
þeir sviku heilögustu vé starfsins síns. -Að standa vaktina
fyrir lesendur sína en ekki eigendur sína.
Almenningur hefur ekkert traust til opinberra stofnanna. Ekkert
traust til Alþingis. Ekkert traust til stjórnmálamanna. Ekkert
traust til fjármálastofnanna. Ekkert traust til forsetans.
Ekkert traust til gjaldmiðilsins í landinu. Ekkert traust til
lögreglunnar sem áðurnefndur Björn Bjarnason hefur verið að
breyta í einhverskonar sérsveit og leynilögreglu á kostnað
almennrar löggæslu. Einmitt þegar við borgararnir þurfum góða
löggæslu. Það hriktir í grunnstoðum samfélagsins. Það er ekkert
traust til stjórnkerfisins. Ekkert traust til
stjórnmálaflokkanna og ekkert traust til nágrannaríkja okkar sem
brugðust okkur á ögurstundu. Mér skilst að það hlakki Dönum enda
fóru “víkingarnir” þar um með yfirgengilegum hroka og
uppvöðsluhætti. Þetta sýnir líka hvað samband nýlenduherra og
nýlendu er eitrað. Svona samband þarf að rækta vel því stutt er
í hatursglampa í augum beggja aðlila þegar eitthvað bjátar á.
Auðvitað er þetta hroðalega ástand einhverjum að kenna. Við
verðum að gera hrunið upp þegar um hægist hjá okkur. Ef þeim
ábyrgu verður klappað á kollinn og sagt að skammast sín getum
við lokað landinu flutt öll burtu. Þá var þetta bara 1200 ára
tilraun sem mistókst. Íslendingar eru komnir með upp í kok af
því að heyra stjórmálamenn skjóta sér frá ábyrgð í stórum málum
sem smáum. Margir sem ég hef talað við segja við mig með
brostinni röddu að sennilega verður enginn látinn gjalda fyrir
hrunið. Ég er voðalega smeykur um að stjórmálaflokkarnir séu nú
þegar að plotta um exit hvað þetta varðar. Við verðum að gera
þetta mál upp eins og fólk en ekki eins og aumingjar. Við eigum
að sækja miljarðatugina sem er búið að stela frá okkur og rétta
yfir þjófunum. Við eigum að leita allra leiða til að svo verði.
Það er gersamlega óþolandi tilhugsun að víkingarnir sleiki
sólina á Bahama á snekkjunum sínum eftir að hafa lamað landið
með tryllingslegri græðgi.
Við þurfum nýjan forseta. Við eigum ekki að fyrirgefa honum
útrásardekrið. Við þurfum nýja þingmenn. Hugmyndafræðingar
útrásarinnar ættu aldrei að koma nálægt opinberri stjórsýslu.
Gott dæmi um siðferðisstig helsta hugmyndafræðings útrásarinnar,
Péturs Blöndals er að þegar allt var að hrynja taldi hann
réttast að “leita ekki sökudólganna”. Það var það fyrsta sem kom
upp í hugann. Ekki það að lífsgildi hans höfðu reynst blekking,
að hugmyndir hans höfðu komið þjóðinni á kné. Nei. “Við skulum
ekki leita að sökudólgum”. Þetta minnir um margt á þegar
Heidrich Himler var handtekinn í lok stríðsins. Himler var í
dulargerfi og með passa manns sem hafði látist við að verja
Þýskaland. Illuga Gunnarson ætti að sækja til saka vegna
vanrækslu og mútuþægni varðandi Sjóð 9. Við þurfum nýjan
seðlabankastjóra. Hann er lykilmaðurinn í hversu illa fór. Hann
sleppti hundunum lausum og rýmkaði allar reglur til þess að þeir
gætu gert sem mestan skaða. Vanhugsuð og heimsluleg ummæli hans
munu kosta okkur miljarða tugi ef ekki hundruði miljarða. Þótt
ekkert væri gert annað en að reka Davíð þá væri það nóg. Hann er
tákn fyrir hvernig fór. Heimska hans og hroki verða í minnum
höfð. Við Íslendingar höfum eignast okkar Quisling.
Fjármálaeftirlitið á að skoða í kjölinn. Hvaða andskotans
eftirlit ástundaði Fjármálaeftirlitið mér er spurn? Mikilvægast
verkefnið er þó uppstökkun í öllu embættismannakerfinu. Það á
ekki að líðast frekar að ríkistjórnir hverju sinni í samkrulli
með minnihlutanum skuli útbýtta opinberum embættum til þess að
styrka innviði sína eigin flokka en ekki landinu til hagsbóta.
Samtrygginguna verður að uppræta. Hún er meinsemd sem á stóran
þátt í því hvernig fór. Í heilbrigðu lýðræði væri fyrrverandi
forsætisráðherra ALDREI valinn sem seðlabankastjóri! Maðurinn
veit ekkert um hagfræði. Hvernig haldið þið ágætu lesendur að
Davíð tæki á móti vini sínum, stjórnarformanni Landsbankans
Kjartani Gunnarsyni í Seðlabankanum? Þeir eru báðir óhæfir þvers
og kruss.
Ég er þess fullviss að þungamiðja íslenskra stjórmála mun
breytast verulega eftir hrunið. Ég spái því að
Sjálfstæðisflokkurinn hverfi af sjónarsviðinu. Þetta er
flokkurinn sem er ábyrgur fyrir þessu. Þeir hafa ráðið ferðinni
s.l 20 ár og hafa felt úr gildi reglur sem hefðu komið í veg
fyrir hrunið. Ávöxtur stefnunnar er ljós. Hrun og kollsteypa.
-Brotlending.
Ef ég ætti eftir einn dag ólifaðan og ætti að gefa
löndum mínum eitt heilræði fyrir lífstíð væri það þetta; Ekki
kjósa Sjálfstæðisflokkinn.
Því miður hefur spuni Flokksins virkað að hluta til í þessari
krísu. Nú á að kenna Englendingum um ófarirnar. Gordon Brown er
álitin hið mesta fól. Það er honum að kenna að eigur Íslendinga
voru frystar. Þetta er jafn sorglegt og þetta er rangt. Það var
Davíð Oddson sem frysti eigur Íslendinga í Bretlandi. Í dýrasta
sjónvarpsþætti í heimssögunni blaðraði embættismaðurinn Davíð
Oddson á svo óábyrgan hátt að múrarnir hrundu. Takið eftir
lesendur góðir. Takið eftir! Davíð Oddson sagði að Íslendingar
ætluðu ekki að standa við skuldbindingar sínar í Englandi!. Hann
viðraði hugmyndir um stærsta kennitöluflakk sögunnar. Það var
vegna þessara orða Seðlabankastjóra að allt fór í lás. Kaupþing
féll og hryðjuverkalög sett á íslenskar eigur. Gordon Brown var
bara að bregðast við orðum Seðlabankastjóra. Deila má um hvort
hann hafi notað málið í pólitískum tilgangi eða sér persónulega
til framdráttar, en það skiptir ekki máli. Seðlabankastjóri lét
Gordon Brown frá í heldurnar slegguna sem rotaði Ísland.
Framtíðin er dökk sama hvað valdhafar segi landsmönnum um að
“standa saman”. Málið er að valdhafar hafa aldrei nokkurntíman
staðið með þjóðinni. Þeir hafa í besta falli staðið með flokknum
sínum og fjölskyldumeðlimum. Ef horfir fram horfir mun Íslenska
þjóðin læsast í skuldakrísu næstu áratugina. Fólksflótti blasir
við og er í rauninni hafinn. Stærsa ríkisvæðing Íslandssögunnar
stendur fyrir dyrum. Við stefnum inn í blöndu af Argentínu og
Austur þýskalandi.
-Einhver slappasti hræringur sem hægt er að hugsa sér.