EIMREIÐIN - veður í gegnum (moð)reykinn

fimmtudagur, 18. júní 2009

17, júní í Gautaborg.

Fjölskyldan fór á 17. júní hátið í gær og hittum hóp annara Íslendinga. Veður var gott og það var meir að segja hátíðarstemning. Það fannst mér amk. Mæting mun hafa verið betri en oft áður og ég held að vandræði Íslands hafi þar eitthvað að segja. Íslendingum rennur blóðið til skyldunnar sýnir samstöðu bara með því móti að hitta hvorn annan. Svo voru sungin ættjarðarlög. Það var svolítð sérstakt því á tímum sjálfstæðisbaráttunnar voru ættjarðarsöngvar einskonar útrás tilfininganna undan óréttlátu nýlenduoki.

Ég virti fyrir mér þetta fólk. Þessa landa mína. Allskonar fólk í allskonar störfum. Sumir voru nýkomnir námsmenn, aðrir höfðu búið í Svíþjóð í áratugi. Þetta fólk var þægilegt. Gott fólk. Engir hrokagikkir, engir sjálfspotarar. Bara venjulegt fólk.

Mikið betra fólk en ég.

Flokkar:

posted by Teitur Atlason at 09:59

1 Comments:

  • Flestir, ef ekki allir Íslendingar eru hrokagikkir og sjálfpotarar. Þetta fólk sem þú sást þarna í gær hefur bara ekki komist nógu nálægt kjötkötlunum ... enn.

    Við erum afkomendur ræningja sem neituðu að fylgja lögum og reglum í Noregi. Við horfðum með aðdáun á víkinga nútímans ræna gamalt fólk og krabbameinssjúk börn í Evrópu. Margir Íslendingar neita að viðurkenna greiðslu skaðabóta sem Ísland skv. lögum er skilt að bera ábyrgð á.

    Úlfur verður alltaf úlfur. Það er einfaldlega í eðlinu.

    By Anonymous Nafnlaus, At 18. júní 2009 10:34  

Sendu inn athugasemd

Subscribe to Post Comments [Atom]



<< Heim