Komin heim

Við fjölskyldan erum á Íslandi þessa daganna. Sumarfrí og bloggfrí. Það er fínt. Við erum nýkomin frá Flatey þar sem við dvöldum í húsi fjölskyldunnar í góðra vina hópi. Það er sem er svo frábært við Flatey er að ekkert breytist nema að fólkið eldist. Krakkar sem ég lék mér við eru orðin fullorðin með krakka sem leika sér saman. Tíminn fær einhvernvegin æðri vídd og setur lífið í rétt samhengi. Eyjan breytist lítið. Krían skrækir og kjóinn gellur. Öldurnar leika við svarta steinanna. Himinninn. Já himinninn er alltaf jafn blár og alltaf jafn grár. En það er sólin sem kemur mér alltaf á óvart. Hún er stundum appelsínugul.

Á leiðinni keyrðum við um feitar sveitir Snæfellsness og Borgarfjarðar innan um blá fjöll sem finnast hvergi í Svíþjóð. Læki fulla af laxi og gular breiður af grasi. Þessi klettur okkar er góður staður. Sannarlega góður staður.

Við getum búið hér til sómasamlegt samfélag en það verður ekki átakalaust. Það þarf að berjast fyrir því. Ekkert fæst án fyrirhafnar og hvert einasta skref í átt að betra samfélagi er varðað og vaktað af hópum hvers óréttlætið er hin æðsta dyggð.

Nú þarf að spýta í lófana. Tína upp sprekin eftir Sjálfstæðisflokkinn og Framsóknarflokkinn. Byggja upp að nýju til móts við betri framtíð.