Krati en ekki Samfylkingarmaður.

Ég er krati. Ég er samt ekki Samfylkingarmaður. Ég aðhyllist evrópukratisma. Ekki Blair-isma. Samfylkingin í núverandi mynd getur aldrei verið einhver samnefnari fyrir vinsta fólk á Íslandi. Vinstri græn eru mikið nærri þeirri hugmynd. Ef þau halda rétt á spilunum gætu þau hæglega tekið við kyndlinum sem hinn stóri og stefnumarkandi vinstri flokkur á Íslandi. Mér sýnist þau vera að gera allt rétt meðan Samfylkingaþingmenn þegja. Vandinn við Samfylkinguna er allt í senn Blair-isminn og biðraðaséníin. En biðraðaséníin eru duglaust og hæfileikalaust fólk sem þekkir ekki hugtök á borð við æruverðugleika og skyldurækni. Kunna bara að plotta sig áfram innan kerfisins og eiga það sammerkt að geta þvaðrað um ekki neitt.

Vinur minn sem er harður hægri maður og dyggur stuðningsmaður Sjálfstæðisflokksins uns Hrunið óð yfir líf hans og fjölskyldu, sagðist ekki ætla kjósa Sjálfstæðisflokkinn fyrr en hann væri búin að greiða hverja einustu krónu af FL-group / Landsbanka mútunum. Þetta þykir mér gáfulega sagt og bera vott um heilbrigða hörku.

Ég ætla ekki einu sinni að íhuga það að kjósa minn gamla flokk fyrr en allir, hver og einn einasti þingmaður og ráðherra vanhæfu ríkisstjórnarinnar er hættur og farinn.

Annað væri merki um undirlægjuhátt af yfirgengilegri stærðargráðu. Endurnýjun Samfylkingarinnar er knýjandi. Út með gamla liðið og inn á með fólk með óflekkað mannorð og æru.