Ég upplifi mig svo brjálæðislega vanmáttugan hérna í fokkings Svíþjóð meðan landið mitt brennur. Fréttir dagsins um að Sigurlaug stjórnsýslufræðingur þorir ekki að nafngreina ráðherrann sem hótaði henni eru mér eiginlega ofviða.
Það sem ég þoli ekki er hugleysið hennar að ganga ekki alla leið með dæmið. Með því móti gæti hún sprengt þessa ríksstjórn í tætlur og aukið allan þrýstingu um svo sem 100%. Ríksstjórnin má ekki við neinu, er veik og ósamstíga. Í
bloggfærslu á smugunni segir Gefur Björg Eva ritstjóri í skyn að við séum öll hrædd um afkomu okkar, framtíð og öryggi. Þetta er rétt hjá Björgu.
En við VERÐUM að legga þetta allt að veði. Ástandið er algerlega óþolandi. Landið er hvort sem er komið í rúst eina spurningin er hvort við viljum láta brennuvörgunum uppbyggingarstafið. Það gerist ekki rassgat nema við leggjum þetta allt að veði. Ef við gerum það þá munum við hafa sigur. -Ekki fyrr.
Ég hef gengið í gegnum áþekka raun og Sigurbjörg er að fara í gegnum nema náttúrulega af miklu minna kalíber. Ég kom fram sem
trúleysingi skömmu eftir útskrift úr Guðfræðideild HÍ. þar með yfirgaf ég allar hugmyndir mínar um hugsanlega kennlsu í deildinni sem ég þó hafði áhuga á. Mig langar að breyta deildinni úr trúarinnrætingastofnun og útungunarbúðum fyrir starfsfólk ríkiskirkjunnar í akademíska stofnum þar sem fólk getur fræðst á hlutlausan hátt um trúarbrögð, virkni þeirra, heimsmynd og áhrif. Það verður nú trauðla eftir að ég opinberaði trúleysi mitt.
Við Sigurbjörgu vil ég segja að þetta var bara frelsandi ákvörðun hjá mér. Ég breytti rétt gagnvart sjálfum mér og umhverfi mínu. Ég hvet Sigurbjörgu að bjarga sigrinum. það er kominn tími til að stoppa ofbeldi ráðherra gagnvart venjulegu fólki og sér í lagi starfsmönnum ríkisins. Sigurbjörg hefur ólíkt þessu dæmi tækifæri á að styrkja sig ennfrekar með þessum upplýsingum. Hún mun njóta meira trausts fyrir vikið. Munum að spillingarliðið er á útleið. Það kemur nýtt og betra fólk í staðinn.
Vanmáttugur hérna í Gautaborg. Já. Vanmáttugur. Sennilega sæti ég nú reyndar inni ef ég væri á Íslandi því ég væri búin að brjóta rúður eða tvær í ráðherradrossíunum. það væri mitt prótest. það væru mínar
laxakistur. Ráðherrabílar eru hluti af ávöxtum valdsins og tákngerfingur ráðherraræðisins. Tilhugsunin um ráðherrabíl með bílstjóra er ein skýrasta gulrótin sem margur yljar sér við í þrautagöngu biðraðanna í stórmálaflokkunum. Ég myndi sem sagt ekki brjóta laxakistur heldur bílrúður í Lexus og BMW
Ég á mér þá ósk að mótmælin mögnuðust ennfrekar með tilheyrandi handtökum á almenningi. Ég sé fyrir mér að mótmælendur ættu að fylla allar fangageymslur af fólki sem neitar að yfirgefa klefana sína. Sektum vegna skemmda ætti svo bara að bæta við ICESAVE reikninginn.
Ég ætla að koma heim þegar línurnar skýrast í aðgerðunum gegn ríkisstjórinni. Ég ætla ekki að láta það framhjá mér fara. Þetta er okkar Stalingrad. Þetta er okkar Verdun. Vatnaskilin til betra og réttlátara samfélags eru á leiðinni. það er óumflýjanlegt.
það er sárara en tárum taki að Samfylkingin mín fatti þetta ekki.