Ökuþursar í Reykjavík

Eftir að hafa ferðast í rúma 7 tíma lenti ég loksins í Kef. Gott veður og ferðin gekk vel í alla staði. Í anda hinnar sænsku félagshyggju ákvað ég að taka rútuna til R-víkur frekar en að láta einhvern eyða bensíni í að ná í mig. Klukkan 3 tók ég svo smekkfulla rútuna niður á BSÍ. Next stop "bje ess í" sagði rútubílstjórinn eins hversdagslega og unnt var. Ég fullyrði að enginn þeirra erlendinga sem í rútunni voru höfðu hugmynd um hvað "bé ess í" þýddi en það er önnur saga.

Ég var því miður búin að eyða batteríinu í símanum mínum (Snake 2) á leiðinni frá G-borg til K-hafnar og var því sambandslaus við umheiminn þegar ég loksins komst á "bé ess í". Það fyrsta sem ég gerði var því að geyma töskurnar í afgreiðslunni og fá mér "litla snæðing" i teríunni. -Fínn borgari og óhollur. Klassískur sjoppuborgari, kryddaður fram úr hófi. En nú voru góð ráð dýr. ég var jú sambandslaus við umheiminn þrátt fyrir að vera staddur á umferðarmiðstöð. -Sérkennileg staða satt best að segja.

Ég ákvað því að heimsækja systur mína sem liggur á spítalanum. Ég rölti þangað en hún var í Fossvogi. Ekki skánaði ástandið við það. Þá fór ég í tíkallasíma og ætla að hringja í Elínu barnsmóður mina sem ætlað að lána mér bíl. Þar sem síminn var batteríslaus hafði ég ekki aðgang að símaskránni minni og hringdi því í 118.

-Ekki hægt.

Tíkallasímar geta ekki hringt í 118! Eins fáránlega og það hjómar. Ég hringdi því heim til hennar og talaði við Auði dóttur okkar. Hún lét mér svo í té símanúmerið í vinnunni hennar. Leikar fóru svo að ég var sóttur af Ellu og fékk bílinn lánaðann og hlutirnir komnir á skrið.

Það eru fullt af nýjum húsum komin og allskonar breytingar á vegakerfinu á þessu eina ári sem ég hef verið heiman frá. Fín stemning samt. Umferðin hektísk eins og alltaf og fáir Volvóar á götunum. Enginn gefur meðreiðarsveinum sínum í umferðinni sjéns og allir nauðgast áfram einstaklinshyggju sinni samhliða andstyggð á samhug og samvinnu í umferðinni. Umferðin í Reykjavík er bara djók. Þetta sér hver sá sem hefur keyrt bifreið erlendis. Fólk virðist ekki fatta að það er best fyrir alla að gefa einum bíl sjéns þegar færi gefst. Þetta er reglan. Einn bíll fær sjens.

-Ekki flókið nema fyrir ökuþursa að fatta.

Alþingi niðurlægt.

Guðlaugur Þór segir að Alþingi sé niðurlægt.

Mér þykir meiri niðurlæging í því fólgin að maður eins og Guðlaugur sitji á Alþingi.



-Svona eru hlutirnir stundum snúnir.

Uppítökuleiðin - Árás á hinar dreifðu byggðir.

Núverandi fisveiðstjórnunarkerfi hefur reynst þjóðinni happadrjúgt. Á undra skömmum tíma hefur náðst jafnvægi í fiskveiðistjórnun og fyrirtæki í sjávarútvegi eru vel rekin og burðarásar hinna dreifðu byggða. Þúsundir fjölskyldna treysta á afkomu sjávarútvegsins. Kvótakerfið sem sett var á 1984 hefur þróast og eflst og segja má að 90% aflaheimilda hafa nú skipt um hendur og stuðlað að auknu hagræði greininni til heilla. Auðvelt er að færa fyrir því rök að réttlátara kerfi sé vandfundið því hver og einn getur jú ýmist leigt sér kvóta ellegar keypt sér kvóta. Við breytingu á lögum um veðsetningu aflaheimilda losnaði úr læðingi "falin arður" úr greininni landsmönnum öllum til heilla. Fé sem hefur nýsts til allskonar fjárfestinga, í landi sem á sjó.

Núverandi ríkisstjórn hefur í hyggju að kollvarpa kvótakerfi með geigvænlegum afleiðingum fyrir hinar dreiðfu byggðir. Fólk sem býr í póstnúmerinu 101 ætlar nú með lagasetningu að taka kvótann frá útgerðinni og færa til ríkisins. Minnir á margt um ógnarverki Mugabes forseta í Zimbawe þegar hann gerði áþekkan "skurk" á jörðum hvítra bænda. Eftir stóð logandi akur og óstjórn sem ekki enn sér fyrir endan á. Pólistískir pótentátar eiga nú að stjórna greininni.

Það á að þjóðnýta eigur útgerðarinnar.

Uppítökumenn sem aldrei hafa unnið við fiskveiðar né skilja hið viðkvæma samband þorps og veiða, vilja nú koma á einhverksonar kommúnistísku kerfi hvers fyrirmynd er sennilega sambland af Austur-Þýskalandi og Kína undir Maó. -Þokkaleg framtíðarsýn eða hitt þó heldur. Hvað segðu t.d bændur við því ef að jarðir þeirra væri teknar með löggjöf og færar ríkinu? Hvað segðu kaupmenn ef að verslanir þeirra væru ríkisvæddar? Kvótin er eign úterðanna enda færðar til eignar í bókhaldi útgerðarfélaga. Verður þetta eitthvað skýrara?

Undir sjónarmið LÍÚ hafa tekið flest allar sveitarstjórnir sjávarbyggða auk stórra fyrirtækja sem þjónusta greinina. Fólk sem býr innan vébanda póstnúmersins 101, elítan svokallaða hefur því miður rekið fleig milli sín og vinnandi fólks. Sjómanna, útgerðarinnar og hagsmunaaðila í sjávarútvegi.

það er miður að allar þessar prófgráður elítunnar skuli skila svo fátæklegum niðurstöðum.




Myndin með þessari færslu er af Magnúsi Kristinssyni í þyrlunni sem hann keypti sér eftir aðhafa veðsett kvótann (sameigniega eign landsmanna) upp í topp. Magnús þessi keypti sér líka Toyota umboðið og fleiri fyrirtæki. Skuldir Magnúsar vegna þessa nema miljörðum sem útgerðin hans verður að borga. Arðurinn af greininni (sameign þjóðarinnar) ef s.s komin til þýskra banka ef það hefur farið framhjá einhverjum. Nú keppist LÍÚ að verja (þyrlukaupa)kerfið sem opnaði glufur fyrir menn eins og Magnús að arðræna þjóðareigina.

Hugmynd til þingmanna.

Eins og margir þá var ég afar hrifin af glósu Hjálmars Gíslasonar þar sem hann velti vöngum yfir því að nýjir og "ferskir" þingmenn virðast steingerfast við það að komast á Alþingi. Þeir eru óhemju fljótir að grafa sér skotgrafir og taka upp gunnfána flokkakerfisins.

-Og halda áfram eins og ekkert hafi í skorist. -Ekkert hafi breysts þrátt fyrir fögur fyrirheit.

Nú ætla ég að fleyta fram hugmynd sem mér þykir góð. Hún er sannarlega ekki lausn á kreppunni en ef af verður gæti hún hjálpað pínulítið til Ég held að "stóra lausnin" sé fólgin í mörgum litlum lausnum. Þetta er innlegg inn í þá draumsýn mína.

Hérna er hugmyndin:

Einn glæsilegast sproti íslenskrar ferðamennksu er sjóstangaveiði. Í dag þurfa fyrirtæki sem eru í þessum bransa að kaupa kvóta fyrir starfsemina. Það er dýrt eins og gefur að skilja og svolítið ranglátt vegna þess að ekki er um hefðbundar fiskveiðar. Arðurinn af þessum fiskveiðum er fyrst of fremst fólgin í veiðimönnumum sjálfum sem ferðast um hálfan hnöttinn til þess að renna fyrir þorsk. -Hví ekki að undanskilja sjóstangaveiði frá kvóta?

Er það mikið vesen? Eru ekki allir sammála um að það sé hið besta mál? Nú vantar bara einhvern þingmann eða þingmenn til að flytja frumvarp sem undanskilur sjóstangaveiði-túrisma frá kvóta.

Nú er lag að hætta að væla og byrja að vinna!!!

Kvenskjúkdómalæknir gerist bifvélavirki

Kvensjúkdómalæknir með bíladellu söðlaði um og fór í bifvélavirkjun. Honum gekk vel í náminu og nú var komið að lokaprófi. Það fólst í því að taka í sundur og segja aftur saman 4 strokka bílvél úr gamalli Toyotu. Hæst var hægt að fá 100 stig. Læknirinn þreytti prófið en var nokkuð lengi að klára verkefnið. Daginn eftir mætti hann í tíma til að fá niðurstöðu prófsins. Félagum hans gékk vel. Einn fékk 80 stig. Annar 75 og sá þriðju fékk 100 stig. Nú fór um lækninn því ekki var ennþá búið að lesa upp nafnið hans. Kennarinn horfið fast í augun á lækninum og sagði:

"Þú færð 150 stig fyrir þetta próf. 50 stig fyrir að taka vélina í sundur. 50 stig fyrir að setja hana saman og önnur 50 stig fyrir að gera þetta allt saman í gegnum púströrið"

Sjálfstæðisflokkurinn 80 ára.

Ég man þegar KR varð 80 ára. Eg var þá í 6. flokki í Leikni og keppti við hinn goðsagnakennda 69 árgang í í Frostaskjóli. Við unnum 2-0. Ég skoraði eitt mark. Síðan hef ég eiginlega ekki spilað fótbolta enda hef ég ekki tekið almennilega út hreyfiþroska svo neinu nemi.

Í gær átti Sjálfstæðisflokkurinn 80 ára afmæli. Tilfinningarnar eru blendnar svo ekki sé tekið dýpra í árinni. Ég veit ekki eiginlega hvað mér á að finnast um Sjálfstæðisflokkinn. Ég held samt sem áður að Sjálfstæðisflokkurinn sé svo laskaður af fortíðinni að ómögulegt sé að endurvekja flokkinn á sömu nótum og hann er byggður á. Flokkurinn stendur frammi fyrir hugmyndafræðilegu gjaldþroti, ekki ósvipað og kommúnistaflokkar Evrópu við fall Sovíetríkjanna. Stefnan var röng. Sem er kannski ekkert óskaplegt í sjálfu sér en því miður þá tóku þeir þjóðina með sér í fallinu.

Kannski er lærdómurinn sá að 18 ára valdatími sé ekki hollur neinum stjórmálaflokki.

Sjálfstæðisflokkurinn samanstendur af tveimur kröftugum öflum í samfélaginu. LÍÚ er sterkasta þrýstiaflið í flokknum og þar á eftir kemur frjálshyggjuliðið. hefbundið íhald í Sjálfstæðisflokknum er á undanhaldi og einungis veifað fyrir kosningar.

þegar ég er að reyna að átta mig á samferðafólki mínu þá er ég alltaf að reyna að finna einhvern kjarna, eitthvað sem er dæmigert fyrir viðkomandi. Stundum tekst þetta. Stundum ekki. Ég man í fjótu bragði eftir manni sem ég hafði kynni af og áttaði mig engan vegi á þar til ég heyrði hann tjá sig um kvikmyndina Shawshank Redemption. Hann sagði með einhverskonar fjarlægu bliki í augum að hann "skildi fangelsisstjóran svo vel" En fangelsisstjórinn var ógleymanlegt illmenni sem Bob Gunton lék stórkostlega. Við þessi orð áttaði ég mig á þessum manni.

Til þess að átta sig á Sjálfstæðisflokknum hefur mér dugað einna best að skoða málflutning Sjálfstæðismanna varðandi hugmyndina um sameign en hún er eitur í beinum þeirra. Samfélag á helst ekki að eiga neitt saman. Einstaklingar í samfélaginu eru alfa og omega hugmyndafræðinnar. Orkuveitur - Landsvirkjun - Ríkisútvarpið - Vegagerðin - Náttúruundur - Strætisvagnaþjónusta - Heilbrigðiskerfið - Skólakerfið - Póstþjónusta - Símalínur landsins og fiskurinn í sjónum á að vera í eigu einstaklinga en aldrei sameign þjóðarinnar. Þetta hatur á sameignarhugtakinu er því lykillinn af skiliningi á afmælisbarninu.

Samfélag fólks byggist upp á einstaklingum sem mynda lið. Lið eins og KR. Samvinna og úrlausn sameiginlegra hagsmuna eru lykilatriði í farsælu samfélagi. Þetta hefur afmælisbarnið aldrei skilið.

Óskiljanlegur leiðari

Leiðarinn á pólitík.is er algerlega óskiljanlegur Anna Pála Sverrisdóttir er annað hvort drukkin eða ég kominn með elliglöp .

-Getur einhver hjálpað mér að skilja þetta.

Leiðari dagsins er ekki skrifaður út af neinu sérstöku sem Borgarahreyfingin hefur tekið sér fyrir hendur undanfarna daga. Heldur ekki til að bregðast við ásökunum um að það sé lélegt af mér að standa ekki á Austurvelli og mótmæla núna, líkt og ég gerði í vetur.

Leiðarinn er frekar skrifaður í kjölfar pirringskasts sem undirrituð tók yfir einhverjum kröfum frá „þjóðinni“. Yfir að óþreyjufullir Íslendingar geti ekki skilið að flokkssystkin mín í ríkisstjórn ásamt VG eru á haus í vinnu í erfiðustu aðstæðum sem ríkisstjórn hefur þurft að takast við á þessu landi. Að enginn sé fullkominn en það sé verið að gera sitt besta. Að það sé víst búið að gera fullt og taka helling af ákvörðunum á stuttum tíma. Jafnvel örlaði á að ég hugsaði: „Þið verðið að skilja að svona er þetta bara! Ég hef ekkert gaman af því sjálf heldur“ - í tón sem maður myndi kannski nota á barnið sitt sem neitar að vakna snemma til að mæta í skólann á svörtum morgni.

Pirringskastið fékk mig síðan til að skammast mín. Það er svo stutt á milli þess að vera fullorðni, ábyrgi aðilinn sem þarf að fást við raunveruleikann – og þess að vera kerfiskelling sem setur upp inflúensugrímu þegar frjókorn skapandi og gagnrýnnar hugsunar berast í vitin.

Borgarahreyfingin er örugglega broddfluga sem einhvern tímann á eftir að fá mig eða flokkssystkinin til að gnísta tönnum og skyrpa út um þær einhverju um ósanngjarna og óábyrga gagnrýni á stjórn efnahagsmála. En ég sem hóf afskipti af stjórnmálum vegna margs þess sem Borgarahreyfingin stendur fyrir, ég fíla að hún eigi fulltrúa inni á þingi sem neita að vera of raunsæir þegar kemur að lýðræðisumbótum á Íslandi.

Kvikmyndahátíð á Patreksfirði. -Skjaldborg 09

Um Hvítasunnuhelgina verður haldin í þrjiðja sinnið heimilda-kvikmyndahátíðin Skjaldborg á Patreksfirði. Ég ferð kynnir á þessari hátið eins og alltaf, og er því á leiðinni heim til Íslands. Ég hlakka mikið til að koma heim og hitta hana Auði dóttur mína sem ég hef ekki séð síðan í desember.

-Það er stundum erfitt að vera helgarpabbi í útlöndum.

Skjaldborgarhátíðin er kvikmyndahátið sem bara eru frumsýndar íslenskar heimildamyndir. Gróskan í þessum geira kvikmyndalistarinnar á Íslandi er með ólíkindum. Um það bil 30 heimildamyndir eru sýndar í hvert skipti! Margar heimildamyndir koma ekki á Skjaldborg þannig að óhætt er að segja að milli 40 og 50 heimildamyndir séu framleiddar á hverju ári.

Þetta þykir mér frábært. Hátíðin er ekki bara bíó því að gestir geta notið alls þess sem Patreksfirðingar hafa upp á að bjóða. Sjóstöng, Ferðir á Rauðasand, Hænuvík og fleiri náttúruperla. Svo er náttúrulega standandi partí allann tímann sem klæmaxar á gríðarlegu lokaballi í samkomuhúsinu.

Ég hvet alla til að tékka á dagskránni og mæta

Stal bara sleikipinna

Fyrir nokkrum árum komst danskur þingmaður í fréttirnar fyrir það að stela sleikibrjóstsigg. Hann undraðist mjög þá fjölmiða athygli sem málið vakti og hélt í sífellu fram vörn í málinu sem var einhvernvegin svona:

Hey! Þetta var bara brjóstsykur!

Sama er uppi á teningnum hjá Framsóknarmönnum í dag. Þeir neita að yfirgefa í eitthvað herbergi Alþingishúsinu en undrast um leið að málið vekji athylgi!

-Hey þetta er bara herbergið "okkar!"

Bæði þessi dæmi sýna vel ankannalega siðferðisvitund. Í tilfelli þess danska er það ekki hluturinn sem hann stal sem skiptir máli heldur þjófnaðurinn sem slíkur. Í tilfelli Framsóknarflokksins er það ekki sú staðreynd að flokkurinn hefur haft afnot af þessu bansettu herbergi í áratugi, heldur það að flokkurinn þykist "eiga" það til frambúðar. Sérkennileg sýn á þing- og lýðræðinu satt best að segja.

En ankannalegra við þennan farsa er að kunningi minn, Guðmundur Steingrímsson reynir að halda uppi vörnum í þessari vitleysu og bendir "góða" greiningu Einars Skúlasonar um málið. Þrátt fyrir yfirklór Einars um þetta mál stendur alltaf eftir sú staðreynd að Framsókarmenn vilja ekki fara út herberginu "sínu". Herberginu sem þeir þykjast eiga.

Nú er stundum gaman að fabúlera um hvað hefið orðið ef þetta og hitt hefið ekki skeð. Hvernig hefði atburðarrásin orðið ef Davíð Oddson hefið ekki mætt í Kastjósið hjá Sigmari? Hvernig hefði mál þróast ef Bjarni Harðarsson hefið kunnað á tölvupóst? Og hvernig hefði Guðmundur Steingrímsson, pistlahöfundur brugðist við ef hann hefið ekki gengið í Framsóknarflokkinn fyrir þessar kosningar. Ég þykist fullviss um að hann hefið ritað mergjaða pistla um þetta bjánalega mál og togað og teygt Framsóknarflokkinn sundur og saman með nöpru háði eins og honum er einum lagið.

En tímans rás verður ekki hnikað. Nú er Guðmundur Steingrímsson að verja þetta bull.

Góð list er ekki spurning um góðar græjur. Bók verður t.d ekkert betri þótt hún sé skrifuð á dýran pappír. Ljóð þarf ekki gyllingar við. Stjórnlist er ekki háð fínum stólum, dýrum tölvum og grænni málningu á söguþrungnum veggjum. Guðmundur Steingrímsson ætti að fatta þetta og taka þessum breytingum fagnandi. Segja sem svo:

-Fokk it! Við förum bara í þetta helvísis herbergi í Moggahöllinni. Spýtum í lófana og tökum slaginn!

Að lokum læt ég ljóð Jónasar Hallgrímssonar fylgja með. Þingmönnum Framsóknarflokks er sérstaklega bent á fyrsta og síðasta erindið í þessari mögnuðu hugvekju Jónasar.

ÍSLAND

Ísland, farsældafrón

og hagsælda, hrímhvíta móðir!

Hvar er þín fornaldarfrægð,

frelsið og manndáðin bezt?

Allt er í heiminum hverfult,

og stund þíns fegursta frama

lýsir sem leiftur um nótt

langt fram á horfinni öld.

Landið var fagurt og frítt

og fannhvítir jöklanna tindar,

himinninn heiður og blár,

hafið var skínandi bjart.

Þá komu feðurnir frægu

og frjálsræðishetjurnar góðu

austan um hyldýpishaf,

hingað í sælunnar reit.

Reistu sér byggðir og bú

í blómguðu dalanna skauti,

ukust að íþrótt og frægð,

undu svo glaðir við sitt.

Hátt á eldhrauni upp,

þar sem ennþá Öxará rennur

ofan í Almannagjá,

alþingið feðranna stóð.

Þar stóð hann Þorgeir á þingi,

er við trúnni var tekið af lýði.

Þar komu Gissur og Geir,

Gunnar og Héðinn og Njáll.

Þá riðu hetjur um héruð,

og skrautbúin skip fyrir landi

flutu með fríðasta lið,

færandi varninginn heim.

Það er svo bágt að standa í stað,

og mönnunum munar

annaðhvort aftur á bak

ellegar nokkuð á leið.

Hvað er þá orðið okkar starf

í sex hundruð sumur?

Höfum við gengið til góðs

götuna fram eftir veg?

Landið er fagurt og frítt

og fannhvítir jöklanna tindar,

himinninn heiður og blár,

hafið er skínandi bjart.

En á eldhrauni upp,

þar sem ennþá Öxará rennur

ofan í Almannagjá,

alþing er horfið á braut.

Nú er hún Snorrabúð stekkur,

og lyngið á Lögbergi helga

blánar af berjum hvert ár,

börnum og hröfnum að leik.

Ó, þér unglinga fjöld

og Íslands fullorðnu synir!

Svona er feðranna frægð

fallin í gleymsku og dá!

Ruglaðir þingmenn rugla blaðamenn

það hefur verið svolítið fyndið að fylgjast með þinginu að undanförnu. Þingmenn virðast vera að átta sig á því að þeir eru fyrst og fremst kjörnir sem einstaklingar og tilheyra síðan einhverjum flokki.

-Ólíkt sem áður var.

Það er eins og einhverjir hlekkir séu að bresta. Það er í lagi að vera ósammála. Jafnvel er í lagið að stjórnarflokkarnir eru ósammála í sumum málum.

Blaðamenn og bloggarar eru ekki allir búnir að fatta þetta og tala með svartsýnisblæ um að "nú séu komnir brestir í samstarfið". Ég tek þessu fagnandi. Það er ekki eðlilegt að heill stjórnmálaflokkur sé sammála um stór og þverpólitísk mál. Það er gott að gæsagangurinn hefur riðlast. Borgarahreyfingin hefur tekið frumkvæðið í siðbót Alþingis. Þeim fylgja ferskir vindar sem allir þingmenn ættu að fagna þótt sumum finnist óþægilegt að ætlast sé til þess að þeir persónulega skuli hafa skoðanir.

-Þetta er gríðarleg framför frá Davíðstímanum.

Landsmenn ættu að gera þá kröfu til þingmanna sinna að þeir séu fyrst og fremst fulltrúar þeirra en ekki fulltrúar flokkanna sinna. Blaðamenn ættu einnig að hætta að gera ráð fyrir að lögmál Davíðstímans séu í gildi í dag.

-Þeim var hent á bálið í búsáhaldabyltingunni.

Hugarfarsbreytingin þarf líka að eiga sér stað hjá þjóðinni. Við þurfum að hætta að líta á þingmenn sem valdsherra og líta á þá sem þjóna. Þannig er hið rétta jafnvægi hlutanna í lýðræðisríkjum.

Höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferð

Ég skrifaði grein á vantrú.is og hér er hún komin á Eimreiðina.

Höfuðbeina- og spjaldhryggsjöfnun

Nýjasta æðið í óhefðbundnum lækningum er svokölluð höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferð. Meðferðin er fólgin í því að sjúklingurinn er látinn liggja á bekk meðan höfuðbeinasérfræðingurinn fer fimum höndum um höfuðbein og spjaldhrygg sjúklingsins. Lykilatriði er að beita ekki miklum þrýstingi heldur nota eins lítinn kraft og unnt er. Höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferð á að lækna allt frá lestrarörðugleikum til heila- og mænuskaða. Þar sem ég var nýbúinn að frétta af norskri rannsókn um gagnsleysi höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferðar, vakti þessi starfsemi forvitni mína. Ég kynnti mér málið og komst að óvæntri niðurstöðu.

I. Svikin vara.

Höfuðbeina- og spjaldhryggs jafnarar halda því fram að með höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferð sé hægt að lækna allt frá minniháttar kvillum til flókinna og illviðráðanlegra vandamála eins og mænuskaða. Þetta eru stórar fullyrðingar sem krefjast skoðunar. Hlutlausar rannsóknir hafa leitt í ljós að það er ekkert sem sannar ágæti höfuðbeina- og spjaldhryggsmeðferða. Norska rannsóknin leiddi það m.a. í ljós. Helsta gagnrýnin á höfuðbeina- og spjaldhryggmeðferð (fyrir utan gríðarlega óþjált heiti) eru eftirfarandi atriði:

• “Cranal bone movement” fyrirfinnst ekki nema í börnum sem hafa ekki náð kynþroska. Hjá kynþroska manneskju er höfuðkúpan orðin föst og hörð. Ekki er mögulegt að hreyfa við stökum höfuðbeinum. Höfuðkúpan er eitt stykki í fullorðnu fólki. Höfuðbeinin hafa gróið föst saman. Þess ber að geta að “Cranal bone movement” er aðalforsenda þessara svokölluðu höfuðbeina- og spjaldhryggsvísinda.
• “Cranial Rythm” er ekki til sem fyrirbæri. Rannsóknir hafa sýnt að þrýstingur í mænuvökva er fyrir tilverknað hjarta- og æðakerfis en hvorki vegna höfuðbeina- og spjaldhryggjar né stoðkerfis líkamans.
• “Cranial Rythm” er ekki hægt að tengja við sjúkdóma. Enginn rannsókn hefur gefið til kynna að þrýstingur í mænuvökva tengist almennri heilsu okkar.
• Svokallaðir “höfuðbeina- og spjaldhryggsjafnarar” geta ekki fundið út þrýsting í mænuvökva. Meintur “Cranial Rythm” finnst aðeins með flóknum tækjabúnaði. Manneskja sem hefur lokið nokkura mánaða námi getur ekki fundið slíkan þrýsting. Þegar “höfuðbeina- og spjaldhryggsjafnari” segist finna þennan þrýsting er sá hinn sami að fara með rangt mál.
• Það þarf ekki mikla reynslu af lífinu og heilsufari fólks til þess að fatta að ofurnettar handayfirlagningar bæta hvorki né laga ástand á borð við heila og mænuskaða eða námsörðugleika eins og "höfuðbeina- og spjaldhryggsfræðingar" halda fram.

II. Sjúku fólki seld varan.

Eins og alltaf í dæmi “óhefðbundinna lækninga” er kúnnahópurinn fólk sem hefur ekki fengið bót sinna meina hjá hefðbundnum læknum og leitar því á önnur mið í von um bata. Eins og heilbrigðiskerfið er rekið í dag þá eru læknar önnum kafnir og hafa ekki tíma til að sinna sjúklingum sínum eins og þeir sennilega vildu sjálfir. Margir sjúklingar þurfa oft bara að tala um bágindi sín. Þurfa að fá einhvern til að hlusta á vandamál sín. Þessu atriði geta læknar í dag sjaldnast sinnt vegna anna. Ímyndum okkur að manneskja komi til læknis vegna bakverks og fengi fulla klukkustund með lækninum sínum. Læknirinn skoðaði sjúklinginn, setti hann á bekk, tæki myndir, talaði um mikilvægi réttrar líkamsstöðu og mataræðis. Ímyndum okkur síðan að þessi læknir spjallaði lengi um mismunandi meðferðir og mælti með samblandið af lyfjatöku, léttri leikfimi, bættum svefnvenjum og nýju mataræði. Ímyndum okkur svo að þessi umhyggjusami læknir hringdi 2 dögum síðar í sjúklinginn sinn og athugaði hvernig meðferðinni miðaði. Sjúklingurinn mætir síðan vikulega í 8 vikur. Ætli sjúklingnum liði ekki barasta betur? Í þessu tilfelli er einhver sem sýnir sjúklingnum áhuga. Nokkuð sem heilbrigðiskerfið okkar getur í raun ekki gert vegna anna.

Vestrænar lækningar hafa nefnilega aðgreint sjúkdóminn frá sjúklingnum mörgum sjúklingum til mikillar gremju. Fólk með verk í baki fer til læknis og er afgreitt á innan við 5 mínútum! Útskrifað með lyfseðil og 2000 krónu reikning fyrir komuna til læknisins! Mörgum þykir þetta frekar ómerkileg afgreiðsla miðað við þjáninguna sem bakverkurinn hefur valdið. Það er þarna sem óhefðbundnar lækningar virka best. Sjúklingurinn sjáfur fær þá athygli sem hann þarf. Sjúkdómurinn er hinsvegar óáreittur þrátt fyrir handayfirlagningar og léttan þrýsting á ennisblað.

III. Blekkjarinn blekktur.

Hið viðskiptalega snilldarverk í uppbyggingu s.k. “óhefðbundinna lækninga” er sú staðreynd að það eru ekki bara “sjúklingarnir” sem eru féflettir. Heldur einnig “læknarnir”. Flestar greinar óhefðbundinna lækninga bjóða upp á einhvers konar skóla þar sem almenningi býðst að ljúka prófi í viðkomandi lækningaafbrigði. Það eru því tiltölulega fáir sem hagnast verulega á óhefðbundnum lækningum. Það eru þeir sem reka svokallaða skóla og útskrifa nemendur í óhefðbundnum lækningum sem hagnast best á óhefðbundnum lækningum. -Það er verið að plata platarana!

Það er kaldhæðnislegt að stærstu tapararnir í þessu apparati eru nemendurnir í þessum skólum. Þeir þurfa margir hverjir að kosta til umtalsverðum peningum í þetta tilgangslausa nám. Arómaþerapistar bjóða upp á skóla. Nám þar kostar uþb. 210 þúsund krónur auk efniskostnaðar sem er á bilinu 100 – 150 þúsund. Nám í smáskammtalækningum er ástundað hérlendis og kostar verulegar upphæðir. Nám í svæðanuddi er stundað af 2 félögum hér á landi. Það virðist því góður peningur í að “mennta” þá sem vilja útskrifa óhefðbundna lækna.

Í dæmi höfuðbeina- og spjaldhryggjafnara sést vel að eftir nokkru er að slægjast því að nú er hægt að læra höfuðbeina og spjaldhryggsjöfnun á 2 stöðum og s.k. “Bowentækni” er hægt að læra á einum stað, en þessari Bowentækni er svipar mjög til höfuðbeina- og spjaldhryggsjöfnunar og er jafn gagnslaus.

Ef skoðuð eru félagatöl höfuðbeina- og spjaldhryggsjafnara á Íslandi kemur í ljós að félögin tvö hafa samtals útskrifað um 400 nemendur á síðastliðnum árum. Ef hvert nám kostar um 250.000.- þá hefur þetta fólk greitt þessum höfuðbeinaskólum 100.000.000.- fyrir viðvikið. Bowentækni er ný á markaðnum en hefur þegar útskrifað 76 manns. Alls þurfa nemendur að klára 5 stig og verð fyrir gráðuna er ekki undir 250.000.-. Samtals hafa þessir nemendur því greitt a.m.k. 19.000.000.-

Að námi loknu er þetta fólk hvatt til þess að sækja s.k. “framhaldsnámskeið” í faginu. Hvert aukanámskeið kostar á bilinu 50 til 150 þúsund. Stundum eru þessi námskeið erlendis og þá rýkur verðið upp. Nýjasta og sennilega ógeðfelldasta viðbótin við þetta peningaplokk eru sérstakar meðferðir ætlaðar börnum; Ungbarna heilun, ungbarna höfuðbeina- og spjaldhryggsjöfnun og ungbarna þetta og hitt. Allt er þetta kennt og nemendurnir herja síðan á foreldra veikra barna og að lokum þurfa börnin sjálf að upplifa þetta tilgangslausa hnoð. Það er örugglega stutt í að þá verði farið að bjóða upp á höfuðbeina og spjaldhryggsjöfnum fyrir aldraða, sem hefur sérstaka virkni gegn minnisglöppum og stuðlar að langlífi. Hvað með höfuðbeina og spjaldhryggsjöfnun gegn getuleysi? Er það ekki handan við hornið eða er það þegar komið?

Það eru enginn takmörk fyrir græðgi þessara fúskara sem svífast einskis í þeirri viðleitni að græða fé. Það er ekki að undra að nafn regnhlífasamtaka óhefðbundinna lækninga er skammstafað B.I.G. eða Bandalag íslenskra “græðara”.

Afstaðan til ESB.

Ég hef mikið velt því fyrir mér hversvegna sumir styðja inngöngu inn í ESB og sumir eru algerlega á móti því. Ég hef ekki heyrt nein alvöru* rök fyrir því að standa fyrir utan ESB en rök þeirra sem vilja inngöngu eru góð og sterk.

Nú ætla ég að gefa mér það að andstæðingar ESB (á þingi) séu meðalsnotur og engir fábjánar. Þau hjóta því að sjá að við málstað þeirra blasa við veik rök. -En samt, ég endurtek: En samt, eru þau á móti ESB.

Hvað er það sem veldur þesssari afstöðu? Er það popúlismi? -Varla. Er það þjóðernishyggja. -Gæti verið. Er það ótti við útlendinga sem mögulega á rætur í nýfengnu sjálfstæði þjóðarinnar? -Sennilega.

Afstaðan gegn ESB er s.s byggð á ótta ef þessi aðleiðsla hjá mér er rétt.

Takið eftir ágætu lesendur, að rökin gegn ESB eru óttarök. "Við verðum gleypt" og þvaðrið um "fullveldisafsal" eru greinar af þessum (ótta)meiði.

Bara svona til að minna fullveldis-afsals-galarana á staðreyndir málsins þá er fullveldi Íslands í dag í skúffu hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum. Svo er þetta hugtak meira og minna gallað. Hugsanlega átti það við einhverntíman á 19. öld en alls ekki í dag. Þegar Svíar stóðu fyrir utan ESB á síðarihluta liðinnar aldar, var gerð einhverskonar árás á sænsku krónuna frá risastórum vogunarsjóðum. Afleiðingin var að sænska krónan hrundi. Hvar var fullveldi Svíþjóðar þá? Þeir réðu ekkert um framvinduna sem felldi krónuna þeirra. Það var meir og segja ekki neitt ríki sem "réðst" á það heldur alþjóðleg fyriræki.

Þó að mér þyki rök ESB andstæðinga vera veik og málstaðurinn slakur, þá er það eitt í málflutningi þeirra sem veldur þvi að ég fæ svima og roða á bringu og innanverð lærin af eitómri undrun. Það er sú staðreynd að þessir nei-arar vilja heldur ekki einusinni að talað sé við ESB ti að fá úr því skorið hvað sé í boði. Hvað þá að þjóðin, meirihlutinn fái að hafa eitthvað að segja í því máli.

-Þetta er freklegur yfirgangur og á ekki að líðast.

Það hinsvegar, varpar ljósi á hve alvarlegum augum nei-arar líta á ESB. innganga eða viðræður ESB er í þeirra augum álíka og að Ísland fari aftur undir Danakonung. Þetta ættu þeir sem eru hlynntir inngöngu eða viðræðum við ESB að hafa í huga. Nei-arar líta á samstarf við ESB, hvað þá inngöngu sem samning við andskotann. -Og ömmu hans.

Ég er þess fullviss (og ætla í raun að rannsaka það) að nei-arar í röðum þingmanna eru fólk sem ekki hefur dvalið erlendis að neinu marki og að já-arar séu þvert á móti fólk sem búið hefur í útlöndum og á þá á ég við löndum ESB.

Ég er búsettur í ESB landi og fullyrði að Svíar eru ekkert með hugann við ESB þegar þeir vakna á morgnana. Þetta er bara SAMNINGUR sem landið gerði við önnur lönd. SAMNINGUR sem Svíar telja sig hag sínum betur borgið en að standa utan hans. Fullveldis-afsals-kórinn litur á þennan samning einhverjum öðrum augum. Sumir vita reyndar betur en ástunda hagsmunagæslu fyrir LÍÚ (Sjálfstæðisflokkur) meðan aðrir (VG) beita fyrst og fremst fyrir sig tilfinningarökum. Rökum sem ekki eru reist á neinu nema ótta við útlönd og reynslu- og samskiptaleysi við fólk af erlendu bergi

-o-o-o-

*Sjálfur menntamálaráðherra landsins, Katrín Jakobsdóttir nefnir dýraníð og það að jafnréttisbarátta ESB landa (fyrir utan Norðurlöndin) gangi hægt og "lýðræðishalla" sem ég veit ekki hvað þýðir. Meira um það hér og hér og hér.

Heimskur - Heimskari

Ekki veit ég hvorir eru heimskari. Ríkisstjórin með að banni við það að léttklætt fólk ellegar alsbert dansi fyrir framan þá sem það vilja sjá.

Eða

Stórnarandstaða Framsóknarflokks sem vill ekki fara út úr herbergi í Alþingishúsinu sem þeim var úthlutað einhverntíman á síðustu öld.

Á meðan ríkir neyðarástand á Íslandi.

Þáttur um Ísland á SVT.

Menningarþátturinn Kobra var í sjónvarpinu í gær og umfjöllunarefnið stendur mér nærri. Ísland. Menning í eftirmála efnahagskrísu var eignilega þemað í þættinum og rætt var við fjölmarga listamenn.

Mest þótti mér um verð orð Steinunnar Sigurðardóttur tískuhönnuðar. Hún sagði að Ísland eftir hrunið yrði 150% betra en Ísland fyrir hrunið. Ég tek undir hvert orð.

Við vorum orðin kolvitlaus í fávitalegri efnishyggju.

Endilega kíkið á þennan þátt. Hann er alveg frábær.

Læknaklám 7 kapítuli. Saga eftir Steinunni Ólinu Þorsteinsdóttur

Sjöundi kapítuli.

Járngerður Brynja kvaddi aldraða embættismanninn með virktum. Hann var nú stálsleginn og virtist fær í flestan sjó. Hann þakkaði Járngerði Brynju góðgerðirnar og sagðist mundu sakna rúmbaðanna. Járngerður Brynja vissi sem var að skarð þess aldraða yrði erfitt að fylla. Svo nánar og innihaldsríkar höfðu samverustundir þeirra verið. Kvöldinu áður hafði lagst inn með óstöðvandi blæðandi magasár ungur stúdent. Þetta var magur piltur, ljós yfirlitum og með greindarlegan vangasvip. Hann var afskaplega mælskur og talaði eingöngu í bundnu máli. Það þótti Járngerði mikill kostur enda afbragðs hagyrðingur sjálf og skaut jafnan inn vísum um atburði líðandi stundar þegar aðrir töluðu saman um fréttir dagsins á óhefluðu götumáli.Stúdentinn minnti Járngerði helst á fínlegan mjófættan vaðfugl. Hann var afskaplega hálslangur og í fjarlægð var auðveldlega hægt að taka feil á stúdentinum og sjaldséðri hegrategund.Hann var afskaplega mjóróma og það var rétt svo að Járngerður gæti greint orðaskil þegar hann mælti til hennar:
Sveinn ég heiti Sveinbjörnssonsveinsstauli

utan af landilegið hef ég lon og donleiður er pestarfjandi.Járngerður umvafði drenginn örmum og svaraði að bragði:Vökul augu vakta þigvinur því mátt trúaalltaf skaltu eiga migekki er ég að ljúgaSvo grannur var pilturinn að Járngerður átti í engum vandræðum með að bera hann fram á salernið þegar ekki var um að villast að drengnum var mál. Hún hefði vel getað skotrað til hans bekkeni en einhvernveginn taldi hún að hann hefði gaman af því að fá að sjá sig örlítið um á spítalanum. Hún bar hann jafnvel fram í býtibúr og kynnti piltinn fyrir morgunvaktinni.Engum kom á óvart þetta háttalag Járngerðar því alvanalegt var að sjá til hennar á göngum spítalans þar sem hún bar sjúklinga í eða úr aðgerð.Stúdentinn var svo máttfarinn að hann þáði með þökkum þegar Járngerður bauðst til að væta kringlubita upp í volgu kakói og borðaði kringluna með bestu lyst úr lófa Járngerðar. Þegar hún hafði komið honum aftur upp í rúm hafði hann á orði:Kringlubitinn kætti lundmeð kossi vil nú þakkaAftur kem ég á þinn fundog alheill gef þér pakka.Járngerður Brynja sem kallaði nú ekki allt ömmu sína viknaði við þessi orð stúdentsins og þerraði tár af hvörmum sér í sárabindi sem hún bar ávalt í vinstri vasa einkennisbúngsins. Stúdentinn ungi hafði sem betur fer liðið útaf og svaf svefni hinna réttlátu. Hann varð því einskis var sem var vel. Járngerður Brynja horfði á náfölt andlitið í kvöldskímunni og fann til undarlegrar samlíðunar með hinum unga viðkvæma stúdent. Það var eitthvað dýrðlegt, eitthvað annars heimslegt, við þennan unga skáldmælta dreng.
Járngerður Brynja tók á þeirrri stundu ákvörðun um að annast piltinn ein. Hún ein skyldi að gera honum til góða. Flausturslegt viðmót starfssystra hennar og gassalegur framgangurinn gætu hreinlega stuðlað að andlegu niðurbroti svo viðkvæmrar sálar. Það var þá sem Járngerður gerði sér ljóst að hún gæti ekki tekið sér sumarleyfi þetta árið. Það var ekki skemmtileg tilhugsun fyrir Járngerði að þurfa að útskýra fyrir gönguhópnum sem beið í ofvæni af tilhlökkun vegna fyrirhugaðrar ferðar að hún, þrautreyndur fararstjórinn, þyrfti enn og aftur starfa síns vegna að afboða þátttöku sína. Það var ljóst að Inúítarnir á Grænlandi yrðu að bíða komu Járngerðar Brynju enn um sinn.,,Á vaktinni"

Baggalútar á ritsjórn Visis.is

Í frétt á Vísi í dag er sagt frá því að maður einn fann gamalt bréf.

Mér sýnist reyndar á myndinni sem fylgir fréttinni að hann hafi fundið stiga

Læknaklám. 6 kafli. Eftir Steinunni Ólínu

Sjötti kapítuli

Guðbrandur læknir kyngdi fleytifullu vatnsglasi og heilsaði upp á næturvaktina. Hann hafði rokið í hendingskasti upp á spítala þar sem hann var á bakvakt þessa nóttina. Að vera á bakvakt var samt ekkert sumarleyfi í augum Guðbrands og því fylgdi að honum fannst jafn mikil ábyrgð og því að vera á spítalanum í eigin persónu. Þegar hann var á bakvakt klæddist hann ætíð hvíta sloppnum sínum svo að hann þyrfti ekki að eiga það á hættu að þurfa að leita dyrum og dyngjum að vinnufötunum ef hann yrði óvænt kallaður til vinnu. Þetta hafði löngum vakið kátínu í vinahóp Guðbrands því svo trúr var hann þessum vana sínum að hann mætti jafnvel svo til fara í kvöldverðarboð sem og á leikhússkemmtanir.
Það hafði reyndar komið sér vel eitt sinn þar sem hann horfði á sjónarspilið um Hamlet danaprins og ein leikkonan sem þjáðist af sviðshita hafði fengið aðsvif. Þá reyndist auðvelt að auðkenna Guðbrand frá öðrum áhorfendum sökum klæðaburðar hans og gat hann samstundis komið leikkonunni til hjálpar.Guðbrandur hafði þá sem frægt var orðið tekið að sér að fara með lokaræðu leikkonunnar þar sem hún lá meðvitundarlaus og þótti flutningur Guðbrands með ólíkindum góður.
Það hafði reyndar verið í leikhúsferð sem Guðbrandur fékk vitrun um það sem fyrir honum átti að liggja. Hann hafði þá verið aðeins sex vetra ásamt móður sinni að horfa á leikritið um kumpánana Karíus og Baktus. Strax þá barn að aldri hafði hann fundið fyrir ósegjanlegri löngun til að hrekja á brott þá óværu sem gerir sig heimakomna í líkömum mannanna hvort sem heldur er í munni eða mænu.
Guðbrandur hafði vanið sig á að vera ávallt viðbúinn þegar hann var á bakvakt og svaf því lítið sem ekkert þessar nætur og hafðist að mestu við í sitjandi stöðu í hægindastól sem hann hafði rétt við útgöngudyrnar. Læknatöskuna hafði hann nærtæka á vinstri hönd og bíllyklana á litlu innskotsborði til hægri handar. Símboðann hafði hann við hjartastað og hafði Guðbrandur ,,litla áminnarann” eins og hann kallaði tækið jafnan stilltan bæði á titring og hringingu til að eiga það aldrei á hættu að missa af kalli.Hann hafði verið kallaður til vegna tvítugrar skólastúlku sem hafði í ógáti hellt yfir sig brennandi hamsatólg. Tólgin hafði slest yfir bringu hennar og þjóhnappa þar sem hún hafði í óðagotinu snúist á hæli og borið bakhlutann fyrir sig. Þetta var falleg greindarleg stúlka og bar það með sér að vera vel ættuð. Guðbrandur kynnti sig fyrir stúlkunni sem lá emjandi af kvölum á bedda inn af bráðavaktinni. Hann tók þéttingsfast í hönd hennar og kynnti sig. Hann fullvissaði hana síðan að kvalir hennar yrðu senn á enda því hann myndi gera allt sem í hans valdi stæði til að lina þjáningar hennar.
Svanhvít hafði verið á heimleið þegar hún varð þess vör að Guðbrandur var komin á vaktina. Hún gerði sér upp helti við samstarfskonur sínar og hélt því fram fullum fetum að hún hefði einungis gott af því að halda sér að vinnu fram eftir morgni því hún gæti þá náð á Sigurfinn bæklunarlækni í morgunsárið. Hún smeygði sér úr heilsárskápunni og smokraði sér í starfsloppinn sinn og rauk inn á herbergið þar sem Guðbrandur stumraði yfir skólastúlkunni. Það var ófögur sjón sem blasti við Svanhvítu þegar hún gekk inn.Guðbrandur var að fjarlæga gallabuxnaafganga af afturhluta skólastúlkunnar sem höfðu greypt sig í hold hennar þegar óhappið henti. Svanhvít fylltist svo ósegjanlegri afbrýðisemi að henni varð flökurt. Hún hentist fram á gang og kastaði upp í dall sem geymdi notaðar sprautunálar og sondubúta. Hún var enn helsjúk af ást til Guðbrandar.

Krónan sem treystandi er á.

Sænska reiðhjólaversksmiðjan Kronan framleiðir klassísk reiðhjól. Hjólin eru afar einföld að gerð og hönnunin er eldgömul og hefur staðist tímans tönn. Ekkert 10 gíra-gums. Bara einfald og gott hjól. 3 gírar og til í 3 útgáfum. Karlahjól, kvenmanshjól og "unisex". Reiðhjólið er smíðað eftir teikningum fyrir sænska herinn.

Herhjólin voru ódrepandi og einhver sniðugur fékk þá hugmynd að endurvekja framleiðsluna.

Mér þykja þessi hjól flott. Þau endast heilu kynslóðirnar. Auðvelt að gera við og viðhalda.

Óður Eiður.

Eiður Guðnason fyrrverandi sendiherra og flokksdindill krata er mikið á móti þeim þingmönnum sem ekki mættu til kirkju við setningu Alþingis í síðustu viku. Kallar þá auglýsingamenn og segir þá ekki virða trú annara þingmanna.

þessi skoðun Eiðs er engin nýlunda og er í raun gömul tugga. Tuggan bragðast þannig að trúlausir eiga bara að þegja ellegar taka þátt í dýrkun á ríkiskirjuguðinum vegna þess að þetta er hefð.

Það var reyndar líka hefð að konur máttu ekki verða prestar og áttu bara að þegja. Það var líka hefð að ekki mátti gifta samkynhneigða. Það var líka hefð að konur máttu ekki kjósa í kosningum. Furðuleg þessi árátta flokkdindilsins Eiðs í vörnum fyrir hefðir.

-Eða hvað?

Það er nefnilega hefð sem ekki enn hefur veirð rofin að kratar "eiga" viss embætti í ríkiskerfinu (forstjóri Tryggingastofnunar sem dæmi) og hefð fyrir því að útjaskaðir fyrrverandi ráðherrar fái starf sem sendiherrar. -Rétt eins og flokkdindillinn Eiður fékk á sínum tíma. Einu sinni var það hefð að landsbyggarþingmenn voru með lögheimli í pósthólfi í kjördæminu sínu en bjuggu við góðan kost í Reykjavík. Við það fengu þeir meiri pening í laun frá Alþingi. "Góð" hefð sem Eiður kannast örugglega við :)

"Kerfið" hefur því miður mikla tilhneygingu til að viðhalda sjálfum sér. Tuðið í Eiði er hluti af þeirri vörn.

-o-o-o-o-

Ég sé ekkert að því að þingmenn sæki kirkjur hvenær sem þeim sýnist en finnst eins og öllum trúleysingjum að messa í ríkiskirkjunni eigi ekki að vera hluti af setningu Alþingis.

Vonandi endist Eiði líf og heilsa til þess að sjá Ísland breytast úr forarpytti spillingar og hefða í almennilegt samfélag.

Melanie C berst við aukakílóin

Einhver ógeðslegasta frétt ársins hefur litið dagsins ljós. Frétt þess efnis að ung og fræg kona, Melanie Chrisholm, "berjist við aukakílóin". Reyndar var tekið fram að hún eignaðist barn í febrúar, en samkvæmt fréttinni er virðist það ekki skipta neinu máli. Tónn fréttarinnar er sá að Melanie sé í vanda stödd því ótækt sé að vera of þung (hvað sem það nú þýðir). *

-Ég þoli ekki svona fréttir.

En svona fréttir eru samt gagnlegar. Þær eru ágætis barómet á stemninguna í vissum kreðsum samfélagsins. Þetta er hin ósýnilega pressa sem börn, unglingar og konur og karlar verða fyrir í gegnum fábjánalega fjölmiðla. Boðskapur þessara fréttar er að það sé viðurstyggð að vera "of feitur", sem í raun og veru þýðir að æskilegt sé að vera grindhoraður. Konur eiga að vera horaðar og frávik frá þessu eru andstyggileg. Mér þykir þetta vera á pari við umskurn kvenna í sumum menningarheimum Afríku. Þessi fitu-þráhyggja múg-samfélagsins er bara birtingarmynd af sama meiði.

-Ofuráhersla á hið ytra og hið veraldlega.

Sem faðir 10 ára stelpu hef ég áhyggjur af þessari pressu fjölmiðla og múg-menningarinnar á dóttur mína. Ég vil ekki að fávita blaðamenn, siðlausir, heimskir, andstyggilegir hafi nokkuð með uppeldi dóttur minnar að gera. -En þeir gera það nú samt. Í gegnum fávita-vefmiðla, í gegnum auglýsingar, í gegnum kvikmyndir, MTV og fleira.

Í þessum fitu-fréttum felst nefnilega gríðarlegt kvenhatur, hatur á hinu frábrugðna og óður til konformismans. Allir eiga að líta eins út. Allir eiga að hugsa eins. Allir eiga að vera eins.
Og þessi eins sem allir eiga að líta upp til er helvítis fokkíng París Hilton. -París Hitlerjugend Hilton.

Sjálfsagt er lítið hægt að gera í þessu því því þetta selur eins og sagt er. -Þetta er lesið. Ég las amk þessa ógeðslegu frétt. Ábyrgðin er því ritstjórnarleg. Miðill eins og Vísir.is ætti að takmarka svona ógeðfeldar fréttir. Afsökunin um að "þetta sé lesið" dugar ekki því þá ætti bara alveg eins að fara alla leið. Birta reglulega "fréttir" af kynlífi blaðamanna Vísis, litlar skýrslur um tíðni, stellingar og stemninguna nóttina áður.

-Það yrði örugglega vinsælla en fréttir af París Hilton í nasistabúningi.


*
Fyrir fávísa lesendur bendi ég að líkami kvenna bregst við óléttu og brjóstagjöf á allskonar hátt. Sumar konur fitna, aðrar ekki neitt. Sumar verða slæmar í skapinu, aðrar ekki osfr. Líkami þessarar Melanie er sjálfsagt aðeins feitari en þegar hún var "sporty spice" vegna þess að hún var að fæða barn og er sjálfsagt með barnið á brjósti. Af myndunum af dæma þá er hún bara eins og venjuleg kona. Ekkert frábrugðin á neinn hátt. Eimreiðin óskar henni velfarnaðar í öllu sem hún tekur sér fyrir hendur en blaðamanninum sem ritaði og þýddi þessa frétt, vítisvistar.

Meira um Svíþjóð.

Við hjónin upplifðum smá kúltúrsjokk fyrstu mánuðina eftir komuna hingað. Við búum í svona raðhúsahverfi (byggt í kringum 60-talet), þokkalega stórt með botnlöngum, bílastæðum og röðum af hófsömum húsalengjum. Einn morguninn tókum við eftir að allir voru komnir á stjá í garðinum sínum. Fólk var að klippa tré, raka laufum og raða í sekki. Við hjónin sötruðum kaffið okkar og vissum ekkert hvað væri í gangi? Var einhver rökunardagur i dag? Var þetta einhver siður sem fór framhjá okkur? Hvað er í gangi. Ég rölti til nágrannakonunnar og spurði hana út í málið. Kom ekki á daginn að allt hverfið var búið að panta gám sem parkeraður var út á bílastæði. Allir lögu í smá púkk. Það var nefnilega komin tími á haustverkin. Veturinn var að ganga í garð og garðarnir í hverfinu þurftu viðhald.

Þetta er s.s gert tvisvar ári. Pantaður er gámur fyrir vor og sumarverkin. Allir taka þátt, þrífa, hrífa, sópa og henda í garðinum sínum OG í hverfinu öllu. Bílastæðin eru sópuð, runnar við bílastæðin eru klippt og ræsi hreinsuð. Af þessu loknu var barasta grillað fyrir krakkana.

Þetta kom okkur Íslendingunum spánskt fyrir sjónir. Á Íslandi myndi hver og einn fara með sitt rusl, sín laufblöð og sitt gras út í Sorpu. -Og enginn þrífur "sameignina". Engum dettur í hug að gera þetta saman, njóta samvistar með nágrönnum sínum og spara peninga í leiðinni.

Fyrirmynd.

Ég átti ferlega góðar samræður við nágranna minn og gesti hans. Allt saman Íslendinga. Við ræddum "ástandið" og viðbrögðin við því. Eitt af því sem fór okkar í milli voru fordómar Íslendinga gagnvart Svíþjóð. Íslendingar eiga svo auðvelt með að afgreiða þá í einni setningu eða tveimur, fussa út einhverri fullyrðingu og brosa svo í kampinn.

"Svíar eru nú algerir reglugerðarsnatar. Skattpína alla til blóðs og ríkið er með puttana í öllum kimum mannlífsins. Þeir duglegu flýja landið umvörpum. Sjáiði bara ABBA. Þau búa í Englandi"

-Eitthvað svona.

Það er flugufótur fyrir þessum sleggjudómum en Svíþjóð hefur breyst mikið síðan þessar fullyrðingar áttu einhverja stoð í veruleikanum. -Þeir áttuðu sig. Hafandi búið hérna í rúmlega eitt ár, þá verð ég að segja að ég er efins að skynsamlegra samfélag sé til á byggðu bóli. Ástæðan er ekki "kerfið" heldur afstaða Svía til "kerfisins". Þeir líta meira á sig sem hluta af samfélagi heldur en einstaklinga í samfélagi. Auðvitað eru heilbrigð togstreita þarna á milli og stöðugur núníngur milli þesssara póla. Stöðug gerjun. Sleggjudómar Íslendinga gagnvart Svíum eru óskaplega barnalegir og stundum alveg út úr kú.

Mér sýnist Svíar feta einstigi milli hægri og vinstri af mikilli skynsemi. Ég nefni nokkur dæmi:

-Barnabætur fá allir sem eiga börn en lækka við mjög háar tekjur. Bæturnar eru um það bil jafn háar og leikskólagjöldin. Foreldrar ráða því s.s hvort þeir séu heima með börnin og drýgi tekjur heimilisins eða noti féð til að vera með börnin á leikskóla. Sumum finnst þetta sjálfsagt vera dæmi um mígandi sósíalisma þar sem ríkið skiptir sér af tekjum fólks og úthlutar fé til þeirra sem "ekki standa sig" meðan aðrir líta á þetta sem fyrirtaksdæmi um stefnu sem knýr konur til þess að vera heima og útiloka möguleika sína til þess að vera á vinnumarkaðinu. -Mér þykir þessi leið Svía góð lausn.

-Ef að sveitarfélagið getur ekki skaffað fólki leikskólapáss innan ákveðins tíma (2 mánaða eða þar um bil) þá verður sveitarfélagið að greiða viðkomandi fólki skaðabætur. Það eru s.s dagsektir ef að sveitarfélagið stendur sig ekki í stykkinu. -Mér þykir þessi stefna sniðug og pressar á sveitarfélögin að uppfylla skyldu sína gagnvart íbúunum.

-Nú á SAAB í miklum erfiðleikum og Svíar eru svo miklir sósíalistar (eða hitt þó heldur) að það kemur ekki til mála að ríkið bjargi þessum eðalsteini sænsks iðnaðar. Einkafjármagnið á að redda þessu. -Mér þykir þetta vera sniðugt.

-Skattþrep eru hér að ég held þrjú. Hæstu skattarnir eru á mjög háar tekjur og eru rétt undir 60%. Vissulega er þetta umdeilanleg skattheimta en ég held að um þetta ríki sátt. Þess ber að geta að það eru ekki sérstaklega margir sem greiða svona háan skatt og þau 40% sem eftir standa eru miklir peningar. Fólk fer í kringum þetta eins og gengur og stofnar í kringum sig félög sem greiða út arð sem ber 30% skatt. Ofurríkir Svíar (sem eru ótrúlega margir) eru hættir að flýja land. Þeir borga bara.

-Ríkið selur áfengi, en ekki einkaaðilar. Sama kerfi og á Íslandi. Systembolaget veitir fína þjónustu og rökin fyrir þessu kerfi eru tvíþætt. Annars vegar lýðheilsuleg rök þar sem svona takmörkun á aðgengi við brennivín er félagslega góð (færri slys, færri ofbeldisglæpir, betri heilsa osfr) og svo hin rökin sem mér þykja svolítið sterk. Það eru rökin um að ef að brennivínið færi í búðirnar þá myndi úrvalið minnka. Áherslan yrði á fáar söluvænlegar tegundur sem væri mokað út. Ég sveiflast svolítið í afstöðunni til þessa kerfis en á móti kemur að bjór er seldur í búðum. 18 ára aldurstakmark og áfengisprósenda hæst 3,5. Mér þykja lýðheilsulegu rökin einna sterkust. Fullorðið fólk getur alveg skroppið í ríkið ef því langar í brennivín. Ég kem ekki auga á frelsisskerðinguna í þessu máli. Reyndar er það svo að fólk fer gjarnan til Þýskalands eða Póllands til að kaupa sér ódýrt vín og ég held að það sé óhjákvæmilegt að þetta breytist eitthvað.

-Hérna er apparat sem heitir Forsakringskassan sem allir Svíar nota. þetta er apparat sem útlhutar peningum frá ríkinu til þegnanna. Barnabætur fara í gegnum "kassann" sem og veikindalaun fyrir vinnandi fólk. Ef maður veikist í vinnu (eða barn foreldra) þá sendir maður bréf í Kassann og fær síðan veikindapeningana. Eftir að Svíar breyttu lögunum um veikindarétt (þar sem fólk fær ekki veikindapeninga fyrir fyrsta daginn í veikindum) batnaði heilsa landsmanna, eins og fyrir eitthvað kraftaverk um helming. -Mér þykir þetta kerfi vera sniðugt og þjónustan er afar góð.

-Hérna er allt fjármálafiff og svindl litið hornauga. Ef einhver borgar ekki reikninga, þá er reikningurinn sendur til "krónufógetans" og ef að innheimta mistekst, þá er viðkomandi svartlistaður og getur ekki einu sinni keypt sér síma, verið með kreditkort eða fengið áskrift að sjónvarpi. 10 ár tekur að losna frá krónufógetanum og engar undantekningar eru til.

-Stöðumælamál Svía koma Íslendingum spánskt fyrir sjónir. Það er dýrt að leggja í stæði og maður sleppur aldrei ef að tíminn rennu út. Sektin við slíku er frá 500 skr til 750 skr. Þetta á líka við að leggja upp á gangstétt eða gegn umferðarstefnu. Enda leggur enginn bílnum sínum þar sem það er bannað. -Bara Íslendingar sem eru nýkomnir til landsins. Sekt við því að vera ekki með öryggisbelti er 750 skr. Lögreglan hér er sýnileg á götunum og þeir tékka á fylleríisakstri á öllum tímum og allstaðar. -Ekki bara á umferðarmestu götunum. Ég hef meir að segja séð þá á bílastæðinu fyrir utan "ríkið". þar góma þeir víst marga byttuna.

-Fréttir í sjónvarpinu endurspeglar svolítið muninn á Íslendingum og Svíum. á móti hverjum hefðbundum fréttatíma er annar jafnlangur sem fjallar bara um menningarmál. Annar jafn langur sem fjallar bara um íþróttir og svo er það sem mér þykir markverðast. Fréttir fyrir börn og unglinga. Ekki sketsar um Britney Spears, heldur hefðbundar fréttir um mál sem eru í deiglunni sérsniðnar fyrir unga áhorfendur. Hvaða barn skilur t.d málefni Íraksstríðið og hernám Bandaríkjanna. Í barnafréttunum er reynt að gera þetta skiljanlegt í stuttu máli. Verkefni sem er kannski ómögulegt en þarna er bakgrunnur frétta líðandi stunda útskýrður á einfaldan hátt. Stundum eru þessar barnafréttir langbestu fréttirnar. Ég man í svipan eftir frétt frá Trollhattan þar sem SAAB er með verksmiðjur. Viðmælendur fréttarinnar voru bara börn og þau voru að segja hvernig uppsagnirnar hjá SAAB snertu sig. Einn strákur var t.d með pabba sinn heimavinnandi og hann bjóst við að fjölskyldan flytti eitthvað annað. Stelpa sagði að pabbi sinn kemi heim mikið fyrr á daginn. Fréttir fyrir krakka um krakka. -Mér þykir þetta til fyrirmyndar enda er samfélagið ekki bara fullorðið fólk. Við erum allskonar og fréttastofur STV eiga að þjónusta samfélagið allt. Börn, fullorðna, íþróttafrík og menningarfrík.

En það er fyrst og fremst afstaðan til "kerfisins" sem er ólík milli Svía og Íslendinga. Íslendingar líta á peninga frá ríkinu sem ölmusu sem er fyrir aumingja, meðan Svíar líta á þetta sem sjálfsagðan hlut. Þeim þykir sjálfslagt að fólk sem á börn fái stuðning frá öllu samfélaginu þar sem þau vaxa úr grasi.

Eftir Davíðshrunið þurfum við Íslendingar að byggja upp nýtt samfélag. Við eigum að lita til Svía í þeim efnum. -Hér er réttlátt og gott samfélag.

Læknaklám 5. kapítuli. Saga eftir Steinunni Ólínu Þorsteinsdóttur

Fimmti Kapítuli.

Svanhvít skurðhjúkrunarkona leysti upp Natrón í ofurlitlu vatni á grunnri undirskál og dreypti á. Þetta gamla húsráð var að hennar mati besta hjálpin við þeim nöturlega brjóstsviða sem hún hafði þjáðst af allar götur síðan hún í óvitaskap saup á Ajax-upplausn þá fjögurra vetra.
Þetta atvik hafði valdið varanlegum truflunum í meltingu Svanhvítar og gert það að verkum að munnvatnsframleiðsla hennar var óvenju stríð. Hún gerði nú lítið úr þessum bagalega kvilla og gantaðist jafnvel með það við samstarfsfélaga sína að Drottinn hefði gleymt að drena sig, eins og hún orðaði það.
Hún var í góðu skapi þennan dag og vel útsofin sem var óvanalegt,en gott því framundan þennan morguninn voru fjórtán kirtlatökur. Guð einn mátti vita hvað eftirmiðdagurinn myndi bera í skauti sér. En Svanhvít var nú ekki að velta sér upp úr því. Hún var fagmanneskja og jafn vel undirbúin undir minniháttar aðgerðir sem og inngripsmikla líffæraflutninga.
Svanhvít vaknaði snemma og tók sér góðan tíma í morgunverkin. Hún lét renna í ylvolgt bað, ekki of heitt, því þá gat hún átt það á hættu að bresta á með svitaköstum og jafnvel með bannsettri roðflekkjapestinni sem hafði ágerst ef eitthvað var síðastliðnar vikur.
Svanhvít gerði sér grein fyrir hvað olli þessu og hafði af því nokkrar áhyggjur.
Guðbrandur. Guðbrandur Gunnvaldsson með stóru G-i.
Guðbrandur læknir vék ekki úr huga Svanhvítar þó hún hefði fylgt ítarlega ráðleggingum Andrésar geðlæknis sem hafði af alkunnu innsæi boðist til að annast hana þegar hann hafði orðið þess áskynja hversu þungt haldin Svanhvít var.
Andrés hafði ráðlagt Svanhvíti að gera sér í hugarlund eftirfarandi aðstæður þegar hún legðist til svefns á kvöldin. Hún átti að ímynda sér að hún væri stödd með Guðbrandi á afvikinni strönd í sólskini og eilífðarstillu. Ekkert nema hafið framundan og himininn yfir þeim. Hún átti síðan,í huganum, að standa á fætur, bein í baki, grípa farsímann sinn og panta leigubíl fyrir Guðbrand og senda hann á aðra strönd. Kalda hrjóstruga óvinsamlega strönd. Síðan átti hún að horfa á eftir bílnum inn í sólarlagi og veifa til hans fullviss um að þar hefðu leiðir þeirra skilið að fullu.
Svanhvít átti ekki erfitt með að lifa sig inn í aðstæður af þessu tagi því auðvitað vildi hún endurheimta sjálfstæði sitt og ná fullum bata. Hún hafði því samviskusamlega fylgt þessum ráðum Andrésar en það virtist ekki koma að fullu gagni því að í huganum var hún alltaf komin í humátt á eftir Guðbrandi í einkabíl og innan tíðar elskuðust þau af ákefð innan um rekavið, beitukónga og þangþúfur. Þar þvældu þau saman líkömum sínum í svörtum sandinum í ofsafengnum atlotum með beljandi hafið í bakgrunni og myrkan himininn yfir sér.
Kannski var það sökum þess að í þessari íhugun Svanhvítar þvældist ævinlega fyrir henni símanúmer leigubílastöðvarinnar sem hún átti að hringja í og einhvernvegin rauf innlifunina og um leið afvegaleiddi hana.
Svanhvít lagðist í baðkarið og lygndi aftur augunum. Svona morgnar voru hennar helgustu stundir. Kona og vatn. Vatn og kona. Hún lét ylvolgt baðvatnið leika milli fingra sér og og strauk rökum fingrunum yfir búlduleitt andlitið. Hún varð að slökkva þennan óstöðvandi eld sem hún bar í brjósti sínu af sama kappi og þeir eldberar sem hlaupa um með kyndilinn við upphaf ólympíuleikanna.
Með einhverju móti skyldi henni takast að berja niður hvatir sínar. Í þessum þönkum burstaði hún líkama sinn með grófum bursta svo húðin varð öll helrauð og upphleypt.
Hún kveinkaði sér þó ekki því hún vissi sem var að með illu skyldi illt út reka.

Ýmislegt leynist á netinu. : )

Milton Friedman on Icelandic State TV
Uploaded by Sidewinder77. - News videos hot off the press.

Southern Comfort og áratuga-overlapp.

Ég er sennilega kominn á þann aldur að ég rugla saman árum og áratugum. Mér fannst t.d Jónhanna Guðrún endilega hafa verið í Rokklingunum. Sannleikurinn er reyndar sá að hún var nýfædd þegar Rokklingarnir voru upp á sitt besta.

Hún hefur því trauðla verið í þeirri goðsagnakenndu barnahjómsveit.

Sem dæmi um þennan rugling eða overlap á áratugum, þá finnst mér endilega að Duran Duran séu nýbúnir að gefa út lagið Nororious. það er einhvernvegin "fresh" í mínum aldraða huga. Þriggja manna Duran eru einskonar straumhvörf í reynslu minni. Simmi söngur, Nikki nóta og Taylor sem taka upp kyndilinn og halda áfram eftir breikupp með blásið hárið og óaðfinnanlegan klæðaburð.

Konan mín þjáist af þessu sama en með smá tilbrigði. Þegar hún heyrir í hjómsveitinni Offspring þá langar hana til að "blanda sér í glas". -Helst landa.

Það heyrir til undantekninga að fullorði fólk "blandi sér í glas", fullorðing drekka bjór ellegar rauðvín. Sjaldnar Vodka í kók eða Southern Comfort í Sevenup. Ég drakk reyndar einu sinni heila Southern Comfort flösku og varð svo ruglaður og vitlaus að frjóasti gerningalistamaður gæti ekki toppað þvæluna sem ég framkvæmdi þetta hörmulega kvöld. Það eina sem ég man var að eldri maður var að lemja mig með regnhlíf fyrir utan Casablanca.

Ég held að ég hafi verið 9 vikur að jafna mig á timburmönnunum.

Læknaklám 4. kapítuli Eftir Steinunni Ólínu Þorsteinsdóttur

Járngerður Brynja mataði aldraða embættismanninn af stakri natni. Það þurfti bæði fagmennsku og lagni til að koma vellingnum ofaní aldraða embættismanninn því hann var á mörkum svefns og vöku sökum þeirra feiknarlegu lyfjaskammta sem æddu um æðar hans. Vellinginn hafði Járngerður lagað sjálf eftir uppskrift úr dönsku sjúkraliðablaði.
Aldraði embættismaðurinn var ennþá gríðarlega máttfarinn og hugsaði Járngerður Brynja með sér að hún þyrfti sennilega að veita manninum rúmbað að máltíð lokinni. Það væri óðs manns æði að ætla að hann gæti gengið óstuddur inn á baðherbergið svona stuttu eftir aðgerð. Hvað ef honum myndi skrika fótur eða villast um afkima spítalans. Á það var hreinlega ekki hættandi, því Járngerður vissi sem var að þjóðaröryggi væri í húfi.
Járngerður Brynja vildi líka fá að annast hann ein. Að baða aldraða embættismanninn var nokkuð sem hún vildi ekki fyrir nokkurn mun deila með starfsystrum sínum. Hana langaði í eitt augnablik til að klæða gamla manninn úr baðmullarfötunum og umvefja hann örmum eins og barn. Hún vissi sem var að þetta gæti hún ekki látið eftir sér því það samræmdist ekki siðareglum starfsmanna í heilbrigðisgeiranum. Hún yrði þrátt fyrir fýsnir sínar að sýna fyllstu fagmennsku í allri umgengni við aldraða embættismanninn.
Allt í einu veitti hún því athygli að annar fótur aldraða embættismannsins stóð undan sænginni. Fölur nær hárlaus grannur leggur og hvítur sokkur merktur spítalanum. Ekki ólíkt biðukollu á haustdegi lífs síns. Járngerður fylltist losta við þessa sýn og hjartslátturinn varð örari. Hún lagði frá sér vellinginn á náttborðið og hneppti varlega frá efstu tölunni á níðþröngum sloppnum sem hún klæddist.Járngerður veitti því athygli að það færðist roði í kinnar aldraða embættismannsins og henni snögghitnaði allri. Aldraði embættismaðurinn virtist vilja segja henni eitthvað því hann reyndi í sífellu að mynda orð með bláleitum vörunum.Járngerður gat ekki vel greint hvað hann vildi henni þó hún væri afbragðsgóð í varalestri en sætti lagi og spurði hann hvort honum væri það nokkuð á móti skapi að hún baðaði hann í einrúmi. Aldraði embættismaðurinn muldraði fáein orð til samþykktar og virtist frekar hlakka til baðsins.

Járngerður fylltist eftirvæntingu við tilhugsunina. Að fá að strjúka aldraða embættismanninum með ylvolgum þvottapoka hátt og lágt. Hún þeyttist fram á gang og hljóp við fót inn á línið. Hún blístraði lagstúf úr ítalskri gamanóperu sem hún hafði séð sem barn og hló með sjálfri sér.Þegar inn á lín var komið tók hún til tvö drifhvít þvottastykki til ofanþvotta og fjóra fölgræna svampa til neðanþvotta. Svo mikill var gassagangurinn í Járngerði að minnstu mátti muna að hún fengi yfir sig bala með sterkri klórblöndu sem einhver hafði skilið eftir í efstu hillu.

Járngerður staðnæmdist við latexhanskaboxið og ákvað að láta þá eiga sig í þetta sinn. Hún vildi veita aldraða embættismanninum persónulega þjónustu ef þetta bað yrði hans síðasta.

Mig vantar upplýsingar.

Mig vantar mikilvægar upplýsingar um óskyld mál. Getur ekki einhver lesandi hjálpað mér í neyð minni.

1. Var Jóhanna Guðrún í Rokklingunum.
2. Getur einhver sent mér grein Agnesar Bragadóttur um Kögunarmálið.
3. Getur sá hinn sami kannski sent mér teikningar af Alþingishúsinu? Þær má sækja í hja Borgarskipulagi Reykjavíkur Borgartúni 12 - 15. Best væri að taka ljósmyndir af teikningunum og senda mér í tölvupósti. -Ég hef afhjúpað samsæri af óþekktri stærðargráðu.
4. Er til sokkaverksmiðja á Íslandi?

Það væri óskaplega gott að fá þessar upplýsingar.

Hroki trúleysingjans.

Gyðingur, Múhameðstrúarmaður, kristinn maður og trúleysingi, stóðu frammi fyrir óskiljanlegri spurningu.

Gyðingurinn klóraði sér í hausnum og svaraði spurningunni með því að tala um lyftiduft og gagnsemi þess við bakstur á áveðinni tegund rjómabolla. Rómur hans fór stöðugt hækkandi uns hann var farinn að æpa hástöfum. Á meðan ópunum stóð læddist yfir andlit hans gleðisvipur með óskaplegu brosi. Hann tæmdi að lokum lungun af öllu lofti og gaf frá sér einhverskonar hæsis hriglu og hné í gólfið.

Múhameðstrúarmaðurinn svaraði spurningunni með því að minnast lítillega á þéttingu regnvatns við sérstakar aðstæður í Armensku ölpunum. Siðustu setinguna í svari sínu fór hann svo með á áfturábak og tók upp gamla Sinclair Spectrum tölvu og kastaði henni af gríðarlegu afli í gólfið.

Sá kristni svaraði spurningunni með því að flauta lítið lag og smyrja sér hveitibrauð með rækjuosti auk þess að snúa sér í hálfhring og dansa einskonar kvikkstepp. Þá tók hann sjálfan sig úr axlarlið og byrjaði að slefa með tryllingslegu augnakasti.

Trúleysinginn sagðis ekki hafa hugmynd um svarið við spurningunni en notaði tækifærið og sagði að svör trúmannanna væru út í hött og fáránleg.


Við svar trúleysingjans fyrrtust trúmennirnir og sögðu hann vera hrokafullann. Sögðu hann ekki vera með opin hug en þess í stað kaldhamraðann gikk.

Besta Eurovisionlagið

Framlag Tyrkja 2006. -Ekki spurning. Maggi Legó ætti að tékka á þessu. Redda laginu á tyrknesku. Klámmynda-gítar-riffið er alveg að gera sig.

Læknaklám. 3 kafli

Á vakt-inni
3. kapítuli
Guðbrandur lokaði sig inni á skrifstofunni og hallaði sér upp að jukkunni sem hafði fylgt honum allar götur síðan hann bjó á stúdentagarði í Uppsölum. Það var einhver náttúru kraftur í þessari stæðilegu hitabeltisplöntu sem gaf honum þrek til að takast á við þær margslungnu raunir sem fylgdu vandasömu starfinu. Hann var jú daglega með lífið sjálft í höndunum.Stundum gat hann staðið tímunum saman og haldið utan um gildan bolinn. Hlaðið batteríin eins og hann orðaði það. Eftir erfiðar aðgerðir gat starfsfólkið gengið að því vísu hvar Guðbrand var að finna. Vinnufélagar hans báru virðingu fyrir þessu háttalagi hans þó einstaka sinnum mætti heyra háðulegar glósur falla og þá einna helst frá starfsfólki af erlendum uppruna. Guðbrandur lét það ekki á sig fá og skaut fólki iðulega skelk í bringu með því að svara því í gamansömum tón á móðurmáli þess. Guðbrandur var mikill málamaður og varla það tungumál til á jarðarkringlunni sem hann talaði ekki lýtalaust. Hann var jafn vígur á latnesku sem líbönsku.Atvikið með Svanhvíti vék ekki úr huga Guðbrands. Ekki var um að villast því sjúkdómseinkennin voru augljós. Svanhvít þjáðist af Erotómaníu. Þessari sjaldgæfu ýmindunarveiki sem lýsir sér á þann hátt að undirmanneskja telur sér trú um að yfirmaður elski hana stjórnlaust jafnvel þó það sé algerlega tilhæfulaust.Guðbrandur rifjaði upp afar erfitt tilfelli. Strætóbílstýruna Sigurlínu Þrastardóttur sem um árabil hélt því fram að yfirmaður Strætisvagna Reykjavíkur elskaði sig.Það var ill gerlegt að gleyma sturluðu augnaráðinu eða því hvernig hún néri sífellt skiptimiða milli handa sinna. Guðbrandur var í þungum þönkum þegar síminn hringdi.Hann þekkti strax rödd Járngerðar Brynju sjúkraliða. Aldrei fyrr hafði hann kynnst jafn dimmrödduðum kvenmanni. Rödd hennar var glettilega lík röddu bæjarstjóra í nærliggjandi byggðarlagi. Járngerður Brynja nýtti sér til hins ýtrasta þessa óvanalegu guðsgjöf og tróð hún jafnan upp í starfsmannahófum sem eftirherma. Erindi Járngerðar Brynju var fyrirspurn um það hvort aldraði embættismaðurinn mætti nú fara að fá fasta fæðu því honum væri farið að leiðast sykurvatnið.Guðbrandur fullvissaði Járngerði Brynju um það að viðkvæm líffæri aldraða embættismannsins ættu nú að þola þunnar súpur og grauta. Hann bað hana jafnframt að huga að verkakonunni ungu sem þurfti að hafast við á grúfu vegna aðgerðar fyrr um daginn.Guðbrandi líkaði vel við Járngerði Brynju. Hún var fyrirtaks sjúkraliði og ekki skemmdi fyrir að hún bjó yfir töluverðum kyntöfrum. Þóttafullur baksvipurinn og baritónröddin gerðu það að verkum að fáir karlmenn gátu staðist hana.Að samtalinu loknu gerði Guðbrandur sig líklegan til að halda heim á leið. Hann átti nú aðeins eftir að afhenda kvöldvaktinni lífsnauðsynlegar upplýsingar til að tryggja áframhaldandi bata sjúklinga sinna.Hann var rétt búinn að loka á eftir sér þegar hann heyrði nafn sitt kallað. Í fyrstu var hann á báðum áttum hvort hann ætti að svara því gangurinn virtist mannlaus fyrir utan fjórar helsjúkar manneskjur sem sváfu í rúmum sínum. Guðbrandur gekk að einu rúminu og brá heldur betur í brún því þar lá Guttormur svæfingarlæknir fullklæddur undir drifhvítu líninu og svaf svefni hinna réttlátu. Guttormur var fallegur maður það gat jafnvel Guðbrandur viðurkennt. Hann fann þó til með Guttormi því það var á allra vitorði að hann átti í erfiðleikum í einkalífinu. Gat verið að Guttormur hefði svæft sig til að geta um stund gleymt hjónabandsörðugleikum sínum?

Ali Ismaeel Abbas

Ég var spurður að því í gær hvort ég væri með Framsóknarflokkinn á heilanum. Tilefnið var bloggfærsla þar sem ég benti á að Framsóknarflokkurinn telur sig eiga rétt á einhverju herbergi í Alþingishúsinu umfram aðra flokka.

Ég velti vöngum yfir þessari athugasemd í nokkurn tíma og komst að því að ég er með Framsóknarflokkinn á heilanum. Ástæðurnar hefði ég geta dregið saman í heila bók því af nógu er að taka hvað varðar spillingu, kjördæmapot og einkavinavæðingu þessa stjórnmálaflokks en það var ljósmynd sem er þess valdandi að ég er með Framsóknarflokkinn á heilanum.

Myndin af Ali Ismaeel Abbas.

Þegar Halldór Ásgrímsson var utanríkisráðherra í ríkisstjórn Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks þá lýstu þeir kumpánar, Halldór og Davíð yfir stuðningi við stríðsrekstur Bandaríkjamanna í Írak. Stuðningur sem var allt í senn ólöglegur, huglaus og gegn vilja stórs meirihluta þjóðarinnar. Stuðningurinn var grundvallaður á því að með honum væir kannski möguleiki til að fá Bandaríkjamenn til þess að hætta við að fara frá Keflavík. Þessi ólöglegi stuðiningur Íslands við stríðið í Írak er samkvæmt nýlegri könnun sem forsætisráðuneytið lét gera sá atburður sem í huga Íslendinga framakallar mesta skömm fyrir þjóðerni okkar. En nóg um það.

Þegar svo sprengjurnar byrjuðuð að falla og flugskeytin skutust inn um eldhúsgluggana í Bagdad birtust myndir af uppskerunni. Myndir af ávöxtum "frelsisins". Þar á meðal var myndin af Ali. Mynd sem greypt er í huga mér og verður það þar til ég dey. Mynd sem öskrar á mig og dregur mig sem Íslending til ábyrgðar. Þetta var jú gert í nafni "hinna staðföstu". Okkar Íslendinga. Takk Halldór Ásgrímsson. -Takk Framsóknarflokkur.

Þessi hræðilega mynd fór eins og eldur í sinu um heimsbyggðina og vakti hvarvetna upp reiðibylgju og hneykslan. Eitthvað virðist þessi mynd hafa hreyft við "klettinum" Halldóri Ásgrímssyni því fréttir bárust af því í fjölmiðlum á Íslandi að hann væri að kanna hvort ekki væri hægt að íslenska ríkið keypti handa honum Ali nýjar hendur. Fjölmiðlar tóku ekki eftir þeim hræðilega tvískinnungi sem fólust í þessari tillögu, að drepa fjölskyldu 12 ára drengs og limlesta hann fyrir lífstíð en reyna svo að sópa yfir syndirnar með því að kaupa handa honum gerfihendur frá Össuri (og fá fína landkynningu fyrir vikið). Ég var pistlahöfundur á DV á þessum tíma og skrifaði grein um Ali. Grein sem vakti ekki upp nein viðbrögð. Ég hefði átt að gera eitthvað meira.

Ég sé mikið eftir því.

Það var í eldhúsinu hjá mömmu sem sagan um Ali umhverfði mig einhvernvegin. Ég stóð við eldhúsborðið, hélt á kafffibolla og við mamma ræddum þessa mynd. Rómur okkar hækkaði eftir því sem reiðin jókst uns mamma leit í gaupnir sér og byrjaði að gráta. Hún stóð síðan skjálfandi upp og tók utan um mig, faðmaði mig og sagði brostinni röddu; "heimurinn er svo ljótur -Svo ljótur".

Hún helt utan um mig og ég utan um hana með kaffibollann í annari hendi. það hefði verið svolítið skrýtið að leggja frá mér bollann við þessar aðstæður. Ég grét líka en ekki með tárum. Það komu högl í stað tára.

Ali Ismaeel Abbas er sem sagt aðal ástæðan fyrir því að ég er með Framsóknarflokkinn á heilanum. Ástæðan er hugleysi, heimska og smekkleysi Halldórs Ásgrímssonar og sú ógeðslega hugmynd að kaupa handa honum nýjar hendur eftir að hafa stutt stríð sem myrti foreldra hans, systkin og skildi hann eftir limlestan fyrir lífstíð.

Já svei mér þá. Ég er með Framsóknarflokkinn á heilanum og get ekki annað.

Læknaklám. Á vakt-inni. 2. kapítuli

2. kapítuli

Svanhvít skurðhjúkrunarkona gekk hröðum skrefum eftir ganginum og vatt sér inn í lín herbergið. Skurðaðgerðin hafði heppnast vel og aldraði embættismaðurinn var nú á batavegi. Hann sat nú í rúmi sínu og sötraði sykurvatn í gegnum plaströr.Svanhvít var hinsvegar sárþjáð. Hún gat ekki hætt að hugsa um Guðbrand hvernig sem hún reyndi.Hún var nú gersamlega á valdi þessa færa skurðlæknis sem daglega bjargaði mannslífum jafn auðveldlega og að drekka vatn.Svanhvít lokaði á eftir sér og á augabragði afklæddist hún og lagðist nakin á grænyrjóttan linoleumdúkinn. Gæsahúðin hríslaðist um líkama hennar og hún velti sér nokkra hringi á ísköldu gólfinu. Loksins gat hún hugsað skýrt. Átti hún að segja upp? Hversu lengi myndi hún halda út þessa návist við Guðbrand?Klossasmellir starfsystra hennar sem þrömmuðu framhjá línherberginu glumdu í eyrum hennar og töfðu úrvinnslu hugsana hennar. Í aðra röndina skammaðist hún sín fyrir óþreyjufullar langanir sínar í garð Guðbrandar. Hún skammaðist sín óttalega og eitthvað sagði henni að hún þyrfti að bægja þessum löngunum frá sér með valdi. Línherbergið var hillulagt í hólf og gólf. Drifhvítur spítalafatnaðurinn lá samanbrotinn og beið þess að umfaðma nýinnskrifaða fársjúka einstaklinga sem þurftu á skjóli að halda í veikindum sínum.Í efstu hillu ofan við sokkastaflana rak hún augun í snæriskefli sem bókstaflega hrópaði til hennar. Þarna var lausnin komin.Hún teygði sig eftir keflinu og byrjaði að vinda ofan af því. Hún bjó til lykkju á enda snærisins og brá henni utan um hillufót. Hún greip í flýti sokkapar og tróð því upp í munninn á sér.Að því búnu vafði hún snærinu listilega um líkama sinn og hillufæturnar og að síðustu reyrði hún sig þar til hún gat sig hvergi hreyft. Hún líktist helst Gúllíver í Putalandi þar sem hún lá stöguð niður á köldu gólfinu. Órarnir helltust yfir hana og hún sá fyrir sér her dvergvaxinna karlmanna sem kepptust við að losa hana úr prísundinni. þessar hugsanir voru svo magnþrungnar að Svanhvít missti meðvitund eitt augnablik.Skyndilega var hurðinni hrundið upp og inn gekk Guðbrandur í allri sinni dýrð.Á þeirri stundu hrundi veröld Svanhvítar. Hvernig átti hún að útskýra það sem fyrir augu Guðbrandar bar?Hún leitaði í orðabók síns aðþrengda huga en allt kom fyrir ekki. Það var eins og tungumálið hefði verið hrifsað frá henni. Hún lá bara eins og flóttamaður í varnarleysi sínu landlaus og mállaus. Ekki bætti úr skák að sokkaparið fyllti enn munn hennar.Guðbrandur af sinni alkunnu fagmennsku lét ekki á sér sjá að sér væri brugðið þrátt fyrir að þetta væru vissulega óvenjulegar kringumstæður. Svanhvít hafði réttri stundu áður staðið við hlið hans þar sem hann fjarlægði lófastóran fæðingarblett af baki ungrar verkakonu. Guðbrandur læddi hendi í brjóstvasa sinn og tók upp gyllta öskju. Askjan var gjöf frá starfsfélögum hans. Í henni geymdi hann eftirlætis skurðhnífinn sinn. Þessi fínlegi hnífur veitti honum ótrúlegt sjálfsöryggi því með hárbeittu fínlegu blaðinu hafði hann endurtekið fjarlægt mein og meinvörp úr helsjúkum líkömum og fyrir vikið gefið fólki annað tækifæri til heilbrigðs lífs.Þegjandi og hljóðalaust skar hann Svanhvíti lausa. Hann varaðist að mæta augnaráði hennar. Þjáðist þessi elskulega samstarfskona virkilega svona hans vegna? Guðbrandur vissi vel hvað hér var á ferðinni. Hann þekkti sjúkdómseinkennin allt of vel.Svanhvít var því miður ekki fyrsta konan sem hafði sturlast af hans völdum.

-o-o-o-o-o-

Næstu kaflar munu birtast á Eimreiðinni unz sagan er öll. Ljóst er að Steinunn Ólína er ekki bara fremsti leikari þjóðarinnar heldur nartar hún í hælana á helstu rithöfundum þjóðarinnar.

Framsóknarherbergið.

Farsinn í kringum "Framsóknarherbergið" varpar ljósi inn í það öngstræti sem íslensk stjórnmál hafa verið föst í frá lýðveldisstofnun. Stjórnmálalflokkarnir líta á sig sem félagasamtök sem eru steinsteyptar inn í Alþingishúsið.

Ég held að það væri fróðlegt að fá sjá hvað flokkarnir fá úthlutað mörgum fermetrum hver fyrir sig. Það kæmi mér ekki á óvart að úthlutaður fermetrafjöldi í Alþingishúsinu sé í beinu samhengi við fjölda pólitískra bitlinga sem flokkarnir hafa úthlutað sjálfum sér. -Spennandi verkefni fyrir sniðugan blaðamann.

En vonandi eru nýjir tímar við dagsbrún. Ég hef það einhvernvegin á tilfinningunni að Jóhanna sé sú sem stöðvar þetta rugl. Ef að núverandi ríkisstjórn lyftir sér örlítið upp fyrir klíku-pot fortíðarinnar og ástundar venjulega stjórnsýslu, þá gæti þessi stjórn skipt sköpum fyrir framtíð Íslands. Gert landið byggilegt á ný eftir hamfarir Sjálfstæðis- og Framsóknarflokks s.l 18 ár.

Ekki hættir

Það er með ólíkindum hve spillingin virðist vera inngróinn inn í íslenska fjármálaheiminn. Skilanefndirnar sem skipaðar voru af fulltrúum almennings, til þess að gæta hagsmuna almennings eru á kafi í spillingu og vafasömum vinnubrögðum. Var búið að ákveða að Framsóknarflokkurinn ætti að "eignast" Byr? Hvenær var það þá gert og hver ákvað það?

Það er eins og glæpónar hafi yfirtekið yfirráðasvæði annara glæpóna. Að tómarúm hafi myndast við fall bankanna sem glæpónar séu búnir að ráðstafa.

Þetta mál er með ólíkindum og þarf að skýra fyrir almenningi eins og skot. Enn og aftur virðast réttu mennirnir fá undarlega góða fyrirgreiðslu í bönkunum.

Spurning vaknar um hvort að viðreisn bankakerfisins sé mögulegt án aðkomu svindlandi plottara. Er virkileg ekki til heiðarlegt fólk í þetta verkefni? Fólk sem vinnur fyrir umbjóðendur sínar en ekki fyrir e-r vafasöm hagsmunaöfl.

Trúmaðurinn Albert Einstein.

fjörugar umræður eiga sér stað á Örvita Matthíasar Ásgeirssonar. Þar bendir Matthías á rangindi í fullyrðingu séra Þórhalls Heimissonar um að Albert Einstein hafi verið "mikill trúmaður¨. Ég hvet lesendur að kíkja á þessa færslu Matthíasar.

Þess ber að geta að trúaðir hafa alltaf reynt sitt besta við að spyrða trú eða trúarsannfæringu við fræga vísindamenn þannig að Þórhallur Heimisson er í raun að höggva í þekkta knérun. Þekkt er lygasagan um að Charles Darwin hafi snúist til trúar á dauðastundinni. Meir að segja var sagt að Carl Sagan hafi gert hið sama þrátt fyrir að eiginkona hans hafi haft frumkvæði á því að segja að ekkert slíkt hafi átt sér stað, enda var hún með manni sínum á dauðastundinni. Þau vissu vel að trúmenn svífast einskis þegar kemur að því að bera upp á fræga vísindamenn lífsskoðanir.

Fullyrðing Þórhalls Heimissonar ber vott um óskaplegan hroka og virðingarleysi. Þetta er álíka og hópur vantrúaðra myndu spyrða trúleysi við þekkta trúmenn á þeirrra dauðastundu. Hvað fyndist fólki um að vantrúaðir myndu koma þeirri sögu á kreik að hinn þekkti og virti trúmaður, Sigurbjörn Einarsson hafi afneitað guðinum sínum á dauðastundinni? Með svona orðum er verið að höggva að grunnsannfæringu einstaklingsins. Svona lagað er einfaldlega ljótt og svona lagað gera menn ekki. Sérstaklega þeir sem líta á sjálfa sig og þá heimsspeki sem þeir standa fyrir sem einhverksonar siðferðilega leiðarsteina fyrir lífsins göngu.

Hvað Einstein varðar þá er trúarsannfæring hans afar skýr. Hann sagði í frægu bréfi til vinar síns:

Auðvitað er það lygi sem þið lásuð um trúarsannfæringu mína. Lygi sem kerfisbundið er endurtekin. Ég trúi ekki á persónulegan guð og ég hef alltaf verið afar skýr hvað þetta varðar. Ef það er eitthvað sem kalla má "trúarlegt" í mér, er það lausbeisluð aðdáun á skipulagi veraldarinnar svo langt sem vísindin ná að útskýra það.

It was, of course, a lie what you read about my religious convictions, a lie which is being systematically repeated. I do not believe in a personal God and I have never denied this but have expressed it clearly. If something is in me which can be called relegious then it is the unbounded admiration for the structure of the world so far as our sciense can reveal it.

Læknaklám. Saga eftir Steinunni Ólínu Þorsteinsdóttur

1. Kapítuli

Guðbrandur læknir þvoði sér vandlega um hendurnar með mildri sótthreinsandi sápu og leyfði sér að kasta mæðinni. Átta hjartaþræðingar voru að baki og þó var klukkan rétt að ganga ellefu.Hann fann þó ekki beinlínis fyrir þreytu heldur fremur fyrir ólýsanlegri vellíðan. Hann var frábær læknir. Það vissi hann.Aðdáun skein úr andlitum allra þessara fársjúku kvenna og manna sem hann stundaði af þeirri nærgætni sem fólk að öllu jöfnu sýnir aðeins sínum nánustu.Réttu mér hnífinn sagði Guðbrandur læknir við Svanhvíti skurðhjúkrunarkonu og skotraði augunum í átt að glugganum. Það var óvenju heitt í veðri og að auki hafði um nokkurt skeið verið hálfgert ólag á loftræstikerfi spítalans. Því var óvenju mollulegt á skurðstofunni þó allir gluggar væru opnir.Græni skurðsloppurinn loddi þétt upp að líkamanum og það leyndi sér ekki að Gubbi eins og hann var gjarnan kallaður var einstaklega vel á sig kominn í vöðvafræðilegum skilningi.Svanhvít skurðhjúkrunnarkona rétti hnífinn yfir sjúklinginn sem var aldraður embættismaður og lá sofandi kviknakinn á skurðborðinu. Guðbrandur hafði aldrei áður veitt því eftirtekt hversu smáhent Svanhvít var. Latexhanskarnir hreinlega gleyptu þessar fínlegu fingur og kjúkur. Þær eru hreint listaverk þessar hendur hugsaði Guðbrandur með sér um leið og hann tók við hnífnum úr hendi hennar. Á þeirri stundu hvarflaði að honum að gaman væri að svæfa Svandísi og gera að henni.Hann hló með sjáfum sér að þessari hugsun og sagði með mjúkri röddu: ,,Þakka þér fyrir Svan... " ,,Hvít" sagði Svanhvít og brosti álkulega. Hjartað ólmaðist í brjósti hennar og hún fann hvernig hún roðnaði upp fyrir haus og niðrá torg eins og mamma hennar var vön að taka til orða. Hún var enn með sontuna í annari hendinni og í einhverju fáti beit hún viðvaningslega í hana. Munnvatnsframleiðsla Svanhvítar var fram úr hófi og þurfti hún því að súpa hveljur til að halda sönsum.Hún varð að berja niður þennan óslökkvandi losta sem hún bar til Guðbrandar og því einbeitti hún sér að því að hugsa um einfættu konuna sem hún hafði séð á gangi kvöldinu áður. Lostinn vék fljótt fyrir meðaumkun í garð þeirrar einfættu og gat Svanhvít nú aftur einbeitt sér að embættismanninum.

Græni grauturinn.

Fjölskylda í fjölbýlishúsi við Logafold settist niður við matarborðið. það var þröngt í búi og hafragrautur hafði verið á boðstólnum í u.þ.b ár. Húsmóðirin hafði þann sið til þess að poppa upp stemninguna að láta mismunandi matarliti í grautinn svo að fjölskyldan gengi ekki af göflunum. Þetta tiltekna kvöld var hafragrauturinn grænn.

Þegar fjölskyldufólkið beið eftir að grauturinn kólnaði spurði unglingurinn á heimilinu hvort það væri ekki ráð að fara að dæmi hinna íbúanna í húsinu og prufa nýja pitsu-staðinn sem var á næstu grösum. Nei svaraði fjölskyldufaðirinn strax og uppskar augnagotur heimilismanna. -Pitsurnar þar eru eitraðar sagði hann síðan og horfði fast í augu konu sinnar. -Ketið ofan á pitsurnar er með hormónum og tómatsósan er með litarefnum og rotvarnarbragði.

-En þú hefur ekki smakkað þær sagði yngsta barnið með galopin augu þess sem skilur ekki fullorðna fólkið.

-Ingvar og Gylfi á móti fá sér oft svona pitsur og þeim finnst þær góðar, sagði unglingurinn. og bætti við. - Eigum við að minnsta kosti ekki að sjá matseðilinn? -Hann er á netinu, bættti hann svo við lágum rómi og leit í gaupnir sér.

-Nei svarði fjölskyldufaðirinn ákveðið. -Kemur ekki til mála.

Húsmóðirinn sem var orðin hundleið á grautnum mislita, tók þá til máls. -Það skaðar nú ekki að skoða matseðilinn. Það er víst boðið upp á pitsu með malakoffi. Ég hef aldrei smakkað þannig pitsu.

-Nei og aftur nei svaraði húsbóndinn ákveðið. Þeir svindla á manni, selja manni óþverra með hormónum og gefa alltaf vitlaust til baka. -En aldrei of mikið sjáðu nú til. Ég tek þetta ekki í mál og við skoðum engann helvítis matseðil hjá þessum svindlurum. Vissir þú að þeir hnoða pitsudeigið með fótunum? Alveg eins og í Alþýðubrauðgerðinni í gamladaga. Ekki vil ég sjá fótsveppi á pitsunni minni. Viljið þið það? -Haaaa?

Húsmóðirinn setti hendur með síðum í uppgjöf þess sem þarf að tjónka við erfiðan eintakling og dæsti. "Ég ætla að skoða þennan matseðil. Finnur? Er prentarinn ekki í lagi? Ég prenta út nokkur eintök.

-Nei svaraði húsbóndinn. Kemur ekki til mála.

-En ef við kjósum um hvort við eigum að prenta út matseðinn sagði unglingurinn sem var orðinn pirraður.

-Nei við kjósum ekkert um hvort við ætlum að sjá þennan matseðil. Það kemur ekki til mála. Við étum þennan graut eins og við höfum alltaf gert, sagði húsbóndinn hvass í rómi.

-En pabbi, hvað skaðar það að kjósa um hvort við prentum út matseðilinn, sagði unglingurinn vonlítill um að pabbinn skipti um skoðun.

Það verður ekkert kosið um neitt á þessu heimili. Ef þið ætlið að kjósa um hvort matseðillinn verður prentaður út þá tek ég netið úr sambandi og fjarlægi prentarahylkin úr prentaranum. Sættið ykkur bara við grautinn. Það er ekki eins og hann sé óætur. Við höfum a.m.k étið þennan graut hingað til og ekki orði meint af. Þetta kemur barasta ekki til mála. Hættið þið þessu tuði og fáið ykkur þennan fína græna graut sem mamma ykkar hefur staðið sveitt yfir að elda. -Svona! -Grauturinn er að verða kaldur.

Svíar halda með Íslandi.

Það var bara fyndið að fylgjast með sænsku kynnunum á Eurovision. Þeir mærðu Yohönnu út í eitt og augjóst var á raddblænum að þeir dáðust af henni meira en góðu hófi gegndi. Enda var Yohanna helvíti flott þarna í Moskvu. Svíar vita allt um efnahagsástandið á Íslandi og vita um allt ruglið sem vart í gangi. Þekkja til Davíðshrunsins og búsáhaldabyltingarinnar.

Verst þykir þeim þó að kvikmyndin "Opinberun Hannesar" hafi verið sýnd á gamlárskvöld 2003. En það rugl toppaði sjálfbelginghátt Davíðs Oddsonar með þvílíkum bravúr að Kim Il Sung hefði ekki gert betur. -En nóg um það.

Ég var impóneraður af show-inu á meðan það var verið að "telja stigin". Þar kom fram karlakór Rauða/rússneska hersins með allskonar slagara. Mest þótti mér gaman að sjá vinkonur mínar úr t.A.T.u, þær Lenu og Yuliu. Ég er aðdáandi þessarar grúppu og á allar plöturnar. Mæli sterklega með Ljudi Invalidi plötunni.

Þetta show var bara gamaldags rembingur í bland við mont og þjóðernishyggju. Alltof langt síðan maður hefur séð svona lagað. þegar ég var að alast upp var heimurinn allur svona. Allir að monta sig en núna er það bannað. Gott hjá Rússum að gefa skít í pm ruglið.

Mikið flón

Augjóst er að hér fer um völl mikið flón. Illugi Jökulsson tæklar þetta vel.

Ásmundur Einar Daðason er erkidæmi um þingmenn sem við þurfum ekki. Bendi á þessa færslu máli mínu til stuðnings.

Leiðari DV er skyldulesning.

Frábær leiðari í DV. Jón Trausti sannar enn og aftur að hann er einn skarpasti hnífurinn í skúffu íslenskra fjölmiðlamannna. Ég hvet alla til að lesa þennan frábæra leiðara.

Íslendingar verða seint vændir um að eiga öflugt stjórnmálalíf, eins og sjá má af skilgetnu afkvæmi þess, hörmulegri stöðu almennings í dag. Það er hins vegar eðlilegt að þjóð sem telur ekki fleiri en meðalborg í Evrópu hafi ekki úr að spila mikið meiri mannauði á Alþingi sínu en borgarstjórn í Valladolid á Spáni, þar sem íbúafjöldinn er svipaður og á Íslandi. Að halda öðru fram væri líklega hroki og þjóðernishyggja.

Byltingin í janúar fólst í því að hluti almennings beitti handafli til að brjóta upp einkaklúbb vanhæfra stjórnmálamanna. Fólkið vildi koma á fót raunverulegu lýðræði í stað ráðherraræðisins sem valdi hagsmuni flokka fram yfir hagsmuni almennings.

Fyrirferðarmesta gagnrýni formanna Framsóknarflokks og Sjálfstæðisflokks gegn nýju ríkisstjórninni einkenndist af gamalgróinni andstöðu þessara flokka gegn þingræðinu og lýðræðinu, þeirri hinni sömu og skapaði pólitískar aðstæður fyrir mestu kollsteypu almennings á síðari árum. Formennirnir gagnrýndu sérstaklega að nýja ríkisstjórnin skyldi ætla að láta þingið ráða um aðildarviðræður um Evrópusambandið.

„Það virðist taktík þessarar ríkisstjórnar að treysta á stjórnarandstöðuna,“ kvartaði Bjarni Benediktsson í Morgunblaðinu. Sigmundur Davíð Gunnlaugsson tók í sama streng: „Þetta hlýtur að vera einsdæmi.“

Þeir hneykslast á því að ný ríkisstjórn virki þingræðið eftir áratugalanga lömun þess af völdum þeirra eigin flokka. Masókísk fylgispekt stjórnarandstöðunnar við ráðherraræðið hlýtur að vera vonbrigði fyrir lýðræðissinna.

Steingrímur J. Sigfússon er jafnvel úthrópaður fyrir tvískinnung þegar hann lætur þingið ráða, frekar en sig sjálfan. Gagnrýnendum hans finnst það ámælisverður löstur að virða stjórnarskrárbundinn rétt lýðræðislega kjörinna fulltrúa til að skera úr um málin á grundvelli sannfæringar sinnar. Út frá hagsmunum almennings ætti hins vegar að gagnrýna hann ef hann gerði hið gagnstæða.

Fyrstu skref stjórnarandstöðunnar benda til þess að hún hafi ekki lært að ganga í takt við tímann. Hún hefur ekki brugðist hugmyndafræðilega við uppgjöri þjóðarinnar við starfshætti stjórnmálamanna og ekki séð til botns í naflaskoðun sinni.

Þingræðisleg tilvistarkreppa stjórnarandstöðunnar beinir aftur athyglinni að gjaldþroti og gengisfellingu íslenskra stjórnmála. Heppilegt viðbragð við mannauðskreppu í yfirstjórn lítillar þjóðar er að virkja sem flesta í ákvörðunartökum og það tekst ekki í fyrirsjáanlegri nöldurkeppni tveggja liða. Endurreisn stjórnmálanna verður að vera á grundvelli þjóðarinnar, en ekki hinna fáu. Lýðræðið er ekki hús við Austurvöll. Því ber að fagna þegar ríkisstjórnin stígur eitt skref á leiðinni til þess að standa við gefin loforð um lýðræðisumbætur.

Eldfljótur að hugsa.

Eurovision

Svíar senda að þessu sinni þokkagyðjuna Malenu með lag sem er pínulítið á skjön við hefðbundið europoppið sem sem þeir eru sérfræðingar í. Lagið er einhverskonar bræðingur úr dramatísku poppi og með óperuívafi enda er Malena hvorki meira né minna óperusöngkona og hefur hörku rödd.

Sænskir fjölmiðlar vita eiginlega ekkert hvernig lagið mun standa sig. Annað hvort svífur lagið í fögrum boga inn í útslitakeppnina eða það verður hörð magalending. Sænskir veðbankar eru ekki eins bjartsýnir og spá því að það séu 4 á móti 1 að lagið komist áfram. Framlag Finna er hinsvegar talið öruggt áfram.

Hérna er framlag Svía í Eurovison 09



Ég hvet alla Íslendinga að kjósa/rösta Svía enda eru þeir frábærir og vinir okkar. Þeir fylgjast vel með ástandinu á Íslandi og ég er hættur að kippa mér upp við að Ísland sé í fréttum í sænskum fjölmiðlum.

Byr í hindrunarhlaupi.

Svolítið kostuleg frétt rak á fjörur mínar. Það er þessi hérna sem fjallar um fólk sem vill reka sparisjóðin Byr. Einn þeirra sem vill reka byr er lýst svona:















Mér finnst þetta vera traustvekjandi. Sveinn er greinilega óragur við að geta afreka sinna í hindrunarhlaupi og mér þykir það vera flott. Þetta er líka óhefðbundið og í sannleika sagt þá treysti ég íþróttafólki mikið betur en jakkalökkum til að reka fyrirtæki.

-Sveinn Margeirsson fær stórt prik frá Eimreiðinni.

Ríkisstjórnin og stóra samhengið.

Nýju ríkisstjórnarinnar býður mikið hlutverk. Ekki bara þarf hún að vinna á erfiðustu tímum í íslenskri nútímasögu, heldur þarf hún líka að vinna traust á faginu þ.e.a.s stjórnmálum.

Eftir 18 ára valdatíma Sjálfssóknarflokksins er tiltrú almennings á stjórnmálum ekkert. Traustið er farið og stjórnmálamenn í dag eru í álíka stöðu og nýjir starfsmenn á fasteignasölu sem þekkt er fyrir að svindla á kúnnunum sínum. Traust er mikilvægasta "eign" allra sem ástunda fasteignaumsýlsu og fasteignasala sem rúin er trausti er barasta ónýt. Rétt eins og í dæmi stjórnmálanna i dag. Traustið er farið og þarf að ávinnast aftur.

Prýðilegt dæmi um ofantalið er ótti fólks að það sé búið að plotta upp bitling fyrir Kolbrúnu Halldórsdóttur í embætti þjóðleikhússtjóra. Það eru allir skíthræddir að ekkert breytist og stjórnarstíll náhirðar Sjálfstæðisflokksins verði við lýði í nýju ríkisstjórninni.

Ég hef ekki sérstakar áhyggjur af þessu. Það er komin nýr vinkill og ný vídd í íslensk stjórnmál. Ef að stjórnmálamenn fara yfir strikið þá tekur ekki mikinn tíma í að blása í lúðrana og mótmæla af ókunnum krafti eins og dæmi búsáhaldabyltingarinnar sannaði. Þar var heilli ríkisstjórn bolað frá völdum.

Íslenskir borgarar sætta sig ekki við stjórnunarstíl Náhirðarinnar. Héðan í frá verður litið til prófskírteina í stað flokksskírteina í opinberum embættisveitingum. Ég held að það taki tiltölulega stuttan tíma að breyta algerlega siðum og venjum í stjórnsýslunni. Traust almennings fylgir á eftir.