Ógeðfeldur fundur.

DV greindi frá því að Finnur Ingólfsson (framsóknarbófi) og Árni Tómasson, (framsóknarbófi, skilanefndarmaður í Glitni og handbendi Ólafs Ólafssonar í Samskipum), hafi verið að laumupokast á kaffihúsi í Faxfeni og látið lítið á sér bera.

Ég varð vitni að jafnvel ógeðfeldari samkomu en þessara tveggja framsóknarbófa.

Í fyrstu vikunni í júlí sá ég Þyrlu-Manga (Magnús Kristinsson frá Vestmannaeyjum) og Þórarinn V. Þórarinnsson koma saman léttir í skrefi, blaðskellandi og í góðum gír, út úr Landsbankanum. Þeir vippuðu sér báðir í aftursæti flottasta Lexusbíls sem ég hef séð undir árvökrum augum einkabílstjóra og lífvarðar. Svo var rokið hljóðlaust af stað enda bifreiðin knúin rafmagni.


Toppiði þetta... :)

Skiptsjórinn á Glitni RE

Fréttir þess efnis að bankastjórnendur Glitnis hafi tæmt bankareikninga sína og sent til útlanda vekja sannarlega upp ýmsar spurningar. Var sem sagt almannarómur innan bankans að allt færi fjandans til? Hverjir höfðu þessar upplýsingar? Mér skilst að áhyggjufullir sparifjáreigendur hafi verið hvattir eindregið til að halda inneignum sínum óhreyfðum rétt fyrir fall bankans.

Hvernig væri nú að hafa bankastjóra sem hugsar eins og skipstjóri. Að hann fari síðastur frá borði ef að illa fer. Að farþegarnir séu allir jafn merkilegir þrátt fyrir að sumir eigi fullt af peningum og aðrir kannksi minna. Skipstjórinn á Glitni fór fystur frá borði og heigulsháttur hans fer örugglega í sögubækurnar. Þetta er svo ömurlegt að ég beinlínis varð illt við þessar fréttir. Sá sem átti að gæta fjársins og hagsmunum hluthafa, stakk af! við skulum heldur ekki gleyma að ofurlaun hans voru alltaf afsökuð með því hve mikla ábyrgð hann bæri. -Er það nú ábyrgðartilfinningin eða hitt þó heldur.

En stóra málið í þessari sögu hugleysingjanna í Glitni er þáttur Bjarna Ármannsonar. Hann mun hafa flutt stór-fé úr landi eftir allskonar hundakúnstum rétt fyrir fall bankans.

En....

Bjarni Ármansson var ekki innherji í Glitni og átti ekki að hafa neinar upplýsingar af þessu tagi. Ekki heldur Einar Sveinsson. Aðkoma þessara tveggja að innherjaupplýsingum út Glitni eru hneykslanlegar.

Vikuna fyrir hrun Glitnis höfðu grunsamlega margir starfsmenn Glitnis vitneskju um það sem koma skyldi, fólk sem átti alls ekki að hafa slíkar upplýsingar, fólk sem ekki var á innherjalista.
Það væri fróðlegt að keyra starfsmannaskrá Glitnis saman við hlutabréfafærslur og sjá hversu margir þeirra seldu þessa síðustu daga fyrir hrun. Slíkt gæti gefið ágætis mynd um meðferð innherjaupplýsinga hjá Glitni.

Froðusnakk

Mér svelgdist hressilega á þegar ég las þetta á mbl.is í gær. Kaffið sullaðist ókyngt ofan í vélindað í mér og olli þar usla og andnauð sem endaði í óskaplegu hóstakasti. Eftir að hafa þurkað tölvuna með rökum koltrefja-klút og snýtt mér nokkrum sinnum rann loks upp fyrir mér einhver óræður sannleikur. Það var sem andvarinn hvíslaði í eyra mér. -"Svarið" fauk einhvernvegin um loftið. Já vinir mínir. Fagurlega fauk það en innihélt því miður ekki niðurstöðuna sem ég vonaðist kanski eftir.

Samfylkining hefur ekkert lært. Ekki hætingshót. Ekki boffs. Þau eru byrjuð með glærushow-ið sem á að redda okkur. Ekkert "Plan B from Outer Space" heldur „20/20 - Sóknaráætlun fyrir Ísland".

Áætlun sem inniflelur í sér hluti eins og "að Ísland skipi sér í fremstu röð i verðmætasköpun velferð og sönnum lífsgæðum"....

...he he he

Nú veit ég að það er ljótt að gera gys að háleitum hugmyndum sem settar eru fram af einhverskonar einlægni en ég vil minna á að við höfum séð þetta allt áður. Einu sinni settu stjórnvöld fram glæsilegt plagg sem átti að renna stoðum undir Ísland sem fjármálamiðstöð á borð við Tortola og aðrar skattaparadísir. Svo sáum við einu sinni plagg sem hét því hljómfagra nafni "Fagra Ísland". Það plagg var ekki pappírsins virði því um leið og Samfylkingin komst í stjórn þá var allt svikið. Nokkrum vikum fyrir Hrunið kom svo kanski asnalegasta skýrslan. Í henni var kjörorðið "Kraftur-Friður-Frelsi" og skýrslan sú arna fjallaði um hvaða ímynd við Íslendingar ættum að hafa af landinu okkar. Þessi ódauðlega skýringarmynd fylgdi með:


Takið eftir þvæluni með "ytri ímynd" og "innri ímynd".. -Þetta er ódauðlegt stöff.

En aftur að "20/20" skýrslunni nýju. Það er sammerkt með svona skýrslum að heita einhverju svona "catchy" nafni og þeir mega eiga það skýrlsuhöfundar að þeim hefur tekist nokkuð vel til i þessu tilfelli. tuttugu - tuttugu. Ég sé þá fyrir mér í framtíðinni renna stoðum undir málfluting sinn með vísunum á borð við.."eins og sést í metlaðarfullri skýrslu ríkisstjórnarinnar tuttugu-tuttugu þá...." Svo kemur eitthvað blaður um innra og ytra nærsamfélag með hliðsjón af markmiðasetningu menntunar og nýsköpunar á sviðum afturkræfrar orkutækni. Ég held að skýrlsuhöfundar hafi sótt þarna í brunn brennivínsfræða því alþekkt er sjálfshjálparaðferiðin 90/90 eða 90 fundir á 90 dögum. Sú aðferð virkar reyndar furðu vel og ég hvet ríkisstjórinina til að lesa heimsspeki ellegar stjórnspekirit 90 sinnum á 90 dögum í stað þess að eyða tíma og peningum skattborgraranna í froðusnakk á borð við þessa tuttugu-skýrslu.

Stjórnmálamenn og skýrsluhöfundar segja nú ugglaust að það sé ekkert að því að stjórnmálamenn hafi einhverja sýn og riti hana á blað. Ég get alveg tekið undir það en með fyrirvörum. Þessi 20-skýrsla á nefnilega mikið meira skylt við markmiðaetningu eða þvíumlíkt en stjórnmál. Mér líst illa á að stjórnvöld ætli sér að skilgreina "sönn verðmæti".

Veltum fyrir okkur nokkrum hugtökum sem hafa verið kerfisbundið þögguð niður s.l 20 undir stjórn náhirðar Sjálfstæðisflokksins og Framsóknarflokksins. T.d orðið réttlæti.

Búum við í réttlátu samfélagi? Er réttlæti fólgið í því að útvaldir fái að nota og auðgist á náttúruauðlindum Íslands? Er réttlæti að útvaldir fái að veðsetja náttúruauðlindir þjóðarinnar?

Svaraðu þessu Dagur B. Eggertsson. Svaraðu þessu Steingrímur J. Svaraðu þessu Össur Skarphéðinsson.

Leikfangakassi Þyrlu-Manga

Ég átti leið um fagar sveitir Biskupstungna og Reykholts um helgina. Það var sannarlega ánægjulegt. Mér til undrunar þá frétti ég að Þyrlu Mangi ætti sumarbústað í nágreninu og stóðst ekki mátið við að festa dýrðina á mynd.

Sumarhúsið mun vera á milli 300 og 400 fermetrar og af glæsilegustu sort. Það fellur reyndar í skuggann af skúrnum fyrir garðháhöld og annað smálegt, því skúrinn sá er með 4 innkeyrsludyrum og á 2 hæðum. Þar mun Þyrlu-Mangi geyma fjórhjólin sín, bifreiðar og annað tildur sem nauðsynlegt er hverjum auðmanni með heilbrigðan metnað.

Til að hressa við minni lesenda þá "auðgaðist" Þyrlu Mangi á því að veðsetja kvóta útvegsfyrirtæki síns í Vestmannaeyjum upp fyrir rjáfur (upp í rassgatið á andskotanum eins og einn stýrimaður sem ég þekki orðaði það)og fór verslunar-fyllerí. Keypti m.a Toyota umboðið og setti fé í heimskulegt fjársýslufyrirtæki sem fór á hausinn á innan við ári.

En þess ber að geta að kvótinn sem Þyrlu Mangi veðsetti er eign allar þjóðarinnar, einskonar erfðagóss allra Íslendinga sem erfist mann fram að manni. -Mesta náttúruauðlind þjóðarinnar. Eignin mín og eignin þín lesandi góður.

Nú er það svo að Þyrlu Mangi úr Vestmannaeyjum er ekki eini fábjáninn sem hefur veðsett þessa þjóðareign okkar langt út fyrir mæri landsins og inn í myrkustu hvelfingar þýska banka. -Þeir skipta hundruðum.

Krati en ekki Samfylkingarmaður.

Ég er krati. Ég er samt ekki Samfylkingarmaður. Ég aðhyllist evrópukratisma. Ekki Blair-isma. Samfylkingin í núverandi mynd getur aldrei verið einhver samnefnari fyrir vinsta fólk á Íslandi. Vinstri græn eru mikið nærri þeirri hugmynd. Ef þau halda rétt á spilunum gætu þau hæglega tekið við kyndlinum sem hinn stóri og stefnumarkandi vinstri flokkur á Íslandi. Mér sýnist þau vera að gera allt rétt meðan Samfylkingaþingmenn þegja. Vandinn við Samfylkinguna er allt í senn Blair-isminn og biðraðaséníin. En biðraðaséníin eru duglaust og hæfileikalaust fólk sem þekkir ekki hugtök á borð við æruverðugleika og skyldurækni. Kunna bara að plotta sig áfram innan kerfisins og eiga það sammerkt að geta þvaðrað um ekki neitt.

Vinur minn sem er harður hægri maður og dyggur stuðningsmaður Sjálfstæðisflokksins uns Hrunið óð yfir líf hans og fjölskyldu, sagðist ekki ætla kjósa Sjálfstæðisflokkinn fyrr en hann væri búin að greiða hverja einustu krónu af FL-group / Landsbanka mútunum. Þetta þykir mér gáfulega sagt og bera vott um heilbrigða hörku.

Ég ætla ekki einu sinni að íhuga það að kjósa minn gamla flokk fyrr en allir, hver og einn einasti þingmaður og ráðherra vanhæfu ríkisstjórnarinnar er hættur og farinn.

Annað væri merki um undirlægjuhátt af yfirgengilegri stærðargráðu. Endurnýjun Samfylkingarinnar er knýjandi. Út með gamla liðið og inn á með fólk með óflekkað mannorð og æru.

Æra, virðing og skyldurækni

Ég heyrði á dögunum ansi góða sögu af ærlegum stjórnmálamanni. Ekki íslenskum að vísu enda eru þeir fáséðir eins og hvítir hrafnar. Þessi saga er af þýskum stjórnmálamanni. Gömlum kalli sem gegndi embætti dómsmálaráðherra á áttunda áratuginum í Vestur Þýskalandi.

Þannig var að dag einn stormaði lögregla inn í ritstjórnarskrifstofur tímaritsins Der Spiegel og handtók ritstjórann og gerði einhver gögn upptæk. Samtímis var blaðamaður tímaritsins handtekin af spænsku lögreglunni þar sem hann sólaði sig í sumarfríi með fjölskyldu sinni. Honum var á eldingarhraða hent upp í fugvél og flogið til þýskalands þar sem hann var yfirheyrður. Aðgerðin var að undirlagi hermálaráðherrans með samþykki kanslara.

Daginn eftir, um leið og klukkan sló níu, gekk þessi virðulegi dómsmálaráðherra á fund kanslarans og afhenti honum afsögn sína. Aðspurður mun dómsmálaráðherrann útskýrt afsögn sína með því að að enginn í Þýskalandi væri handtekin í landinu án þess að hann viss af því. Það hafi verið gengið freklega framhjá honum við þessa aðgerð og honum haldið í skugganum. Hermálaráðherra ekki að ákveða hver sé handtekinn í landinu. Það er hlutverk dómsmálaráðherra. -Punktur...

Þessi maður hætti bara og naut virðingar fyrir vikið meðal þýsku þjóðarinnar.

Það er napurlegt að bera saman þennan gamla virðulega Þjóðverja við Björgvin G. Sigurðsson viðskiptaráðherra í vanhæfu ríkisstjórninni. Hann var aldrei hafður með á fundum sem skiptu einhverju máli. Ingibjörg og Össur nennt ekki að hafa hann með. Davíð Oddson ignoreraði hann algerlega.

Það kom þó að því að Björgvin segði af sér en ekki vegna þess sem hér er ritað að ofan, það var alls ekki komið í ljós á þeim tíma, heldur vegna þess að hrunið átti sér stað á hans vakt eða þvíumlíkt. Einnig spila inn íþetta vanhæfni sem einhvernvegin var öllum ljós, heimskuleg ummæli og því að hann líktist spaugara-dúkkunni Konna (í "Baldri og Konna")þegar hann birtist með Geir Haarde á krísufundum, en hann endurtók allt og umorðaði að hluta til allt sem Geir sagði. Það var öskrað á afsögn hans úr öllum kimum samfélagsins. Frá hægri og frá vinstri.

Að endingu sagði Björgvin sagði af sér. -Eftir ÞRJÁ MÁNUÐI!

Þýski dómsmálaráðherrann beið uns kanslarahöllin opnaði til þess að hann gæti skilað inn uppsögninni.

Sjáið þið muninn ágætu lesendur? Annar er heill og skilur embætti sitt, verksvið þess og inntak. Hinn er bara þarna vegna þess að það er einhvað takmark í biðraðaleik þeirra hæfileikalausu innan flokkakerfisins. Laus við æru og skildurækni.

Er ekki komið nóg af svona liði við stjórn landsins? Er þetta ekki orðið gott? Er virkilega þannig komið fyrir okkur að orð á borð við skyldurækni hefur glatað inntaki sínu? Hvað með heiður? Æru? Skipta þessi hugtök engu máli lengur? Hvað með orð eins og sjálfsvirðingu? Eigum við að treysta fólki sem hefur enga sjálfsvirðingu? Hvaða fólk erum við eiginlega búin að velja til að stýra landinu okkar? Þjófa og hugleysinga? Endalausar raðir af dusilmennum?

Ólafur Arnarson skorar enn og aftur.

Pressupenninn Ólafur Arnarsson á grein vikunnar á Pressunni. Allir ættu að lesa þessa grein Ólafs. Ólafur hefur verið drjúgur að benda á spillingartengsl í skilanefndum bankanna en því miður verið lítið ágengt í því að koma stjórnvöldum í skilning um alvöru málsins.

• Í stuttu máli eru sömu aðilarnir að ákveða hvernig hræunum af bönkunum verði skipt og þeirra sem settu þá á hausinn.

• Þetta er álíka og morðingi sé að vasast í morðrannsókn sem hann sjálfur framdi.

• Þetta er álíka og að meðlimur í barnaklámshring sem er verið að rannsaka sé einn af rannsakendunum.

Á ég að halda áfram? Hvað þarf til þess að koma stjórnvöldum í skilning um það að sumir í skilanefndum bankanna eru sömu playerar og settu bankana á hausinn? -Ábendingar eru vel þegnar. Ástandið er sannarlega óþolandi og ólíðandi. Ekki síst í ljósi þess að hver spillingardindill í skilanefndinni fær um 3 miljónir á mánuði fyrir að vinna fyrir hruns-spekúlantana.

Ólafur Arnarson á heiður skilnn fyrir að halda þessu máli heitu.

Yfirgengileg ósvífni Alfesca Árna.

Sú staðreynd að Árni Tómasson hafi verið valin og sitji enn sem formaður skilanefndar Glitnis, er ágætis sýnisdæmi um velheppnaða fléttu spillingaraflanna.

Auðvitað vissu þeir sem skipuðu Árna að hann fær miljón krónur á mánuði fyrir að vera sérlegur erindreki Ólafs í Samskipum (sem tók hundruða miljarða stöðutöðku gegn krónunni með yfirgengilegum afleiðingum fyrir launafólk á Íslandi. -En látum það liggja milli hluta). Auðvitað var það ekki tilviljun að hann var ráðinn sem formaður Skilanefndar Glitnis. Ástæðan að þessi spillti hundur er valin í þessa stöðu er að sjá til þess að þrotabúðið lendi aftur hjá þeim sem keyrðu bankann í þrot.

Alfesca Árni er prýðisdæmi um það hvernig spillingaröflin eru að snúa dæminu sér í hag. Og nú kemur það óvænta.

Alfesca Árni veit að fólk gerir athugasemd við þessi hagsmunatengls. En fólk skilur ekki að ósvífni Alfesca Árna er svo mikil að hún fer eiginlega yfir allan þjófabálk og verður absúrd.

Í því skjóli skákar Alfesca Árni. Ósvífni hans er svo absúrd að hann telur (með réttu) að fólk trúi honum ekki. -En áfram siglir hann þó.

Það sama á um í dæmi Björgúlfanna sem fóru fram á helmings niðurfellingu gjafaláns sem þeir notuðu til að kaupa Lansbankann sem síðan var notað til að setja landið á höfuðið.

Yfirgengileg ósvífni er nefnilega alveg ferlega ótrúleg.

Fábjánar í gúmmíbát.

Ég ætla ekki að tala um Icesave. Ég veit ekkert hvað mér á að finnast í því máli. Ekki boffs. Er ekki bara góð hugmynd að senda aftur út sendinefnd til að semja upp á nýtt og eyða óvissu hvað varðar bitann sem lendir á Íslendingum? Það mætti keyra þetta í gang og ljúka á nokkrum vikum.

Úff hvað ég er þreyttur á þessu Icesave. Þvílíkur skítapakki sem við sitju uppi með í boði Landsbankans.

Þó ég sé í lausu lofti hvað varðar Icesave þá veit ég að því máli verður lent one way or the other eins og ameríski maðurinn sagði einu sinni.

Annað mál sem sennilega verður aldrei lent er uppgjörið við bankasvindlarana, endurskoðenda-hyskið, lögfræðinga-gammana og spilltu stjórnmálamennina. Mér virist ríkja fullkomin þjóðarsátt um að enginn skuli bera neina ábyrgð á hruninu, svindlinu og spillingunni. Nú ætla ég að setja mig í skó spámannsins mikla frá Rassmír og fullyrða að ef Hrunið verður ekki gert upp verður ólíft á Íslandi. Þá verður fólksflótti og hruns-hyskið verður skilið hér eftir eitt og sér með engann til að skipa fyrir.

Sér einhver kannski einhver merki þess að stórsvindlaranrir muni eyða degi eða tveimur bak við lás og slá? -Einhver? -Sigurjón stórsvindlari? -Rassumssen-bófarnir sem tæmdu bótasjóði Sjóvár? -Samfylkingar Björgvin?

Nei. Hrunið verður ekki gert upp og stórsvindlararnir munu fara með Bensinn í bón og brasilískt vax á þriðjudögum nú sem endranær. Þeir munu eiga þúsundir miljóna á baknareikningum hérlendis og álka í skattaskjólum (furðuleg þessi árátta þeirra ríku að vilja ekki borga skatta). Þeir munu gefa þjóðinni augnaráð þess sem "er með þetta" nú sem endranær. Augnaráð sem er sambland af hroka og djúpri og innilegri fyrirlitingu.

Aumingaskapur íslendinga á sér enginn takmörk. Hann er botnlaus. Við erum hópur af bjargarlausum fábjanum í gúmmíbát í ólgusjó þar sem hvergi sést til lands.

Óaðvitandi spellvirki Kolbrúnar Halldórs.

Eftir sinnaskipti Borgarahreyfingarinnar (fyrir utan Þráinn) varðandi þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB hef ég misst trú á mannkynið og tekið upp einhverja trú á yfirnáttúru. Ég má nefnilega ekki við því að missa trúna á mannkyninu. Ég verð að yfirfæra vonina um betri heim yfir á eitthvað annað svið.

Ég var samt að hugsa um ákaflega ómerkilegt mál í gær. Embætti Þjóðleikhússtjóra. Nú er einn af umsækjendum um stöðuna fyrrverandi Umhverfisráðherra úr VG, pólitíkus og allt það. Nú er sá sem veitir stöðuna líka úr VG og pólitíkus og allt það.

Samkvæmt öllum hefðum og venjum sem skapast hafa í kringum embættisveitingar af þessari sort, er pottþétt að Kolbrún Halldórssdóttir, VG-liði fái stöðuna afhenda á silfurbakka. Þá er allt þvaðrið um breytingar, siðvæðingu og gegnsæi farið fjandans til.

Ef framvindan verður þessi mun flytja til fjalla og hefja skæruhernað gegn stjórnvöldum með tilheyrandi sprengjutilræðum, aftöku búfjár og spellvirkjum hverskonar.


-Fyndið hvað Kolbrún Halldórsdóttir getur allt í einu skipt miklu máli án þess að gera neitt eða segja neitt.

Fáránleg spurning.

Hún hefur verið að krauma undir í meðvitund minni spurning sem lætur mig ekki í friði. Spurningin tengis icesave eins og allt í dag. Ég læt hana flakka þrátt fyrir að fólk telji mig geðbilaðan, öfundsjúkan ellagar hugtrylltan pervert.

Mér er alveg sama. Ég læt hana flakka. Það er hvort sem er búið að segja svo mikið um Icesave og skítinn í kringum þann klakabrynda kúk.

Ég vara viðkvæma lesendur við að halda áfram og bið þá um að lesa eitthvað annað því hérna kemur spurningin sem hefur verið að plaga mig.

..
....
....
.....
......
.......
........

Hversvegna eru Bjöggarnir ekki látnir borga Icesave? Hversvegna er draslið ekki hirt af þeim og sett í pottinn til að borga fórnarlömbum Landsbankans? Hvervegna er Actavis ekki tekið eignanámi? Jepparnir, skúturnar og allt tildrið?

það er líka til hugtak, deyjandi að vísu, sem heitir réttlæti.

Spurning um að skoða þetta hugtak aðeins. -Velta því aðeins fyrir sér.

Bækurnar um hrunið

Ég er búin að lesa allar bækurnar um Hrunið nema bók Óla Björns Kárasonar um FL-group. Þær eru allar fínar á sinn hátt og algerlega nauðsynlegt lesefni hverjum þeim sem vill kynna sér hrunið, aðraganda þess og hvað sem setti skriðuna af stað.

Nú er ég að lesa Hvítu Bókina eftir Einar Má. Hún er listilega skrifuð og áhrifamikil. Back to the basics - common sence! Hressandi að lesa og jafnvel hrollvekjandi á köflum. Maður dæsir yfir ruglinu sem viðgengist hefur á Davíðstímanum og framhaldinu í vanhæfu ríkisstjórninni. Verkalýðshreyfingin fær það óþvegið hjá Einari og hann talar um að verkalýðsfélögin hafa snúist upp í einhverskonar bíngóklúbba sem leigðu út sumarbústaði. -Nokkuð til í því. Ég man a.m.k ekki eftir því að verkalýðshreyfingin hafi lagt áherslu á sína minnstu bræður nema á tyllidögum. Apparatið hefur meira og minna snúist um að viðhalda sjálfum sér og ofurlaunum lykilmanna í félaginu.

Auðvitað neita þeir slíku ábúðarfullir og slengja fram einhverju exel-skjali en man einhver eftir því að réttindum erlendra verkamanna hafi verið sýndur einhver áhugi þegar allt var hér að springa út vegna þennslunar. Ef það hefði verið einhver dugur í verkalýðshreyfingunni þá hefði hún kallað til verkfalla þegar mannréttindabrot vinnuveitenda litu dagsins ljós. Það eina sem verkalýðshreyfingin gerði var að segja "við getum ekkert gert, þetta eru erlendar vinnuleigur" og blöðuðu síðan kæruleysislega erlendum skútublöðum eða héldu áfram í "Minesveeper"

Bók Jón Fr. Thoroddsen er sennilega sú bók með mesta sprengihættuna. Ástæðan fyrir þessari skoðun minni er sú að allskonar fólk í kerfinu hefur gagnrýnt hana harkalega. -Aðallega fyrir formið en ekki innihaldið! Segja hana vanta nafnalista og heimildaskrá og þar af leiðandi óvandaða. Þetta er dæmigerð smjörklípa hjá hagsmunaaðilum með slæma samvisku.

Árás Guðmundar Gunnarrssonar á Jón Fr Thoroddsen er t.d dæmalaus. Guðmundur segir beinlínis að höfundur sé barasta svo fúll að hafa bara unnið hjá einhverju skíta-verðbréfafyrirtæki en ekki stóru bönkunum að hann hafi ritað bókina í hefndarhug.

Ég spái því að eitthvað í bókinni sé svo viðkvæmt að allskonar fólk úr allksonar flokkum, stéttum og viðkiptablokkum hafi ákveðið að ráðast á bókina og höfundinn með offorsi. Sennilega kemur innihald "Íslenska efnahagsundursins" illa við kauninn á verkalýðshreyfingunni. Eitthvað sem sést ekki strax en er undirkraumandi.

Ég mæli sterklega með Íslenska efnahagsundrinu, Hvítu bókinni, Hruninu og Sofandi að feigðarósi.

Hauspokarnir verða að víkja

Ástæðan fyrir því að ég er í kastinu út í Borgarahreyfinguna er þessi:

• Alltaf var talað um að færa valdið til þjóðarinnar í stórum málum.
• Alltaf var talað um að pólitísk hrossakaup væru í rauninni rótin af spillingunni sem þrifist hefur á Íslandi allt frá lýðveldisstofnun.

Þetta tvennt var svikið af hauspokaliðinu í Borgarahreyfingunni. Birgittu, Þór og Margréti. Nú er ekkert sérstaklega merkilegt við það að þingmenn gangi á bak orða sinna en í þessu tilfelli er þessi læðupokaháttur sérlega svínslegur. Borgarahreyfingin var beinlínis stofnuð svona vinnubrögðum til höfðuðs. Birgitta var t.d ódeig við að berja duglega í potta þessu tvennu til áréttingar!

Sú afstaða Svandísar Svavarsdóttur að kjósa já með aðildarviðræðum þrátt fyrir að hún sé andsnúin ESB, er til fyrirmyndar. Hún vill nefnilega sjá kostina sem kunna að standa til boða OG láta þjóðina síðan kjósa um málefnið. Það er lýðræðislegt og það er rétt!

Hauspokarnir vilja ekki að þjóðin fái að segja skoðun sína á málefninu og grípa til útþvældrar orðræðu Sjálfstæðisflokksins og Framsóknar máli sínu til stuðnings. (það er búið að kjósa, það var gert í kosningunum fyrir 3 mánuðum osfr. -Við þekkjum þessa retórík mæta vel)

Eini heiðvirði þingmaður Borgarahreyfingarinnar er Þráinn Bertelson. Hann stendur með prinsippum sínum og stendur við orð sín. Hann virðir heiður sinn og virðir orðin sín. Hann skilur að þjóðarvilji í þjóðaratkvæðagreiðslu er veigameiri en prívatskoðanir sjálfs síns.

Hauspokarnir verða að víkja. -Svo einfalt er það. Svik þeirra við kjósendur Borgarahreyfingarinnar eru skammarleg. Þau eru ekkert skárri en hyskið sem það mótmælti uns hnúarnir hvítnuðu og raddböndin þrutu

Hin gleymda merking orðsins

Það er athyglisvert að skoða orðsifjar nokkurra hugtaka í ljósi undarlegs viðsnúnings þriggja þingmanna Borgarahreyfingarinnar. Ég hef sérstaklega í huga eitt hugtak sem stundum er notað en alltof sjaldan og eiginlega aldrei í eiginlegri merkingu.

Það er lýsingarorðið "heiðvirður".

Sá sem er heiðvirður, virðir heiður sinn. -Virðir heiður sinn! Veltið þessu aðeins fyrir ykkur ágætu lesendur.

Hauspokarnir þrír í Borgarahreyfingunni steyttu hnefann á loft svo hvítnuðu hnúarnir í þeirri ófrávíkjanlegu kröfu að þingmenn skyldu ekki svíkja loforðin sín. Að halda í heiðri orðum sínum. Á aðeins þremur mánuðum hafa allir þingmenn Borgarahreyfingarinnar fyrir utan Þráin Bertelsson vanvirt heiður sinn með lygaþvælu og lymskulegu plotti.

Ef málið er skoðað efnislega, þ.e.a.s. þessi tillaga um að hefja aðildarviðræður við ESB, er ljóst að með nei-jarmi hauspokanna var verið að hafna því að þjóðin hefði eitthvað um málið að segja.

Nei-ið þýðir að "við" vitum best hvað "ykkur" er fyrir bestu.

Batikmussu-Birgitta ætti að hafa barið aðeins fastar í pottlokið og kreppt hnefann aðeins fastar, hrópað aðeins hærra og bloggað aðeins meira því að á aðeins þremur mánuðum virðast hugsjónirnar vera foknar í burtu. Allt vælið um þjóðarvilja og þjóðaratkvæðagreiðslur eru augljóslega orðin tóm. Plott-stórnmál og hrossakaup standa greinilega haupykingum nærri og stutt er ugglaust í það að Borgarahreyfingin fá i brátt afhentar lausar stöður í hinu opinbera embættiskerfi til þess að moða úr til viðhlægjenda sinna. Mér dettur sem snöggvast í hug nokkrar deildarstjórastöður í Tollinum eða eitthvað hjá Fiskifélagi Íslands. -Furðulegt hvað samdaunninn er stækur.

Mér er beinlínis óglatt og ætla að kalla eftir fundi meðal Borgarahreyfingarfólks til að fá botn í þetta ömurlega mál. Helst vildi ég fá hauspokana þrjá til að víkja og fá fólkið sem var í sætunum fyrir neðan til að taka við þingmannssætum hauspokanna.

Álagablettur á Alþingi

Ég er afar jarðbundinn maður. Ég trúi ekki á neina yfirnáttúru hvaða nafni sem hún kann að nefnast. Ég trúi ekki á guð eða guði, syni þessara meintu guða ellegar óútskýranlega upprisu téðra guðssona. Ég trúi ekki á álfa, árunudd eða afturgöngur. Ekki á birkiösku, lúpínuseyði eða orkustöðvar. Til að bæta gráu ofan á svart þá trúi ég heldur ekki á rafmengun vegna háspennulína eða skaðsemi gerfisykurs. Til að toppa þessa vantrú mína á hina huldu heima þá trúi ég heldur ekki á það á með því að láta fé af hendi rakna til spámiðla hverskonar sé hægt að skygnast inn í framtíðina eða eiga samtal við látið fólk.

Fólk eins og ég erum fyrir vikið álitin kaldhamraðir hrokagikkir og tilfinningalausar efnaverskmiðjur sem ráfa um heiminn í fullkomnu tilgangs -og ráðleysi uns dauðinn læsir í okkur klónum og dregur ofan í dýkið.

Þar til í gær þá var ég bara þræll frumnanna í mér, tilgangslaus litningaberi og sá ekki ljósið fyrir skugganum af legsteininum sem ber nafnið mitt, neglt í granít. Ég öðlaðist nefnilega trú á yfirnáttúru í gær.

Ég trúi á álagabletti.

Eftir að hafa lesið um óvænt sinnaskipti þingmanna Borgarahreyfingarinnar í ESB málinu trúi ég að fermeterinn undir ræðupúliti Alþingis sé álgablettur sem Ólafur Jóhannesson eða Gunnar Thoroddsen hafi sært fram einhverntíman á sjötta áratugi síðustu aldar.

Særingin virðist hafa þann kraft að snúa ærlegu fólki til ómerkinga. Þingmennirnir Margrét Tryggvadóttir, Birgitta Jónsdóttir og Þór Saari hafa á aðeins þremur mánðuðum snúist gersamlega gegn öllu því sem þau bauluðu svo hátt um í búsáhaldabyltingunni. Þau töluðu eiginlega bara um nauðsyn þess að hætt yrði að ástunda "stjórinmál fortíðarinnar" og "kaup-kaups" -stjórnmál og að þingmenn "sem hafa misnotað gróflega það vald sem almenningur hefur framselt til þeirra í kosningum í þeirri góðu trú að þeir bæru almannahag fyrir brjósti (Þór Saari 24 apríl 2009"
Ég trúi ekki að þetta fólk sem barði í potta af ókunnum krafti í búsáhaldabyltingunni holdgerfist í andstæðinga sína á 3 mánuðum. Hér hljóta yfirnáttúrulegir kraftar að vera að verki. Er það mögulegt að kreppti hnefinn, tárin í augunum, örvæntingarhrópin og kylfuhöggin frá lögreglunni hafi bara verið plat? Var pottaglamrið hennar Birgittu bara athyglissýki? Voru orð Saaris bara innantóm?

Ég get ekki hugsað þá hugsun til enda þegar afsakanir þeirra álagahnepptu byrja að hljóma. Ég bara meika það ekki. Ég get ekki hlustað á Birgittu Jóns hljóma eins og Birgi Ármanns. -Ég bara get það ekki.

Það verður að vera álagablettur á Alþingi. Blettur sem breytir ærlegu fólki í ómerkinga. -

Það er betra að trúa á yfirnáttúru en að missa trúna á mannfólkið.

Skopteiknari Morgunblaðsins

Halldór Baldursson skopteiknari Morgunblaðsins er oftar en ekki besti stjórnmálarýnir landsins. Teikning hans blaðinu í dag er beinlínis kostuleg. Þar eru þeir þrír kumpánar Sigmundur Davíð, Bjarni Ben og Þór Saari að fara fram hvort ekki sé hægt að kjósa um hvort ætti að kjósa um hvort ætti að kjósa um þjóðaratkvæðagreiðslu um ESB. Svipurinn á Bjarna Ben er eins og á litlum strák sem fer fram á eitthvað hæpið við foreldra sína. -Kostulegt.

Því miður fann ég ekki skopið á netinu en mæli þess í stað með blaðinu í dag til kaups. Mynd Halldórs er sannarlega peningana virði.

Annars verð ég að nefna að sú ákvörðun að slaufa Sigmund, gamla teiknaranum fyrir Halldór er einhver besta ákvörðun sem tekin hefur verið á Mogganum frá upphafi. Teikningar Sigmunds voru oftar en ekki smekklausar með afbrigðum en féllu Árna Johnsen vel að geði . Svo mjög að hann stóðu fyrir því að ríkið keypti allar myndir Sigmunds fyrir fáheyrða upphæð.

-En það er önnur saga.

Komin heim

Við fjölskyldan erum á Íslandi þessa daganna. Sumarfrí og bloggfrí. Það er fínt. Við erum nýkomin frá Flatey þar sem við dvöldum í húsi fjölskyldunnar í góðra vina hópi. Það er sem er svo frábært við Flatey er að ekkert breytist nema að fólkið eldist. Krakkar sem ég lék mér við eru orðin fullorðin með krakka sem leika sér saman. Tíminn fær einhvernvegin æðri vídd og setur lífið í rétt samhengi. Eyjan breytist lítið. Krían skrækir og kjóinn gellur. Öldurnar leika við svarta steinanna. Himinninn. Já himinninn er alltaf jafn blár og alltaf jafn grár. En það er sólin sem kemur mér alltaf á óvart. Hún er stundum appelsínugul.

Á leiðinni keyrðum við um feitar sveitir Snæfellsness og Borgarfjarðar innan um blá fjöll sem finnast hvergi í Svíþjóð. Læki fulla af laxi og gular breiður af grasi. Þessi klettur okkar er góður staður. Sannarlega góður staður.

Við getum búið hér til sómasamlegt samfélag en það verður ekki átakalaust. Það þarf að berjast fyrir því. Ekkert fæst án fyrirhafnar og hvert einasta skref í átt að betra samfélagi er varðað og vaktað af hópum hvers óréttlætið er hin æðsta dyggð.

Nú þarf að spýta í lófana. Tína upp sprekin eftir Sjálfstæðisflokkinn og Framsóknarflokkinn. Byggja upp að nýju til móts við betri framtíð.

Jón Baldvin er með "þetta".

Jón Baldvin ritar besta yfirlit um IceSave fúskið hingað til. Allir sem snefil hafa af áhuga á samfélagsmálum ættu að lesa þessa grein. Hérna er smá úrdráttur úr ritsmíð Jóns Hannibalssonar:

Icesave-málið snýst í innsta kjarna sínum bara um eina spurningu: Hvers vegna ber fiskverkakonunni hjá Granda skylda til að borga skuldir Björgólfanna (og attaníossa þeirra), sem græddu á tá og fingri í uppsveiflunni og komu fjármunum sínum úr landi (og framhjá skattyfirvöldum), án þess að íslensk stjórnvöld hreyfðu legg eða lið? Það er svo önnur spurning, hvort það er eitthvað réttlæti í því að formaður Vinstri-grænna – í hlutverki fjármálaráðherra – skuli þurfa að hreinsa eftir þá skítinn og taka út allar óvinsældirnar af skattahækkunum og niðurskurði velferðarþjónustunnar á sama tíma og forystumenn Sjalfstæðis- og Framsóknarflokks gera hróp að honum og berja sjálfum sér á brjóst í nafni þjóðrækni og föðurlandsástar. Heyr á endemi!

og ennfremur:

Nú er upplýst, að IMF skilyrti lánafyrirgreiðslu sína við Ísland því, að Ísland stæði við lágmarkssparifjártrygginguna gagnvart Icesave. Það dugði ekki, að ríkisstjórnin lofaði að gera það, sem hún gerði, þeir kröfðust lagalega skuldbindandi yfirlýsingar frá þar til bærum stofnunum íslenska ríkisins, þ.e.a.s. Seðlabankanum og fjármálaráðuneytinu. Skuldbindingarskjalið frá 19.nóv.2008 ber undirskriftir Davíðs Oddssonar, seðlabankastjóra og Árna Matthiesen, fjármálaráðherra.

Lesið þetta sómalausu Sjálfstæðismenn! Lesið þetta þótt það yrði ykkar síðasta verk.

-lesið þetta.




-Lesið þetta.

Viti menn!

Ég rakst á þetta blogg í gær.

Það var óvenjustutt en ferlega ósmekklegt. Ég hugsaði sem svo: Þetta hlýtur að vera eða einhver spillingur að blogga.

Og viti menn!

Það er svolítið gaman að velta því fyrir sér hvað er betra en þetta fé sem hefur farið með dauða Jacksons. Hugsanlega þessar 1200 þúsund krónur sem mánaðarlega fara frá skattgreiðendum í Reykjavík í vasa þessa stuttorða og orðhvassa bloggara.

70 kúlurnar hans Sigurjóns

Er það mál bara búið? Kemst maðurinn upp með þetta?

Hver dagur sem hefst án þessa að samfélagið okkar gerir ekkert í þessu hroða-máli Sigrjóns, er áminning um aulahátt Íslendinga.

-Við erum engir aular.

Er ekki einhver lögfróður sem getur frætt mig um hvort ég gæti kært Sigurjón Árnason fyrir ...eitthvað.

Það er óþolandi tilhugsun að Sigurjón sé að glápa á Desperate Housevifes, maulandi popp þess á milli sem hann blaðar í Marie Claire, fyrir 70 kúlurnar sem hann sveik út úr bankanum okkar Íslendinga.