Erfðagalli umræðunnar

Það sem einkennir öðru fremur íslenska þjóðfélagsumræðu er hið tvöfalda eðli hennar. Það er að segja að skoðun, hver sem hún kann að vera, er sett í pólitískt samhengi. Ekki má hafa þessa skoðun á þessu máli, nema að önnur skoðanaknippi fylgi með. Umræðuni er þar með tvístrað og hún nær aldrei að þroskast.

Takið eftir hve orðið "tvístrað" við hæfi í þessu samengi. Orðið á sifjar sínar til tölunnar tveir.

Á þetta hefur verið bent margoft en það er eins og ekkert breytist. Þetta er hugvilla af verstu sort. Erfðagalli í skoðanamyndun þjóðarinnar. Þessi erfðagalli var reyndar miklu skaðlegri fyrir nokkrum áratugum, en þá keypti fólk í matinn eftir því hvaða stjórnmálaflokk það kaus. Það ók um að bifreiðum eftir því hvaða stjórnmálaflokk það kaus og það var í viðskiptum við banka og tryggingafélög eftir því hvaða stjórnmálaflokk það kaus.

Þetta hefur sem betur fer lagast en tvístrunin er sprell-lifandi í þjóðfélagsumræðunni. Umræðunni segji ég svo enginn fari nú að misskilja.

Ég fann þetta á eigin skinni i gær þegar ég bloggaði um þegar ég fékk hláturskast inn á klósettinu heima hjá mér. Hláturskastið má rekja til þess að ég fattaði að 67% þingflokks Sjálfstæðismanna eru eiginlega bófar og liðið sem er til vara, er með enn skuggalegri feril.

Sjálfstæðisflokkurinn er eins og tóbak að þessu leiti. Það væri bannað ef það færi á markaðinn í dag.

Ég fékk dúndurtraffík á þessa færslu, yfir 4000 hitt, og athugasemdirnar hrönnuðust inn. Sumar athugasemdirnar vöktu hjá mér þessa pælingu um tvístrun umræðunnar. Í þessum athugasemdum er tekið undir skoðanir mínar en hvatt til þess að ég "taki fyrir" Samfylkinguna næst, eða þá í beinu framhaldi.

Þarna er hugvillan. Þarna er erfðagalli umræðunnar.

-Þegar ég mótmæli einhverju, þarf ég ekkert endilega að mótmæla einhverju öðru í leiðinni. Það er enginn þversögn í því.

-þegar ég vel A, þarf ég ekkert endilega að vera andstæðingur B.

-Þegar ég er hlynntur aðild að ESB þarf ég ekkert endilega að taka undir skoðanaknippi Samfylkingarinnar allrar. það gerir mig ekkert að aðdáaenda Jarðganga Möllers þótt að við séum sammála með aðildina af ESB.

Erfðagalli umræðunnar virðist vera sá að ein skoðun á einhverju einu atriði er alltaf víkkað út og sett í stórt pólitískt samhengi. Umræðan fer allta að snúast um skoðanaknippi frekar en eina skoðun. Með þessu er TRYGGT að umræðan fer ofan í skotgrafirnar og komist ekkert áfram. Sem er akkúrat þar sem stór hluti þingmanna vill að umræðan sé. Með því skapast skjól fyrir dugleysi þeirra, fákunnáttu og hugleysi.

Stundum birtist erfðagalli umræðunar á þann hátt að ekki er hægt að hafa neina skoðun á neinu, nema að benda á lausnina á vandamálinu sem er til umræðu. Þetta hljómar ágætlega, en stenst ekki skoðun. Hve oft höfum við ekki heyrt digurvaxin þingmann fara möntruna um

"þú segir ákvörðunina vera slæma en þú hefur aldrei bent á eitthvað betra?"

Þarna er hugvillan. Þarna er erfðagallinn.

Þegar ég bendi borgaryfirvöldum á hættuleg gatnamót einhversstaðar, þarf ég ekkert að koma með lausnina á vandamálinu! Til þess eru borgaryfirvöld og allt það apparat. Tugir ef ekki hundruðir sérfræðinga í nákvæmlega þessu! -Umferðarmálum

Þegar einhver gagnrýnir stjórnvöld fyrir einhliða atvinnustefnu (álver t.d) , þá þarf sá hinn sami ekki að koma með lausnir á atvinnumálum landsins! Til þess eru tugir ef ekki hundruðir sérfræðinga sem hafa lært fagið í bestu skólum heimsins!.

það er allt í lagi að halda fram skoðun A og bara skoðun A. Skoðun A stendur alveg fyrir sínu og þarf engin skoðana-knippi sér til stuðnins.

Þegar ég gagnrýni Sjálfstæðisflokkinn, gagnrýni ég bara Sjálfstæðisflokkinn. Ég þarf ekkert að gagnrýna Framsókn, Samfylkinguna, Hreyfinguna, Borgarahreyfinguna, Þráinn Bertelson, Völu Matt, Soffíu Hansen eða Barbapabba.

þarna er erfðagallinn. Þarna er hugvillan og ég er handviss að þjóðmálaumræðan á Íslandi tæki þroskastökk þegar fólk fattar þetta.


-

Grátlegt hláturskast.

Sjálfstæðisflokkurinn er í stórkostlegri kreppu. Núna er allur krafturinn, allur infrastrúkturinn og allt powerið í þessum stærsta stjórnmálaflokki landsins settur í þann eina farveg að fresta birtingu skýrslu sérstakrar rannsóknarnefndar þar til EFTIR þjóðaratkvæðagreiðslu um Icesave.

Einmitt þegar flestir málsmetandi menn, segja að slíkt megi alls ekki gera, því að ýmislegt gæti leynst í skýrslunni sem gæti haft áhrif á niðurstöðu þjóðaratkvæðagreiðslunnar.

Hafið það ekki afhjúpast fyrr, þá ætti það að gera það núna. Sjálfstæðisflokkurinn er skít-hræddur við allt uppgjör við Hrunið.

Það grátbroslega við þetta mál alltsaman er að Ásbjörn Óttarsson þingmaður FLokksins er í einhverri þingmannanefnd sem á að fjalla um þessa mikilvægustu skýrslu íslenska lýðveldisins. Maður sem afhjúpaðist fyrir atbeina DV sem skattsvikari af verstu sort. Málsvörn hans í þessu máli setur alla réttarkerfishugmyndir landsmanna í uppnám. Það er í lagi að stela, ef maður skilar því þegar það kemst upp. Hafi hann skömm fyrir þessi Ásbjörn frá Hellissandi.

Félagar mínir sem margir hverjir hafa alltaf kosið Sjálfstæðisflokkinn, settu hjóða réttarskilning Ásbjörns í skattsvikamálinu sínu, meðan aðrir urðu fjúkandi illir.

Sjálfstæðisflokkurinn þarf nefnilega enga óvini. Hann er fullfær um að tortíma sér án nokkurrar utanaðkomandi hjálpar. Eftirfarandi dæmi ætti að sannfæra lesendur um þá nöturlegu staðreynd.

Fjótlega eftir Kastjósviðtalið þar sem Helgi Seljan braut blað í íslenskri fréttamennsku, komu upp raddir þess efnis að Ásbjörn væri óhæfur til þess að takast á við nefndarhlutverk sitt í eftirmálum skýrlsunnar frá sérstakri rannsóknarnefnd Alþingis. Að ekki væri við það unað, að skattsvikari og maður með svo brenglaðan réttarskilng, væri að takast á við hrun efnahagskerfisins og þær gripdeildir sem íslensk þjóð var fyrir barðinu á í undanfara hrunsins. Egill Helgason var fjótur að benda á að ótækt væri að hafa Ásbjörn í þessari nefnd.

Þá byrjaði ég að pæla hver gæti tekið við af Ásbirni....

Því miður var ég að spræna inn á klósetti þegar kviknaði á perunni. Það sótti að mér þvílík hláturs-roka að ég mátti hafa mig allan við að spræna ekki á gólfið. Þarna var ég einn að reyna að hitta ofan í klósettið, flissandi eins og útvarps-fífl, á annari hæð í raðhúsi í Gautaborg í hinni stóru og fögru Svíþjóð. Flissandi og pissandi yfir örlögum landsins míns og þeirri hroðastöðu sem er svo æpandi.

Það kviknaði svo sannarlega á perunni. Sjálfstæðisflokkurinn er svo ónýtur að allstaðar annarsstðar væri hann ekki flokkaður sem stjórnmálaflokkur heldur bófaflokkur. Ég veit að þetta eru stór orð og þetta rímar, en svona er þetta bara. Sjálfstæðisflokkurinn ER bófaflokkur. Skoðum aðeins hverjir geta komið í staðinn fyrir Ásbjörn Óttarsson í þessari mikilvægu nefnd.

Árni Johnsen? Nei. Dæmdur þjófur

Ásbjörn Óttarsson? Nei. Skattsvikari og með afar sérkennlega réttarsýn

Bjarni Benediktsson? Nei. Vafinn inn í stærsta rán Íslandssögunnar.

Einar K. Guðfinnsson? Nei. Á allt undir óréttlátu kvótakerfinu

Guðlaugur Þór Þórðarson? Nei. Mútuþegi.

Illugi Gunnarsson? Nei. Vanhæfur vegna sjóðs 9.

Pétur H. Blöndal? Nei. Helsta málpípa frjálshyggjunnar sem keyrði landið í kaf. "Fé án hirðis"-stefnan leiddi til ófara sem ekki sér fyrir endann á.

Tryggvi Þór Herbertsson? Nei. Kúlulánaséní og bankasvindlari.

Ragnheiður E. Árnadóttir? Nei. Tók ALLAR vitalausu beygjurnar sem hægri hönd Haardes.

Þorgerður K. Gunnarsdóttir? Nei. Kúlulánadrottingin sem fékk "lánaðar" 900 miljónir.

Eftir standa: Unnur Brá Konráðsdóttir, Birgir Ármannsson, Ragnheiður Ríkharðsdóttir, Jón Gunnarsson, Kristján Þór Júlíusson, Ólöf Nordal

62% þingliðsins er beisiklí óhæft til hverskonar starfa fyrir Alþingi! Þeir sem eftir standa eru frekar pasturslítil og feyskin. Það er helst Birgir Ármansson sem eitthvað kveður að í þessum hópi. Hann ætti strax að undirbúa sig fyrir að taka við forrystu í flokknum. En þetta var reyndar ekki það sem hlægði mig svona ógurlega þar sem ég var að spræna.

Það sem hlægði mig svona ógurlega var að ef að Sjálfstæðið kallar til varamenn er listinn álíka hroðalegur. Þórlindur Kjartansson er varamaður Sjálfstæðsflokksins. Sjálfur heilinn bakvið vel heppnaða markaðssetningu Icesave í Hollandi og Bretlandi!

Hann væri sjálfsagt fínn kandídat í það að tækla það hvernig taka skuli á Icesave-liðinu? Það er amk skoðun Ásbjörns Óttarssonar sem eyddi drjúgum tíma í að sannfæra áheyrndur um að ekkert væri að því að kvótaeigandi grenjaði út meiri kvóta sem þingmaður. Ekkert væri að því að fórnarlamb erlendra lánageðveiki, tæki afstöðu til lausnar slíkra mála sem þingmaður. Að sama skapi er þá alveg sjálfsagt að Icesave-liðið taki þátt í því að móta stefnu til þess að bjarga þjóðinni frá Icesave-hörmunginni. já og dæmdur nauðgari væri í nefnd um neyðarmótöku vegna nauðganna. Ekki er heil brú í málflutningi Ásbjörns Óttarssonar. Auðvitað er af og frá að skuldum vafinn þingmaður sé að móta stefnu til þess að redda sjálfum sér og öðrum í sömu stöðu. Þetta fattar Ásbjörn einfaldlega ekki enda maður lítilla (Hellis)sanda og lítilla sæva

Annar varaþingmaður sem hægt væri að kalla til er Erla Ósk Ásgeirsdóttir en hún vann ásamt Þórlindi við marðkaðssetningu Icesave sem var svo vel heppnuð að miljarðarnir bókstaflega streymdu inn á glæpareikningana. Já hef ég minnst á þátt Kjartans Gunnarssonar? Fyrrvarandi framkvæmdastjóra Sjálfstæðisflokksins og í stjórn Landsbankans á tímum Icesave hörmungarinnar?

Þetta endar ekki nokkurstaðar því að Landsbankinn og Sjálfstæðisflokkurinn eru tengdir saman eins og teinar í kaðli. Snúast hver upp á annan og styrkja bandið. Eining klár og tær.

Sjálfstæðisflokkurinn ER bófaflokkur. Og hann hagar sér eins og slíkur. Þyrlar upp eimyrju í þeirri von um að þjóðin sjái ekki í gegnum moðreykinn. Öllu er til tjaldað í þessum moldarþyrlingum og landshagur skiptir þá engu frekar en kollega þeirra á Sikiley.

En satt best að segja er þetta ekkert fyndið. Íslenskir vinstri menn ættu nú að taka á Sjálfstæðisflokknum sem beinni ógn en ekki hlægja af þeim eins og þeir hafa alltaf gert hingað til. Vinstrimenn hafa alltaf verið eins og vitlausi kallinn sem mætti alltaf með hníf í byssubardaga.

Ef að Sjálfstæðisflokkurinn væri stofnaður í dag, færi uggur um þjóðina.

Ég fullyrði að ef að stórnmálaflokkur þar sem 62% þingliðsins eru bófar starfaði á norðurlöndum, þá væri tekið á honum líkt og á Hells Angels samtökunum.

-Hann væri lýstur glæpsamlegur og ógn við samfélagið.

Björgvin G er óhæfur. - litið í baksýnisspegilinn

Icesave er lífæð Sjálfstæðisflokksins.

Veruleikinn er stundum fáranlegri en sýrðasti skáldskapur. Þannig er það nú bara. Sérkennilegustu aðstæður koma upp í veruleikanum sem enginn rithöfundur gæti mögulega toppað. Sjáið bara þegar Geir Haarde ætlaði að vera svona statesmanlike eins og í Bandaríkjunum og gera eins og Ameríkaninn. God bless America- eitthvað.

Þýðingin varð að sjálfsögðu Guð blessi Ísland. Í samhengi ræðunnar var þetta eins og að kasta napalmhylki á óttabálið sem logaði í hjörtum landmanna. -Þetta er eigilega fyndið svona eftir á.

Annað dæmi er að af öllum fjárfestingum röndótta Björgúlfs, var ein sem skar sig út í bjánaskap er talið var. Það var fótboltafélagið Vestham. Nú er allt hitt hrunið og orðið að dufti en boltanum er enn sparkað á Vestham-vellinum. Eina sem eftir er og býsna sniðugt að mér skilst.

Svona er þetta nú skýtið stundum.

Nýjasta tvistið í örlagateyjó veraldarinnar er staðan sem Sjálfstæðisflokkurinn er komin í. Ég þarf smávegis áhlaup á pælinguna því snúningurinn er svo magnaður. Eftir að hafa haft 18 ár til að koma stefnunni sinni í framkvæmd, hefðu maður ætla að það hefði tekist, því tíminn var jú rúmur og heljartök FLokksins náði allt frá æðstu stöðum yfir í sundlaugaverði út á landi. FLokkurinn gróf sig inn í alla helstu pósta stjórnkerfisins og kom "sínu" fólki að. Samhliða ótrúlegri einkavæðingu á bönkunum þar sem þeir voru seldir vildarvinum FLokksins (Búnaðarbankinn til Framsóknar). Flokkurinn lýstu svo yfir strí.....
.............

..............Hvað er ég eiginlega að skrifa þetta. Allir vita þetta hvort sem er og Sjálftæðið viðurkennir þetta meir að segja.

Stutta útgáfan er að stefnan er hruninn. Forrysta flokksins afhjúpuð sem spillt og vanhæf. Flokkurinn sundurtættur af mútum vafasömum gerðum forrystunnar. Hugmyndafræðin ónýt, löskuð og skemmd.

Það eina sem Sjálfstæðisflokkurinn hefur er andstaðan við Icesave. Sem er eiginlega dásamlegt ef út í það er farið, því Sjálfstæðisflokkurinn sjálfur er innvinklaður á bólakaf inn í upphaf þess máls, skipulagningu og útfærslu!!! Þetta er eins og.... Já hvað?

Svo virðist vera að stærsta skömmin þeirra ætli að reynast þeirra eini bjarghringur. Með þvi að garga sem hæst um rýtingsstunguna, ranglætið, óreiðumennina (sem reyndar eru allir í FLokknum) og kúgun nýlenduþjóðanna, níðinginn Gordon Brown og hinn þarna Alister Maclean, mun FL0kkurinn alveg ná að hanga á limminu.

Hinsvegar...

Sér fólk í gegnum þetta gól og garg. Við sjáum í gegnum Björn Bjarnason og tilraunir hans til að blekkja veikustu hlekkina í VG til fylgilags við sig. Við sjáum líka í gegnum réttritunar æfingar Davíðs Oddsonar á Íslandssögunni og embættisfærslum hans sjálfs. Ég held að gólið dugi skammt. Skandalarnir eru bara of stórir. Um leið og sjóinn lægir munu stóru málin reka á land. 900 miljóna skuld og afskrift til handa varaformanninum. Vafasamar græðgisfærslur formannsins sjálfs. Já og við munum sennilega komast til botns í mútumálinu (sem rangnefnd er "styrkjamálið") Tengsl Guðlaugs Þórs og Sigurjóns Árnasonar, aðkoma varaþingmannana Þórlindar Kjartanssonar og Erlu Ósk Kjartansdóttur að Icesavemálinu.

Þetta er allt eftir þótt ótrúlegt megi virðast.

Eftir Icesave munu þessir skandalar skola að landi. þeir munu verða teknir fyrir og vonandi leystir á einhvern hátt. Það eru ekki spennandi tímar fyrir Sjálfstæðisflokkinn eins og hin skuldum vafði varaformaður sagði í miðju hruninu.

-Það eru skelfilegir tímar fyrir Sjálfstæðisflokkinn.

Krati en ekki Samfylkingarmaður.

Ég er krati. Ég er samt ekki Samfylkingarmaður. Ég aðhyllist evrópukratisma. Ekki Blair-isma. Samfylkingin í núverandi mynd getur aldrei verið einhver samnefnari fyrir vinsta fólk á Íslandi. Vinstri græn eru mikið nærri þeirri hugmynd. Ef þau halda rétt á spilunum gætu þau hæglega tekið við kyndlinum sem hinn stóri og stefnumarkandi vinstri flokkur á Íslandi. Mér sýnist þau vera að gera allt rétt meðan Samfylkingaþingmenn þegja. Vandinn við Samfylkinguna er allt í senn Blair-isminn og biðraðaséníin. En biðraðaséníin eru duglaust og hæfileikalaust fólk sem þekkir ekki hugtök á borð við æruverðugleika og skyldurækni. Kunna bara að plotta sig áfram innan kerfisins og eiga það sammerkt að geta þvaðrað um ekki neitt.

Vinur minn sem er harður hægri maður og dyggur stuðningsmaður Sjálfstæðisflokksins uns Hrunið óð yfir líf hans og fjölskyldu, sagðist ekki ætla kjósa Sjálfstæðisflokkinn fyrr en hann væri búin að greiða hverja einustu krónu af FL-group / Landsbanka mútunum. Þetta þykir mér gáfulega sagt og bera vott um heilbrigða hörku.

Ég ætla ekki einu sinni að íhuga það að kjósa minn gamla flokk fyrr en allir, hver og einn einasti þingmaður og ráðherra vanhæfu ríkisstjórnarinnar er hættur og farinn.

Annað væri merki um undirlægjuhátt af yfirgengilegri stærðargráðu. Endurnýjun Samfylkingarinnar er knýjandi. Út með gamla liðið og inn á með fólk með óflekkað mannorð og æru.

Æra, virðing og skyldurækni

Ég heyrði á dögunum ansi góða sögu af ærlegum stjórnmálamanni. Ekki íslenskum að vísu enda eru þeir fáséðir eins og hvítir hrafnar. Þessi saga er af þýskum stjórnmálamanni. Gömlum kalli sem gegndi embætti dómsmálaráðherra á áttunda áratuginum í Vestur Þýskalandi.

Þannig var að dag einn stormaði lögregla inn í ritstjórnarskrifstofur tímaritsins Der Spiegel og handtók ritstjórann og gerði einhver gögn upptæk. Samtímis var blaðamaður tímaritsins handtekin af spænsku lögreglunni þar sem hann sólaði sig í sumarfríi með fjölskyldu sinni. Honum var á eldingarhraða hent upp í fugvél og flogið til þýskalands þar sem hann var yfirheyrður. Aðgerðin var að undirlagi hermálaráðherrans með samþykki kanslara.

Daginn eftir, um leið og klukkan sló níu, gekk þessi virðulegi dómsmálaráðherra á fund kanslarans og afhenti honum afsögn sína. Aðspurður mun dómsmálaráðherrann útskýrt afsögn sína með því að að enginn í Þýskalandi væri handtekin í landinu án þess að hann viss af því. Það hafi verið gengið freklega framhjá honum við þessa aðgerð og honum haldið í skugganum. Hermálaráðherra ekki að ákveða hver sé handtekinn í landinu. Það er hlutverk dómsmálaráðherra. -Punktur...

Þessi maður hætti bara og naut virðingar fyrir vikið meðal þýsku þjóðarinnar.

Það er napurlegt að bera saman þennan gamla virðulega Þjóðverja við Björgvin G. Sigurðsson viðskiptaráðherra í vanhæfu ríkisstjórninni. Hann var aldrei hafður með á fundum sem skiptu einhverju máli. Ingibjörg og Össur nennt ekki að hafa hann með. Davíð Oddson ignoreraði hann algerlega.

Það kom þó að því að Björgvin segði af sér en ekki vegna þess sem hér er ritað að ofan, það var alls ekki komið í ljós á þeim tíma, heldur vegna þess að hrunið átti sér stað á hans vakt eða þvíumlíkt. Einnig spila inn íþetta vanhæfni sem einhvernvegin var öllum ljós, heimskuleg ummæli og því að hann líktist spaugara-dúkkunni Konna (í "Baldri og Konna")þegar hann birtist með Geir Haarde á krísufundum, en hann endurtók allt og umorðaði að hluta til allt sem Geir sagði. Það var öskrað á afsögn hans úr öllum kimum samfélagsins. Frá hægri og frá vinstri.

Að endingu sagði Björgvin sagði af sér. -Eftir ÞRJÁ MÁNUÐI!

Þýski dómsmálaráðherrann beið uns kanslarahöllin opnaði til þess að hann gæti skilað inn uppsögninni.

Sjáið þið muninn ágætu lesendur? Annar er heill og skilur embætti sitt, verksvið þess og inntak. Hinn er bara þarna vegna þess að það er einhvað takmark í biðraðaleik þeirra hæfileikalausu innan flokkakerfisins. Laus við æru og skildurækni.

Er ekki komið nóg af svona liði við stjórn landsins? Er þetta ekki orðið gott? Er virkilega þannig komið fyrir okkur að orð á borð við skyldurækni hefur glatað inntaki sínu? Hvað með heiður? Æru? Skipta þessi hugtök engu máli lengur? Hvað með orð eins og sjálfsvirðingu? Eigum við að treysta fólki sem hefur enga sjálfsvirðingu? Hvaða fólk erum við eiginlega búin að velja til að stýra landinu okkar? Þjófa og hugleysinga? Endalausar raðir af dusilmennum?

Bækurnar um hrunið

Ég er búin að lesa allar bækurnar um Hrunið nema bók Óla Björns Kárasonar um FL-group. Þær eru allar fínar á sinn hátt og algerlega nauðsynlegt lesefni hverjum þeim sem vill kynna sér hrunið, aðraganda þess og hvað sem setti skriðuna af stað.

Nú er ég að lesa Hvítu Bókina eftir Einar Má. Hún er listilega skrifuð og áhrifamikil. Back to the basics - common sence! Hressandi að lesa og jafnvel hrollvekjandi á köflum. Maður dæsir yfir ruglinu sem viðgengist hefur á Davíðstímanum og framhaldinu í vanhæfu ríkisstjórninni. Verkalýðshreyfingin fær það óþvegið hjá Einari og hann talar um að verkalýðsfélögin hafa snúist upp í einhverskonar bíngóklúbba sem leigðu út sumarbústaði. -Nokkuð til í því. Ég man a.m.k ekki eftir því að verkalýðshreyfingin hafi lagt áherslu á sína minnstu bræður nema á tyllidögum. Apparatið hefur meira og minna snúist um að viðhalda sjálfum sér og ofurlaunum lykilmanna í félaginu.

Auðvitað neita þeir slíku ábúðarfullir og slengja fram einhverju exel-skjali en man einhver eftir því að réttindum erlendra verkamanna hafi verið sýndur einhver áhugi þegar allt var hér að springa út vegna þennslunar. Ef það hefði verið einhver dugur í verkalýðshreyfingunni þá hefði hún kallað til verkfalla þegar mannréttindabrot vinnuveitenda litu dagsins ljós. Það eina sem verkalýðshreyfingin gerði var að segja "við getum ekkert gert, þetta eru erlendar vinnuleigur" og blöðuðu síðan kæruleysislega erlendum skútublöðum eða héldu áfram í "Minesveeper"

Bók Jón Fr. Thoroddsen er sennilega sú bók með mesta sprengihættuna. Ástæðan fyrir þessari skoðun minni er sú að allskonar fólk í kerfinu hefur gagnrýnt hana harkalega. -Aðallega fyrir formið en ekki innihaldið! Segja hana vanta nafnalista og heimildaskrá og þar af leiðandi óvandaða. Þetta er dæmigerð smjörklípa hjá hagsmunaaðilum með slæma samvisku.

Árás Guðmundar Gunnarrssonar á Jón Fr Thoroddsen er t.d dæmalaus. Guðmundur segir beinlínis að höfundur sé barasta svo fúll að hafa bara unnið hjá einhverju skíta-verðbréfafyrirtæki en ekki stóru bönkunum að hann hafi ritað bókina í hefndarhug.

Ég spái því að eitthvað í bókinni sé svo viðkvæmt að allskonar fólk úr allksonar flokkum, stéttum og viðkiptablokkum hafi ákveðið að ráðast á bókina og höfundinn með offorsi. Sennilega kemur innihald "Íslenska efnahagsundursins" illa við kauninn á verkalýðshreyfingunni. Eitthvað sem sést ekki strax en er undirkraumandi.

Ég mæli sterklega með Íslenska efnahagsundrinu, Hvítu bókinni, Hruninu og Sofandi að feigðarósi.

Jón Baldvin er með "þetta".

Jón Baldvin ritar besta yfirlit um IceSave fúskið hingað til. Allir sem snefil hafa af áhuga á samfélagsmálum ættu að lesa þessa grein. Hérna er smá úrdráttur úr ritsmíð Jóns Hannibalssonar:

Icesave-málið snýst í innsta kjarna sínum bara um eina spurningu: Hvers vegna ber fiskverkakonunni hjá Granda skylda til að borga skuldir Björgólfanna (og attaníossa þeirra), sem græddu á tá og fingri í uppsveiflunni og komu fjármunum sínum úr landi (og framhjá skattyfirvöldum), án þess að íslensk stjórnvöld hreyfðu legg eða lið? Það er svo önnur spurning, hvort það er eitthvað réttlæti í því að formaður Vinstri-grænna – í hlutverki fjármálaráðherra – skuli þurfa að hreinsa eftir þá skítinn og taka út allar óvinsældirnar af skattahækkunum og niðurskurði velferðarþjónustunnar á sama tíma og forystumenn Sjalfstæðis- og Framsóknarflokks gera hróp að honum og berja sjálfum sér á brjóst í nafni þjóðrækni og föðurlandsástar. Heyr á endemi!

og ennfremur:

Nú er upplýst, að IMF skilyrti lánafyrirgreiðslu sína við Ísland því, að Ísland stæði við lágmarkssparifjártrygginguna gagnvart Icesave. Það dugði ekki, að ríkisstjórnin lofaði að gera það, sem hún gerði, þeir kröfðust lagalega skuldbindandi yfirlýsingar frá þar til bærum stofnunum íslenska ríkisins, þ.e.a.s. Seðlabankanum og fjármálaráðuneytinu. Skuldbindingarskjalið frá 19.nóv.2008 ber undirskriftir Davíðs Oddssonar, seðlabankastjóra og Árna Matthiesen, fjármálaráðherra.

Lesið þetta sómalausu Sjálfstæðismenn! Lesið þetta þótt það yrði ykkar síðasta verk.

-lesið þetta.




-Lesið þetta.

Bullið er búið.

Það var frétt í útvarpinu fyrir rúmri viku sem vakti athygli mína. Frétt þess efnis að ríkisstjórnin sé að skera massíft niður á sviðum sem áður voru einskonar heilagar kýr ríkis-yfirstéttarinnar. Þarna er ég að tala um sértakar greiðslur fyrir nefndarsetur ofan á mánaðarkaupið osfr. Draga á úr ferðakostnað ríkisins um 30%

Það sem mér þykir mest um eru fréttir um að handhafar forsetavalds (forsetisráðherra, forseti hæstaréttar og forseti Alþingis) fá ekki lengur laun (ofan á mánaðarlaunin sín) fyrir það að vera til þegar Ólafur Ragnar fer til útlanda. Sparnaður ríkisins fyrir þessa einföldu aðgerð mun nema 2.5 til 3 miljónum á ári.

Þó að þessi sparnaður sé ekkert sérlega mikill í krónum talið þá má samt ráða einhvern atvinnualausan í eitthvað verðmætaskapandi fyrir þennan pening. Fyrst og fremst er þessi spanaður táknrænn. Jóhanna er beinlínis að segja við ríkiselítuna: -Bullið er búið.

Það er gott og löngu tímabært.

Fysta prófið.

Ég þoli ekki þjóðfélagsumræðuna nú um stundir. Aðstæður eru allar harkalegar, mikið rifist um IceSave og aðrar hörmungar. Ég held að nú fyrst séu afleiðingar Davíðshrunsins að koma fram.

Við höfum bara hlustða á upptaktin af þessari hörmungarsinfóníu hingað til.

Kunnugleg staða er komin upp. Kratar og VG eru byrjaði að rífast innbyrðis. Talað er um að slíta þessu stjórnarsamstarfi og Brennuvargarnir í Framsókn og Sjálfstæðisflokki eygja nú von um að komast að kjötkötlunum með skelfilegum afleiðingum fyrir íslenska þjóð. Þessi þrá Hrunsflokkana (fyrir utan Samfylkingu) um að komast að slökkvistarfinu er mér ráðgáta og gersamlega óhugsandi.

Þetta væri álíka og að nasistaflokkur Þýskalands kæmist til valda í fyrstu kosningunum eftir aðra heimsstyrjöld þar í landi.

Við meigum ekki gleyma hverjir "eiga" hrunið. Sjálfstæðisflokkurinn 75%, Framsókn 20% og Samfylking 5%. Nú treysta hrunsflokkarnir á alþekkta gleymsku íslenskra kjósenda og telja sig "vera með þetta". -Það má ekki gerast.

Ef að VG og Samfylking klúðra þessu stjórnarsamstarfi þá verður einfaldlega ekki líft á Íslandi. Ef að brennuvörgum Íslands verða afhentir lyklarnir af samfélginu, rétt einn ganginn mun verða fólksflótti sem verður engum líkur. Þeir einu sem verða eftir verða meðlimir Engeyjarættarinnar og nokkrir framsóknardindlar.

Nú reynir á ríkisstjórnarflokkana. Nú er fyrsta prófið. Það yrði skammarlegt að falla á því. Skammarlegt.

Fiskur í tjörn

Í viðtali á ABC fréttastöðinni sagði Geir Haarde að lærdómurinn af hruninu væri að betra væri "að vera stór fiskur í lítilli tjörn en lítill fiskur í stórri tjörn".

-Einmitt.

Þetta "sniðuga" svar Geirs afhjúpar algerlega viðhorf arkítekta hrunsins því það sem Geir er í raun og veru að segja er að:

• best sé að fá að leika lausum hala þar sem maður getur beygt reglurnar en að hætta sér þangað þar sem maður getur það ekki.

Þetta er lærdómurinn að mati Geirs Haarde? Takið eftir að hann er ekki að tala fyrir hönd íslensku þjóðarinnar í þessu tilfelli, enda passar líkingin engan vegin við þá skýringu.

Hann er að tala um Davíðsklíkuna. Skilaboðin eru skýr.

• Við ættlum bara að einbeita okkur að Íslandi í framtíðinni. Þar komumst við upp með allt.

Góðar fréttir fyrir Ísland eða hitt þó heldur.

Jónas hittir naglann á höfuðið

Þessi greining Jónasar er því miður sönn. Nú verður reynt að þykjast styðja Joly en vinna samhliða gegn hugmyndum hennar.

Það sem ég og sennilega fleiri landsmenn óttast er að hrunið verði aldrei gert upp nema til málamynda. Stóru fiskarnir sleppa meðan verðbréfaguttar á gólfinu verða látnir gjalda.

Þessvegna nötraði allt samfélagið við orð Joly.

Ég trúi því ekki að neitt breytist. Sér einhver lesandi t.d fyrir sér að Sigurður Einarsson, Jón Ásgeir eða einhverjir Alþingismenn verði leiddir burtu í járnum á leiðinni á Kvíabryggju?

Trauðla. -Þeir sleppa.

Uppgjörið.

Ég fékk svolítið skrýtna tilfinningu í gær. Ég ímyndaði mér að gengið yrði að kröfum Evu Jolie. Að ríkisstjórnin myndi hysja upp um sig buxurnar eftir smánarlega frammistöðu.

Ég ímyndaði mér að það væru 3 saksóknarar, einn um hvern banka. Ég ímyndaði mér að þessir saksóknarar gætu ráðið til sín allt það fólk sem til þarf til þess að skila af sér verkinu með sóma.

Þá gerðist það.

Ég fattaði allt í einu að ég hef aldrei haft trú á því að Hrunið yrði gert upp. Íslenska svæfum-þetta-í-nefnd-aðferðin er sennilega svona inngróin inn í hugsunarhátt minn. Í brjósti mínu bærðist ekki einu sinni von um að hrunið yrði rannsakað nema með kerfisbundu og skipulögðu sleifarlagi, sérpöntuðu til þess að valda sem minnstum usla.

Svei mér þá ef að þetta er ekki að breytast. Ég fékk skyndilega trú á að uppgjör við Hrunið sé mögulegt. Að það sé rétt sem Eva segir. Slóðin er heit og verður það lengi. Trikkið er ekki flókið. "Follow the money".

Ég er hinsvegar sannfærður um að valdamikil öfl í samfélaginu, í stjórnkerfinu og á Alþingi setja nú allt á fullt til þess að hindra eðlilega rannsólkn og vilji helst að pótentátar Sjálfsstæðisflokksins verði látnir rannsaka (eins og alltaf). Ég er líka sannfærður um að angar þessa máls teygji sig á staði sem hingað til hafa verið stikkfrí frá spillingarumræðunni.

Þegar sagt er að uppgjörið við hrunið sé nauðsynlegt fyrir þjóðina þá er það ekki bara vegna þess að réttlátt er að refsa misgjörðarmönnum sínum, heldur er málið í þessu tilfelli að veruleg hætta er á að óútkljáð uppgjör, uppgjör sleifarlagsins, uppgjör að hætti Sjálfstæðisflokksins, kjúfi þjóðina í tvennt um áratugi.

-Við höfum fengið nóg af slíku rugli. Það má ekki gerast.

Augljóst. -Algerlega augljóst.

það er augljóst að sleifarlag við rannsókn Hrunsins var kerfisbundið og til þess eins að tefja og dreifa málinu á dreif.

Það þarf að vera þroskaheftur til að sjá ekki í gegnum þetta fúsk.

"Kerfið" er bara að passa upp á sig og sína. Ekki kæmi mér á óvart að angar eðlilegrar rannsóknar endi í efstu lögum samfélagsins okkar og dragi "virðulega" einstaklinga niður í svaðið. Landsþekkt nöfn fólks úr virðulegum fjölskyldum.

Ég held að ríkisstjórninni sé ekki um að kenna nema fyrir fásinni og tómlæti þótt auðvitað séu sumir Alþingismenn (fyrrverandi og núverandi) invinklaðir í efnahagshrunið eins og allir vita. Ég held að stjórnkerfið sé að hindra eðlilegan framgang þessarar rannsóknar. það á að svæfa rannsóknina í nefnd.

Það er ekki tilviljun.

auðvitað - - AUÐVITAÐ ! ! ! !

Á Valtýr Sigurðsson að segja af sér sem ríkissaksóknari. SONUR HANS ER EINN AF ARKÍTEKTUM HRUNSINS....

Það er svooooo ljóst að kattaþvottur var í uppsiglingu. Týpískt íslenkskt yfirklór.

Takk Eva Jolie.

Næsti leikur gegn fyringarleiðinni.

Ég hef það samkvæmt áreiðanlegum heimildum að næsti leikur LÍÚ gegn fyringarleiðinni sé kerfisbundin útdeiling á leigukvóta framhjá viðkvæmum svæðum. Nú á að svelta sumar byggðir með því að neita að leigja þeim kvóta og skapa þannig þrýsingi á Alþingismenn viðkomandi svæða til að snúast á sveif með hagsmunum LÍÚ.

-Vitið þið til...

Mjög bráðlega munu viðkvæm byggðarlög ekki fá neinn kvóta leigðan. Háværar raddir munu þrýsta á þingmenn viðkomandi kjördæma til þess að afneita fyrningarleiðinni.

Munum að LÍÚ lítur á baráttuna gegn fyrningarleiðinni sem lokabaráttu. Þeir tjalda öllu til og hafa meir að segja keypti heilan Mogga til að básúna ágæti núverandi kvótakerfis og hrikaleika fyringarleiðarinnar. Hundruðir manna og kvenna eru á góðum launum beint og óbeint við að verja kvótakerfið. LÍÚ veit best hvað staðan er viðkvæm og bregst því við með þessum hætti. Það hangir nefnilega ansi mikið á spýtunni. Útgerðaraðallinn er búin að spila svo rassinn úr buxunum að arðurinn af greininni fer ekki lengur til Íslands heldur í vaxtagreiðslur til þýskra banka. Þetta veit LÍÚ vel og reynir nú að blekkja fólk kerfisbundið. Tilkoma þessara skulda er svo annar handleggur og efni í ótal sorglegar bækur. Þeir þurftu nefnilega ekkert á þessum skuldum að halda og voru dobblaðir af gráðugum lánapröngurum frá bönkunum. -Meira um það síðar.

Rembingur eyjaskeggja

Ég er að lesa bók Guðna Th. Jóhannessonar um Hrunið. Fín bók og afar gagnleg sem setur upp aðdraganda efnahagshrunsins og eftirköst í samhengi. Mæli sterklega með henni. Það er svolítið sérstakt að það virðist sem íslenks stjórnvöld og viðskiptalífið hafi staðið fyrir framan nokkrum vondum kostum og alltaf valið þann lang-versta. -Trekk í trekk.

Wa-Mu leiðin var sennilega sú allra versta sem hugsast gat og hefur skaðað okkur ótrúlega mikið. Með henni var lína dregin og hagsmunir íslenskra sparifjáreiganda voru teknir fram yfir þá sem eru erlendir að uppruna. -Gengur þetta upp? Það er ekki að undra að enginn vildi hjálpa okkur í þessari stöðu. Mikið betra hefði verið að láta alla tapa jafnt og ríkisstyðja ekki íslenska sparifjáreigendur. Láta kapítalismann ráða för. borga það sem okkur ber samkvæmt samningum (20.000 evrur) og láta þar við sitja.

Það er svolítið sérkennilegt að í Wa-Mu leiðinni kristallast annar vandi. Sá herfilegi hugsunarháttur að Íslendingar séu á einhvern hátt betri eða merkilegri en þegnar annara þjóða. ESB andstæðingar klifa á þessu í hvívetna. Samvinna á jafnréttisgrundvelli er eitur í þeirra beinum. Björk-fjölskyldan í Gautaborg er ómerkilegri en fjölskylda á Víðimel í Reykjavík. Aho-fjölskyldan í Helsinki er ómerkilegri en fjölskylda í Reynigrund í Kópavogi. Gomez-fjölskyldan í Barcelona er ómerkilegri en fjölskylda í Stekkjaflöt í Garðabæ. Þessi hugsunarháttur er algerlega grundvallandi í hugsunarhætti ESB andstæðinga og í raun kjarninn í hinum belgingslega sjálfsbirginshætti sem einkennt hefur íslenska þjóðarvitund um áratugaskeið.

Við erum betri, merkilegri og fremri öðrum þjóðum. Óskaplega dæmigerður rembingur fyrir eyjaskeggja.

1500 miljónir á dag...

Íslensk útgerðarfyrirtæki selja fisk fyrir einn og hálfan miljarð á dag. Ekkert af þessu fé skilar sér inn í hagkerfið því allur arður af fisk-auðlind Íslendinga fer beinustu leið til þýskra banka.

-Þessvegna styrkist ekki krónan
-Þessvegna eru erlendar skuldir að buga fjölskyldur
-Þessvegna hafa engir áhuga á að fjárfesta á Íslandi


LÍÚ eru þjóðskaðleg glæpasamtök.

Don Davíð.

Ég hitti tölvumann í bankakerfinu í gær. Vel fór á með okkur og ég spurði hann í gríni að ég rétt vonaði að öll samskipti milli Davíðs Oddsonar við hinna bankana væru til í öryggisafritum tölvukerfanna. Tölvumaðurinn brosti og sagði að enginn tölvusamskipti væru til milli Davíðs Oddsonar því að hann notaði ekki tölvupóst. Viðmælandi okkar játti því og sagði það almannaróm að Davíð notaði ekki tölvupóst.

Þetta er bara fyndið.

Davíð Oddsyni svipar mjög til mafíósa í þessu samnengi. Notar ekki tölvupóta og lætur áhangendur sína þeysast bæjarenda á milli með "skilaboð". Notar ekki GSM síma og aðeins tíkallasíma í sárustu neyð. Sestur í helgan stein á sveitasetri sínu og klippir rósir í kyrrðinni.

Alþingi niðurlægt.

Guðlaugur Þór segir að Alþingi sé niðurlægt.

Mér þykir meiri niðurlæging í því fólgin að maður eins og Guðlaugur sitji á Alþingi.



-Svona eru hlutirnir stundum snúnir.

Uppítökuleiðin - Árás á hinar dreifðu byggðir.

Núverandi fisveiðstjórnunarkerfi hefur reynst þjóðinni happadrjúgt. Á undra skömmum tíma hefur náðst jafnvægi í fiskveiðistjórnun og fyrirtæki í sjávarútvegi eru vel rekin og burðarásar hinna dreifðu byggða. Þúsundir fjölskyldna treysta á afkomu sjávarútvegsins. Kvótakerfið sem sett var á 1984 hefur þróast og eflst og segja má að 90% aflaheimilda hafa nú skipt um hendur og stuðlað að auknu hagræði greininni til heilla. Auðvelt er að færa fyrir því rök að réttlátara kerfi sé vandfundið því hver og einn getur jú ýmist leigt sér kvóta ellegar keypt sér kvóta. Við breytingu á lögum um veðsetningu aflaheimilda losnaði úr læðingi "falin arður" úr greininni landsmönnum öllum til heilla. Fé sem hefur nýsts til allskonar fjárfestinga, í landi sem á sjó.

Núverandi ríkisstjórn hefur í hyggju að kollvarpa kvótakerfi með geigvænlegum afleiðingum fyrir hinar dreiðfu byggðir. Fólk sem býr í póstnúmerinu 101 ætlar nú með lagasetningu að taka kvótann frá útgerðinni og færa til ríkisins. Minnir á margt um ógnarverki Mugabes forseta í Zimbawe þegar hann gerði áþekkan "skurk" á jörðum hvítra bænda. Eftir stóð logandi akur og óstjórn sem ekki enn sér fyrir endan á. Pólistískir pótentátar eiga nú að stjórna greininni.

Það á að þjóðnýta eigur útgerðarinnar.

Uppítökumenn sem aldrei hafa unnið við fiskveiðar né skilja hið viðkvæma samband þorps og veiða, vilja nú koma á einhverksonar kommúnistísku kerfi hvers fyrirmynd er sennilega sambland af Austur-Þýskalandi og Kína undir Maó. -Þokkaleg framtíðarsýn eða hitt þó heldur. Hvað segðu t.d bændur við því ef að jarðir þeirra væri teknar með löggjöf og færar ríkinu? Hvað segðu kaupmenn ef að verslanir þeirra væru ríkisvæddar? Kvótin er eign úterðanna enda færðar til eignar í bókhaldi útgerðarfélaga. Verður þetta eitthvað skýrara?

Undir sjónarmið LÍÚ hafa tekið flest allar sveitarstjórnir sjávarbyggða auk stórra fyrirtækja sem þjónusta greinina. Fólk sem býr innan vébanda póstnúmersins 101, elítan svokallaða hefur því miður rekið fleig milli sín og vinnandi fólks. Sjómanna, útgerðarinnar og hagsmunaaðila í sjávarútvegi.

það er miður að allar þessar prófgráður elítunnar skuli skila svo fátæklegum niðurstöðum.




Myndin með þessari færslu er af Magnúsi Kristinssyni í þyrlunni sem hann keypti sér eftir aðhafa veðsett kvótann (sameigniega eign landsmanna) upp í topp. Magnús þessi keypti sér líka Toyota umboðið og fleiri fyrirtæki. Skuldir Magnúsar vegna þessa nema miljörðum sem útgerðin hans verður að borga. Arðurinn af greininni (sameign þjóðarinnar) ef s.s komin til þýskra banka ef það hefur farið framhjá einhverjum. Nú keppist LÍÚ að verja (þyrlukaupa)kerfið sem opnaði glufur fyrir menn eins og Magnús að arðræna þjóðareigina.

Sjálfstæðisflokkurinn 80 ára.

Ég man þegar KR varð 80 ára. Eg var þá í 6. flokki í Leikni og keppti við hinn goðsagnakennda 69 árgang í í Frostaskjóli. Við unnum 2-0. Ég skoraði eitt mark. Síðan hef ég eiginlega ekki spilað fótbolta enda hef ég ekki tekið almennilega út hreyfiþroska svo neinu nemi.

Í gær átti Sjálfstæðisflokkurinn 80 ára afmæli. Tilfinningarnar eru blendnar svo ekki sé tekið dýpra í árinni. Ég veit ekki eiginlega hvað mér á að finnast um Sjálfstæðisflokkinn. Ég held samt sem áður að Sjálfstæðisflokkurinn sé svo laskaður af fortíðinni að ómögulegt sé að endurvekja flokkinn á sömu nótum og hann er byggður á. Flokkurinn stendur frammi fyrir hugmyndafræðilegu gjaldþroti, ekki ósvipað og kommúnistaflokkar Evrópu við fall Sovíetríkjanna. Stefnan var röng. Sem er kannski ekkert óskaplegt í sjálfu sér en því miður þá tóku þeir þjóðina með sér í fallinu.

Kannski er lærdómurinn sá að 18 ára valdatími sé ekki hollur neinum stjórmálaflokki.

Sjálfstæðisflokkurinn samanstendur af tveimur kröftugum öflum í samfélaginu. LÍÚ er sterkasta þrýstiaflið í flokknum og þar á eftir kemur frjálshyggjuliðið. hefbundið íhald í Sjálfstæðisflokknum er á undanhaldi og einungis veifað fyrir kosningar.

þegar ég er að reyna að átta mig á samferðafólki mínu þá er ég alltaf að reyna að finna einhvern kjarna, eitthvað sem er dæmigert fyrir viðkomandi. Stundum tekst þetta. Stundum ekki. Ég man í fjótu bragði eftir manni sem ég hafði kynni af og áttaði mig engan vegi á þar til ég heyrði hann tjá sig um kvikmyndina Shawshank Redemption. Hann sagði með einhverskonar fjarlægu bliki í augum að hann "skildi fangelsisstjóran svo vel" En fangelsisstjórinn var ógleymanlegt illmenni sem Bob Gunton lék stórkostlega. Við þessi orð áttaði ég mig á þessum manni.

Til þess að átta sig á Sjálfstæðisflokknum hefur mér dugað einna best að skoða málflutning Sjálfstæðismanna varðandi hugmyndina um sameign en hún er eitur í beinum þeirra. Samfélag á helst ekki að eiga neitt saman. Einstaklingar í samfélaginu eru alfa og omega hugmyndafræðinnar. Orkuveitur - Landsvirkjun - Ríkisútvarpið - Vegagerðin - Náttúruundur - Strætisvagnaþjónusta - Heilbrigðiskerfið - Skólakerfið - Póstþjónusta - Símalínur landsins og fiskurinn í sjónum á að vera í eigu einstaklinga en aldrei sameign þjóðarinnar. Þetta hatur á sameignarhugtakinu er því lykillinn af skiliningi á afmælisbarninu.

Samfélag fólks byggist upp á einstaklingum sem mynda lið. Lið eins og KR. Samvinna og úrlausn sameiginlegra hagsmuna eru lykilatriði í farsælu samfélagi. Þetta hefur afmælisbarnið aldrei skilið.

Stal bara sleikipinna

Fyrir nokkrum árum komst danskur þingmaður í fréttirnar fyrir það að stela sleikibrjóstsigg. Hann undraðist mjög þá fjölmiða athygli sem málið vakti og hélt í sífellu fram vörn í málinu sem var einhvernvegin svona:

Hey! Þetta var bara brjóstsykur!

Sama er uppi á teningnum hjá Framsóknarmönnum í dag. Þeir neita að yfirgefa í eitthvað herbergi Alþingishúsinu en undrast um leið að málið vekji athylgi!

-Hey þetta er bara herbergið "okkar!"

Bæði þessi dæmi sýna vel ankannalega siðferðisvitund. Í tilfelli þess danska er það ekki hluturinn sem hann stal sem skiptir máli heldur þjófnaðurinn sem slíkur. Í tilfelli Framsóknarflokksins er það ekki sú staðreynd að flokkurinn hefur haft afnot af þessu bansettu herbergi í áratugi, heldur það að flokkurinn þykist "eiga" það til frambúðar. Sérkennileg sýn á þing- og lýðræðinu satt best að segja.

En ankannalegra við þennan farsa er að kunningi minn, Guðmundur Steingrímsson reynir að halda uppi vörnum í þessari vitleysu og bendir "góða" greiningu Einars Skúlasonar um málið. Þrátt fyrir yfirklór Einars um þetta mál stendur alltaf eftir sú staðreynd að Framsókarmenn vilja ekki fara út herberginu "sínu". Herberginu sem þeir þykjast eiga.

Nú er stundum gaman að fabúlera um hvað hefið orðið ef þetta og hitt hefið ekki skeð. Hvernig hefði atburðarrásin orðið ef Davíð Oddson hefið ekki mætt í Kastjósið hjá Sigmari? Hvernig hefði mál þróast ef Bjarni Harðarsson hefið kunnað á tölvupóst? Og hvernig hefði Guðmundur Steingrímsson, pistlahöfundur brugðist við ef hann hefið ekki gengið í Framsóknarflokkinn fyrir þessar kosningar. Ég þykist fullviss um að hann hefið ritað mergjaða pistla um þetta bjánalega mál og togað og teygt Framsóknarflokkinn sundur og saman með nöpru háði eins og honum er einum lagið.

En tímans rás verður ekki hnikað. Nú er Guðmundur Steingrímsson að verja þetta bull.

Góð list er ekki spurning um góðar græjur. Bók verður t.d ekkert betri þótt hún sé skrifuð á dýran pappír. Ljóð þarf ekki gyllingar við. Stjórnlist er ekki háð fínum stólum, dýrum tölvum og grænni málningu á söguþrungnum veggjum. Guðmundur Steingrímsson ætti að fatta þetta og taka þessum breytingum fagnandi. Segja sem svo:

-Fokk it! Við förum bara í þetta helvísis herbergi í Moggahöllinni. Spýtum í lófana og tökum slaginn!

Að lokum læt ég ljóð Jónasar Hallgrímssonar fylgja með. Þingmönnum Framsóknarflokks er sérstaklega bent á fyrsta og síðasta erindið í þessari mögnuðu hugvekju Jónasar.

ÍSLAND

Ísland, farsældafrón

og hagsælda, hrímhvíta móðir!

Hvar er þín fornaldarfrægð,

frelsið og manndáðin bezt?

Allt er í heiminum hverfult,

og stund þíns fegursta frama

lýsir sem leiftur um nótt

langt fram á horfinni öld.

Landið var fagurt og frítt

og fannhvítir jöklanna tindar,

himinninn heiður og blár,

hafið var skínandi bjart.

Þá komu feðurnir frægu

og frjálsræðishetjurnar góðu

austan um hyldýpishaf,

hingað í sælunnar reit.

Reistu sér byggðir og bú

í blómguðu dalanna skauti,

ukust að íþrótt og frægð,

undu svo glaðir við sitt.

Hátt á eldhrauni upp,

þar sem ennþá Öxará rennur

ofan í Almannagjá,

alþingið feðranna stóð.

Þar stóð hann Þorgeir á þingi,

er við trúnni var tekið af lýði.

Þar komu Gissur og Geir,

Gunnar og Héðinn og Njáll.

Þá riðu hetjur um héruð,

og skrautbúin skip fyrir landi

flutu með fríðasta lið,

færandi varninginn heim.

Það er svo bágt að standa í stað,

og mönnunum munar

annaðhvort aftur á bak

ellegar nokkuð á leið.

Hvað er þá orðið okkar starf

í sex hundruð sumur?

Höfum við gengið til góðs

götuna fram eftir veg?

Landið er fagurt og frítt

og fannhvítir jöklanna tindar,

himinninn heiður og blár,

hafið er skínandi bjart.

En á eldhrauni upp,

þar sem ennþá Öxará rennur

ofan í Almannagjá,

alþing er horfið á braut.

Nú er hún Snorrabúð stekkur,

og lyngið á Lögbergi helga

blánar af berjum hvert ár,

börnum og hröfnum að leik.

Ó, þér unglinga fjöld

og Íslands fullorðnu synir!

Svona er feðranna frægð

fallin í gleymsku og dá!

Ruglaðir þingmenn rugla blaðamenn

það hefur verið svolítið fyndið að fylgjast með þinginu að undanförnu. Þingmenn virðast vera að átta sig á því að þeir eru fyrst og fremst kjörnir sem einstaklingar og tilheyra síðan einhverjum flokki.

-Ólíkt sem áður var.

Það er eins og einhverjir hlekkir séu að bresta. Það er í lagi að vera ósammála. Jafnvel er í lagið að stjórnarflokkarnir eru ósammála í sumum málum.

Blaðamenn og bloggarar eru ekki allir búnir að fatta þetta og tala með svartsýnisblæ um að "nú séu komnir brestir í samstarfið". Ég tek þessu fagnandi. Það er ekki eðlilegt að heill stjórnmálaflokkur sé sammála um stór og þverpólitísk mál. Það er gott að gæsagangurinn hefur riðlast. Borgarahreyfingin hefur tekið frumkvæðið í siðbót Alþingis. Þeim fylgja ferskir vindar sem allir þingmenn ættu að fagna þótt sumum finnist óþægilegt að ætlast sé til þess að þeir persónulega skuli hafa skoðanir.

-Þetta er gríðarleg framför frá Davíðstímanum.

Landsmenn ættu að gera þá kröfu til þingmanna sinna að þeir séu fyrst og fremst fulltrúar þeirra en ekki fulltrúar flokkanna sinna. Blaðamenn ættu einnig að hætta að gera ráð fyrir að lögmál Davíðstímans séu í gildi í dag.

-Þeim var hent á bálið í búsáhaldabyltingunni.

Hugarfarsbreytingin þarf líka að eiga sér stað hjá þjóðinni. Við þurfum að hætta að líta á þingmenn sem valdsherra og líta á þá sem þjóna. Þannig er hið rétta jafnvægi hlutanna í lýðræðisríkjum.

Afstaðan til ESB.

Ég hef mikið velt því fyrir mér hversvegna sumir styðja inngöngu inn í ESB og sumir eru algerlega á móti því. Ég hef ekki heyrt nein alvöru* rök fyrir því að standa fyrir utan ESB en rök þeirra sem vilja inngöngu eru góð og sterk.

Nú ætla ég að gefa mér það að andstæðingar ESB (á þingi) séu meðalsnotur og engir fábjánar. Þau hjóta því að sjá að við málstað þeirra blasa við veik rök. -En samt, ég endurtek: En samt, eru þau á móti ESB.

Hvað er það sem veldur þesssari afstöðu? Er það popúlismi? -Varla. Er það þjóðernishyggja. -Gæti verið. Er það ótti við útlendinga sem mögulega á rætur í nýfengnu sjálfstæði þjóðarinnar? -Sennilega.

Afstaðan gegn ESB er s.s byggð á ótta ef þessi aðleiðsla hjá mér er rétt.

Takið eftir ágætu lesendur, að rökin gegn ESB eru óttarök. "Við verðum gleypt" og þvaðrið um "fullveldisafsal" eru greinar af þessum (ótta)meiði.

Bara svona til að minna fullveldis-afsals-galarana á staðreyndir málsins þá er fullveldi Íslands í dag í skúffu hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum. Svo er þetta hugtak meira og minna gallað. Hugsanlega átti það við einhverntíman á 19. öld en alls ekki í dag. Þegar Svíar stóðu fyrir utan ESB á síðarihluta liðinnar aldar, var gerð einhverskonar árás á sænsku krónuna frá risastórum vogunarsjóðum. Afleiðingin var að sænska krónan hrundi. Hvar var fullveldi Svíþjóðar þá? Þeir réðu ekkert um framvinduna sem felldi krónuna þeirra. Það var meir og segja ekki neitt ríki sem "réðst" á það heldur alþjóðleg fyriræki.

Þó að mér þyki rök ESB andstæðinga vera veik og málstaðurinn slakur, þá er það eitt í málflutningi þeirra sem veldur þvi að ég fæ svima og roða á bringu og innanverð lærin af eitómri undrun. Það er sú staðreynd að þessir nei-arar vilja heldur ekki einusinni að talað sé við ESB ti að fá úr því skorið hvað sé í boði. Hvað þá að þjóðin, meirihlutinn fái að hafa eitthvað að segja í því máli.

-Þetta er freklegur yfirgangur og á ekki að líðast.

Það hinsvegar, varpar ljósi á hve alvarlegum augum nei-arar líta á ESB. innganga eða viðræður ESB er í þeirra augum álíka og að Ísland fari aftur undir Danakonung. Þetta ættu þeir sem eru hlynntir inngöngu eða viðræðum við ESB að hafa í huga. Nei-arar líta á samstarf við ESB, hvað þá inngöngu sem samning við andskotann. -Og ömmu hans.

Ég er þess fullviss (og ætla í raun að rannsaka það) að nei-arar í röðum þingmanna eru fólk sem ekki hefur dvalið erlendis að neinu marki og að já-arar séu þvert á móti fólk sem búið hefur í útlöndum og á þá á ég við löndum ESB.

Ég er búsettur í ESB landi og fullyrði að Svíar eru ekkert með hugann við ESB þegar þeir vakna á morgnana. Þetta er bara SAMNINGUR sem landið gerði við önnur lönd. SAMNINGUR sem Svíar telja sig hag sínum betur borgið en að standa utan hans. Fullveldis-afsals-kórinn litur á þennan samning einhverjum öðrum augum. Sumir vita reyndar betur en ástunda hagsmunagæslu fyrir LÍÚ (Sjálfstæðisflokkur) meðan aðrir (VG) beita fyrst og fremst fyrir sig tilfinningarökum. Rökum sem ekki eru reist á neinu nema ótta við útlönd og reynslu- og samskiptaleysi við fólk af erlendu bergi

-o-o-o-

*Sjálfur menntamálaráðherra landsins, Katrín Jakobsdóttir nefnir dýraníð og það að jafnréttisbarátta ESB landa (fyrir utan Norðurlöndin) gangi hægt og "lýðræðishalla" sem ég veit ekki hvað þýðir. Meira um það hér og hér og hér.

Heimskur - Heimskari

Ekki veit ég hvorir eru heimskari. Ríkisstjórin með að banni við það að léttklætt fólk ellegar alsbert dansi fyrir framan þá sem það vilja sjá.

Eða

Stórnarandstaða Framsóknarflokks sem vill ekki fara út úr herbergi í Alþingishúsinu sem þeim var úthlutað einhverntíman á síðustu öld.

Á meðan ríkir neyðarástand á Íslandi.

Þáttur um Ísland á SVT.

Menningarþátturinn Kobra var í sjónvarpinu í gær og umfjöllunarefnið stendur mér nærri. Ísland. Menning í eftirmála efnahagskrísu var eignilega þemað í þættinum og rætt var við fjölmarga listamenn.

Mest þótti mér um verð orð Steinunnar Sigurðardóttur tískuhönnuðar. Hún sagði að Ísland eftir hrunið yrði 150% betra en Ísland fyrir hrunið. Ég tek undir hvert orð.

Við vorum orðin kolvitlaus í fávitalegri efnishyggju.

Endilega kíkið á þennan þátt. Hann er alveg frábær.

Óður Eiður.

Eiður Guðnason fyrrverandi sendiherra og flokksdindill krata er mikið á móti þeim þingmönnum sem ekki mættu til kirkju við setningu Alþingis í síðustu viku. Kallar þá auglýsingamenn og segir þá ekki virða trú annara þingmanna.

þessi skoðun Eiðs er engin nýlunda og er í raun gömul tugga. Tuggan bragðast þannig að trúlausir eiga bara að þegja ellegar taka þátt í dýrkun á ríkiskirjuguðinum vegna þess að þetta er hefð.

Það var reyndar líka hefð að konur máttu ekki verða prestar og áttu bara að þegja. Það var líka hefð að ekki mátti gifta samkynhneigða. Það var líka hefð að konur máttu ekki kjósa í kosningum. Furðuleg þessi árátta flokkdindilsins Eiðs í vörnum fyrir hefðir.

-Eða hvað?

Það er nefnilega hefð sem ekki enn hefur veirð rofin að kratar "eiga" viss embætti í ríkiskerfinu (forstjóri Tryggingastofnunar sem dæmi) og hefð fyrir því að útjaskaðir fyrrverandi ráðherrar fái starf sem sendiherrar. -Rétt eins og flokkdindillinn Eiður fékk á sínum tíma. Einu sinni var það hefð að landsbyggarþingmenn voru með lögheimli í pósthólfi í kjördæminu sínu en bjuggu við góðan kost í Reykjavík. Við það fengu þeir meiri pening í laun frá Alþingi. "Góð" hefð sem Eiður kannast örugglega við :)

"Kerfið" hefur því miður mikla tilhneygingu til að viðhalda sjálfum sér. Tuðið í Eiði er hluti af þeirri vörn.

-o-o-o-o-

Ég sé ekkert að því að þingmenn sæki kirkjur hvenær sem þeim sýnist en finnst eins og öllum trúleysingjum að messa í ríkiskirkjunni eigi ekki að vera hluti af setningu Alþingis.

Vonandi endist Eiði líf og heilsa til þess að sjá Ísland breytast úr forarpytti spillingar og hefða í almennilegt samfélag.

Framsóknarherbergið.

Farsinn í kringum "Framsóknarherbergið" varpar ljósi inn í það öngstræti sem íslensk stjórnmál hafa verið föst í frá lýðveldisstofnun. Stjórnmálalflokkarnir líta á sig sem félagasamtök sem eru steinsteyptar inn í Alþingishúsið.

Ég held að það væri fróðlegt að fá sjá hvað flokkarnir fá úthlutað mörgum fermetrum hver fyrir sig. Það kæmi mér ekki á óvart að úthlutaður fermetrafjöldi í Alþingishúsinu sé í beinu samhengi við fjölda pólitískra bitlinga sem flokkarnir hafa úthlutað sjálfum sér. -Spennandi verkefni fyrir sniðugan blaðamann.

En vonandi eru nýjir tímar við dagsbrún. Ég hef það einhvernvegin á tilfinningunni að Jóhanna sé sú sem stöðvar þetta rugl. Ef að núverandi ríkisstjórn lyftir sér örlítið upp fyrir klíku-pot fortíðarinnar og ástundar venjulega stjórnsýslu, þá gæti þessi stjórn skipt sköpum fyrir framtíð Íslands. Gert landið byggilegt á ný eftir hamfarir Sjálfstæðis- og Framsóknarflokks s.l 18 ár.

Mikið flón

Augjóst er að hér fer um völl mikið flón. Illugi Jökulsson tæklar þetta vel.

Ásmundur Einar Daðason er erkidæmi um þingmenn sem við þurfum ekki. Bendi á þessa færslu máli mínu til stuðnings.

Ríkisstjórnin og stóra samhengið.

Nýju ríkisstjórnarinnar býður mikið hlutverk. Ekki bara þarf hún að vinna á erfiðustu tímum í íslenskri nútímasögu, heldur þarf hún líka að vinna traust á faginu þ.e.a.s stjórnmálum.

Eftir 18 ára valdatíma Sjálfssóknarflokksins er tiltrú almennings á stjórnmálum ekkert. Traustið er farið og stjórnmálamenn í dag eru í álíka stöðu og nýjir starfsmenn á fasteignasölu sem þekkt er fyrir að svindla á kúnnunum sínum. Traust er mikilvægasta "eign" allra sem ástunda fasteignaumsýlsu og fasteignasala sem rúin er trausti er barasta ónýt. Rétt eins og í dæmi stjórnmálanna i dag. Traustið er farið og þarf að ávinnast aftur.

Prýðilegt dæmi um ofantalið er ótti fólks að það sé búið að plotta upp bitling fyrir Kolbrúnu Halldórsdóttur í embætti þjóðleikhússtjóra. Það eru allir skíthræddir að ekkert breytist og stjórnarstíll náhirðar Sjálfstæðisflokksins verði við lýði í nýju ríkisstjórninni.

Ég hef ekki sérstakar áhyggjur af þessu. Það er komin nýr vinkill og ný vídd í íslensk stjórnmál. Ef að stjórnmálamenn fara yfir strikið þá tekur ekki mikinn tíma í að blása í lúðrana og mótmæla af ókunnum krafti eins og dæmi búsáhaldabyltingarinnar sannaði. Þar var heilli ríkisstjórn bolað frá völdum.

Íslenskir borgarar sætta sig ekki við stjórnunarstíl Náhirðarinnar. Héðan í frá verður litið til prófskírteina í stað flokksskírteina í opinberum embættisveitingum. Ég held að það taki tiltölulega stuttan tíma að breyta algerlega siðum og venjum í stjórnsýslunni. Traust almennings fylgir á eftir.

Gagnleg glósa frá Hjálmari Gíslasyni

Ég rakst á glósu á Facebook í gær sem að hreyfði við mér. Hjálmar Gíslason skrifar hugleiðingu um stjórnmálamenn. Ég hef oft velt þessu viðfangsefni Hjálmars fyrir mér en get ekki orðað þetta betur en Hjálmar. Það var líka athyglisvert að lesa athugasemdirnar við glósuna og ljóst að fleiri en Hjálmar hafa pælt í þessu. Endilega lesið þetta.

Sennilega er það merki um að vera að eldast þegar kunningjar manns, gamlir skólafélagar og vinir eru orðnir meðal þeirra sem eru nokkuð áberandi í pólitíkinni, sumir jafnvel að komast á þing.

Það er hins vegar alveg magnað hvað þetta virðist gera við fólk. Fólk sem ég man eftir sem víðsýnu, hugmyndaríku og jákvæðu fólki fellur á kaf í skotgrafapólitík og verður alveg eins og gömlu leiðinlegu kallarnir sem við þurftum svo innilega að losna við af þingi.

Hvernig væri að einbeita sér að því að vera nýja týpan af pólitíkus? Þessi jákvæða, uppbyggilega, sem eyðir ekki mestu af sínum tíma í að rífa niður hugmyndir og innlegg "andstæðinga" sinna, heldur kemur með hugmyndir, trompar útspil andstæðinganna með betri útfærslum og fylgir máli sínu eftir af eigin sannfæringu og sterkum rökum.

Það er reyndar furðulegt að fólk skuli yfir höfuð tala um "andstæðinga sína", þegar það er svo augljóslega allt í sama liðinu um að vilja Íslandi vel, en hefur ólíkar hugmyndir um hvernig það sé best gert (nema viðkomandi séu í þessu af öðrum hvötum og þá mega þau gjarnan hverfa af þessum vettvangi og vera fyrir einhvers staðar annars staðar en í endurreisn Íslands).

Hér er nefnilega smá fréttaskot til ykkar, nýrra pólitíkusa: Niðurrif, neikvæðni, persónulegar aðdróttanir og uppnefningar virkuðu etv. ágætlega í Morfís, en núna þegar þið eruð komin til vits og ára, þá höfðar svona lagað bara til þeirra sem eru þegar í ykkar harðasta kjarna hvort eð er. Til að vinna nýtt fylgi, einkum og sér í lagi um þessar mundir, þarf jákvæðni, uppbyggilegar hugmyndir og umfram allt aðgreiningu frá gömlu pólitíkinni sem allir eru orðnir hundleiðir á.

Veriði nýja týpan af pólitíkus - plís!

Ykkar, Hjálmar

Flott glósa hjá Hjálmari Gíslasyni. Stundum fæ ég á tilfininguna að flokkakerfið sé einhverskonar kerfisvilla í þingræðinu. Að flokkakerfið sé "vandinn" ekki fólkið sem situr á Alþingi. Þingmenn verða að vera sjálfum sér samkvæmir og rísa upp yfir flokkakerfið. Það er eðli lýðræðisins.

Hérna eru svo nokkrar athugasemdir sem birtust við glósu Hjálmars.

• Hjartanlega sammála. Pólítík virðist laða fram ófrjóa hugsun og starfshætti. Kannski erum við samt aðallega að sjá og heyra þá sem hæst hreykja sér og heimskir eftir því. Maður amk vonar að einhversstaðar í þessu batterí séu einhverjir að gera eitthvað af viti. Ég myndi ekki spá fyrirtæki langlífi sem væri rekið með sama hætti.

• Það er ótrúlegt að horfa upp á annars skynsamt fólk stökkbreytast í homo politicus, hvað þá homo kjördæmapoticus við fyrsta tækifæri. Þetta virðist vera furðu algengt.

• Ég hef orðið var við þetta sama og er hjartanlega sammála þér Hjálmar.

• Góð glósa og mjög þörf. Skotgrafir eru mjög 2007, en því miður erum við að verða vitni að þeim ennþá.

• Ég er hinsvegar líka sammála því sem hér hefur komið fram - að almennt niðurrif á starfsstéttinni sé af hinu illa. Það er söngur sem er alltof algengur, þótt hann sé að sumu leyti skiljanlegur.

• NÁKVÆMLEGA! Það er ekkert D-lið, S-lið, O-lið etc. Það er bara eitt lið-ÍSLAND. Landsliðið er sett inn á þing til að koma okkur út úr ruglinu. Rautt spjald á flokksagann. Áfr.Ísl.

• Er þetta ekki ansi stór hluti af vandamálinu? Að eðli starfsins á Alþingi er illa skilgreint? Bæði af þingmönnum sjálfum og öðrum Íslendingum?

Táknmynd valdsins

Ég hef aldrei skilið það að ráðherrar, borgarstjóri og forseti borgarstjórnar séu með bíla og bílstjóra á kostnað skattgreiðanda. Það er engin praktískur tilgangur með þessu fyrirkomulagi nema sem táknmynd valdsins.

Þetta er hallærislegt.

Ráðherrar eru sennilega flestir með bílpróf og eru sennilega allsgáðir í vinnunni þótt ýmislegt bendi til þess gagnstæða a.m.k á meðan hroða-ríkisstjórn Sjálfstæðisflokks og Framsóknarflokks var við völd.

Óréttur.

Hversvegna lendir Davíðshrunið á þeim sem skulda peninga í banka en ekki á þeim sem eiga peninga í banka?

Ég hélt að allir ættu að taka á sig sömu byrðarnar vegna Davíðshrunsins. Skuldarar jafnt sem þeir sem eiga peninga inn á bók. Vanhæfa ríkisstjórnin galaði voðalega hátt um það að innistæðueigendur myndu ekki tapa sínu fé.

-Hversvegna mega þeir ekki tapa fé?

-Hversvegna mega bara þeir sem skulda peninga tapa fé?

-Hversvegna má ekki snerta við jákvæðri innistæðu í banka en bara neikvæðri innistæðu?

........Þetta er óréttur.

Dylgjarinn Teitur.

Jónína Bjartmarz ritar pistil á Eyjuna góðu sem heitir "skoðanafrelsi og Teitur". Þar fjallar Jónína vítt og breytt um gagnsemi "internetsins" og skuggahliðar. Jónína segir á einum stað að:

Fólk með allra handa skoðanir og hugmyndir sem þorir jafnvel síður en áður að setja þær fram. Vegna öfga, orðbragðs, óhróðurs og dylgna, sem einkennir skrif alltof margra bloggara, flestra nafnlausra.

Og svo tekur hún dæmi af skrifum mínum.

Ástæðan Jónínu fyrir þessum dylgjum (sem hún sjálf skammast út í) er þessi litla bloggfærsla sem ég reit í gær. Af skrifum Jónínu að dæma þá standa skrif mín í vegi fyrir góðum hugmyndum almennings á Íslandi sem er orðin skíthræddur við bloggara (á borði við mig) og nafnlausa, nauðrakaða níðinga, sem trampa niður í svaðið, samhliða óskaplegu orðbragði, góðum hugmyndum sem aldrei komast á flug. Sennlega hefur hún tekið líkingu mína við böðla og líknara full alvarlega. -En nóg um það.

Það sem er athyglisvert í grein Jónínu er að hún segir:

Helst má skilja [á orðum Teits]þau þannig að fyrir setu mína á Alþingi í tvö kjörtímabil og eitt ár sem ráðherra í ríkisstjórn, sem lauk við kosningarnar 2007, hafi ég fyrirgert tjáningarfrelsi mínu og öllum rétti til að setja fram opinberlega skoðanir eða hugmyndir.

Þetta er bara þvæla. Ég hvet Jónínu einmitt til þess að tala um tímann í hinni baneitruðu ríkisstjórn Davíðs Oddsonar. Ég hvet hana til að leggjast á árarnar með okkur og segja hvenrnig kaupin gerðust á Eyrinni á þessum hroða-tíma þar sem leikreglur lýð- og þingræðis voru fótum troðnar af klíkunum í Sjálfstæðsflokki og flokknum hennar Jónínu, Framsóknarflokknum.

Jónína telur svo upp nokkur atriði sem hún er stolt af frá sínum þingmanns- og ráðherraferli. Þar næst segist hún ekki hafa stutt einkavinavæðinguna eða innrásina í Írak. Af skrifum Jónínu má dæma að hún hafi verið "góði nasistinn" í þessari hroða-stjórn Davíðs Oddsonar. Svo kemur játningin..

Seinna og í betra tómi kann að vera að ég upplýsi um afleiðingarnar, refsinguna fyrir það að spila ekki alltaf með eða taka ekki þátt í alltumvefjandi meðvirkni-dansi í kringum Davíð og flokkinn hans.

Af hverju seinna og í betra tómi Jónína? Afhverju? Eru þetta svo viðkvæmar upplýsingar? Eiga borgarar á Íslandi ekki kröfu á að vita þetta? Hverjir eru í meintu flokkseigandafélagi Framsóknar? Segðu okkur það. Segðu okkur frá aðdraganda stríðsyfirlýsingarinnar við Írak. -Gerðu gagn. Hjálpaðu okkur að skilja þennann tíma. Segðu okkur frá í stað þess að mæra sjálfa þig og þáttöku þína í hroða-stjórn Davíðs og Halldórs.

Það er einmitt þetta pukur sem hefur verið þess vandandi að gjá hefur myndast milli þings og þjóðar. Engu sem kemur frá Alþingi eða stórnmálamönnum er treyst. Allt er sett undir vafa. Og hverjum skyldi það vera að kenna? Er það þjóðinni að kenna að hún vantreystir stórnmálamönnum? Er það kannski einhverjum bloggurum að kenna?

Hvað flokkinn hennar Jónínu varðar, Framsóknarflokkinn þá nýtur hann alveg sérstaks vantrausts hjá þjóðinni. Ástæðan er ekki gaspur og dylgjur bloggara.

Ástæðan er svolítið sérstök. Því innan helmingaskiptakerfis Framsóknar og Sjálfstæðisflokks var lýðræðishalli. Það var spilling innan spillingarkerfisins! Framsókn fékk nefnilega helming bitlingana á móti Sjálfstæðisflokki þrátt fyrir að vera bara 10% flokkur. Framsókn var að svindla í svindlaraleiknum. Þetta var ekki gaspur og dylgjur meðal bloggara þjóðarinnar heldur almennarómur. Framsóknarmenn sjálfir vissu manna best af þessu og reyndu hvað þeir gátu að breyta ímynd sinni. Hætt var við að notast við hið gamalgróna "B" á kosningaauglýisngum og orðskrípið "Bé" var poppað upp í þeirri tilraun að blekkja kjósendur til fylgilags við sig. -Engum Framsóknarmanni datt í hug að bæta hegðun sína og haga sér almennilega.

Spilling er ekki sýnileg en það er lykt af henni. Spilling er ekki áþreifanleg en ummerki hennar eru má sjá víða. Spilling virkar ekki þannig (eins og stórnmálamenn virðast halda) að tveir menn hittast í myrku herbergi og ákveða að vera spilltir. Fé skiptir um vasa og kvittun gefin út af öðrum til hins. Þannig virkar spilling ekki. Spilling er miklu frekar símtal undir rós, augnagotur sem fylgt er eftir með því að kinka kolli og loðið orðalag sem "innmúrraðir" aðeins skilja. Stjórnmálamenn hafa alltaf varið sig gegn spillingu með að segja að engar kvittanir hafi fundist og að "öllum reglum hafi verið fylgt". En það er bara ekki nóg. Svona afsakanir eru hluti af spillingunni. Spilling verður voðalega sjaldan sönnuð. Ríkisborgaramálið var dropinn sem fyllti mælinn hvað Framsóknarflokkinn varðar. Auðvitað var ekki hægt að benda nákvæmlega á hvar spillinginn lá, en það var lykt af henni út um allt samfélagið.

Ég held að kjósendur á Íslandi hafi hreinlega fengið nóg af spillingunni innan Framsóknarflokknum. Þessvegna hlaut hann afhroð í kosningunum 2007. Þessvegna er Jónína Bjartmarz ekki lengur í stjórnmálum.

Next stop: Verkalýðshreyfingin.

Nú er búið að bola Sjálfstæðisflokknum og Framsókn frá völdum. Ný ríkisstjórn er í burðarliðnum.

Næsta mál á dagskrá ætti að vera endurnýjun í allri verkalýðsforrystunni. Það er reyndar byrjað eins og glæsilegt dæmi VR ber vott um. Þar var spilltum foringja skipt út í atkvæðagreiðslu félagsmanna. Fleiri verkalýðsfélög ættu að taka VR sér til fyrirmyndar og henda út mosavaxinni forrystunni.

Mér hlýnaði um hjartarætur þegar ég sá fréttir frá 1.maí ræðu Gylfa Arnbjörnssonar. þar var hann kveðinn í kútin af almenningi. Ef að þessi Gylfi hefði sómatilfinningu til að bera þá myndi hann bara hætta sjálfur og fá einhvern annann í djobbið. En því verður sennilega trauðla fyrir að fara. -Gylfi upplifir sjálfan sig sennilega sem alltof mikilvægan fyrir alþýðu Íslands.

Ef að Íslendingar ættu að draga einhvern lærdóm af búsáhaldabyltingunni þá er hann að breytingar komast aldrei í gegn með góðum rökum einum saman. Það þarf alltaf átak og það þarf alltaf baráttu til að þoka málum á leið. -Jafnvel þeim sjálfsögðustu.

Þaulsetir samgróningar verkalýðshreyfingarninnar verða að fara og það er ekki nóg að benda þeim á það. það þarf að krefjast kosninga í öllum verkalýðsfélögum berja málið áfram með þrjósku og einurð að vopni. -Það þýðir ekki að höfða til sómatilfinninga samgróninganna. það er fullreynt.

Söguþráður í bígerð.

Af fréttum af dæma þá er ein vika í það að ríkisstjórn Vg og Samfylkingar verði mynduð. Þetta þykir mér vel í lagt á miðað við að skútan er að sökkva.

Aðal málið, skilst mér ,er að láta Vg komast út úr ESB viðræðunum með "straight face". -Spinna einhvern (sögu)þráð sem endar á því að Steingrímur J. segi við fréttamann að;

"Það skaðar varla að skoða möguleikana í stöðunni".

Þetta er vel og vonandi gengur þessi spuni upp. þau sem hafa verið hlyntir aðildarviðræðum við ESB hafa hrópað sig hás af þessar setningu. Nú er gott að fá ný og óþanin raddbönd til að hafa þessa ágætu setningu eftir.

Að kunna ekki að skammast sín

Jónína Bjartmarz ritar grein á Eyjuna þar sem hún kemst að þeirri niðustöðu að á Íslandi búi tvær þjóðir. -Heyr á endemi!

Jónína ætti að vita manna best að það var hún og flokkurinn hennar (hvers hún var í forsvari fyrir 2003-2007) sem lagði til fleyginn sem lagður var í þjóðina miðja. Hún var í hinni hræðilegu ríkisstórn Davíðs Oddsonar sem lagði grunninn að hruninu og þeirri misskiptingu sem hrjáir okkur Íslendinga sem þjóð. Jónína ætti frekar að leggjast á árarnar með okkur og segja frá því hvernig kaupin gerðust á eyrinni á Davíðstímanum. Hún er insider og gæti varpað ljósi á ansi margt. -Ef hún vildi. -Ef hún kærði sig um. -Ef henni stendur á sama.


Nú erum við komin á það stig í hruns-ferlinu að böðlarnir þykjast vera líknarar. Þetta kemur ekki á óvart. Þetta er í mannlegu eðli.

-Fólk kann ekki að skammast sín.

Hugmynd fyrir ESB - andstæðinga

Hversvegna stofnið þið ekki vefsíðuna sveiattan.is sem vetvang fyrir myndun raka gegn aðildarviðræðum og meintri inngöngu Íslands í ESB?

Það hlýtur að vera þörf á einhverskonar "think tank" til þess að finna almennileg rök gegn aðildarviðræðum ellegar meintri inngöngu í ESB.

Katrín Jakobsdótttir telur það veigamestu rökin gegn aðild Íslands að ESB að í þeim löndum sem eru í ESB-klúbbunm sé ástundað, skipulagt dýraníð. Tiltekur meir að segja að Foi Grais standi í vegi fyrir mögulegum við ræðum um aðild! Sem næstbestu rök segir Katrín að kvennréttindi gangi hægt fyrir sig (fyrir utan norðuröndin sem eru reyndar einnig í ESB).. Þetta eru svosem rök og allt það, en að þungaviktarmanneskja í íslenskum stjórnmálum beri fyrir sig þessu lélegu rök er fyrir neðan allar hellur..

Athugið að ein af rökunum með þvi að ganga í ESB er að vaxtakostnaður hverrar fjölskyldu minnkar um krónur 500.000 á ári. -Þetta þykja mér góð rök með aðildarviðræðum ellegar umsókn.

Fréttir frá ESB landi.

Þegar ég var krakki kom inn á heimilið ferlega skemmtilegt blað. það hét "Fréttir frá Sovíetríkjunum". þetta blað nokkuð dularfullt því enginn hafði pantað áskrift af blaðinu og aldrei var rukkað fyrir blaðið. Ég er viss um að þetta dularfulla blað sem kom reglulega inn um lúguna hjá fjölskyldinni að Vesturbergi 95, var afleiðing þess að pabbi minn var framarlega í menningarlífi Íslendinga (og er reyndar enn).

Þetta blað veitti "opinbera" innsýn inn í lífið í stórveldinu, þessari risastóru samfélagstilraun sem reyndist vera einfalt reykský stjórnað af vænissjúkum glæpamönnum. Ég hafði gaman af þessu blaði. Þetta var svona stemmningsblað þar sem brosandi fólk var sýnt ásamt furðusögum úr landbúnaði og manni sem var með ótrúlegt minni. Allskonar bjartsýni og pepp. Þessi bjartýni var reyndar á skjön við skoðun heimilisfólks á Sovíetríkjunum og reyndar flestra Íslendinga því allir vissu að lífið í Sovietinu var ekki eins og þeir vildu láta vera

Nú líta margir Íslendingar á að ESB hafi tekið við af Sovíetríkjunum sem hið framandi og hið ógnvænlega land sem allt vilji gleypa, steypa í sama mót skrásetja hvert einasta smáatriði hvers einasta lífs til hins ýtrasta og arðræðna auðlyndir allra þjóðanna svo að ekki sé eftir stingandi strá né svo lítið sem hálf loðna í hafinu. Sumir halda jafnvel fram að skipulegt dýraníð eigi sér stað innan landa ESB og að tilgangslaust dráp á fiski sem ekki er í staðlaðri stærð, sé beinlínis skylda allra ríkja ESB. Furðu vekur að þungaviktarmanneskja í íslenskum stjórnmálum er þessarar skoðunar.

Þessa skoðun má helst finna meðal þeirra sem eru yzt til hægri ellegar yzt til vinstri. -Þetta er þónokkur hópur fólks og sumir hverjir svo heitir í þessar sannfæringu sinni að undrum sætir. Þumalputtaregla er að þegar yzta hægrið og yzta vinstrið sé sammála um eitthvað, þá er það pottþétt ávísun á vonda niðurstöðu. Þannig er það með ESB. Vinstrið segir að ESB sé alltof til hægri, en hægrið segir að ESB sé alltof til vinstri. -Þetta boðar á gott.

Nú er það svo að ég bý í landi sem er í ESB. -Já þið lásuð rétt. Ég bý í landi sem er í ESB! Svíþjóð er nefnilega í ESB. Lika Finnland og Danmörk! Já ég endurtek. Öll stærstu norðurlöndin eru í ESB. Ég fullyrði án þess að blikna að þegar Johan Svensen vaknar upp á morgnanna er þessu hugsun ekki ríkjandi í huga hans.

Mikið er gaman að vakna glaður og reifur í ESB-landi.

Satt best að segja þá hugsar Johan Svensen ekki mikið um ESB. Vera Svíþjóðar í þessu bandalagi eða aðilid Svíþjóðar af þessum samningi, hefur ekki mikil áhrif á daglegt líf Svíþjóðar eins og Sovíeski kommúnistaflokkurinn hafið áhrif á daglegt líf þegna Sovíetríkjanna. Hérna í ESB landinu Svíþjóð ganga hlutirnir fyrir sig rétt eins og annarsstaðar. það er verið að fletta ofan af spilltum lífeyrisstjóðs-stjórum, Splunkunýr fótboltaleikvangur skekur allt hverfið þegar áhorfendur hoppa í takt, sem þýðir óheyrilega dýrar framkvæmdir, Svíum vantar ekki rafmagn. Hér er kjanorka, vatnsorka og vindorka. O.s.fr.

Hér er atvinnuleysi um 7% og þykir mikið. Áhrif efnahagskreppunnar er einna helst það að ríkið er að lækka vexti (nokkuð sem er óhugsandi á Íslandi) Stýrivextir eru nú um hálft%. Þetta er gert til að örva fólk til að taka lán og koma tannhjólinu á stað. Svíar eru mjög uppteknir af umhverfismálum og eru leiðandi í heiminum á því sviði. Hérna er hagsæld og hérna eru nýjir íbúar boðnir velkomnir.

Flóttafólk frá öllum heimshornum hefur sest hér að og byrjað nýtt, friðsælt og öruggt líf. Hérna er barasta gott að búa þrátt fyrir ESB og allt það. Ég er algerlega sannfærður að Svíar líta á veru sína í ESB sem þáttakendur í samstarfi, ekki sem "þegna" einhvers ofurríkis eins og sumir Íslendingar virðast halda fram.

Þetta er samningur um að sömu reglur gildi allstaðar. Sumum kann að finnast þetta afar ógeðfelt af ástæðum sem ýmist eru yst á hægrinu eða yzt á vinstrinu, en um þetta hefa ríki Evrópu komið sér saman um. Það er t.d sömu reglur um stærð póstlúga í Evrópusambandinu. Ekki af því að einhver kommisar er með stjórnsemis-þráhyggju, heldur eru staðlaðar stærðir á póstlúgum gott mál. stöðluð umslög passa í staðlaðar lúgur. Þetta eiga sumir erfitt með að skila og telja mikið inngrip inní "frelsi einstaklingsins" eða "fasíska stjórnsemi" sem er komin út fyrir allan þjófabálk. Dæmið um bréfalúgurnar má svo yfirfæra á gríðarmargar hluti. Sumt er kjánalegt, annað ekki.

Ef að ESB myndi gera eitthvað sem gengur gegn vilja sænsku þjóðarinnar myndu Svíar einfaldlega segja sig úr samningnum. Punktur - basta. Sama var reyndar ekki upp á teningnum í Sovíetríkjunum þrátt fyrir að margir (andstæðingar ESB) héldu hinu gagnstæða fram.

-En það er önnur saga.

Katrín Jakobsdóttir og brottkast sjávarafla.

Katrín Jakobsdóttir hélt því fram á blogginu hans Illuga Jökulssonar að brottkast (undirmálsfisks) væri stefna eða skylda í sjavarútvegsstefnu ESB. Orðrétt segir Katrín:

Sjálfbæra þróun nefndi ég í tengslum við umhverfismál, landbúnaðarstefnu og sjávarútvegsstefnu. Sjávarútvegsstefna ESB þar sem brottkast er skylda hefur því miður ekki gefist vel og umhverfissjónarmið hafa ekki ráðið þar nægilega för.

Nú væri gaman að sjá rökstuðing Katrínar við þessum rosa-fullyrðingum. Nú bý ég í landi sem er í ESB og hér er önnur hver frétt um umhverfismál. Nýjasta er að þorskstofninn í Eystrasalti er víst á góðri uppleið og allt lítur betur út en fyrr var talið. Það er eins og náttúran sjálf sé að lækna sjálfa sig.

Fullyrðing Katrínar er á sannarlega erindi í sænska fjölmiðla. Það væri gaman að sjá hvaða ályktun þeir draga af þessum mótrökum gegn ESB.

Katrín Jakobsdóttir og dýraníðingshátturinn

það er eitt svolítið sérkenniegt við svar Katrínar Jakobsdóttur við spuringum Illuga Jökulsonar frá því í desember á síðasta ári. Það er fullyrðing Katrínar um dýraníðingshátt sem ástundaður er í ESB. Katrín nefnir belgíska kálfa og franskar gæsir náli sínu til stuðnings.

Gott og vel. það er öruggleg rétt að sumar fóðrunar og slátrunaraðferðir í ESB eru ógeðslegar. En þær eru samt ekki bannaðar! Það sem Katrín virðist halda að þessar ógeðslegu slátrunar -og fóðrunaraðferðir séu eðlilegt norm og viðmið í slátrun og fóðrun! Án þess að ég viti neitt um það þá grunar mig að þessar ógeðslegu aðferðir séu menningarleg sérkenni ákveðinna hópa en ekkert endilega sérkennandi fyrir Belga, Frakka eða alla sem búa í Evrópusambandinu.

Þetta er einmitt prýðilegt dæmi um umburðarlyndi ESB frekar en dýraníðingshátt.

En það er nú oft þannig að sumir skilja ekki fleiri en eina "vídd" í einu.

Dæmi:

Í einu ríki í ESB er korni troðið ofan í gæsir til þess að stækka lifrina í henni. Gæsalifrin er síðan seld dýrum dómum.

Ályktun Katrinar Jakobsdóttur: Í ESB er ástundaður níðingsháttur gagnvart dýrum og siðlaust að eiga samneyti við þetta hyski.

það sem Katrín fattar ekki er að samhliða þessari ógeðslegu fóðrunartækni, er reglugerða-bákn sem sérstaklega kveður á um mannúðlega meðferð á dýrum og fóðrum þeirra. Ég fullyrði að ástand dýra-mála í heiminum er best í ríkum ESB af öllum ríkjum heimsins. -Mikið betra en á gamla góða Íslandi.

Hvað er það eiginlega við okkur Íslendinga að setja okkur á háan hest hvað aðrar þjóðir varðar, dæma þá sem níðinga og þorpara, og vilja ekki samneiti við þá af þeim sökum?

Ef þetta er rétt hjá Katrínu, þá ættum við helst ekki að hafa samneyti við neinar þjóðir því að ef að meint dýraníð er ástæða til að dissa heila heimsálfu er skít-einfalt að finna betri ástæður fyrir að dissa restina af heiminum.

Hversvegna ekki ESB að mati Katrínar Jakobs

Illugi Jökulsson sendi Katrínu Jakobsdóttur einusinni póst og bað þá um að nokkrum spurningum varðandi ESB. Karín svaraði . Svar hennar er hér fyrir neðan.

Heill og sæll aftur!

Ég get auðvitað svarað þessu aðeins ítarlegar ef þú vilt. Ég tel að kjaramálin (Vaxholm-dómurinn) sem ég vísaði í í fyrra svari séu að sjálfsögðu nátengd félagshyggjuhugsjónum Vg og vinstriflokkar í ESB-löndum hafa einmitt gagnrýnt sambandið fyrir nákvæmlega þetta - að stuðla að láglaunastefnu og niðurbroti starfsréttinda með því að leggja ofuráherslu á frjálsa för fjármagns en félagsmálin fylgja ekki þeirri þróun.

Sjálfbæra þróun nefndi ég í tengslum við umhverfismál, landbúnaðarstefnu og sjávarútvegsstefnu. Sjávarútvegsstefna ESB þar sem brottkast er skylda hefur því miður ekki gefist vel og umhverfissjónarmið hafa ekki ráðið þar nægilega för.

Sambandið hefur fremur einbeitt sér að verksmiðjubúskap en t.d. lífrænni ræktun í landbúnaði og lætur viðgangast ótrúlega hluti í landbúnaðarmálum - t.d. mjólkurkálfana í Belgíu og gæsirnar í Frakklandi sem eru "framleiddar" fyrir foie gras - s.s. ekki mjög sjálfbær stefna.

Utanríkisstefnuna var ég búin að nefna en þar sem þú nefnir SÞ þá er ég ekki sammála því að hægt sé að kalla SÞ hernaðarbandalag - finnst það satt að segja undarlegur skilningur á SÞ þó að Öryggisráð SÞ sé eina stofnunin í heimi sem getur ákveðið að beita valdi löglega - en hins vegar eru meginmarkmið SÞ einmitt að stuðla að friði.

SÞ er samræðuvettvangur flestallra ríkja í heiminum - hitt er ríkjabandalag ríkra þjóða sem margar hverjar hafa lagst gegn kjarnorkuafvopnun og eru meðal mestu vopnaútflytjenda í heimi. Innan ESB hafa hins vegar verið uppi hugmyndir um að ESB geti tekið við af NATO sem hernaðarbandalag Evrópu og það er meðal þeirra breytinga sem reynt var að koma á í stjórnarskrá ESB sem var fellt og er enn að hluta inni í Lissabon-sáttmálanum - að þétta raðir aðildarríkja með því að sameinast um utanríkis- og varnarmálastefnu.

Mér finnst þetta eðlisólík samtök og get ekki tekið undir að þau séu sambærileg.

Kvenfrelsinu gleymdi ég í mínu skjóta svari áðan - en þær konur sem ég hef rætt við á Norðurlöndum innan ESB telja þróun kvenfrelsismála hæga á norrænan mælikvarða innan sambandsins - baráttan gegn mansali gangi hægt svo dæmi sé nefnt og þó að jafnréttismálum hafi miðað áfram í sumum löndum sambandsins þá hafi hægst á þróuninni í þeim löndum sem fremst standa.

Viðmælendum mínum í Svíþjóð finnast t.d. Norðmenn standa sig betur því að þeir geti einbeitt sér að kvenfrelsismálum í sínum ranni og þar hafa t.d. verið settir kynjakvótar, ólíkt öðrum norrænum ríkjum. Þær frjálshyggjuáherslur sem troðið hefur verið inn í stjórnarskrá Evrópusambandsins leggja því miður stein í götu þeirra sem vilja rétta hlut kvenna í samfélaginu.

Og þú nefnir Svíþjóð þar sem ESB-aðild var mjög umdeild - löngu eftir að hún var samþykkt. Hún er enn umdeild þó að stuðningur hafi aukist en í mörg ár var nánast jafnt hlutfall með og á móti aðild í Svíþjóð, löngu eftir að Svíar gengu inn.

Vinstriflokkurinn þar hefur verið afar gagnrýninn á sambandið. Sama má segja um einn fremsta heimspeking Svía, Torbjörn Tannsjö, sem áður var ESB-sinni en segir nú að ESB sé orðin valdablokk sem standi í veginum fyrir alþjóðlegu lýðræði og algildu félagslegu réttlæti. Þannig að þó að ég þekki ekki Svíþjóð betur en hver annar hefur mér sýnst að gagnrýnin sé sterk þar eins og annars staðar.

En að undanförnu hefur verið hægristjórn í Svíþjóð eins og þú þekkir og hún hefur verið fullfær um að vinna gegn velferðarkerfinu án hjálpar ESB - eins og nýi einkavæddi barnaspítalinn í Stokkhólmi er gott dæmi um.

Eins og ég sagði áðan hefur ESB kosti og galla. Stærsta gallann að mínu mati nefndir þú ekki í spurningum þínum en það er lýðræðishallinn. Í ferð Evrópunefndar til Brussel í september sl. spurði ég og fleiri ítrekað um mat fulltrúa ESB á þjóðaratkvæðagreiðslunni í Írlandi þar sem Lissabon-sáttmálinn var felldur.

Samdóma álit kommissara og annarra fulltrúa ESB var að þessar þjóðaratkvæðagreiðslur væru óheppilegar enda málið allt of flókið fyrir almenning. Þar er ég ósammála ESB enda vil ég að Íslendingar greiði atkvæði um ESB-aðild eins og önnur mikilvæg mál. Ég held því ekki fram að málefni friðarsinna, lýðræðissinna og félagshyggjufólks séu betur komin á Íslandi nútímans en í ESB.

Spurningin er hins vegar hvort aðild að ESB muni hjálpa okkur eða hindra við að berjast fyrir betra samfélagi og þessum markmiðum. Markmiðin eru í mínum huga aðalmálið og hvernig við getum náð þeim.

Fyrir vinstrimenn sem hafa trú á félagslegu réttlæti og vilja berjast gegn kúgun þeirra sem minna mega sín þá getur innganga í ESB aldrei verið prinsipp-mál í sjálfu sér, ef ESB er leiðin til að tryggja hagsmuni hinna kúguðu og ná þessum markmiðum - þá skulum við skoða það, ég hef hins vegar enn ekki heyrt nægilega sannfærandi rök fyrir því.

Með bestu kveðjum,
Katrín.

Í hnotskurn:

• Í Evrópusambandinu á sér stað dýraníð, láglaunastefna, niðurbrot starfsréttinda og verskmiðjubúskapur.
  
• Brottkast sjávarafla er skylda í ríkum ESB.
  
• Þess utan er þróun kvenfrelsismála hæg (á norrænan mælikvarða) og hugmyndir eru um sérstakan evrópskan her.
  
• ESB stendur í veginum fyrir lýðræðisþróun í heiminum.

Þessu fólki er ekki viðbjargandi. -Ég sver það.

Ummæli Hrunsins

Við borgum ekki fyrir óreiðumenn - Amma mín kenndi mér það.
-Davíð Oddson Kastljós

Við skulum ekki leita að sökudólgum.
-Pétur Blöndal Fréttir RÚV

Guð hjálpi Íslandi
-Geir Haarde ávarp forsætisráðherra RÚV

Ég er ekki 9 miljarða virði.
-Illugi Gunnarsson Kastljós

Ég er sá eini sem varaði við hruninu.
-Davíð Oddson Kastljós

Samfylkingin hefur axlað ábyrgð með því að slíta
stjórnarsambandinu við Sjálfstæðisflokkinn.
-Ingibjörg Sólrún Gísladóttir Fréttamannafundur

Við viljum vinnufrið.
-Lúðvík Bergvinsson Kastljós

Helvítis Fokking Fokk
-Mótmælandi á Austurvelli

"Búsáhaldabyltingin"
-Facebook grúppa.

Ísland: Ctrl + Alt Delete
-Mótmælandi á Austurvelli

Er einkaréttur á mótmælum?
-Kolfinna Baldvinsdóttir

Öllum steinum verður velt.
-Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Alþingismaður

Maybe I should have.
-Geir H. Haarde BBC

Viljum við ríkisstjórnina burrrrrt?
-Hörður Torfason trúbador

Átt þú ekki að segj af þér?
-Davíð Oddson við blaðamann í Seðlabankanum

Gott er að hafa Davíð við völdin
Græðum á daginn og grillum á kvöldin
-Hannes Hólmsteinn Gissurarson prófessor við HÍ

Það er of lítill ójöfnuður á Íslandi
-Pétur Blöndal Alþingismaður

Þið eruð ekki þjóðin!
-Ingibjörg Sólrún Gísladóttir á mótmælafundi í Háskólabíói

Þetta eru spennandi tímar fyrir Sjálfstæðisflokkinn.
-Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Alþingismaður

It's the fault of the left-wing intellectuals, who should have
been giving a counter-view
-Hannes Hólmsteinn Gissurarson prófessor HÍ